.Παρά το πλούσιο παρασκήνιο, οι 200 ψήφοι δεν εξασφαλίζονται

Οσο και να μετρούν στο Μαξίμου τα κουκιά των βουλευτών, μάλλον δεν τους βγαίνουν για να επιβληθεί η απλή αναλογική από τις επόμενες εκλογές. Ολα δείχνουν ότι την επίμαχη διάταξη θα καταψηφίσουν τουλάχιστον 102 βουλευτές, και συγκεκριμένα οι 75 της Ν.Δ., οι 15 του ΠΑΣΟΚ, οι 10 του Ποταμιού και οι ανεξάρτητοι κ. Χ. Θεοχάρης, Λ. Γρηγοράκος, ενώ «παρών» δήλωσε ότι θα πει ο Στ. Παναγούλης.

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι η απλή αναλογική θα υπερψηφισθεί μεν, αλλά όχι από 200 βουλευτές που απαιτεί το Σύνταγμα για την άμεση εφαρμογή της και επομένως θα πρωτοδοκιμαστεί στις μεθεπόμενες εκλογές.

Της διαφαινόμενης αυτής εξέλιξης προηγήθηκε πλούσιο πολιτικό παρασκήνιο στο οποίο έβαλε εμφανώς το χέρι του και ο πρωθυπουργός, επιδιώκοντας να εκθέσει πολιτικά τον κ. Δημ. Κουτσούμπα και κυρίως την κ. Φώφη Γεννηματά. Τα πράγματα έγιναν ως εξής: Στην κατ’ ιδίαν συνάντησή του με την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ,ο κ. Τσίπρας φέρεται να της εμφάνισε ξαφνικά το σχέδιο νόμου απλής αναλογικής που είχε υποβάλει προ έτους ο κ. Ευ. Βενιζέλος. 

Και διαβεβαιώνοντάς την ότι ακριβώς την ίδια πρόταση θα καταθέσει και ο ίδιος –κατάργηση του μπόνους, διατήρηση του 3%– της ζήτησε να την στηρίξει.

Η κ. Γεννηματά απέφυγε μεν να δεσμευθεί στον κ. Τσίπρα, αλλά μετά τη συνάντηση άφηνε να εννοηθεί ότι, αν το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανάλογο με του ΠΑΣΟΚ, θα το ψήφιζε. 

Δεν πέρασε, όμως, ούτε ένα 24ωρο και αρκετοί βουλευτές της άρχισαν κατ’ ιδίαν να επισημαίνουν ότι θα είναι αυτοκτονικό για το ΠΑΣΟΚ να στηρίξει το εξόφθαλμο σχέδιο του κ. Τσίπρα να παραμείνει στην εξουσία. 

Και ενώ η πολιτική αμφιθυμία της κ. Γεννηματά συνεχιζόταν, παρενέβη ο Ευ. Βενιζέλος, ο οποίος κατήγγειλε τον κ. Τσίπρα ότι χρησιμοποιεί ως εργαλείο την απλή αναλογική, συμπαρασύροντας εντέλει και την κ. Γεννηματά. Με αποτέλεσμα εκείνη να δέχεται πλέον διπλή εσωκομματική κριτική. 

Πρώτον, γιατί εξέθεσε ως εντελώς αναξιόπιστο το ΠΑΣΟΚ και δεύτερον, γιατί αποδείχθηκε ότι δεν έχει εκείνη την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά ο κ. Βενιζέλος.

Το τραγελαφικό είναι ότι η μεταστροφή του ΠΑΣΟΚ προσέφερε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία και στο ΚΚΕ να αλλάξει τη θέση του, η οποία φαινόταν πολιτικώς ανεξήγητη. 

Οταν ο κ. Κουτσούμπας διαπίστωσε ότι αρκούν τα κουκιά του ΠΑΣΟΚ για να μην περάσει η πρόταση Τσίπρα, ξαφνικά διευκρίνισε ότι το ΚΚΕ θα ψηφίσει «όποιες διατάξεις το βρίσκουν σύμφωνο», ενώ μέχρι προ ημερών υπογράμμιζε ότι «δεν νοείται απλή αναλογική χωρίς να καταργηθεί το όριο του 3%».

Αυτονόητο είναι γιατί ο κ. Κουτσούμπας έκανε την κωλοτούμπα. Θα ήταν εντελώς παράδοξο ένα πάγιο αίτημα της Αριστεράς να καταψηφισθεί από το ΚΚΕ σε αγαστή συνεργασία με τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Παρεμπιπτόντως σημειώνεται ότι η συνεπής στάση του κ. Στ. Θεοδωράκη που εξαρχής δήλωσε ότι θα καταψηφίσει την αναλογική, αν δεν διατηρηθεί ένα μικρό μπόνους στον νικητή, επέδρασε και στην μεταστροφή του ΠΑΣΟΚ. 

Και ήταν όχι μόνον συνεπής, αλλά και πολιτικώς αξιέπαινη η στάση του Ποταμιού, αν ρίξει κανείς μια απλή ματιά στον πίνακα της «Κ» που δείχνει τι θα συνέβαινε στη χώρα αν π.χ. η απλή αναλογική ίσχυε από το 2012.

Τι μέλλει γενέσθαι είναι μάλλον προφανές. Αν όπως όλα δείχνουν η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ καταψηφιστεί, οι επόμενες εκλογές θα είναι κρισιμότατες. Και τούτο διότι μόνον αν η Ν.Δ. φτάσει στην αυτοδυναμία θα μπορεί να ξαναλλάξει το εκλογικό σύστημα, επαναφέροντας την ενισχυμένη αναλογική που ισχύει στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. 

Η οποία, σε μια τέτοια περίπτωση, θα ξαναεφαρμοσθεί αφότου δοκιμαστεί στην πράξη έστω μία φορά απλή αναλογική που επιβάλλει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ για τις μεθεπόμενες εκλογές και καταδειχθεί στην πράξη ότι το εν λόγω σύστημα οδηγεί τις περισσότερες φορές σε ακυβερνησία ή θνησιγενείς κυβερνήσεις.

Κατά τα λοιπά, έχει ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να αποκρύψει μια «λεπτομέρεια» στη μείωση του εκλογικού ορίου ηλικίας, το οποίο θα αλλάξει από τις επόμενες εκλογές, καθώς αρκούν γι’ αυτό 151 ψήφοι. 

Λίγοι ήξεραν ότι και με το σημερινό σύστημα ψήφιζαν ήδη και οι 17χρονοι, φτάνει να είχαν τα 18α γενέθλιά τους τη χρονιά των εκλογών. Τούτο, λοιπόν, τώρα υποχωρεί κατά ένα έτος, με συνέπεια να δίνεται δικαίωμα ψήφου και σε 16άρηδες μαθητές της Β΄ Λυκείου. Προφανώς, κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, οι τελευταίοι έχουν αποκτήσει την απαραίτητη εκλογική ωριμότητα από τη συμμετοχή τους σε εκλογές για τα 15μελή συμβούλια..

.Oι «επαναστάτες» του φρεντοτσίνο

Τα παιδιά που δουλεύουν, σπουδάζουν αληθινά ή συχνά κάνουν ταυτόχρονα και τα δυο δεν έχουν χρόνο για καφριλίκια και μαλακίες. Δεν γίνονται χουλιγκάνοι που προσπαθούν να κάψουν ανθρώπους με μολότωφ, ούτε επιτίθενται σαν αγέλες ψυχάκηδων με ρόπαλα και πέτρες σε πολιτικούς αντιπάλους. Δεν κοπρίζουν μηδενισμό σε τοίχους και μνημεία. Δεν έχουν κάνει τις πανεπιστημιακές τους σχολές χαβούζες σκουπιδιών και δεν μετέχουν στους τραμπουκισμούς των φασιστών που υποδύονται τους "προοδευτικούς".

Τα παιδιά που δουλεύουν, σπουδάζουν ή και τα δύο, και προέρχονται από κανονικές οικογένειες, σέβονται τον κόπο των γονιών τους, σέβονται τον κόπο των άλλων, τα μαγαζιά και τα αυτοκίνητα τους, συχνά αγορασμένα με 72 δόσεις, σέβονται τα μνημεία των ηρώων και των λογίων μας, την Σημαία της Πατρίδας που καίνε οι πλούσιοι χουλιγκάνοι κι η παρέα τους, την ίδια Σημαία που σκεπάζει τους νεκρούς Ήρωες μας, σέβονται τους φόρους των γονιών τους για να βαφτούν και συντηρηθούν αυτά που καταστρέφουν οι "επαναστάτες" του φρεντοτσίνο.

Τα κανονικά παιδιά των κανονικών ανθρώπων, που δεν ξυπνάνε στις 12 στην Εκάλη ή στο Ψυχικό για να πάνε να βανδαλίσουν το σούρουπο, δεν έχουν χρόνο για να σπάσουν, να αποπειραθούν να σκοτώσουν, να κάνουν εμπρησμούς, να καταστρέψουν αγάλματα ή να γράψουν ανοησίες στους τοίχους.

Όταν τους περισσεύει χρόνος από τη δουλειά και τις σπουδές, ονειρεύονται, ερωτεύονται. Δεν ζουν νυχθημερόν μέσα στο μίσος, ούτε πιστεύουν, όπως οι "προοδευτικοί" φασίστες, πως κατέχουν την απόλυτη αλήθεια που θα επιβάλλουν με τσαμπουκά στην πλειοψηφία.

Τα παιδιά των κανονικών ανθρώπων, που δεν βγάλανε τα γενιτσαρικά σχολεία των σινιέ αριστερών πλουσιόπαιδων, ζουν για να δημιουργούν κι όχι για να μισούν.

.Τρεις… Τσιριμώκοι για τον ΣΥΡΙΖΑ

Σε λίγες ημέρες θα δοθούν στη Βουλή δύο μεγάλες μάχες οι οποίες θα «μετρήσουν» και το… μπόι των πολιτικών μας. Θα κρίνουν εν πολλοίς και τα όσα θα συμβούν το φθινόπωρο στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Η πρώτη μάχη αφορά τον εκλογικό νόμο κι αν θα περάσει με 200 βουλευτές και η δεύτερη την πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τον Βαρουφάκη και την παρέα του. Είναι δύο μάχες αλληλένδετες καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι το ένα γίνεται προκειμένου να αποκρυβούν οι ευθύνες της πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα.

Πιθανότατα μέχρι τις 20 του μηνός θα γίνει η σχετική ψηφοφορία που θα έχει μεγάλη σημασία για την επόμενη ημέρα. Αν ο Τσίπρας βρει τους 200 τότε θα έχει πετύχει μια μεγάλη πολιτική νίκη, όχι μόνο γιατί θα έχει επιβάλλει την ατζέντα του αλλά και γιατί θα έχει καταφέρει με μια ζαριά να διαλύσει κόμματα και να προκαλέσει τεράστια προβλήματα παντού.

Αν δεν το πετύχει δεν θα έχει χάσει και πολλά, άλλωστε θα έχει καταφέρει να μπλοκάρει έστω και από τις μεθεπόμενες εκλογές τις ισχυρές κυβερνήσεις, στην ουσία θα έχει κόψει τη φόρα από τη ΝΔ. Παράλληλα θα έχει καταφέρει να αλλάξει την ατζέντα και την ώρα που έχει ξεκινήσει η φοροκαταιγίδα εμείς θα ασχολούμαστε με τα… κουκιά.

Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα και μετά τα κόλπα της κυβέρνησης που έφεραν πιο κοντά το ΚΚΕ, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρνει να συγκεντρώσει 197 βουλευτές, αν προσμετρηθούν και οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής η οποία παίζει το παιχνίδι της. Αν και αποτελεί ντροπή για το παρελθόν του Νίκου Βούτση η δήλωσή του ότι οι ψήφοι δεν «μυρίζουν», είναι δεδομένο ότι αν ο Μιχαλολιάκος δώσει τις ψήφους στον Τσίπρα αυτός θα τους δεχθεί μια χαρά. Μένουν λοιπόν τρεις βουλευτές που πρέπει να βρεθούν για τον μαγικό αριθμό 200.

Και το ερώτημα είναι αν υπάρχουν τρεις… Τσιριμώκοι για τον ΣΥΡΙΖΑ, απ’ όπου κι αν προέρχονται. Μπορεί να είναι ανεξάρτητοι, μπορεί να είναι του ΠΑΣΟΚ ή ακόμη και από τη ΝΔ; Άραγε θα γραφτεί ιστορία με τρεις βουλευτές που θα θυμίσουν την ιστορία του βουλευτή της ΕΔΑ και της Ένωσης Κέντρου;

Πάντως οι πληροφορίες αναφέρουν ότι γίνονται παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και «ψηστήρι» άγριο προκειμένου να γίνει η προδοσία υπέρ του Αλέξη. Και να ξεκαθαρίσουμε και κάτι. Μακάρι να γίνει κάτι τέτοιο ώστε να μετρηθούν, να ζυγιστούν και να βρεθούν… ελλιπείς. Μακάρι να ξέρουμε ποιοι είναι οι προδότες. Αν δε είναι «γαλάζιοι» προδότες ακόμη καλύτερα γιατί θα ξεβρομίσει το κόμμα και θα πάμε παρακάτω.

Σε κάθε περίπτωση η πρώτη μάχη θα δείξει αν μπορεί ο Κυριάκος να επιβεβαιώσει την κυριαρχία του και ότι μπορεί να γίνει πρωθυπουργός της χώρας.

Όσο για την άλλη μάχη: Εκεί θα ακουστούν πολλά και μακάρι να ακουστούν αλήθειες. Να ξέρει ο λαός τι συνέβη πέρυσι και η Ελλάδα στη συνέχεια χρεώθηκε καμιά εκατοστή δισεκατομμύρια κι έχασε την ελπίδα να βγει από την κρίση. Το έντιμο για όλα τα κόμματα θα ήταν να συμφωνήσουν και να παραπεμφθεί σε εξεταστική επιτροπή ο Βαρουφάκης. Έτσι ώστε να αποκαλυφθούν οι πραξικοπηματίες της πλάκας και να μπει ταφόπλακα στο σύστημα ΣΥΡΙΖΑ.

.Το «εξάνθημα» του λαϊκισμού…

O κύριος Βασίλης Λεβέντης, πρόεδρος του «Κόμματος των Κεντρώων», δήλωσε ότι θα ψηφίσει το σχέδιο Τσίπρα για απλή αναλογική. Πολλοί του είπαν ότι γίνεται έτσι «εξαπτέρυγο του ΣΥΡΙΖΑ»… Οπότε εκείνος απάντησε ότι τα υπόλοιπα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης που καταψηφίζουν το σχέδιο Τσίπρα γίνονται «εξαπτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας»! 

Από μιαν άποψη το περιστατικό αυτό είναι μια «γραφικότητα» και δεν χρειάζεται να τη σχολιάσουμε. Από μιαν άλλη άποψη, όμως, έχει «ζουμί» αυτή η ιστορία… Πρώτα-πρώτα να θυμίσουμε ότι ο συμπαθής κατά τα άλλα, Βασίλης Λεβέντης, είναι κι αυτός «τέκνο της κρί... περισσότερα »

.Οι χούλιγκαν της ασχήμιας

Το να βγούμε από την εθνική μας μιζέρια δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα. Ενας σημαντικός ξένος που ειδικεύεται σε χώρες που περνούν κρίση επισκέφθηκε πρόσφατα την Αθήνα. Το πρώτο πράγμα που είπε, έπειτα από 2-3 μέρες, ήταν «κάντε κάτι για τη φοβερή αυτή ασχήμια με τα γκράφιτι και τα συνθήματα πάνω σε κάθε τοίχο, σε κάθε άγαλμα και δημόσιο κτίριο». Στα κυνικά νεοελληνικά αυτιά ακούγεται περίπου σαν αστείο. 

«Σιγά μωρέ, αυτό τον πείραξε;», είναι η στάνταρντ απάντηση, είμαι βέβαιος.

Και όμως, το περιβάλλον στο οποίο ζούμε κάνει τεράστια διαφορά. Η ελληνική πρωτεύουσα προβάλλει μια εικόνα πολύ μεγάλης παρακμής. Θυμίζει φουτουριστικές ταινίες που δείχνουν πόλεις στα ύστατα στάδια φθοράς.

 Πέρα από την αισθητική όχληση, η ασχήμια αυτή δημιουργεί ένα γενικότερο κλίμα μιζέριας και μια αύρα αρνητισμού. Η βεβήλωση των αγαλμάτων και των ιστορικών κτιρίων, όμως, είναι που πραγματικά θα έπρεπε να προκαλεί οργή και κάποιου είδους αντίδραση από την ελληνική κοινωνία. Κάποια κακομαθημένα παιδιά, προϊόντα του νεοελληνικού νεοπλουτισμού και της εποχής της ευφορίας, θεωρούν –και δικαιολογημένα– ότι αυτή η κοινωνία δεν έχει κανένα κανόνα. 

Γράφουν λοιπόν στα παλιά τους τα παπούτσια την Ιστορία του τόπου, την οποία κανείς προφανώς δεν φρόντισε να τους μάθει. Αμφιβάλλω αν όταν γράφουν με σπρέι πάνω στο άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου ξέρουν ποιος είναι, εκτός από το ότι υπάρχει και ένα αεροδρόμιο με το όνομά του. Η καφρίλα, γιατί περί καφρίλας πρόκειται, έχει βέβαια ιδεολογικοποιηθεί με διάφορους μανδύες και θα συνεχισθεί όσο δεν υπάρχει αντίδραση.

Προσπάθειες γίνονται, και από τον Δήμο, και από Ιδρύματα και εθελοντές. Φαίνεται όμως πως οι χούλιγκαν της ασχήμιας και της βίας δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Ετσι φτάνουμε στο σημείο να κρύβονται αγάλματα σε αποθήκες, όπως συνέβαινε όταν έμπαιναν οι Γερμανοί στην πόλη. Λαμαρίνες προστατεύουν ιστορικά κτίρια, όπως της Ακαδημίας, και η μάχη του σβησίματος κερδίζεται για λίγες ώρες για να ξαναχαθεί τα ξημερώματα.

Θα καταλάβουμε, άραγε, κάποτε πόσο σημαντικό είναι αυτό το πρόβλημα; Είναι ένα από τα πολλά δείγματα για το πού μπορεί να φτάσει μία χώρα όταν η κοινωνία και οι ταγοί της δίνουν επί δεκαετίες την αίσθηση πως όλα επιτρέπονται.

Σκεπτόμουν τη σύγκριση ανάμεσα στο νέο στολίδι της Αθήνας, το σύμπλεγμα Νιάρχου, και το πολύ παλιό της, το ιστορικό κτίριο του ΕΜΠ. Το ένα προβάλλει μια εικόνα εθνικής αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας. 

Το άλλο συμβολίζει τις πιο αρνητικές πτυχές της παρακμής μας, αλλά και την ανικανότητα της Ελληνικής Δημοκρατίας να προστατεύσει τον εαυτό της και να κάνει τα αυτονόητα.

Το ΕΜΠ έβγαλε γενιές Ελλήνων που έκτισαν και ξανάκτισαν τη χώρα. Σήμερα φιλοξενεί όσους θέλουν έτσι απλά να την γκρεμίσουν, για τον χαβαλέ του πράγματος. 

Και το χειρότερο; Το πρώτο πράγμα που θα ακούσεις σε μια συζήτηση για το Πάρκο Νιάρχου είναι: «Ε, καλά, άσε να το πάρει το κράτος και θα δεις με τι θα μοιάζει». Η μιζέρια, ο κυνισμός και η αδράνεια έχουν πέσει μέσα σε ένα μπλέντερ και έχουν φτιάξει ένα τέλμα που μας καθηλώνει. Και μας ρουφάει, όλο και πιο κάτω. Πρέπει, επιτέλους, να αντιδράσουμε. 

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

.«Καραμανλική χειρ»;

Ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δεν θα μπορούσε να φανταστεί ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ή «Βαγγέλας» για τους μάγκες πέριξ της Βουλής, ότι θα γινόταν πρωτοσέλιδο στην Αυγή, Τέτοια… τιμή για τον πρώην πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας που του επεφύλασσε το κομματικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, ποιος να το περιμένει. «Plan B στη Νέα Δημοκρατία» γράφουν με αφορμή την ηχηρή επανεμφάνιση του κ. Μεϊμαράκη ο οποίος έκανε φύλλο και φτερό το κόμμα του.

Τι σύμπτωση. Μετά από 8 μήνες αφωνίας ο Μεϊμαράκης επανεμφανίστηκε με βόμβες κατά της ηγεσίας του κόμματός του και της στρατηγικής που ακολουθεί, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση είναι στη γωνία με αφορμή την υπόθεση Βαρουφάκη, αλλά και η ΝΔ έχει ξυπνήσει από το λήθαργο και κάνει πραγματική αντιπολίτευση. Σύμπτωση που η ΝΔ ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις και ο Τσίπρας το μόνο που κάνει είναι τακτικισμούς με τον εκλογικό νόμο ενώ η χώρα διαλύεται.

Ε, κάποιος έπρεπε να κόψει τα φτερά του Κυριάκου και να δώσει φτερά στον Αλέξη. Ποιος άλλος καλύτερος από τον Βαγγέλα, ποια άλλη καλύτερη «χειρ» από την καραμανλική δεν θα έσπειρε διχόνοιες στη Νέα Δημοκρατία;

Παραβλέπουμε το γεγονός ότι ο κ. Μεϊμαράκης εκφράζει παράπονα που δεν τον έχει καλέσει ο Μητσοτάκης. Αυτά τα παράπονα μοιάζουν με ό,τι κάνουν τα μικρά παιδάκια όταν δεν τους παίρνεις γλειφιτζούρι. Αλλά τη μεγαλύτερη σημασία έχουν όσα λέει για τη στρατηγική του κόμματος.

Ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ είναι ενοχλημένος που κάποιοι «τολμούν» να κάνουν αντιπολίτευση στη χειρότερη κυβέρνηση της ιστορίας. Και ζητά «εθνική συνεννόηση» προκειμένου να λυθούν τα προβλήματα της χώρας. Μόνο σύμπραξη της ΝΔ με τον Τσίπρα και τον Καμμένο δε ζήτησε ευθέως.

Αφού τονίζει ότι είναι κοντά στην ηγεσία και στρατιώτης του κόμματος (που να μην ήταν κιόλας) εμφανίζεται να είναι αντίθετος και στην στρατηγική της ΝΔ να επιτίθεται στην κυβέρνηση για το «σχέδιο Χ» του Βαρουφάκη. Διαφωνεί δηλαδή με το να κάνουν επίθεση στην κυβέρνηση γιατί μια ομάδα «ημίτρελων» σκέφτονταν έστω όλα τα παλαβά που περιελάμβανε το σχέδιο Β του πρώην υπουργού Οικονομικών;

 Οι κρατικές αρχές πρέπει να έχουν Plan B, τονίζει ο Βαγγέλας και δείχνει να είναι πλήρως αντίθετος και στην ερώτηση των βουλευτών για τα όσα συνέβησαν το «βρώμικο 2015» αλλά και στη γενικότερη τακτική της Συγγρού να «σηκώνει» ένα θέμα ιδιαίτερα σοβαρό.

Εκεί που δίνει τα ρέστα του ο κ. Μεϊμαράκης, και γνωρίζει την αποθέωση της Αυγής και των λοιπών αριστερών δυνάμεων είναι ότι διαφωνεί με τη γραμμή της δομικής αντιπολίτευσης και του "Παραιτηθείτε", και υποστηρίζει ότι, για να βγει η χώρα από την κρίση, χρειάζεται "εθνική συνεννόηση" στα βασικά ζητήματα, καθώς επίσης και ότι η στρατηγική του "Παραιτηθείτε" και των εκλογών αναπαράγει την κρίση και επιτρέπει στον Τσίπρα να διατηρεί τη θέση του.

Δικαίωμα του ιδίου αλλά και όσων τον έβαλαν να τα πει αυτά, να εκθέτουν τις απόψεις τους και να έχουν αντίθετη γνώμη για τη στρατηγική της ΝΔ. Κανείς δε νομιμοποίησε την άποψη, όμως, είναι φανερό ότι στην παρούσα χρονική στιγμή ο κ. Μεϊμαράκης παίζει το ρόλο της ασπίδας της κυβέρνησης. Ούτε… υπουργός του Τσίπρα δεν θα έβγαινε τόσο υποστηρικτικά σε μια κυβέρνηση που βρίσκεται κολλημένη στον τοίχο λόγω οικονομικής κατάστασης και Βαρουφάκη.

Ο κ. Μεϊμαράκης, άξιο στέλεχος της καραμανλικής πλευράς, ανοίγει μια ομπρέλα στον κ. Τσίπρα απέναντι στην ομοβροντία ερωτήσεων βουλευτών της ΝΔ για σειρά θεμάτων και την ώρα που γίνεται μεγάλη κουβέντα για το «κόλπο» με τον εκλογικό νόμο.

Ε, λοιπόν αυτό πρέπει κάποτε να σταματήσει. Υπονομευτές η ΝΔ δεν μπορεί να αντέξει τώρα που χρειάζεται μια εναλλακτική λύση η χώρα πριν διαλυθεί εντελώς. Ο κ. Μεϊμαράκης και ο κ. Καραμανλής, που ενδεχομένως να γνώριζε την κίνηση του Βαγγέλα, παίζουν ξανά το χαρτί της συνεννόησης με ποιον; Με τον Τσίπρα και τον Καμμένο; Να λείπουν όλα αυτά. Μόνη λύση για τη χώρα είναι να φύγει η καταστροφική κυβέρνηση, μέση λύση δεν υπάρχει.

Φαίνεται, όμως, ότι τα… ραντεβού στην Ερμιόνη τις άγιες ημέρες του Πάσχα βρίσκουν τώρα πρόσφορο έδαφος. Στην όμορφη αυτή παραθεριστική πόλη, κάποιων τα μυαλά πήραν αέρα και βάζουν σε εφαρμογή τα σχέδιά τους για διάσπαση της ΝΔ. Δεν εξηγείται αλλιώς να κόβεις τη φόρα ενός κόμματος που τώρα βρίσκει τον βηματισμό της.

Και στο κάτω – κάτω, είναι αθλιότητα να δίνει ο ιδεολογικός αντίπαλος ανάσα ζωής στον χειρότερο πρωθυπουργό της ελληνικής ιστορίας. Όμως, είναι γνωστό ότι η καραμανλική πτέρυγα, βοηθούμενη των καραμανλικών εξαπτέρυγων της κυβέρνησης, θέλει εθνική συνεννόηση δήθεν προκειμένου να έχει το ρόλο της, αλλιώς δεν υπάρχει.

Όμως, τελικά, με πολιορκητικό κριό τον «οξύθυμο Βαγγέλα» μήπως μπαίνουν οι βάσεις για διάσπαση της ΝΔ και διαιώνιση της κυριαρχίας του Τσίπρα ο οποίος με τον εκλογικό νόμο αφενός διατηρείται στο παιχνίδι και αφετέρου κόβει δύναμη από την αντιπολίτευση; Για σκεφτείτε το: Ενωμένη η ΝΔ με απλή αναλογική δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, πόσο μάλλον διασπασμένη.

Άξιοι. Αφού ξεκίνησαν τα πρωτοσέλιδα και οι ύμνοι από την «Αυγή» τι άλλο έμεινε; Στον ανασχηματισμό να πάρουν πόστα και τα «γαλάζια» μπουμπούκια.

.«Τσίπρα... αγάπη μου»!!!

Ωραία τα είπαμε για το πραξικόπημα του... «Γιάνη Παττακού». Μάθαμε λεπτομέρειες, ήρθε και ο μπάρμπα – Σαμ από το Τέξας, ο αποτυχημένος γιος του σπουδαίου οικονομολόγου και μας τα αποκάλυψε όλα.

Το τι σχεδίαζαν αυτοί οι τύποι με την εντολή του Τσίπρα είναι πλέον γνωστό. Τώρα αν και ο πρωθυπουργός της χώρας είναι, όπως έλεγε και ο Κίτσος Τεγόπουλος «ένοχος ή βλαξ» αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Πιθανότατα ο Τσίπρας, όταν οι απίθανοι «πραξικοπηματίες» συνωμοτούσαν σε κάποιο... ψυγείο, να κοιμόταν. Γιατί να... διάβαζε μάλλον απίθανο είναι, δεν το 'χει το σπορ, εκτός κι αν είναι κανένα βιβλίο για τον Τσάβες.

Το «πραξικόπημα» δεν έγινε, Βενεζουέλα δε γίναμε και ο Τσίπρας δεν έβγαλε μουστάκι σαν του Μαδούρο, τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Όμως, υπάρχει ένα ερώτημα που κανείς δεν έχει κάνει μέχρι τώρα. Ο ελληνικός λαός θα δεχόταν αυτήν την... δημοκρατική εκτροπή; Θα αποδεχόταν π.χ. να βγουν τα τανκς και να φυλάνε τα ΑΤΜ; Θα δεχόταν την επιστροφή στη δραχμή και την πληρωμή με υποσχετικές; Θα δεχόταν επιστράτευση των δημοσίων υπαλλήλων και άλλα σχέδια που έκαναν στο θολωμένο τους μυαλό οι Συριζαίοι;

Η απάντηση είναι δύσκολη, όμως, οι έλληνες πολίτες απέδειξαν ουκ ολίγες φορές ότι πιθανότατα να δέχονταν το «πραξικόπημα». Πρώτη απόδειξη: Όταν ψήφισαν στο δημοψήφισμα το «όχι» αν και ουσιαστικά δεν ήξεραν γιατί ψήφιζαν. Σαν το κοπάδι πήγαν και προσκύνησαν στην ουτοπία που τους σέρβιρε ο Αλέξης.

Δεύτερη απόδειξη: Η ψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτέμβρη. Έκαναν οι τύποι τη μεγαλύτερη πολιτική κωλοτούμπα του αιώνα, με κλειστές τράπεζες και με μια συμφωνία χειρότερη κι από εκείνη που οι πολίτες είπαν «όχι» και τι έγινε; Στις κάλπες έδωσαν στους Τσιπροκαμμένους την ευκαιρία να αποδιαλύσουν τη χώρα.

Τρίτη απόδειξη: Μήνες τώρα η κυβέρνηση κοροϊδεύει, φέρνει πολύ σκληρά μέτρα, έχει δουλέψει ασύστολα τους πολίτες, έρχονται φορολογικά σοκ, ενώ έχουν κοπεί οι συντάξεις και έχουν αυξηθεί οι φόροι και τι κάνει ο λαός; Υπομένει και διατηρεί τον Τσίπρα στην εξουσία αντί να τον «πλακώσει με τις κλωτσιές». Υπάρχουν άπειρες αποδείξεις ότι τελικά ο λαός, αν και ο Αλέξης συναινούσε στο σχέδιο Βαρουφάκη, θα το αποδεχόταν. Είναι ακόμη τόσο ευκολόπιστος με τον Τσίπρα που και «δημοκρατική χούντα» να του έφερνε ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι μαζί του θα ήταν.

Θα έτρεχαν μερικοί να διαμαρτυρηθούν για τα τανκς αλλά ποιος θα τους άκουγε; Κανείς. Μήπως υπάρχει αστική τάξη να αμυνθεί στον λαϊκισμό;

Δυστυχώς, πρόκειται για μια διαπίστωση για τον ελληνικό λαό άκρως απογοητευτική κι επικίνδυνη. Αν ο Τσίπρας πέρυσι του μιλούσε για «επανάσταση» κατά του ευρωπαϊκού κατεστημένου, αλλά αυτή η «επανάσταση» ήταν απλά «αριστερή Χούντα» να είστε σίγουροι ότι θα έτρωγε το παραμύθι αμάσητο. 

Θες η έλλειψη παιδείας, θες η απουσία ιστορικής μνήμης, θες ότι ο Τσίπρας λέει όμορφα ψέματα ή θες γιατί η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς έχει κάνει πολύ δουλειά τα τελευταία 40 χρόνια; Η ουσία είναι ότι με τις επιλογές που έχει κάνει η πλειοψηφία του λαού μέχρι και κόκκινες σημαίες θα σήκωνε βλέποντας τον «ακομβίωτο στρατηγό» να κορδώνεται πάνω σε κανένα άρμα και τον Αλέξη να φοράει την τραγιάσκα του Τσε και να τα βάζει με τις αγορές και τους Ευρωπαίους.