.Η Φάρμα του Αλέξη…

Ένα από τα αξιοπερίεργα και συνάμα μαγικά χαρακτηριστικά των έργων τουΤζωρτζ Όργουελ είναι το ότι είναι πάντα επίκαιρα. Προφητικός ο Όργουελ ή απλά κατάλαβε ένα καθεστώς βιώνοντάς το εκ των έσω;

 Το βιβλίο "Η φάρμα των ζώων" αναφέρεται πολύ περιληπτικά στην επανάσταση των ζώων ενός αγροκτήματος με σκοπό την απελευθέρωσή τους από τον σκληρό ανθρώπινο ζυγό. Σε αδρές γραμμές τα γουρούνια, τα εξυπνότερα, κατά την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων του αγροκτήματος, ζώα ποδηγέτησαν τους συντρόφους τους και ανέβηκαν τεχνηέντως στην εξουσία βασιζόμενα στην προπαγάνδα, τις γκεμπελικές μεθόδους και τη διαρκή επίκληση στο συναίσθημα των αιχμάλωτων έως τότε ζώων…

 Έπειτα από καιρό στην εξουσία τα γουρούνια άρχισαν να αδιαφορούν επιδεικτικά για το κοινό καλό και συμφέρον αποβλέποντας μονάχα στο δικό τους πλουτισμό σαγηνευμένα από τη γλύκα της εξουσίας και παρασυρμένα από την αλαζονεία και την αδηφαγία τους. Έτσι λοιπόν, οι συνθήκες έγιναν αρκετά δυσχερείς για τα υπόλοιπα ζώα, για να συντηρείται ο συβαριτισμός των αβροδίαιτων γουρουνιών και τα γουρούνια έγιναν πλέον όμοια με τον άνθρωπο και ακόμη πιο δόλια.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά το τέλος του βιβλίου, στο οποίο παρουσιάζεται μια αχαλίνωτη ζυθοποσία γουρουνιών και ανθρώπων και μου ήρθε αμέσως στο μυαλό το πάρτι στο Μαξίμου με το πιάνο, τα λαϊκά άσματα και τα δροσερά Cocktails δια χειρός Καρανίκα.

Σύντροφοι, οικοδομείται εξόφθαλμα καθεστώς.

Βήμα πρώτο, ο έλεγχος των καναλιών. Υπάρχουν δημόσιες παραδοχές ότι η κυβέρνηση επιδιώκει τη διαπλοκή με τα νέα κανάλια διεξάγοντας ένανκατάπτυστο και νομικά άκυρο διαγωνισμό, με απώτερο σκοπό να χειραγωγήσει το λαό, όπως ακριβώς έκαναν και τα γουρούνια στη "Φάρμα των ζώων".

Βήμα δεύτερο, έλεγχος της δικαιοσύνης. Παρεμβαίνουν συνεχώς στη Δικαιοσύνη επηρεάζοντας αποφάσεις, συναντιούνται με ανώτατους δικαστέςκαι υπόσχονται αυξήσεις μισθών, ελπίζοντας πως με τέτοιες θωπείες θα έχουν τη Δικαιοσύνη με το μέρος τους. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως η Θέμις, η θεά της Δικαιοσύνης απεικονίζεται με τα μάτια δεμένα κρατώντας στο δεξί της χέρι ένα σπαθί και στο αριστερό τη ζυγαριά της κρίσης. Χωρίς το σπαθί η Θέμις θα ήταν αδύναμη και χωρίς τη ζυγαριά αυθαίρετη, μόνο με το συνδυασμό σπαθιού και ζυγαριάς συμβολίζει τη Δικαιοσύνη.

 Ε λοιπόν η κυβέρνηση θέλει να ρίξει το σπαθί και τη ζυγαριά στο χυτήριο και καλύτερανα μην μιλήσω για το ότι η Θέμιδα βρήκε το φως της...

Βήμα τρίτο... και φαρμακερό, η καταβαράθρωση της παιδείας. Είναι έκδηλη η προσπάθεια εγκαθίδρυσης της νοοτροπίας της ήσσονος προσπάθειας και ο πόλεμος της αριστείας . Επιχειρούν μανιωδώς να υποτιμούν το επίπεδο της παιδείας και της μόρφωσης με τη μείωση του "Άριστα" στο πανεπιστήμιο, με τη μείωση ορών ορισμένων μαθημάτων και να διαμορφώσουν μέσα από τη μηχανή του κιμά την παιδεία που αυτοί θέλουν με συνεχείς αλλαγές στα σχολικά βιβλία. 

Το εξοργιστικό είναι πως οι αλλαγές δεν γίνονται από επαΐοντες, αλλά με απόλυτες υπουργικές αποφάσεις που τυγχάνει να είναι ανυπόστατες .

Στο σημείο αυτό πρέπει να ανατρέξουμε λίγα χρόνια πίσω στην εποχή μιας υπουργού Παιδείας, η οποία αποτελεί τέρας πολιτικού ήθους.

 Η κα. Μαριέττα Γιαννάκου όταν ξεσηκώθηκε θύελλα εξαιτίας ενός σχολικού βιβλίου ιστορίας με την υπογραφή της ιστορικού Μαρίας Ρεπούση, αντί να διαλέξει το ευκολότερο, δηλαδή, να βγάλει μια εγκύκλιο και να πει ότι το βιβλίο καταργείται, αποσύρεται ή πολτοποιείται για να γλιτώσει τη φασαρία, είπε πως τα βιβλία τα γράφουν οι αρμόδιοι επιστήμονες και όχι οι υπουργοί. Αλίμονο αν τα έβγαζαν οι υπουργοί γράφοντάς τα κατά την κρίση, την ιδεολογία και τα κόμπλεξ τους.

 Ας συγκρίνουμε την πολιτική παιδαγωγική της Μαριέττας Γιαννάκου και του Νίκου Φίλη.

Ας αφήσουμε τα βήματα και ας συνειδητοποιήσουμε πως οι κυβερνώντες έχουν εκτραχηλιστεί. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός συγκροτεί επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος, αναιρώντας κατά αυτόν τον τρόπο την αναθεωρητική δυνατότητα της Βουλής, η οποία ορίζεται από το Σύνταγμα, απαρτιζόμενη από τον Κιμούλη (ηθοποιό-σκηνοθέτη) χωρίς κανέναν Συνταγματολόγο!

 Παίρνουν σπίτια, κόβουν μισθούς και συντάξεις, φορολογούν το οξυγόνο, ξεπουλάνε τη χώρα και γλεντούν στο Μαξίμου, ενώ ο κόσμος πεινάει.

Πόσο μου θυμίζει τη "Φάρμα των Ζώων" η όλη κατάσταση, μόνο που σήμερα έχουμε και το δικαίωμα της ψήφου... φανταστείτε σε τι πλάνη κα λήθαργο έχουμε πέσει.

Χρήστος Ωραιόπουλος

.Παρενοχλήσεις της νομιμότητας

Σε μια χώρα που το κυβερνών κόμμα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους νόμους και γεμίζει με αντιαισθητική χαρτούρα όλες τις κολώνες του ιστορικού κέντρου των Αθηνών, περιμένει κανείς από τους θεολόγους να εφαρμόσουν το πρόγραμμα σπουδών που έστειλε το υπουργείο Παιδείας; 

Σε μια χώρα που ο πρωθυπουργός υπόσχεται στους δικαστές το ρητώς αντισυνταγματικό και εκείνοι διαλαλούν περιχαρείς την υπόσχεση στους συναδέλφους τους και ο υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι «το υπουργείο δεν θα ανεχθεί φαινόμενα παρενόχλησης της νομιμότητας»;

Το κόμμα του κ. Νίκου Φίλη έχει βιάσει κατά συρροήν κάθε έννοια δικαίου και τώρα δηλώνει ότι θα πατάξει την παρενόχληση της νομιμότητας. Ξέχασαν τους επαίνους του κ. Τσίπρα στην «πόλη-σύμβολο» Κερατέα, όπου έγιναν απόπειρες δολοφονιών, εμπρησμοί μηχανημάτων, επιχειρήθηκε κατάληψη αστυνομικού τμήματος, έγινε εκσκαφή οδικών αρτηριών κ.λπ.; Ουδείς θυμάται ότι ο κ. Τάσος Κουράκης, αντιπρόεδρος της Βουλής που ψηφίζει τους νόμους, «επαίνεσε τη στάση των φοιτητών» που άρπαξαν από τον γιακά ένα πρύτανη και έχτισαν το γραφείο του;

«Είναι καθήκον των εκπαιδευτικών να εφαρμόζουν τα προγράμματα που εγκρίνει το υπουργείο Παιδείας», είπε ο κ. Φίλης σε ημερίδα καθηγητών. Μπα; Και το ιερό δικαίωμα στην τσάμπα ανυπακοή που χρόνια δίδασκε ο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν θα το ασκούν οι θεολόγοι; Μόνο όσοι περνούσαν τσάμπα τα διόδια και τους ευλογούσε ο κ. Αλέξης Τσίπρας; 

Αυτός δεν προέβλεπε και δεν ευχόταν ότι «ο δρόμος της ανυπακοής (σ.σ.: των τσαμπατζήδων) θα γίνει μαζικός, είτε το θέλουν είτε όχι αυτοί που μας κανοναρχούν το βράδυ από τα δελτία των ειδήσεων»; Να σημειώσουμε εδώ τη σπάνια έκλαμψη διορατικότητας του πρωθυπουργού. «Πολύ σύντομα, ο κόσμος που σήμερα αντιστέκεται στα διόδια, αύριο θα αντιστέκεται και σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής», είπε τον Φεβρουάριο του 2011 και να που πέντε χρόνια αργότερα βγήκε αληθινός: Οι θεολόγοι σήκωσαν το μπαϊράκι της ανυπακοής...

Ας σοβαρευτούμε όμως, αν και δύσκολο με το κατά Βαρουφάκη «αριστερό τσούρμο» που μας κυβερνά. Σε μια Δημοκρατία είναι απολύτως θεμιτό να έχουν κάποιοι πρόβλημα συνείδησης να διδάξουν το νέο πρόγραμμα σπουδών των Θρησκευτικών. Οχι όμως εξόδοις των άλλων. Μπορούν κάλλιστα να ανοίξουν ένα κατηχητικό και να διδάσκουν ό,τι τραβάει η ψυχή και η συνείδησή τους. 

Στο σχολείο, που πληρώνουν οι φορολογούμενοι, θα διδάσκουν αυτά που το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο προτείνει, η Βουλή αποφασίζει και το υπουργείο εκτελεί. Τελεία και παύλα. Αν κάποιος τώρα έχει συνειδησιακό πρόβλημα να διδάξει την ευκλείδειο γεωμετρία, κάνει ένα κύκλο σεμιναρίων για τη γεωμετρία Ρίμαν και μπορεί να κερδίσει δόξα. Αν πιστεύει όσα ο Εριχ Φον Ντένικεν έλεγε για εξωγήινη προέλευση της ζωής, μπορεί να εκδώσει ένα βιβλίο και να βγάλει και λεφτά. 

Αν καίγεται από την επιθυμία να πει ότι οι γραμμές στον ουρανό δεν είναι υδρατμοί από τα καυσαέρια των κινητήρων του αεροσκάφους, αλλά ότι μας ψεκάζουν, μπορεί κάλλιστα να το γράψει στο Διαδίκτυο –όπως έκανε εσχάτως η συγγραφέας κ. Χρυσηίδα Δημουλίδου– αλλά όχι να το διδάξει στα σχολεία.

Το μόνο που όλοι πρέπει να μάθουν είναι ότι οι τζάμπα επαναστάσεις –κόκκινες ή μαύρες– πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνουν. 

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

.Αποκάλυψη Wikileaks: Ο Κλίντον παρενέβη στον Τσίπρα για να υπογράψει μνημόνιο το 2015

Τον Μπιλ Κλίντον «επιστράτευσε» ο Λευκός Οίκος το καλοκαίρι του 2015, ώστε να πειστεί ο Αλέξης Τσίπρας να έρθει σε συμφωνία με τους εταίρους και να αποφευχθεί το Grexit.

Οπως αποκαλύπτει το Wikileaks, ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Τζον Ποντέστα επικοινώνησε μέσω email στις 10 Ιουλίου (πέντε ημέρες μετά το δημοψήφισμα και πριν τη δραματική Σύνοδο Κορυφής) με το γραφείο του Αμερικανού πρώην προέδρου, ρωτώντας τον αν μπορεί να μεσολαβήσει στο ζήτημα επίτευξης της ελληνικής συμφωνίας.

Ο Μπιλ Κλίντον απάντησε θετικά και ρώτησε αν θα πρέπει να υπάρξει πίεση και στην Αγκελα Μέρκελ.

«Είμαι στο τρένο και είναι δύσκολο να μιλήσω στο τηλέφωνο. Ο Λευκός Οίκος ρωτά να μάθει εάν ο Μπιλ Κλίντον έχει αρκετή άνεση με τον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ώστε να του τηλεφωνήσει και να του ζητήσει να πάει σε συμφωνία. Μπορείτε να τον ρωτήσετε εάν υπάρχει αυτή η πιθανότητα; Εάν ναι, μπορώ να του μιλήσω αφού αποβιβαστώ από το τρένο και να του εξηγήσω το σκεπτικό και τον στόχο. Ευχαριστώ», έγραφε στο ηλεκτρονικό μήνυμά του προς τον Μπιλ Κλίντον.

Η απάντηση ήταν η εξής: «Λέει ναι, αλλά χρειάζεται επιπλέον πληροφορίες από αυτές που έχει τώρα. Η πρώτη του ερώτηση είναι "θα πιέσουμε και την Μέρκελ επίσης;" Τι ώρα θα είσαι διαθέσιμος να μιλήσεις;»

Από τα στοιχεία πάντως, δεν διευκρινίζεται εάν τελικά ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ συνομίλησε με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ερωτηθείσα από το ΑΠΕ - ΜΠΕ κυβερνητική πηγή για τη διαρροή μέσω των Wikileaks αναφορικά με τη συνομιλία Ομπάμα - Κλίντον, δήλωνε: «Επικοινωνία Τσίπρα -Κλίντον υπήρξε πριν από το δημοψήφισμα. Μετά το δημοψήφισμα έγινε μόνο με τον Πρόεδρο Ομπάμα».

.Βόμβα από τον «φίλο» Ολάντ: O Τσίπρας είχε ρωτήσει τον Πούτιν εάν θα μπορούσε να τυπώσει χαρτονομίσματα δραχμής στη Ρωσία!

Βόμβα κατά του Αλέξη Τσίπρα εξαπολύει ο «φίλος» Φρανσουά Ολάντ στο βιβλίο του με τίτλο «΄Ένας Πρόεδρος Δεν Πρέπει Να Τα Λέει Αυτά». Σύμφωνα με μια από τις περιγραφές που κάνει ο Γάλλος πρόεδρος, στα πλαίσια αφήγησης συνομιλίας του Ολάντ με τον Ρώσο ομόλογό του, ο Πούτιν φέρεται να αναφέρει στον Ολάντ ότι ο Τσίπρας κατά την επίσκεψή του στην Μόσχα, που είχε προηγηθεί, τον ρώτησε (τον Πούτιν) εάν θα μπορούσε να τυπώσει χαρτονομίσματα δραχμής στη Ρωσία!

Αν επιβεβαιωθεί αυτή η πληροφορία αποτελεί βόμβα για την κυβέρνηση καθώς καταρρίπτεται η επιχειρηματολογία για το «plan B» ότι ήταν του Γιάνη Βαρουφάκη και δεν αποτελούσε σχέδιο της επίσημης κυβέρνησης.

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα περιστατικό που περιγράφεται σε ένα βιβλίο, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αποδίδεται στον Φρανσουά Ολάντ και σε συνομιλία του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Εφόσον ισχύει κάτι τέτοιο τότε αποδεικνύεται ότι περισσότεροι του Γιάνη Βαρουφάκη είχαν «σχέδιο Β» για έξοδο από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή.

Μιλώντας στον Αλέξη Παπαχελά τον περασμένο Ιούλιο ο πρωθυπουργός είχε πει ότι η κυβέρνηση είχε πράγματι εναλλακτικό σχέδιο. «Είχαμε ζητήσει μία εικόνα για το τι θα γινόταν σε περίπτωση του Grexit. Μετά την οδυνηρή συμφωνία όμως τα είχα πει και δημόσια αυτά. Όταν όμως έλαβα το περιεχόμενο της μελέτης, ένας από τους λόγους που συνέτειναν στην επιλογή μου, ήταν και αυτά που διάβασα», υποστήριξε και συνέχισε: Οι επιπτώσεις θα ήταν οδυνηρές για τους πιο αδύναμους. Όχι για αυτούς που έχουν τα λεφτά τους έξω, τους πλούσιους με φτωχές επιχειρήσεις.

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Τσίπρας είχε απαντήσει πέρυσι το καλοκαίρι αν είχε δώσει εντολή για «plan B»: «Αν οι εταίροι και οι δανειστές μας, προετοίμαζαν ένα σχέδιο grexit, εμείς δεν έπρεπε να σχεδιάσουμε τις άμυνές μας, στο ενδεχόμενο που γίνονταν πράξη οι απειλές; Φυσικά και είχα δώσει προσωπικά εντολή να συγκροτηθεί ομάδα επεξεργασίας σχεδίου άμυνας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης» είπε ο κ. Τσίπρας.

 Αυτό για εσάς είναι ότι επιδίωκα την έκτακτη ανάγκη, επισήμανε, τονίζοντας ταυτοχρόνως ότι είναι κωμικό να ανακαλύπτεται μέγα σκάνδαλο στην αυτονόητη πράξη μιας κυβέρνησης να προετοιμαστεί για κάθε ενδεχόμενο, όταν μάλιστα η στάση της άλλης πλευράς στις διαπραγματεύσεις γινόταν όλο και πιο σκληρή.

.Ταπεινώνοντας επιχειρηματίες

Εχω την εντύπωση ότι όσοι Ελληνες επιχειρηματίες βρίσκουν λίγο χρόνο να χαζεύουν πότε πότε καμιά «μονομαχία» στη Βουλή, θα ανατρίχιασαν προχθές με τα όσα είπε κάποια στιγμή ο πρωθυπουργός. Αναφέρομαι στο σκέλος της πρωτολογίας του που αφορούσε τη διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών. 

Με την έπαρση έφηβου κομμουνιστή, με πάθος, με τρόπο σαρκαστικό και «αιμοβόρο», περιέγραψε πώς ο ίδιος βίωσε τον τριήμερο εγκλεισμό των υποψήφιων επενδυτών στο κτίριο όπου έγινε ο πλειστηριασμός: ως τον απόλυτο εξευτελισμό κάποιων πλουσίων που τους στρίμωξε σε δωματιάκια, τους υποχρέωσε σε ψυχική και σωματική ταλαιπωρία, τους έβαλε να αλληλοσκοτωθούν στις προσφορές και τους τα πήρε χοντρά! Ηθικό δίδαγμα; 

Απλό και ανατριχιαστικό: τους επιχειρηματίες που έχεις προεπιλέξει για να πάρουν μέρος σε έναν διαγωνισμό τούς ταπεινώνεις, τους μειώνεις, τους φέρεσαι σαν να είναι εχθροί σου. Ηταν πηγαίος σε αυτό το σημείο ο πρωθυπουργός, ένας Τσίπρας από τα παλιά, από την εποχή της αντιπολίτευσης, της καταγγελίας και της αυταπάτης, άτρωτος από ευθύνες, ανίκητος από συμβάσεις, ρομαντικός με... ρομφαία.

Σκέφτομαι με απόγνωση τι εντυπώσεις θα προκαλέσει εάν κάποιος μεταφράσει αυτό το τμήμα της ομιλίας και διαδοθεί εκτός συνόρων. Τι τρόμο θα προκαλέσει μια τέτοια ακατανόητη αντίληψη από έναν ηγέτη χώρας της Ευρωζώνης.

 Ενας πρωθυπουργός που σιχαίνεται τα μέσα ενημέρωσης και τους επιχειρηματίες ή τουλάχιστον αυτή την εντύπωση δίνει σε μια οξεία αντιπαράθεση με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Κοινοβούλιο. Χίλιους όρκους να πάρει μετά, σε χίλια συνέδρια, στο όνομα των επενδύσεων και της ανάπτυξης, κανείς από όσους θα διαβάσουν αυτό το απόσπασμα της προχθεσινής του ομιλίας δεν θα τον πιστεύει.

Καταλαβαίνω ότι αυτή η ρητορική χαϊδεύει τ’ αυτιά μιας κακομαθημένης Αριστεράς, που ζει ακόμη την παρατεταμένη εφηβεία της χαμένης επανάστασης και μιας ανέφελης ζωής που θα έρθει εάν... Δεν διδάχθηκαν τίποτα από τα πικρά μαθήματα της Ιστορίας, ούτε καν την εκκωφαντική πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν έχουν συνυπολογίσει στις παρόλες τους. Αισθάνονται πάντα πρωταγωνιστές στο γουέστερν «καλοί εναντίον κακών». 

Η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ έχει συνέδριο σε λίγες ημέρες. Στους συνέδρους απευθυνόταν από τη Βουλή προχθές ο πρωθυπουργός, για χατίρι τους χλεύασε τους επενδυτές της τηλεόρασης, με τα εκατομμύρια των οποίων κοκορεύεται ότι κάνει κοινωνική πολιτική, έστω για ένα χρόνο.

 Ηττημένος κατά κράτος από την πραγματικότητα, εφαρμόζοντας κατά γράμμα μια πολιτική που κατήγγειλε ως προδοτική και ανάλγητη, σκηνοθέτησε μια πύρρειο νίκη. Επέβαλε μη βιώσιμο αντίτιμο, δημιούργησε ένα ολιγοπώλιο για να το ελέγξει, κλείνει υγιείς εταιρείες και ανήγαγε, αυτός ο αριστερός, ως απόλυτο κριτήριο για μια άδεια τηλεοπτική τα «φράγκα», το «πορτοφόλι», χωρίς καμιά άλλη προδιαγραφή. Τραγέλαφος.

 

 ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΙΧΛΙΑΣ

.Περί φλώρων και αλητείας

Είθισται, ύστερα από κάθε συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή, να θέτουμε το στερεότυπο ερώτημα, αν γίναμε σοφότεροι με όσα ακούσαμε για το θέμα της συζήτησης ή όχι και, κατά κανόνα, να απαντάμε αρνητικά. Μας το επιβάλλει, νομίζω, ο εσωτερικός καθωσπρεπισμός του ανικανοποίητου· όμως δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Η όποια κοινοβουλευτική παράδοση στην Ελλάδα θέλει τις συζητήσεις αυτές να ξεπερνούν την αφορμή τους και να εξελίσσονται σε εφ’ όλης της ύλης αντιπαραθέσεις, από τις οποίες όλο και κάτι χρήσιμο μαθαίνεις.

Εντάξει, ονόματα και διευθύνσεις δεν μάθαμε, από τον πρωθυπουργό τουλάχιστον. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές τον είδαμε να στρέφει το βλέμμα στον Γ. Δραγασάκη – γιατί αυτός, ως αντιπολίτευση, είχε δεσμευθεί ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα αποκάλυπτε μέσα στη Βουλή τα ονόματα της διαπλοκής. Φαίνεται, όμως, ότι εκείνος δεν του είπε τίποτε, ειδάλλως θα το είχαμε ακούσει από τον πρωθυπουργό. 

Αντιθέτως, ακούσαμε ονόματα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν ήταν αυτά, όμως, το σημαντικότερο που μάθαμε προχθές. Το νέο στοιχείο με τη μεγαλύτερη αξία, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι είδαμε την κυβέρνηση να υποδύεται την αντιπολίτευση, προκειμένου να συσπειρώσει το κόμμα. Ηταν στιγμές που νόμιζες ότι έβλεπες το κανάλι της Βουλής να παίζει επαναλήψεις, όπως κάνουν οι ιδιωτικοί σταθμοί με τα σίριαλ.

Η φυγή από την πραγματικότητα είναι, βέβαια, μέσα στη φύση της Αριστεράς και, εν μέρει, αυτό ήταν που έκανε προχθές στη Βουλή ο πρωθυπουργός. Τον καταλαβαίνω, γιατί η πραγματικότητα είναι πολύ ζοφερή για την κυβέρνηση. Σε μια εποχή που χρειάζεται να επιδείξει αριστεροσύνη, λόγω συνεδρίου, η Ευρώπη παύει τα καλοπιάσματα και ξαφνικά σοβαρεύει.

 Φεύγει, λοιπόν, από τη σκηνή ο Μοσκοβισί και μπαίνει ο Σόιμπλε με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μια πρόγευση των όσων συνεπάγονται πήραμε ήδη στο Eurogroup: η εκταμίευση της περίφημης δόσης (που καθυστερεί σχεδόν ένα χρόνο τώρα) μετατίθεται χρονικά ακόμη για λίγες ημέρες παρότι η αξιολόγηση ολοκληρώθηκε. Η κυβερνητική κωλυσιεργία γύρω από τα διάφορα ανοικτά ζητήματα ιδιωτικοποιήσεων δεν γίνεται πλέον ανεκτή και αρχίζουν οι συνέπειες – πλησιάζει, άλλωστε, και ο καιρός των εκλογών στη Γερμανία.

 Υπό το κράτος αυτής της πραγματικότητας, λοιπόν, ο Τσίπρας έκανε προχθές στη Βουλή το μακροβούτι στο παρελθόν – και δεν το εννοώ για τις υποθέσεις που επανέφερε, αλλά για τη θέση από την οποία μίλησε: του αντιπολιτευομένου την αντιπολίτευση. Για όσους έχουν σημασία αυτά, το άγχος ήταν εμφανές στο πρόσωπό του κάθε στιγμή. Δεν ξέρω, αλλά αν εγώ ήμουν ΣΥΡΙΖΑ, πολύ θα ανησυχούσα...

Ο πρωθυπουργός, όμως, κατέφυγε στο παρελθόν και για έναν ακόμη λόγο: πίστευε (δεν ξέρω αν εξακολουθεί να το πιστεύει και μετά την προχθεσινή συζήτηση...) ότι η Ν.Δ. του Κυρ. Μητσοτάκη είναι μόνιμα παγιδευμένη στο παρελθόν της. Εξαιτίας αυτής της πεποίθησής του, δέχθηκε –χωρίς να το καλοσκεφθεί τότε– την πρόκληση που του απηύθυνε ο Μητσοτάκης, στην προηγούμενη προ ημερησίας για την Παιδεία. 

Νόμιζε ότι θα ήταν εύκολο να κλειδώσει τη Ν.Δ. μέσα στο ντουλάπι με τους σκελετούς και ο ίδιος να βγει από πάνω νικητής – πολύ θα το ήθελε, σε μια περίοδο μάλιστα που η Ν.Δ. προηγείται με διαφορά στις δημοσκοπήσεις. Για τον λόγο αυτόν ήταν απαραίτητη η επιθετικότητα του Μητσοτάκη. Χωρίς αυτή δεν θα γύριζε η συζήτηση στο σήμερα και στις επιδόσεις της κυβέρνησης στη διαπλοκή.

Επομένως, κάτι ακόμη που μάθαμε προχθές είναι ότι, επειδή ο Μητσοτάκης είναι του Κολλεγίου και του Χάρβαρντ, δεν συνεπάγεται ότι είναι φλώρος, για να κωλώσει μπροστά στις αγριάδες επηρμένων από την εξουσία καταληψιών. Επρεπε να τους τα πει και, μετά συγχωρήσεως, να τους τα τρίψει στη μούρη, όπως ακριβώς έκανε: στον πληθυντικό, χωρίς οικειότητες.

 Υπάρχουν περιστάσεις, όπου η ένταση είναι απαραίτητη και αυτή ήταν μια τέτοια. Το ακούω συχνά, ξέρετε, και μάλιστα από αγαπητούς φίλους ότι «οι δεξιοί είναι φλώροι, ενώ οι αριστεροί αλήτες, γι’ αυτό έχουν τους πρώτους στο τσεπάκι τους». Προχθές στη Βουλή, ο Μητσοτάκης το διέψευσε, αντιμετωπίζοντας τον Τσίπρα όπως άξιζε. Το επιβεβαιώνει το παρατεταμένο χειροκρότημα της Κ.Ο. μετά τη δευτερολογία Μητσοτάκη.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι φίλοι που κάνουν αυτή την αβάσιμη διάκριση μεταξύ δεξιών και αριστερών έχουν οι ίδιοι περάσει από την Αριστερά. (Η Αριστερά είναι σαν την πολιομυελίτιδα. Πάντα κάτι σου αφήνει...) Η πραγματική διάκριση είναι αυτή που γίνεται με μέτρο τον σεβασμό στους θεσμούς του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η ειδοποιός διαφορά αυτής της κυβέρνησης από όλες τις προηγούμενες μετά τη Μεταπολίτευση είναι ότι αυτή εδώ είναι μια κυβέρνηση ανθρώπων που δεν πιστεύουν στη δημοκρατία. 

Η «αστική» δημοκρατία, όπως τη λένε περιφρονητικά, είναι το μέσον που χρησιμοποιούν αναγκαστικά για να φθάσουν στην εξουσία. Εξ ου και η στυγνότητα, η πλήρης απουσία δισταγμών στους πιο αδιανόητους χειρισμούς. Φυσικό είναι, λοιπόν, ο Τσίπρας να βαφτίζει «μεταμοντέρνο πραξικόπημα» την αντιπολίτευση και την κριτική από τον Τύπο. Φυσικό, επίσης, είναι να μη χρειάζεται ο Τσαλακώτος το ποσό που δεν εκταμίευσε το Eurogroup. Τους νοιάζουν μόνο τα λεφτά με τα οποία θα συντηρήσουν τον μηχανισμό της εξουσίας τους, δηλαδή το κράτος στο οποίο διεισδύουν.

Η Θάτσερ έχει πει ότι «ο σοσιαλισμός δεν είναι κάτι που βγήκε από τον κόσμο. Είναι ένα δόγμα κάποιων διανοουμένων που είχαν την αλαζονεία να πιστεύουν ότι μπορούσαν να σχεδιάσουν καλύτερα τη ζωή όλων των άλλων». Η ιδιαιτερότητα της δικής μας περίπτωσης είναι ότι ο σοσιαλισμός είναι η αλαζονεία των ανίκανων.

Το μεγαλύτερο

Πέθανε το περασμένο Σάββατο ο εκ των πρωταιτίων του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 Στυλιανός Παττακός. Ηταν 104 ετών. Ταιριάζει, λοιπόν, στην περίσταση ένα «μπιζουδάκι» που βρήκα στο νέο βιβλίο του Στέλιου Ράμφου «Πολιτική από στόμα σε στόμα» (εκδόσεις Αρμός): «Το μεγαλύτερο κακό που έκαναν στον τόπο οι συνταγματάρχες ήταν η Μεταπολίτευσι»... 

 ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

 

.Οδηγούν την Αριστερά σε ιστορική ιδεολογική συντριβή!

Ο κομματικός στρατός του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει εκλογές. Επειδή ξέρει ότι την επόμενη ημέρα θα πρέπει να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους στο Δημόσιο και να επιστρέψουν στα χαρακώματα του twitter και μάλιστα δίχως να είναι βέβαιο ότι αυτήν τη φορά το κόμμα θα μπορεί να τους συντηρεί. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι όμηρος των πραιτοριανών. Όπως και η χώρα…

 Τα πράγματα εξελίσσονται με μεγάλη ταχύτητα. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χάνει κάθε μέρα έδαφος και συμμάχους, λόγω της διαπιστωμένης ανικανότητάς της να κυβερνήσει. Τα απανωτά λάθη και η πρωτοφανής αλαζονεία των κορυφαίων υπουργών του κόμματος έχουν απογοητεύσει τους οπαδούς και ψηφοφόρους του, κάτι που το δείχνουν ανάγλυφα όλες οι δημοσκοπήσεις...

 Την ίδια ώρα φαίνεται ότι οι δανειστές βάζουν για πρώτη φορά «δύσκολα» στην κυβέρνηση, όπως φάνηκε και στη χτεσινή συνεδρίαση του Eurogroup.

Οι συνθήκες που διαμορφώνονται πλέον είναι πολύ δύσκολες. Τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για την ίδια τη χώρα. 

Η μοναδική λογική επιλογή είναι εκείνη των εκλογών, καθώς καταρρέουν ένα - ένα όλα τα γνωστά αφηγήματα της Αριστεράς και του λεγόμενου… αντιμνημονιακού μπλοκ. Ο πρόεδρος Πάνος έχει τη δυνατότητα να ζητήσει τη βοήθεια και την ψήφο των ευλαβών χριστιανών, όπως φάνηκε και στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο. Δεν ισχύει το ίδιο για τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς οδηγεί την Αριστερά σε ιστορική ιδεολογική συντριβή.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, ο Αλέξης Τσίπρας έχει δύο επιλογές. Εκείνη της άμεσης προσφυγής στις κάλπες, ώστε να εξασφαλίσει ένα ικανοποιητικό εκλογικό ποσοστό και να μπορέσει έτσι στη συνέχεια να αναδιοργανώσει το κόμμα του και εκείνη της παράτασης του μαρτυρίου για έναν ολόκληρο λαό…

Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν ισχυρές φωνές που θέλουν τις εκλογές, με το επιχείρημα ότι σε αυτήν τη φάση μπορούν ακόμη να συγκρατηθούν δυνάμεις και ότι αυτό το γεγονός και μόνο είναι αρκετό για να αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ ως αδιαμφισβήτητο ηγεμόνα στον χώρο της κεντροαριστεράς και να τελειώσει με αυτόν τον τρόπο και η «αναμέτρηση» με το ΠΑΣΟΚ. Ένα ακόμη ισχυρό επιχείρημα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ανέτοιμος να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα κι ότι το κόμμα χρειάζεται χρόνο για μία αναδιάρθρωση, έτσι ώστε να μπορεί στο μέλλον με πειστικό τρόπο να διεκδικήσει και πάλι την εξουσία.

Η άλλη πρόταση, αυτή της παραμονής στην εξουσία, έχει ως πηγή της τους πραιτοριανούς του Αλέξη Τσίπρα. Δεν θέλουν με τίποτα να εγκαταλειφτεί η εξουσία και τα προνόμιά της και υποστηρίζουν ότι η ήττα θα έχει ολέθριες συνέπειες για τους ίδιους, είτε αυτή σημειωθεί τώρα, είτε σε δεύτερο χρόνο. Προτιμούν, λοιπόν, να τα παίξουν όλα για όλα στη λογική του «όλα ή τίποτα», ευελπιστώντας ότι κάτι μπορεί να συμβεί στο μεταξύ και να αλλάξει τη ροή των γεγονότων.

Οι πραιτοριανοί ήταν μέχρι σήμερα η δύναμη αιχμής για τον Αλέξη Τσίπρα. Μαζί τους κέρδισε τη μάχη του διαδικτύου, μαζί τους στελέχωσε κρίσιμα υπουργεία και μηχανισμούς. Δεν είναι εύκολο να αγνοήσει τη θέλησή τους, θα είναι σαν να γυρίζει την πλάτη του στον πολύ στενό πυρήνα εκείνων των ανθρώπων που τον οδήγησαν στην κορυφή. Κι είναι αμφίβολο πλέον αν του έχουν μείνει άλλοι φίλοι…