.Αντι-ΣΥΡΙΖΑ ή «γαλάζιος» ΣΥΡΙΖΑ;

Τ​​ην εποχή της εκλογής αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία όλοι έψαχναν να βρουν έναν «αντι-Τσίπρα», αλλά ουδείς διευκρίνιζε πώς πρέπει να είναι αυτός. Ο κομματικός στρατός (και οι παρατρεχάμενοι που σιτίζονται από τον κρατικό κορβανά) στην ουσία έψαχνε έναν Τσίπρα, αλλά με «γαλάζια» φανέλα.

 Ηθελαν κάποιον να παραμυθιάζει τους πολίτες για να συνεχίσουν αυτοί την παλιά τους τέχνη, που είναι η διαχείριση των ωφελημάτων του κράτους. Τελικά η κοινωνία των πολιτών εναντιώθηκε στα σχέδια του κομματικού μηχανισμού και επέλεξε τον πιο «αντι-Τσίπρα» (ήτοι τον πιο φιλελεύθερο) πολιτικό που ήταν διαθέσιμος.

Δεν γνωρίζουμε πώς θα τα καταφέρει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στη διαχείριση του κομματικού του στρατού, αλλά είναι πολλοί εκείνοι που τον πιέζουν να κάνει τη Ν.Δ. «αντι-ΣΥΡΙΖΑ», δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ με «γαλάζια» φανέλα. Σε δικτυακούς τόπους της λαϊκιστικής δεξιάς διαβάζουμε ότι «αντί η Ν.Δ. να “ανέβει στα κάγκελα”, δεν κάνει τίποτα» (Antinews, 5.3.2016), δηλαδή ότι η Ν.Δ. πρέπει να κάνει την ισοπεδωτική αντιπολίτευση που έκανε ο αντίπαλός της.

Βεβαίως, ο λαϊκισμός (αριστερός και δεξιός) προτείνει πάντοτε μια απλοϊκή λύση στα προβλήματα. Στο άθλιο «ή εμείς ή αυτοί» του ΣΥΡΙΖΑ, η λαϊκιστική δεξιά πονάει για το γεγονός ότι «ο Κυριάκος με τον Τσίπρα... μπορεί να μην είναι φίλοι, αλλά δεν είναι εχθροί». Τυφλωμένοι από το θέλγητρο της εξουσίας, κάποιοι στη Ν.Δ. ξεχνούν ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν εχθροί, αλλά μόνον αντίπαλοι. Οποτε η πολιτική αντιπαλότητα έγινε εχθρότητα την πλήρωσε ο τόπος· πολύ πιο ακριβά απ’ ό,τι την πληρώνει σήμερα.

Αν και είναι δικαιολογημένη η οργή πολλών για τα αντιπολιτευτικά και κυβερνητικά καμώματα του ΣΥΡΙΖΑ, το λαϊκιστικό «ή εμείς ή αυτοί» δεν απαντά στα σύγχρονα προβλήματα της χώρας. Είτε μας αρέσει είτε όχι αυτό, το λαϊκιστικό συνονθύλευμα είναι υπαρκτή δύναμη στην ελληνική κοινωνία –πιθανότατα αντικατοπτρίζει τη σύγχυσή της– και η απάντηση πρέπει να είναι πιο επεξεργασμένη από τα μετωπικά γιούργια που προτείνουν κάποιοι. 

Eίδαμε και τα χαΐρια αυτού του τύπου της σύγκρουσης κατά το δημοψήφισμα του 2015. Τότε ολόκληρη η έμφρων πολιτική ηγεσία και βαριά ονόματα της ιστορίας τάχθηκαν υπέρ του «Ναι» για να προκύψει 61% «Οχι»· και μάλιστα σε ένα δημοψήφισμα που, αν το «Οχι» δεν γινόταν «Ναι» από τον κ. Αλέξη Τσίπρα, θα μπορούσε να έχει δραματικές συνέπειες για τον τόπο.

Το ερώτημα «τι κάνουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ;» είναι παραπλανητικό. Αναδεικνύει το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς σε πρόβλημα, ενώ είναι απλώς το σύμπτωμα του λαϊκισμού που κυριαρχεί στη χώρα. Στον τελευταίο ουδέποτε αντιπαρατέθηκαν στα σοβαρά η πολιτική και η πνευματική ηγεσία του τόπου, αλλά αντιθέτως με πράξεις ή παραλείψεις τους τον ενίσχυσαν. 

Η υιοθέτηση της λαϊκιστικής ατζέντας του αντιμνημονίου από τον κ. Αντώνη Σαμαρά την περίοδο 2010-2012 έδωσε αστική νομιμοποίηση στην παραφροσύνη του ΣΥΡΙΖΑ, της Χρυσής Αυγής, κ.λπ.· τα «Ζάππεια» εκπαίδευσαν ένα μεγάλο μέρος του συντηρητικού κόσμου στην ανοησία της παροχολογίας. Δυστυχώς ο λαϊκισμός δεν καταπολεμείται με αντίθετο λαϊκισμό. Τρέφεται από αυτόν. Οσο για την πνευματική ηγεσία, αυτοί θλίβονται αναμεταξύ τους για το πού βαδίζει η χώρα.

Είναι δύσκολη η καταπολέμηση του λαϊκισμού, όχι μόνο γιατί τάζει πολλά, αλλά διότι είναι εύπεπτος. Αντλεί δύναμη από τις απλοϊκές λύσεις –από το «έξω οι ξένοι» μέχρι το «τέλος της λιτότητας με ένα νόμο κι ένα άρθρο»– που προτείνει για έναν όλο και πιο πολύπλοκο κόσμο. Αλλά είναι μια μάχη που και η Ν.Δ. πρέπει να δώσει, και όχι να υποταχθεί σ’ αυτόν.

 ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

.Η φάκα

Ε​​χω μερικές φορές τον φόβο ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών και οι σύμμαχοί του δίνουν αβέρτα σχοινί στην ελληνική κυβέρνηση... Η επιφανειακή ανάγνωση λέει ότι η Ευρώπη δεν θέλει μια ελληνική κρίση την ώρα που κλυδωνίζεται από τα τρομοκρατικά χτυπήματα, την προσφυγική κρίση και την απειλή του Brexit.

 Πράγματι, είναι σαφές πως καταβάλλεται κάθε προσπάθεια να μαλακώσει κάπως η ελληνική αξιολόγηση και να ικανοποιηθούν οι πολιτικοί στόχοι του κ. Τσίπρα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις κύριες συντάξεις. Η γραμμή είναι πλέον σαφής: «Συμφωνήσαμε ένα πλαίσιο το περασμένο καλοκαίρι, το πώς θα πετύχετε τους στόχους είναι δικό σας θέμα».

Κάπου εκεί, λοιπόν, συναντώνται οι κυβερνητικές ιδεοληψίες με την πρόθεση των Ευρωπαίων να μην ταράξουν τα νερά. «Τι θέλετε, αύξηση εισφορών;», ρωτούν και συμπληρώνουν: «Κανένα πρόβλημα». «Θέλετε και άλλους φόρους; Βάλτε όσους νομίζετε». Στα χαρτιά, λοιπόν, για ακόμη μία φορά, όλα θα μοιάζουν τακτοποιημένα και «τα νούμερα θα βγαίνουν». 

Για τις μεταρρυθμίσεις δεν γίνεται μεγάλη συζήτηση γιατί οι πλέον ειδήμονες έχουν καταλάβει ότι το μεταρρυθμιστικό όχημα έχει κολλήσει για τα καλά στη λάσπη. Για τις ιδιωτικοποιήσεις επίσης δεν υπάρχουν μεγάλες ελπίδες, πλην του λιμανιού του Πειραιά, διότι το ενδοκυβερνητικό αντάρτικο απομακρύνει την πιθανότητα να ολοκληρωθεί επιτυχώς και σύντομα κάποια θεαματική συναλλαγή. 

Οπότε, «τα νούμερα να βγαίνουν» και όλα καλά. Αυτό άλλωστε που ενδιαφέρει αυτή την ώρα είναι να μη χρειαστεί η έγκριση, από το γερμανικό ή άλλο βορειοευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ελληνικού αιτήματος για πρόσθετη χρηματοδότηση.

Η κυβέρνηση είναι ευτυχής γιατί πιστεύει ότι έχει τον κ. Σόιμπλε με το μέρος της. Δεν βλέπει προφανώς τη φάκα. 

Με τους φόρους που σχεδιάζει και την αύξηση των εισφορών η οικονομία θα επηρεασθεί αρνητικά, ενδεχομένως και πολύ αρνητικά. Δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής προσέγγισης. Μια απλή βόλτα στην αγορά θα πείσει κάθε υπουργό ή άλλο αρμόδιο για του λόγου το αληθές. Ο κ. Τσίπρας πιστεύει στο καλό σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η αξιολόγηση θα φέρει αναπτυξιακό σοκ μέσω της αποπληρωμής των κρατικών οφειλών και της βελτίωσης του επενδυτικού κλίματος. 

Μακάρι να έχει δίκιο και να πληρώσει παράλογα, αλλά προσωρινά, το τίμημα το παραγωγικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Πάντως, επενδυτικό σοκ με τη σημερινή σύνθεση της κυβέρνησης δεν βλέπω. Εκτός αν ορισμένοι πολέμιοι της επιχειρηματικότητας αποδειχθούν μαέστροι και καταφέρνουν να διώχνουν τους επενδυτές στα λόγια, αλλά να τους πείθουν στην πράξη να βάλουν τα λεφτά τους στη χώρα μας.

Ο κίνδυνος, όμως, είναι να βρεθούμε όλοι, και η κυβέρνηση και η κοινωνία, σε αδιέξοδο σε λίγους μήνες, όταν συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα τα νούμερα δεν βγαίνουν. Ακόμη και το πιο φιλοευρωπαϊκό κομμάτι της κοινωνίας θα γυρίσει και θα πει «δεν πάει άλλο». Ο κ. Σόιμπλε θα έχει δώσει όλο το σχοινί που ζητούσε ο κ. Τσίπρας για να... πνιγεί, μαζί του όμως θα έχει πνιγεί και ό,τι έχει απομείνει όρθιο στον παραγωγικό ιστό. 

Και είναι πολύ εύκολο μέσα στις συνθήκες αδιέξοδου τέλματος να ενταθούν οι φωνές που θα ζητούν επίμονα εκείνο που ήθελε ο κ. Σόιμπλε πέρυσι το καλοκαίρι, ένα λυτρωτικό τάιμ άουτ από τον ζουρλομανδύα ενός προγράμματος που δεν επρόκειτο ποτέ να υλοποιηθεί. Θα είναι, βεβαίως, πολύ άδικο και κρίμα να φτάσουμε εκεί, έπειτα από τόσο πόνο, κόπο και δρόμο.  

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

.Αυτός ο πόλεμος πρέπει να κερδηθεί

Η Ευρώπη, με όλα τα κουσούρια της, είναι μια όαση στον παγκόσμιο χάρτη. Οι ισλαμοφασίστες δεν μπορούν να κάνουν τους ευρωπαίους πολίτες σαν τα μούτρα τους. Η παράνοια και το μίσος πρέπει να ηττηθούν

·Με τους παρανοϊκούς, που αιματοκύλισαν τον Νοέμβρη το Παρίσι και τώρα τις Βρυξέλλες, δεν βγαίνει άκρη. 

Οποιος είναι αποφασισμένος να γίνει κομμάτια για να τιμωρήσει άλλους στο όνομα του (όποιου) θεού, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Οσοι βομβαρδισμοί κι αν γίνουν κατά των ισλαμοφασιστών στη Συρία, όσα μέτρα κι αν πάρουν οι αστυνομίες στην Ευρώπη.

Επομένως, το μοναδικό ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν η παράνοια, το μίσος και ο θρησκευτικός φανατισμός, οι «αρετές» των ισλαμοφασιστών, μπορούν να νικήσουν τη Δημοκρατία και την ανεκτικότητα, που χαρακτηρίζουν τον δυτικό κόσμο. Αυτός είναι ο «πόλεμος» που γίνεται στην Ευρώπη.

Ναι, αυτή η Ευρώπη, στην οποία ζούμε, έχει κάμποσα κουσούρια: λιτότητα, φτώχεια, ανεργία και τώρα τελευταία κλειστά σύνορα. Για τους απαιτητικούς ευρωπαίους πολίτες όλα αυτά την καθιστούν προβληματική και, για κάποιους, απωθητική. Ομως, ας σκεφθούμε ότι, παρόλα αυτά και με όλα αυτά, η Ευρώπη είναι μια όαση στον παγκόσμιο χάρτη. Είναι η περιοχή του κόσμου που θέλουν να ζήσουν οι φτωχοί και κατατρεγμένοι όλου του κόσμου.

Στις ευρωπαϊκές χώρες ζουν και εργάζονται εκατομμύρια άνθρωποι από όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Μπορεί να μην αντιμετωπίζονται παντού σαν τους γηγενείς, μπορεί να εμφανίζονται κρούσματα ρατσισμού, αλλά αυτός δεν είναι ο κανόνας. Ακόμα και στη δοκιμαζόμενη από την οικονομική κρίση Ελλάδα, όπου έχουμε και φαινόμενα Μανωλάδας, εκατομμύρια οικονομικοί μετανάστες έζησαν αρμονικά με τους ντόπιους. Το ελληνικό σύστημα υγείας δεν πετάει κανέναν ξένο έξω από τα νοσοκομεία του, το σύστημα κοινωνικής προστασίας (παιδικοί σταθμοί, επιδόματα) ισχύει και για τους ξένους.

Ο πόλεμος, λοιπόν, δεν είναι με  τους λίγους ή περισσότερους ισλαμοφασίστες, που ανατινάζονται και σκορπούν το θάνατο στο όνομα του όποιου θεού. Ετσι κι αλλιώς, αυτού του είδους η παράνοια δύσκολα αντιμετωπίζεται

Αυτή είναι η Ελλάδα, αυτή και η Ευρώπη. Τα εκατομμύρια μουσουλμάνοι, που φεύγουν από τις πατρίδες τους, προτιμούν την Ευρώπη για να  ζήσουν. Η Ευρώπη έχει προηγμένο δικαιϊκό σύστημα, που δεν κόβει χέρια και κεφάλια όσων καταδικάζονται για αδικήματα, όπως γίνεται στις θρησκευτικές δικτατορίες των -πλούσιων και μη- μουσουλμανικών χωρών.

Ποια σύγκριση μπορεί να γίνει; Οι άνθρωποι από τον υπόλοιπο κόσμο, που έχουν επιλέξει να ζουν στην Ευρώπη, γνωρίζουν καλά πώς ζουν αυτοί και πώς οι δικοί τους στις χώρες καταγωγής τους. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας πόλεμος με αυτούς.

Φυσικά, μέσα στα τόσα εκατομμύρια, δεν μπορεί να λείπουν οι παρανοϊκοί είτε εισαγόμενοι είτε ντόπιοι. 

Είναι αυτοί που θέλουν να μεταφέρουν το θρησκευτικό μίσος και τον φανατισμό στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, στις οποίες ζουν εκατομμύρια συμπατριώτες τους. Είναι αυτοί που μισούν τις ανοιχτές κοινωνίες, γιατί θέλουν να τις κάνουν σαν τις δικές τους: κλειστές, φανατικές, θρησκευτικές δικτατορίες, ανελεύθερες, καταπιεστικές ιδιαίτερα για τις γυναίκες.

Είναι πολύ πιθανό τα χτυπήματα αυτά των ισλαμοφασιστών να φέρουν αλλαγές στον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. Να ενισχύσουν τα ρατσιστικά, ξενοφοβικά και ακροδεξιά κόμματα, δείγματα ήδη υπάρχουν. Το χειρότερο θα είναι να «δικαιώσουν» ηγέτες χωρών αυτής της κατηγορίας, που ήδη πρωτοστατούν για το κλείσιμο των συνόρων, με αφορμή και τις προσφυγικές μεταναστευτικές ροές.

Η Ευρώπη έχει μεγάλη παράδοση δημοκρατίας και ανεκτικότητας απέναντι στο ξένο και το διαφορετικό. Μοιραία θα επηρεαστεί από τα χτυπήματα αυτά. Αλλά η Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει περίκλειστο φρούριο. Δεν μπορεί να γίνει μισαλλόδοξη και ρατσιστική. Γιατί τότε οι παρανοϊκοί, που χτυπάνε αεροδρόμια, μετρό και θέατρα, θα έχουν πετύχει το στόχο τους. Θα μας έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους.

Ο πόλεμος, λοιπόν, δεν είναι με  τους λίγους ή περισσότερους ισλαμοφασίστες, που ανατινάζονται και σκορπούν το θάνατο στο όνομα του όποιου θεού. Ετσι κι αλλιώς, αυτού του είδους η παράνοια δύσκολα αντιμετωπίζεται. Ομως, αυτή η παράνοια δεν μπορεί να νικήσει, όσα τρομοκρατικά χτυπήματα κι αν κάνει.

Ο πόλεμος που θα έχει να αντιμετωπίσει από εδώ και στο εξής η Ευρώπη θα είναι μεταξύ των αξιών της ανοιχτής κοινωνίας και του μίσους. Αυτός ο πόλεμος πρέπει να κερδηθεί.

.Η βίαιη ενηλικίωση της Ευρώπης

Το μεγάλο πρόβλημα αυτές τις ώρες είναι πως η Δύση μοιάζει ανήμπορη απέναντι σε μεγάλες απειλές και προκλήσεις. Οχι πως θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος· έχει περάσει πολλά αυτή η ήπειρος για να την ξεγράψει ο βιαστικός μελλοντολόγος.

Εχει, όμως, απέναντί της δύο κρίσιμα ζητήματα: τις ροές προσφύγων και μεταναστών και την ισλαμική τρομοκρατία.

Οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών αποτελούν συχνό ιστορικό φαινόμενο. Είναι δύσκολο να τις σταματήσεις. Η Ευρώπη προσπαθεί τώρα να το κάνει με το ΝΑΤΟ και με το κλείσιμο των συνόρων. Το ΝΑΤΟ λειτουργεί, όμως, σαν think tank παρά ως στρατιωτική συμμαχία. Οι φρεγάτες του μπορεί να μοιάζουν απειλητικές και υπερσύγχρονες, αλλά στην πράξη δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να σταματήσουν μια βάρκα με πρόσφυγες ή μετανάστες. Αυτό γίνεται αντιληπτό και στον υπόλοιπο κόσμο, και προβάλλει μια εικόνα αδυναμίας.

Το ίδιο συμβαίνει και με την τρομοκρατία. Κάθε φορά που έχουμε ένα χτύπημα, οι Βρυξέλλες κατακλύζονται από στρατιωτικά οχήματα και πάνοπλους κομάντος. Και λοιπόν;

Μπορεί να προσφέρουν κάποια αίσθηση ασφάλειας στους περαστικούς ή στους τουρίστες, σε καμία περίπτωση όμως δεν αποτρέπουν τρομοκρατικά χτυπήματα. Είναι σχεδόν ιλαροτραγικό να βλέπεις τον στρατό στους δρόμους, γνωρίζοντας ότι ο ρόλος του είναι περισσότερο διακοσμητικός ή και ψυχοθεραπευτικός.

Η Ευρώπη ήταν πολύ κακομαθημένη για πολλές δεκαετίες. Ο Ψυχρός Πόλεμος της πρόσφερε την ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ποτέ δεν ασχολήθηκαν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, με την ασφάλειά τους. Θεωρούσαν ότι μπορούν να συνεχίσουν την «καλή ζωή», στην οποία συνήθισαν μετά τον πόλεμο, χωρίς να ξοδεύουν ενέργεια, χρόνο και χρήματα στους τομείς της ασφάλειας.

Τώρα συνειδητοποιούν ότι η αμερικανική ομπρέλα δεν βρίσκεται πλέον πάνω από την ήπειρο και ότι, ταυτόχρονα, ο κόσμος έχει γίνει ξαφνικά πιο επικίνδυνος και απρόβλεπτος. Ενηλικιώνεται βίαια η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.

Και κάτι ακόμη.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το προσφυγικό, την τρομοκρατία και την ίδια στιγμή να μπαίνει σταδιακά σε μια ψυχροπολεμική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Θα ήταν συνταγή καταστροφής και για τα ρωσικά και για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Ευρώπη και Ρωσία είναι φυσικοί σύμμαχοι στη μάχη κατά της τρομοκρατίας και μπορούν να συνεργαστούν για να ξαναφτιάξουν το διαλυμένο παζλ της Μέσης Ανατολής

.  ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

.«Στρίβειν διά του αρραβώνος»… ο Καμμένος;

Όπως όλοι γνωρίζουμε, όταν γίνουν εκλογές ο Πάνος Καμμένος δεν θα βρει ούτε τη δική του ψήφο στις κάλπες, ούτε καν και του Αλέξη του φίλου του. Με τόσες κωλοτούμπες, με τόση καταστροφή που έφερε η παρέα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι σίγουρο πλέον ότι ο κόσμος δεν θα φάει ξανά το ίδιο σανό που του σερβίρει χρόνια ο λαϊκιστής, ακομβίωτος στρατηγός.

Έτσι, λοιπόν ο Καμμένος αναζητά σανίδα σωτηρίας. Έναν τρόπο να διασωθεί από τη λαίλαπα που έρχεται. Σύμφωνα με πληροφορίες του Antinews στις τάξεις των ψεκασμένων υπάρχει μια πρόταση που όλο και πιο συχνά έρχεται στο τραπέζι. Ειδικά τώρα που στα δεξιά της δεξιάς ετοιμάζονται για νέο κόμμα που θα εκπροσωπεί δήθεν τον πατριωτικό χώρο. Αυτόν που ο Καμμένος και η παρέα του πούλησαν ουκ ολίγες φορές και έκαναν πολιτικές καριέρες καπηλευόμενοι την Ελλάδα.

Οι αντιμνημονιακοί που προσκύνησαν τον Τσίπρα και έπεσαν στα τέσσερα το καλοκαίρι, οι ίδιοι που χαρακτήριζαν τους άλλους προδότες και οι ίδιοι εξευτελίστηκαν ουκ ολίγες φορές ετοιμάζονται για το «μεγάλο κόλπο».

Το «κόλπο» αυτό είναι ένα σενάριο που λέει ότι ο Πάνος Καμμένος βλέπει ότι καταρρέει ο κυβερνητικός συνασπισμός και ετοιμάζεται να εγκαταλείψει το πλοίο, όπως κάνουν άλλωστε ποντικοί και καπεταναίοι όταν ο Τιτανικός πλησιάζει.

Το σχέδιο λέει ότι θα εκμεταλλευτεί το ραγισμένο γυαλί με τον Αλέξη, με αφορμή τον Μουζάλα και θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση ώστε να μην ψηφίσει τις περικοπές στις συντάξεις και τους νέους φόρους. Θα επιχειρήσει έτσι μια ηρωϊκή έξοδο ώστε να βγει και να το παίξει ο βασικός εκφραστής της λαϊκής δεξιάς, της πατριωτικής παράταξης που δεν ανέχεται τον ζυγό της τρόικας. Ειδικά τώρα που είναι σε πλήρη εξέλιξη, με δραματικά μάλιστα χαρακτηριστικά, η υπόθεση του Προσφυγικού, ο υπουργός... Άμυνας με τις μπάντες και τα ιδιωτικά αεροπλάνα και ελικόπτερα θα επιχειρήσει να «πουλήσει» όλο το σενάριο μαζί:

1.«Δεν ψηφίζω τα μέτρα γιατί είμαι με το λαό που πένεται. Δεν σκύβω το κεφάλι στην Βελκουλέσκου, είμαι μάγκας και φεύγω από μια υπουργική καρέκλα ώστε να μην αποδεχθώ την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού».

2.«Είμαι πατριώτης και δεν ανέχομαι τους ξένους που πνίγουν την Ελλάδα με πρόσφυγες. Δεν στηρίζω εκείνους που μιλάνε για «Μακεδονία».

Θα είναι ορισμένα από τα λόγια που θα χρησιμοποιήσει ο Π. Καμμένος προκειμένου να διασωθεί από την κοινωνική κατακραυγή. Και το Ειδικό Δικαστήριο θα λέγαμε εμείς αλλά αυτά είναι θέματα Δικαιοσύνης.

Έτσι ο Πάνος Καμμένος θα θελήσει να «μπουκάρει» στον πατριωτικό χώρο που υποτίθεται ότι αναζητά εκπροσώπηση από άλλο κομματικό φορέα, όπως το ΕΘΝ.Ο.Σ. για παράδειγμα που κυοφορείται. Ενδεχομένως ο Καμμένος να έχει κάνει τις κουβεντούλες του με τον Καραμανλή και με τους φερόμενους ως «ηγέτες» του υπερδεξιού κόμματος ώστε να κατέβουν από κοινού σε ενδεχόμενες εκλογές. Κι εκεί που κάποτε έλεγαν για κοινή πορεία με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Πάνος έβαλε πλώρη για τα δεξιά με στόχο την πολιτική του διάσωση και τ' αυγά που θα πέφτουν σαν βροχή πολύ σύντομα.

Το πρόβλημα δεν είναι τι κάνει ο απελπισμένος Καμμένος. Το πρόβλημα είναι τι θα κάνουν όλοι εκείνοι οι «δεξιοί», οι «πατριώτες» που συνωστίζονται για να φτιάξουν κόμμα. Θα αποδεχθούν τον υβριστή της δεξιάς παράταξης; Τον «γενίτσαρο» που προσκύνησε τον Τσίπρα;

Αν τον δεχθούν στις αγκάλες τους απλά θα επιβεβαιώσουν το τέλμα του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

.Επιθέσεις στις Βρυξέλλες: Σοκ και νέες «κόντρες» για την ασφάλεια των συνόρων στην Ευρώπη

Η αιματοχυσία προκαλεί νέες επικρίσεις σχετικά με τη χαλαρή ασφάλεια των συνόρων και των αδύναμων πολιτικών για τη μετανάστευση

Οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες προκάλεσαν εκδηλώσεις σοκ και αλληλεγγύης σε όλη την Ευρώπη, καθώς και νέες επικρίσεις σχετικά με τη χαλαρή ασφάλεια των συνόρων και των αδύναμων πολιτικών για τη μετανάστευση, που αποτυπώνουν τις αυξανόμενες διαφωνίες σε μια ήπειρο που βρίσκεται σε κρίση.

Στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και αλλού, οι ηγέτες είπαν ότι συμπαραστέκονται σε μία από τις πιο σκοτεινές μέρες για το Βέλγιο. Ένας εκπρόσωπος της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ υποσχέθηκε "αλληλεγγύη προς τα θύματα και αποφασιστική δράση κατά των τρομοκρατών". Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, δήλωσε: "Η Ευρώπη ήταν ο στόχος και όλοι επηρεάστηκαν". "Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος και τη σοβαρότητα της απειλής της τρομοκρατίας" συμπλήρωσε. "Ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας θα πρέπει να διεξαχθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη".

Αλλά ακόμη και κατά τις πρώτες ώρες μετά από τις εκρήξεις στο αεροδρόμιο και το μετρό των Βρυξελλών, οι πολιτικοί οι οποίοι έχουν απευθύνει έκκληση για αυστηρότερες πολιτικές της ΕΕ για τη μετανάστευση, το άσυλο και την προστασία των συνόρων έσπευσαν να πουν ότι οι επιθέσεις τους δικαίωσαν. Στην Ιταλία, το αντι-μεταναστευτικό κόμμα Λίγκα του Βορρά ζήτησε το άμεσο κλείσιμο των συνόρων και των τζαμιών. Στην Αυστρία, ο ηγέτης του λαϊκού ακροδεξιού κόμματος της χώρας δήλωσε ότι οι επιθέσεις αντιπροσωπεύουν μια "δραματική εκδίκηση" για τα λάθη στην πολιτική της ΕΕ. Και στη Γαλλία, η Μαρίν Λεπέν ζήτησε την εντατικοποίηση των ελέγχων στα σύνορα και αστυνομικές επιδρομές. "Η ανεύθυνη μαζική μετανάστευση από τον αραβικό κόσμο και των ριζοσπαστών ισλαμιστών υπό την κάλυψη της αιτήσεως ασύλου ... και τα ανοιχτά σύνορα της ΕΕ πρέπει να σταματήσουν μια για πάντα" δήλωσε στο Facebook ο πρόεδρος του Κόμματος της Ελευθερίας της Αυστρίας Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε το πρωί της Τρίτης. Ο Στράχε προς το παρόν προηγείται στις δημοσκοπήσεις στη χώρα, έχοντας υποστήριξη πάνω από 30%.

Οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες φαίνεται πιθανό να οξύνουν τις εντάσεις, τη στιγμή που η ΕΕ είναι αντιμέτωπη με μερικά από τα πιο διχαστικά ζητήματα στην ιστορία της. Τα 28 κράτη-μέλη του μπλοκ αντιπαρατίθενται επί μήνες πάνω στο πώς θα ανταποκριθούν σε μια άνευ προηγουμένου εισροή προσφύγων και μεταναστών που φτάνουν από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Ενώ η Μέρκελ επιμένει ότι η ΕΕ πρέπει να καλωσορίσει τους πρόσφυγες και να διατηρήσει την ελεύθερη ζώνη Σένγκεν, πολλοί επικριτές της σε άλλες χώρες της ΕΕ έχουν ζητήσει αυστηρότερα μέτρα για να κρατήσουν τους μετανάστες έξω, εν μέρει λόγω των φόβων για την τρομοκρατία. Το δημοψήφισμα του Ηνωμένου Βασιλείου στις 23 Ιουνίου για το αν θα αποχωρήσει από την ΕΕ επιφυλάσσει μια άλλη κρίση. Ενώ οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν γενικά ότι οι περισσότεροι βρετανοί ψηφοφόροι θα προτιμούσαν να παραμείνουν στο μπλοκ, οι αναλυτές λένε ότι τα σημάδια του χάους στην ΕΕ θα μπορούσαν να "σπρώξουν" κάποιους υπέρ της εξόδου. Ο Μάικ Χούκεμ, εκπρόσωπος σε θέματα άμυνας του αντιμεταναστευτικού UKIP, δήλωσε την Τρίτη στο Twitter από τις Βρυξέλλες ότι, ενώ ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον είπε πως οι Βρετανοί θα ήταν ασφαλέστεροι στην ΕΕ, "βρίσκομαι στο κέντρο της ΕΕ, και δεν αισθάνομαι και πολύ ασφαλής".

"Υπάρχει μια αίσθηση στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, ότι οι ηγέτες της ΕΕ δεν έχουν τον έλεγχο της τρομοκρατικής απειλής της ηπείρου, δεδομένου ότι αυτή η επίθεση έρχεται λίγο μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι το περασμένο έτος" αναφέρουν αναλυτές της εταιρείας συμβούλων Eurasia Group, σε σημείωμα προς τους πελάτες τους την Τρίτη. "Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον υποστήριξε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα είναι ασφαλέστερο στην ΕΕ, αλλά αυτά τα γεγονότα κάνουν αυτήν την άποψη όλο και πιο δύσκολο να περάσει", αναφέρεται.

Και οι δύο εκστρατείες στη Βρετανία βασίζουν τα επιχειρήματά τους στην εθνική ασφάλεια. Ο Κάμερον υποστήριξε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα είναι πιο ασφαλές με την παραμονή στην ΕΕ και ότι οι διάχυτες απειλές που αντιμετωπίζει η Βρετανία θα είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν εκτός της Ένωσης. Αλλά οι υποστηρικτές του Brexit τον κατηγορούν για κινδυνολογία και υποστηρίζουν ότι οι σχέσεις ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών με την Ευρωπαϊκή συμμαχία για την ασφάλεια, το ΝΑΤΟ, δεν θα επηρεαστούν από την αποχώρηση της χώρας.

Οι αναλυτές της Eurasia Group έγραψαν ότι οι επιθέσεις είναι επίσης πιθανό να ενισχύσουν την ακροδεξιά και τα αντιμεταναστευτικά κόμματα, τα οποία έχουν ήδη σημειώσει κέρδη σε όλη την ΕΕ εν μέσω των φόβων της τρομοκρατίας και μιας σπασμωδικής κίνησης ενάντια του καλωσορίσματος της Μέρκελ στους πρόσφυγες. Προ ημερών, για παράδειγμα, οι λαϊκιστές του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία σημείωσαν πρωτοφανή κέρδη σε τρεις γερμανικές περιφερειακές εκλογές.

Στη Γαλλία, οι επιθέσεις θα μπορούσαν να ενισχύσουν το Εθνικό Μέτωπο, στην έκκλησή του για τερματισμό της Σένγκεν και καταστολή των θεωρούμενων μουσουλμάνων εξτρεμιστών. "Στην αντιμετώπιση του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού, οι Γάλλοι απαιτούν εξουσία, δράση και θέληση" είπε η Λεπέν σε μια δήλωση σχετικά με τις επιθέσεις των Βρυξελλών.

Ανώτατοι αξιωματούχοι του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος Λίγκα του Βορρά στην Ιταλία, δήλωσαν ότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν αποτύχει. "Είμαστε έκπληκτοι και πληγωμένοι για τις ζωές που αφαίρεσε το ισλαμικό μίσος. Δεν ανταποκρινόμαστε, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ είναι αδύναμα, εύθραυστα, αβοήθητα και στρέφονται προς την αντίθετη κατεύθυνση, επιτρέποντας τις σφαγές" δήλωσαν οι κοινοβουλευτικοί ηγέτες του κόμματος Τζιαν Μάρκο Σεντινάιο και Μασιμιλιάνο Φεντρίγκα. "Είναι καιρός να αντιδράσουμε, να κλείσουμε τα σύνορα, τα τζαμιά και τα ισλαμικά κέντρα λατρείας. Οι επιθέσεις στην καρδιά της Ευρώπης έχουν ένα πρότυπο που όλοι αναγνωρίζουμε. Έχουν κηρύξει τον πόλεμο και τώρα πρέπει να ανταποκριθούμε", πρόσθεσαν.

Ο ηγέτης της Λίγκας του Βορρά Ματέο Σαλβίνι, ο οποίος κατευθυνόταν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών λίγο πριν από την επίθεση, δήλωσε στο Twitter ότι "αυτή είναι μία απειλητική επίθεση στην καρδιά της Ευρώπης, η οποία είναι ένοχη επειδή επέτρεψε τόσα πολλά".

.Το ωστικό κύμα από τις Βρυξέλλες χτυπάει και την Ελλάδα!

Μια ακόμη... 11η Σεπτεμβρίου στην Ευρώπη έστησαν οι φανατικοί τζιχαντιστές σκοτώνοντας δεκάδες και τραυματίζοντας πολλούς ακόμη.

Πέρα από τα θύματα, η επίθεση κυρίως στο αεροδρόμιο, αλλά και στο μετρό, είχε άλλη στόχευση. Ήταν το μήνυμα που έστειλαν οι μουσουλμάνοι φανατικοί ότι μπορούν να χτυπήσουν παντού. Είτε είναι η καρδιά της Ευρώπης, η πρωτεύουσά της οι Βρυξέλλες, είτε το Παρίσι, είτε η Κωνσταντινούπολη.

Η τρομοκρατία δεν μπορεί να αναχαιτιστεί και ο τρόμος θα υπάρχει πάντα σε όλη την Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο. Όμως, υπάρχει μια πολύ σοβαρή πτυχή από το τρομοκρατικό χτύπημα. Είναι το προσφυγικό, τα κλειστά σύνορα, η δημιουργία της... Νήσου Έλις στην Ελλάδα.

Η μία μετά την άλλη οι χώρες της Ευρώπης, μετά το χτύπημα στις Βρυξέλλες, θα κλείσουν ερμητικά κλειστά τα σύνορά τους. Ο φόβος είναι μεγαλύτερος από οποιαδήποτε συμφωνία, από οποιοδήποτε αίσθημα αλληλεγγύης ή βοήθειας προς τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Το χτύπημα στις Βρυξέλλες είναι ουσιαστικά και το τελειωτικό χτύπημα στην Ευρώπη των ανοικτών συνόρων στην οποία πόνταρε η Ελλάδα. Δυστυχώς η χώρα μας θα πρέπει να αντιμετωπίσει το ωστικό κύμα που έρχεται από την βελγική πρωτεύουσα.

Είναι δεδομένο ότι αλλάζει άρδην το σκηνικό με το Προσφυγικό με πολύ άσχημες επιπτώσεις για την Ελλάδα. Ποιος να μιλήσει για συμφωνία σήμερα; Ποιος να μιλήσει για ποσόστωση; Ποια χώρα θα θελήσει να πάρει πρόσφυγες και μετανάστες στα εδάφη της; Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να μιλήσει για αλληλεγγύη στους φοβισμένους πολίτες του; Όσο κι αν δε φταίνε οι εκατοντάδες χιλιάδες κατατρεγμένοι, δύο – τρεις ημίτρελοι που ζώνονται με βόμβες και σκοτώσουν αθώες ψυχές είναι ικανές να στοχοποιήσουν τους πάντες.

Δυστυχώς η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Με πλήρως κλειστά σύνορα και με την Τουρκία να μην τηρεί τη συμφωνία είναι δεδομένο ότι τους επόμενους μήνες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες θα φτάσουν στη χώρα μας και θα εγκλωβιστούν εδώ. Ελπίζουμε να μην είναι εκατοντάδες χιλιάδες και να καταλάβουν οι Σύροι, Αφγανοί, Πακιστανοί κ.λπ. ότι πρέπει να μείνουν στις χώρες τους γιατί στην Ευρώπη δεν θα μπορούν να περάσουν.

Όσοι όμως κι αν έρθουν στη χώρα μας δεν θα μπορέσουν να φύγουν. Θα μείνουν σε μια χώρα που έτσι κι αλλιώς είναι ένα απέραντο Πτωχοκομείο. Οι βόμβες στις Βρυξέλλες ανατρέπουν τα πάντα και βάζουν τη σφραγίδα στις εκτιμήσεις εκείνων που λένε ότι η Ευρώπη έχει «κλείσει» πλέον και η Ελλάδα είναι ό,τι και η Νήσος Έλις για τη Νέα Υόρκη.

Το θέμα είναι τι θα κάνουμε εμείς; Θα συνεχίσουμε την ανόητη πολιτική των ανοικτών συνόρων που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ; Θα συνεχίσουμε να αφήνουμε αμφιλεγόμενες ΜΚΟ να φέρνουν καραβιές με μουσουλμάνους στην Ελλάδα; Θα συνεχίσουμε να έχουμε το Αιγαίο ξέφραγο αμπέλι; Οι Τούρκοι δεν πρόκειται να συμμορφωθούν σε καμιά απόφαση και οι πρόσφυγες που είναι στη γειτονική χώρα έχουν δύο επιλογές. Ή να γυρίσουν στις πατρίδες τους ή να έρθουν παράνομα στην Ελλάδα. Μια Ελλάδα που όμως δεν μπορεί να αντέξει χιλιάδες φτωχούς και κατατρεγμένους είναι σίγουρο ότι θα καταρρεύσει, ειδικά αν στην ηγεσία της βρίσκεται μια ανίκανη κυβέρνηση η οποία ακόμη και σήμερα πιστεύει ότι οι πρόσφυγες θα λύσουν το... δημογραφικό της Ευρώπης.

Δυστυχώς για την Ελλάδα που συνέβησαν όλα αυτά. Ευτυχώς, ίσως, που θα έρθει η ραγδαία πτώση της κυβέρνησης η οποία δεν μπορεί να διαχειριστεί περίπτερο, πόσο μάλλον μια τέτοια κρίση.