.Οι κατσαπλιάδες που μας κυβερνάνε…

Θυμάμαι στις πρώτες εκλογές που ψήφισα ως φοιτητής. Άνοιξη του '88, καταβάλαμε μία εισφορά στο ΦΣ, τα δε χρήματα στοιβάζονταν σε ένα σωρό στην άκρη ενός μακριού τραπεζιού στην Α31/ΦΜΣ/ΑΠΘ. Ένας από του αριστερούς λεχρίτες Κνίτες που είχαν κατέβει από τα βουνά -σίγουρα στο Σύριζα τώρα, αφού πέρασαν από το ΝΑΡ- βούτηξε μια αγκαλιά χαρτονομίσματα και τα έδωσε σε έναν από την παρέα με την εντολή ''να πάρε, να φέρεις καφέδες και τυρόπιτες να φάμε''. Τα λεφτά ήταν τόσα που έτρωγαν όλοι τους στο Όλυμπος-Νάουσα ή στο Τίφανις, ή δεν ξέρω και εγώ που αλλού. Αυτοί είναι οι κατσαπλιάδες που μας κυβερνάνε .
Οι καφενόβιοι καταληψίες που ανέλαβαν να κυβερνήσουν αυτή τη χώρα είναι άνθρωποι που κατ' ουσίαν δεν έχουν δυσκολευτεί ποτέ στη ζωή τους. Είτε από τις περιουσίες ων οικογενειών -όλοι είναι κληρονόμοι τεράστιων περιουσιών, είτε από τις διασυνδέσεις των γονέων και της τεχνογνωσίας που τους δίδαξαν οι γονείς και οι καθοδηγητές αυτοί οι άνθρωποι δεν έχασαν ποτέ. Βασικά γιατί ποτέ δεν έδωσαν καμία δύσκολη μάχη. Όλες ήταν στημένες για να τις κερδίσουν. Οι αριστεροί είναι εκπαιδευμένοι στη διαρκή αποδόμηση της προσπάθειας που έκανε κάποιος, ήταν εύκολο όταν προβλήματα χτύπησαν την πόρτα καθενός να πάνε και να τον εκφράσουν και τελικά να τον πείσουν να τους ψηφίσει και να τους αναθέσει την κυβέρνηση…

 Στα επτά χρόνια μνημονίου οι εταίροι εξέφρασαν αυτοκριτικές για λανθασμένο σχεδιασμό, για πλημμελή εφαρμογή των συμφωνημένων από την πλευρά μας αλλά ποτέ δεν απέρριψαν την επιλογή των μέτρων που συμφωνήθηκαν: είναι η πρώτη φορά.
Οι καφενόβιοι καταληψίες - με το λίγο μυαλό τους- έχουν το απίθανο σχέδιο της αναδιανομής του πλούτου. Θα βουτήξουν τα λεφτά των πλουσίων ή των κορόιδων που πληρώνουν φόρους και θα τα μοιράσουν στους κολλητούς τους και έτσι θα μείνουν στην εξουσία.

Όλα τα χρόνια που τριγυρνούσαν στα καφενεία και στα μπαρ και αντήλλασσαν τις πουλαντζοδουζίνιες θεωρίες επανάστασης και τα οικονομικά της ενεργού ζήτησης που ανέπτυσσε ο Τσακαλώτος, και ακόμη  δεν τους περνάει από το μυαλό ότι σύστημα δεν έχει πλέον εξωτερική τροφοδοσία. Άλλωστε είχαν μάθει ότι η εξωτερική τροφοδοσία ήταν δεδομένη -είτε βουτάμε τα λεφτά των κορόιδων είτε μας τα έχουν κληροδοτήσει, κτλ. κτλ.

Την αποτυχία των σχεδίων τους δεν την διανοούνται. 

Άλλωστε δεν έχει συμβεί ποτέ. Με το δεδομένο ότι διάφοροι Λούληδες κλπ τους είχαν πάρει τα μυαλά με την παντοδυναμία τους, οι αστοχίες στις λεπτομέρειες είναι δεδομένες. Με τη συσσώρευση μικροπροβλημάτων στο τέλος θα κληθούν να λάβουν αποφάσεις αλήθειας με την οποία είναι σε διάσταση, οπότε μόνοι τους θα την κοπανήσουν με ένα κλάμα περί κακών ξένων κλπ. που δεν αφήνουν τους λαούς να ζήσουν κλπ. και θα αρχίσουν πάλι να καίνε τη χώρα. Δεν ξέρω με τι τρόπο θα αποφύγουμε τα χειρότερα. Ο λαός έχει δεχθεί πολλές τοξικές ουσίες…

.Όμηρος των ψεμάτων και των σκανδάλων

Ήταν ακριβώς όπως περιμέναμε από έναν πρωθυπουργό που είναι όμηρος της εικόνας του και δεν βλέπει την πραγματικότητα. Και δεν περιμέναμε τίποτε παραπάνω από το να αμυνθεί... επιτιθέμενος στα ίδια γνωστά κέντρα που έχουν βάλει στόχο να τον ρίξουν από την κυβέρνηση. Θεωρίες συνωμοσίας, ατάκες που πουλάνε σε κάτι τελειωμένους Συριζαίους ταλιμπάν, αποφυγή εξηγήσεων για τα όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες. Και το κυριότερο, δείγμα της αμηχανίας του και του εκνευρισμού του: Η συζήτηση αφορούσε την Παιδεία κι ο Τσίπρας αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ομιλίας του για να μας πει ότι η ΝΔ εξυπηρετεί συμφέροντα, ότι του επιτίθεται το παλιό πολιτικό σύστημα και άλλες τέτοιες μπαρούφες που έχουν κουράσει.
Κουβέντα για τη διάλυση της Παιδείας, κουβέντα για τον αδιάβαστο Φίλη, ούτε μια συγγνώμη στην Εκκλησία για την χωρίς διάλογο απόφαση του υπουργού να αλλάξει τα Θρησκευτικά. Λες και το πρόβλημα στα σχολεία είναι το μάθημα κι όχι ότι δεν λειτουργεί απολύτως τίποτε.
Αναφερόμενος στο θέμα των αιώνιων φοιτητών ο πρωθυπουργός τόνισε πως «το ζήτημα δεν είναι να κόψεις τους αιώνιους φοιτητές, το ζήτημα είναι να καταφέρουμε να μη γεννά το πανεπιστήμιο αιώνιους φοιτητές», εντοπίζοντας μία από τις αιτίες στο εξεταστικό σύστημα που σπρώχνει φοιτητές να σπουδάζουν σε πανεπιστήμια που δεν αγαπούν.
Μα γιατί δεν ρώτησε τον διπλανό του υπουργό Φίλη που ακόμη να πάρει πτυχίο, όχι γιατί δεν του άρεσαν οι σπουδές αλλά γιατί γνώριζε εξ αρχής ότι στην αριστερά κάνεις καριέρα ακόμη κι αν είσαι τεμπέλης.
«Δεν είστε με την ποιότητα, αλλά με συγκεκριμένα συμφέροντα και στο χώρο της εκπαίδευσης», είπε απευθυνόμενος στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Έκανε επίσης λόγο για ιδιαίτερες σχέσεις με ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων και τους επέκρινε ότι «είναι με τα ακριβά σχολεία των λίγων».
Μα καλά. Απ' ότι γνωρίζουμε σε ιδιωτικό σχολείο δεν τα πάει τα παιδιά του ο κ. Τσίπρας; Ο Ερνέστος που πάει κύριε πρωθυπουργέ; Γιατί δεν πάει στο σχολείο της Γκράβας που είναι και δίπλα από την Κυψέλη;
Αυτές οι ανοησίες περί συσχέτισης με τα συμφέροντα όσων πιστεύουν ότι τα δημόσια σχολεία πρέπει να αναβαθμιστούν και να γίνουν σαν τα ιδιωτικά κι όχι το αντίθετο είναι δείγμα της αποτυχίας της κυβέρνησης. Αλλά δυστυχώς και στοιχείο της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς που κινητοποιεί τους πολίτες κατά οποιασδήποτε προσπάθειας γίνεται για αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Η ρετσινιά της αριστείας και η ντροπή της καριέρας είναι αυτά που θα κυνηγούν για μια ζωή την κυβέρνηση. Ό,τι κι αν πει ο Τσίπρας, όπως κι αν υπεκφύγει από τις ευθύνες του, θα τον κυνηγά μια ζωή η διάλυση κάθε τι που έπιασε στα χέρια του. Αυτός δεν είναι πρωθυπουργός. Αυτός είναι... terminator.
Βεβαίως δεν είχε πρόβλημα να μιλήσει και για το θέμα των ημερών, τα Μέσα Ενημέρωσης. Ξέχασε να αναφέρει τον Καλογρίτσα βεβαίως, όμως, είπαμε. Ζει στον δικό του κόσμο.
«Δυστυχώς πλέον, το σκοτάδι της προπαγάνδας και της συκοφαντίας του παλιού πολιτικού συστήματος και των συστημικών Μέσων που στηρίζει απειλεί να καλύψει τα πάντα. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε κάποιους να απειλούν να καλύψουν την χώρα στο σκοτάδι. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι», είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.
Μάλιστα επιτέθηκε στη Νέα Δημοκρατία λέγοντας πως «είναι απέναντι στην κυβέρνηση στην μάχη κατά της διαπλοκής και ότι υιοθετεί τις πιο ακραίες θέσεις των δανειστών».
«Η ΝΔ είναι απέναντι στον αγώνα να σπάσουμε το αμαρτωλό τρίγωνο της διαπλοκής. Εδώ και ένα μήνα παίζεται από το παλιό πολιτικό σύστημα και τα συστημικά μέσα που το στηρίζουν, το παιχνίδι της "αριστερής παρένθεσης", τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, κατά την διάρκεια της συζήτησης στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στην Βουλή. Πρόσθεσε δε ότι «η αξιωματική αντιπολίτευση έχει προστρέξει από πέρυσι να υποστηρίξει τις πιο ακραίες θέσεις των δανειστών και πρόσθεσε: «Μεταρρυθμίσεις για τη ΝΔ σημαίνουν απολύσεις, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο πρωθυπουργός μίλησε και για το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών και απευθυνόμενος προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης είπε: «Τώρα που βλέπετε ότι ο διαγωνισμός προχωρά κανονικά, κάνετε ό,τι μπορείτε για να τον απονομιμοποιήσετε» και πρόσθεσε: «Έχετε το θράσος εσείς να μιλάτε για σκάνδαλο του ΣΥΡΙΖΑ στις τράπεζες. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Αν θέλετε να βρείτε δάνεια χωρίς εγγυήσεις, ψάξτε πρώτα στα δικά σας βιβλία. Ότι και να κάνετε οι φίλοι και οι προστατευόμενοί σας θα περάσουν από το ταμείο και θα πληρώσουν».

Όπως είπαμε. Η λέξη... Καλογρίτσας, όπως και «ΣΥΡΙΖΑ Bank», ή «ΣΥΡΙΖΑ TV» είναι απαγορευμένες λέξεις για την κυβέρνηση και προσωπικά τον Τσίπρα. Αλλά θα τον κυνηγούν οι Ερινύες. Δεν θα μπορεί να κοιμηθεί.

.Η αστική Δημοκρατία ψόφησε

Βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο και αντί να σπάσει το κεφάλι σπάει ο τοίχος. Κάπως έτσι θα μπορούσε κάποιος να περιγράψει το πολιτικό τέλμα που ζούμε.
Η χώρα καταρρέει, η κοινωνία είναι στα κάγκελα και οι πολιτικοί περί άλλων τυρβάζουν ανήμποροι και ανίκανοι να δώσουν μια λύση στην Ελλάδα που βουλιάζει.
Δυστυχώς πλέον η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και δεν υπάρχει κανείς να δώσει το αίμα του για τη σωτηρία της πατρίδας.
Ο Τσίπρας έχει γίνει το αγαπημένο παιδί των δανειστών και ξεπουλάει τα πάντα για να παραμείνει στην εξουσία, ο Μητσοτάκης ακολουθεί τις εντολές τους που του λένε «περίμενε δεν είναι ακόμα η ώρα σου να γίνεις πρωθυπουργός» και οι Έλληνες ματώνουν καθημερινά χωρίς προοπτική και ελπίδα.
Γιατί όμως φτάσαμε ως εδώ; Η απάντηση απλή. Ανίκανο και δουλικό πολιτικό προσωπικό.
Δεν θα μπω σε ιστορικές λεπτομέρειες. Η ιστορία για όσους την έχουνε μελετήσει σωστά, είναι καταλύτης για την κατάντια μας.
Νομίζω ότι είναι προτιμότερο να επικεντρωθούμε στου λόγους που ζούμε την σημερινή δυστυχία.
Και εξηγούμαι.
Λίγο πριν σκάσει η κρίση, ο Καραμανλής αντιλήφθηκε την λαίλαπα και παρέδωσε στον Παπανδρέου, ο Παπανδρέου ανίκανος να διαχειριστεί την κρίση κατέρρευσε, ο Σαμαράς προσπάθησε να βγάλει την Ελλάδα από τον βάλτο, αλλά απέτυχε αφήνοντας τον λαϊκισμό να επικρατήσει.
Κι ερχόμαστε στο σήμερα. Από τη μια έχεις έναν πρωθυπουργό που έχει διαψευστεί σε όλα, αλλά αντέχει, κι από την άλλη έχεις τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που με τα δεδομένα κανονικά θα έπρεπε να έχει ήδη ρίξει τον πολιτικό απατεώνα, αλλά δεν μπορεί.
Γιατί άραγε;
Γιατί αγαπητοί δεν υπάρχει αστική τάξη. Ή καλύτερα η αστική Δημοκρατία ψόφησε.
Κι εκεί είναι ακριβώς που πατάει ο Τσίπρας. Στην σαπίλα της αστικής τάξης.
Μπορεί να τα έχει κάνει μπάχαλο. Άλλα κανείς δεν μπορεί να του προσάψει ευθύνες για την διάλυση της Ελλάδας.
Όπως και να το κάνουμε είναι κομματάκι δύσκολο να φορτώσεις σε έναν άνθρωπο τη διαφθορά μεταξύ πολιτικών και επιχειρηματιών 40 ετών.
Αυτό είναι το τελευταίο του πολιτικό χαρτί και θα το παίξει μέχρι τέλους. Και αν το παίξει καλά, που φαίνεται ότι το παίζει, θα μπορέσει να πρωταγωνιστήσει στο πολιτικό τοπίο του μέλλοντος.
Την ίδια στιγμή έχεις έναν Κυριάκο ο οποίος προσπαθεί να προτάξει την ανωτερότητα της αστικής τάξης μπροστά στη λαίλαπα της Αριστεράς, αλλά δεν μπορεί.
Ο λόγος απλός. Υπερασπίζεται το σάπιο και το τελειωμένο.
Προσπαθεί με τα φθαρμένα υλικά της μεταπολίτευσης να φέρει τη Νέα Μεταπολίτευση. Και όπως βλέπουμε δεν του βγαίνει.
Μπορεί να ζήτησε εκλογές, μπορεί να λέει στον Τσίπρα να φύγει, αλλά μέχρι εκεί. Έτερον ουδέν.
Δεν έχει ούτε όραμα, αλλά ούτε και σχέδιο για να ξεκολλήσει το κάρο από τη λάσπη.
Το μόνο που κάνει είναι να σέρνεται από την ατζέντα του Τσίπρα, ανήμπορος να θέσει τη δική του.
Προσέξετε! Σε καμία περίπτωση δεν λέμε ότι ο Τσίπρας είναι κυρίαρχος του παιχνιδιού. Αυτό που λέμε είναι ότι αντιλαμβάνεται ότι θα πέσει και βάζει το εποικοδόμημα για να παίξει μπάλα στο μέλλον και η αστική τάξη λόγω της φθοράς της και της έλλειψης οράματος κοιτάει αποσβολωμένη.
Είναι τραγικό να έχεις πιάσει τον πρωθυπουργό με το μέλι στο χέρι και να μην μπορείς να τον ρίξεις.
Το σκάνδαλο της Αττικής είναι εκατό φορές πιο δεμένο από το σκάνδαλο Κοσκωτά. Στο σκάνδαλο Κοσκωτά υπήρχαν ενδείξεις, όχι αποδείξεις. Αντίθετα στο Καλογρίτσας – Gate έχεις ακράδαντες αποδείξεις. Είναι τουλάχιστον ξεφτίλα για την αντιπολίτευση να μην μπορεί να εκμεταλλευτεί την ιστορική ευκαιρία και να τσακίσει την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ ο τόπος.
Άραγε θα γεννηθεί, θα υπάρξει ένας ηγέτης που θα υπερασπιστεί και θα αναγεννήσει την αστική δημοκρατία;

Οψόμεθα...

.Ανάδειξη και οικειοποίηση

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε η ομιλία του υφ. Παιδείας Θεοδόση Πελεγρίνη στη Βουλή, για την «Ημέρα Εθνικής Μνήμης για την καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού», έφεραν με τη σειρά τους και τη διευκρινιστική του δήλωση: «Εξ αφορμής κακόβουλων δημοσιευμάτων, στα οποία διαστρεβλώθηκε η αναφορά μου στον εβραϊκό λαό κατά την ομιλία μου στην ολομέλεια της Βουλής στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, δηλώνω κατηγορηματικά ότι στη συγκεκριμένη περικοπή της ομιλίας μου, εξέφρασα τον σεβασμό και τη συμπάθειά μου προς τον εβραϊκό λαό για τις διώξεις που υπέστη από τους ναζί, όπως κάθε αμερόληπτος αναγνώστης μπορεί να διαπιστώσει αν ανατρέξει στο ίδιο το κείμενό μου.

»Η εκ παραδρομής χρήση της λέξης “οικειοποίηση”, αντί της λέξης “ανάδειξη”, δεν αλλοιώνει το νόημα των όσων υποστήριξα από το βήμα της Βουλής».

Εχουμε συνηθίσει στελέχη αυτής της κυβέρνησης να δηλώνουν ένα πράγμα τη μία ημέρα, να προκαλούνται αντιδράσεις και την επομένη να ανασκευάζουν προσπαθώντας να βγάλουν τρελό όλο τον κόσμο – και κακόβουλο επίσης. Την αρχή την είχε κάνει, θυμίζω, ο κ. Βαρουφάκης.

Τι συνέβη εν προκειμένω; Μιλώντας στο Kοινοβούλιο, ο κ. Πελεγρίνης, διαβλέποντας ένα μέλλον «που χάσκει έτοιμο να μας καταπιεί», παρότρυνε να «λάβουμε τα μέτρα μας», αντλώντας από το «παράδειγμα του εβραϊκού λαού».

Οι Εβραίοι, συνέχισε ο υφυπουργός, «πέτυχαν να ταυτίσουν το Ολοκαύτωμα προς την τραγική μοίρα του έθνους των (...) Με υπομονή και επιμονή εξασφάλισαν την οικειοποίηση του Ολοκαυτώματος, έτσι ώστε να διεκδικήσουν τη δικαίωσή τους. Με ανάλογο τρόπο, ίσως, θα μπορούσαμε, κι εμείς, να οικειοποιηθούμε την καταστροφή, σταθερό παρακολούθημα της Ιστορίας του ελληνισμού».

Στο στόχαστρο βρέθηκε, βέβαια, η ατυχής χρήση της λέξης «οικειοποίηση». Σαν οι Εβραίοι να οικειοποιήθηκαν κάτι ξένο – σα να μη συνέβησαν, δηλαδή, τα 6 εκατομμύρια νεκροί.

Σαφώς και δεν προκύπτει από τα συμφραζόμενα ότι ο υπουργός ανήκει στους αρνητές του Ολοκαυτώματος· το λεκτικό ατόπημα, όμως, τον εκθέτει. Είναι καθηγητής φιλοσοφίας και υφυπουργός Παιδείας. Αλλά ας μην είμαστε κακόβουλοι και ας δεχθούμε ότι η λέξη «οικειοποίηση» χρησιμοποιήθηκε εκ παραδρομής. Η σωστή λέξη, σύμφωνα με τη διευκρινιστική του δήλωση, είναι λοιπόν η «ανάδειξη» – εν προκειμένω της Μικρασιατικής Καταστροφής. Το ζήτημα της «ανάδειξης» μου θύμισε τη θεωρία της «βιομηχανίας του Ολοκαυτώματος», τίτλος βιβλίου του Αμερικανοεβραίου ιστορικού Νόρμαν Φίνκελσταϊν.

Σε αυτό, ο Φίνκελσταϊν, γιος επιζησάντων του Ολοκαυτώματος, στηλίτευε την εμπορευματοποίηση του συλλογικού πόνου, με ταινίες, μνημεία κτλ.

Προσωπικά, θεωρώ πως μπροστά στην αδιανόητη φρίκη του Αουσβιτς, η όποια «βιομηχανοποίηση» είναι μια υποσημείωση, αλλά, τέλος πάντων, έχει τη βαρύτητά του να είσαι ιστορικός εβραϊκής καταγωγής, με γονείς που πέρασαν από τα στρατόπεδα εξόντωσης, και να έχεις το θάρρος να εκφράσεις μια τέτοια άποψη.

Αφήστε που ο Φίνκελσταϊν θα έβγαζε φλύκταινες μπροστά στην πρόταση περί «ανάδειξης»: να προβούμε, δηλαδή, και εμείς σε μια «βιομηχανία της Μικρασιατικής Καταστροφής» –και όλων των καταστροφών που μας έχουν βρει ως έθνος– για να κερδίσουμε τι άραγε; Περισσότερη διαστρέβλωση ακόμα; Διαφήμιση;

Δεν  χρειαζόμαστε  «βιομηχανία» ούτε «ανάδειξη». Γνώση  της Ιστορίας χρειαζόμαστε,  σοβαρή και συστηματική έρευνα δίχως  αγιοποιήσεις  και  δαιμονοποιήσεις. Με σκεπτικά όμως, όπως αυτό του υφυπουργού  Παιδείας, όντως  «το μέλλον χάσκει μπροστά μας, έτοιμο να μας καταπιεί»...


 ΗΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

.Ήταν η Ανάπτυξη, Ηλίθιε…

Ο Τσίπρας μέχρι πρόσφατα έλεγε πάσης φύσεως ψέματα. Και *μόνον*ψέματα. Τα πιο επικίνδυνα όμως, αφορούσαν τις υποσχέσεις του. Το τι *ΘΑ* κάνει! Τώρα τέλειωσαν τα ψέματα σε σχέση με το μέλλον. Δεν υπάρχει μέλλον για τον ίδιο. Στην ομιλία του ΔΕΝ υπήρχαν πια υποσχέσεις για το τι ΘΑ κάνει… 

Δεν «δούλεψε» όπως το είχε σχεδιάσει, ούτε *η «απάτη»* με το χτύπημα της διαπλοκής. Αντί για «λυτρωτής» του λαού από τα νύχια της διαπλοκής, μας βγήκε ο …*μεγάλος «λογοκριτής»*, ο φορέας του «μαύρου» στην ενημέρωση. *Κάτι σαν… Ερντογάν*, ένα πράγμα (όπως ήδη τον παρομοιάζει ο διεθνής τύπος)! Και οι δύο δημ... περισσότερα »

.Το τέλος της εποχής των μνημονίων

Δεν ξέρω πότε οι ιστορικοί του μέλλοντός μας θα καταγράψουν την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Πάντα με την προϋπόθεση ότι έχουμε κάποιο μέλλον ως χώρα, με το οποίο θα αξίζει τον κόπο να ασχοληθούν κάποιοι ιστορικοί. Ποια ημέρα ποίου χρόνου η Ελλάδα θα μπορέσει και πάλι να λειτουργήσει ως κανονική χώρα στο παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα; 

Αυτά ας τα αφήσουμε για τις αστρολογικές προβλέψεις των οικονομολόγων και για τις ικανότητες των πολιτικών. Εκείνο, αντιθέτως, που ενδιαφέρει είναι ο τρόπος με τον οποίον επηρέασε η εποχή των μνημονίων την ελληνική κοινωνία, οι νοοτροπίες που καλλιέργησε και η συλλογική συμπεριφορά που επέβαλε. Και πώς όλα αυτά βρήκαν την αντανάκλασή τους στην πολιτική σκηνή.
Εποχή των ψευδαισθήσεων; Εποχή της συλλογικής αυταπάτης; Τουλάχιστον για τα μεσαία στρώματα, τα μεγάλα θύματα της κατάρρευσης, η εποχή των μνημονίων υπήρξε εποχή των ψευδαισθήσεων και της αυταπάτης. Η όλη υπόθεση αντιμετωπίσθηκε με σχεδόν θεολογικούς όρους. 
Μια μέρα θα ξυπνήσουμε και όλα θα είναι όπως πριν. «Και εγένετο φως». Στο τελευταίο του μυθιστόρημα, με τον τίτλο «Off Shore», ο Πέτρος Μάρκαρης περιγράφει πολύ καλά αυτήν τη νοοτροπία. Θα σε παίρνουν από την τράπεζα τρεις η ώρα το απόγευμα για να σου χαρίζουν πιστωτικές, τα Gucci θα χαϊδεύουν τα ωραία δαχτυλάκια της συζύγου, τα τετραγωνικά των διαμερισμάτων θα μεγαλώνουν από τη μια μέρα στην άλλη.
 Αν θυμάστε, όταν πρωτομπήκαμε στην εποχή των μνημονίων, επί πρίγκιπος Γεωργίου του Μικρού, μας διαβεβαίωναν πως οι περιορισμοί δεν θα κρατούσαν πάνω από ένα χρόνο. Ηταν και το μεγάλο πολιτικό λάθος του Αντώνη Σαμαρά: μιλούσε για success story, αγνοώντας ότι το κοινό του το μετέφραζε σε αυτόματη επαναφορά στην προ του 2009 εποχή. Με αποτέλεσμα ακόμη και νεοδημοκράτες να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ.

Και πέρασαν τα χρόνια και τα μνημόνια, και οι αυταπάτες παρέμεναν ακόμη ζωντανές. Η ευθύνη των ελίτ είναι μεγάλες, αφού φρόντισαν να διαμορφώσουν μια πολιτική σκηνή όπου οι αυταπάτες και οι ψευδαισθήσεις πρωταγωνιστούσαν. Πόσο ευθύνονται για τη στατιστική που αποδεικνύει ότι το 70% πιστεύει ότι η κρίση και τα μνημόνια είναι αποτέλεσμα συνωμοσίας σκοτεινών κέντρων; Θα μου πείτε κανείς δεν έχασε ποτέ κολακεύοντας τις ψευδαισθήσεις είτε του συντρόφου του, είτε των παιδιών του, είτε του εαυτού του. Αρκεί να μην τον πάρουν είδηση. Μέχρι και ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να γίνει κυβέρνηση και να απειλεί την Ευρώπη ότι μετά απ’ αυτόν η Ελλάδα κινδυνεύει να πέσει στα χέρια της Χρυσής Αυγής, το αγροίκον της οποίας πολλοί υπουργοί του προσπαθούν να ανταγωνιστούν. Θεωρούν δεδομένο πως η ελληνική κοινωνία μπορεί να συνεχίσει να ζει αενάως αναμασώντας τις ψευδαισθήσεις της.

Απ’ αυτήν την άποψη η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ σηματοδοτεί το τέλος της εποχής των μνημονίων. Το τέλος των ψευδαισθήσεων και της αυταπάτης. Θα μπορούσε κάποιος να του προσάψει ότι θεωρεί το εκλογικό σώμα ωριμότερο πολιτικά από όσο είναι στην πραγματικότητα. Ισως είναι η δική του αυταπάτη. Δεν πειράζει. Επειδή είμαι παιδί του Διαφωτισμού, έστω παραπαίδι, πιστεύω ότι αν κάποιος αποδείξει ότι παίρνει στα σοβαρά τον συνομιλητή του, την ελληνική κοινωνία στην περίπτωση, θα τον αναγκάσει να σοβαρευτεί κι αυτός

.Σκάνδαλο Αττικής: Το τελειωτικό χτύπημα...

Μίλησε κανείς για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου που δεν... πολυήταν και σκάνδαλο; Μίλησε κανείς για την υπόθεση Ζαχόπουλου που στο κάτω – κάτω ήταν μια προσωπική υπόθεση; Όχι, κανείς δε μίλησε. Η κυβέρνηση Καραμανλή έπεσε κυρίως από αυτά τα σκάνδαλα ή την σκανδαλολογία, αν και θα έπρεπε να πέσει για τα λάθη που έκανε.
Όμως, τα Media της εποχής έπαιξαν το ρόλο τους. Έπρεπε να έρθει στην εξουσία ο Γ. Παπανδρέου. Το ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής, που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ του σήμερα, έκανε τα πάντα να συκοφαντήσει ανθρώπους και να τσακίσει υπολήψεις. Έκανε την τρίχα – τριχιά, έβγαζε τον κόσμο στους δρόμους, έκαιγε την Αθήνα. Η οικονομική κρίση και τα πρωτόγνωρα μνημόνια απλά ήταν το φιτίλι που χρειαζόταν η αριστερά για να βάλει φωτιά στη χώρα. Και να κάψει και τα ξερά και τα χλωρά. Ο Τσίπρας και η παρέα του πάτησαν πάνω στην αντισυστημική ψήφο σε συνδυασμό με το «ηθικό πλεονέκτημα» που μας πούλησε σε μεγάλες δόσεις η Αριστερά.
Η εξουσία ήρθε ως επακόλουθο καθώς ο κόσμος πίστεψε ότι θα «καθαρθεί» το πολιτικό τοπίο, θα φύγει το παλιό διαπλεκόμενο σύστημα, νέος αέρας θα φυσήξει στην Ελλάδα. Η επικοινωνιακή «επίθεση» του Τσίπρα πέρασε εύκολα, άλλωστε μεγάλη ευθύνη γι' αυτό έχουν και τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα. Και το ΠΑΣΟΚ με τις μίζες του και η ΝΔ με κάτι κουμπάρους και παρακούμπαρους συνέβαλαν στο να εγκατασταθεί το «καθεστώς Τσίπρα» στην Ελλάδα.
Και ήρθε η Αριστερά. Σεινάμενη, κουνάμενη με το ηθικό της πλεονέκτημα ανά χείρας ήρθε να μας πουλήσει καθαρότητα, πατριωτισμό, αγωνία για τα λεφτά του κόσμου.
Όμως, το σύστημα Τσίπρα, με «νεκροθάφτη» τον Νίκο Παππά και ψάλτες τους Χρ. Σπίρτζη και Γ. Δραγασάκη, έχει αρχίσει να βλέπει τα ραδίκια ανάποδα. Έρχεται το τέλος τους, αφού πλέον ο κόσμος έχει καταλάβει με ποιους έχει να κάνει. Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και του κουμπάρου του Καλογρίτσα, Πάνου Καμμένου, δίνει δάνεια πάνω από 70 εκατ, στον επιχειρηματία, τον αφήνει να πάρει μέρος στο διαγωνισμό για τις άδειες, του επιτρέπει να χρησιμοποιήσει τα βοσκοτόπια, σώνει και καλά θέλει να τον κάνει καναλάρχη, τότε τα ψωμιά της είναι πολύ λίγα.
Η Attica Bank είναι το τελειωτικό χτύπημα στο Μαξίμου και στον... εξαφανισμένο στη Νέα Υόρκη Νίκο Παππά που έστησε όλο αυτό το κόλπο. Αν και προκλητικός και από την Αμερική που βρίσκεται καλό θα είναι να το σκεφτεί και μαζί με τον πρωθυπουργό να μην πάρουν το αεροπλάνο της επιστροφής.

Είναι σίγουρο ότι πλέον οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες. Οι συμπτώσεις είναι πολλές αλλά «δένονται» μεταξύ τους. Για σκεφτείτε τι μας ήρθε στο μυαλό. Ο Καλογρίτσας, κολλητός με τον Π. Καμμένο (και με τον Σπίρτζη). Κολλητός στην παρέα και ο προφυλακισμένος για τους εκβιασμούς, Τάκης Μουσάς ο οποίος μάλιστα έχει ακόμη σύμβαση με την τράπεζα Αττικής αλλά δεν ξέρουμε αν πληρώνεται ακόμη. 

Μαζί στην παλιοπαρέα και ο μακαρίτης πλέον εκδότης της Ακρόπολης Τάκης Μαυρίκος. Και όλα τα κόλπα να γίνονται με την τράπεζα στη μέση. Πόσο ακόμη πίστευαν ότι θα το έκαναν; Ήρθε ο SSM, ήρθε ο... ανεξέλεγκτος Στουρνάρας και τώρα όλα βγαίνουν στο φως.

 Άλλοι στο χώμα... περιέργως, άλλοι στα κάγκελα, κι άλλοι να ετοιμάζονται. Το σίγουρο είναι, όπως γράψαμε πρόσφατα, ότι ο Καλογρίτσας είναι θέμα ημερών να εκπέσει από τον διαγωνισμό, ο Παππάς να μας αποχαιρετήσει και η κυβέρνηση να μετρήσει τις μέρες ή τις εβδομάδες που θα συνεχίσει να μας ταλαιπωρεί. Διότι δεν πάει άλλο. Περούκα στη Δημοκρατία δεν μπορεί να βάλουν αυτοί. Τιμητές της πατρίδας μας δεν μπορούν να γίνουν τα νεοαριστερά λαμόγια και οι κόκκινοι νταβατζήδες.

www.zografiotisEDO.blogspot.com

www.zografiotisEDO.blogspot.com

ΖΩΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΕΔΩ ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

.

.

Η ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ ΜΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΕΔΩ

.

.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

.

.