.O πόλεμος των… Ρόουζ στον ΣΥΡΙΖΑ

H σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στον υπουργό Σπίρτζη και στον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ Πιτσιόρλα δεν είναι κάτι που πρέπει να μείνει ασχολίαστο. Είναι κάτι εξαιρετικά σοβαρό και αποδεικνύει το χάος που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης.

Πρόκειται για μια ξεκάθαρη σύγκρουση συμφερόντων η οποία κάποια στιγμή πρέπει να βγει στο φως. Το να λέει ο επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ ότι δεν έχει τον ίδιο αξιακό κώδικα με τον Σπίρτζη είναι φανερό ότι αφήνει πολύ σοβαρές αιχμές για τα όσα συμβαίνουν. 

Δεν είναι απλά μια διένεξη για το αν πρέπει να γίνει το Ελληνικό ή να προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε πραγματικές «συμμορίες» που θέλουν να ελέγξουν ποιος θα φάει από την τεράστια πίτα που απλώνεται σε όλη την Ελλάδα.

Το Ελληνικό είναι η μεγαλύτερη επένδυση, ακολουθούν κι άλλες σημαντικές. Τα λεφτά είναι πολλά και κάποιος πρέπει να τα μοιράσει. Όταν μια ομάδα υποστηρίζει σθεναρά κάποια projects δεν το κάνει για… τη ψυχή της μάνας της, ούτε γιατί περιμένει… ανάπτυξη.

Ομοίως, όταν μια ομάδα πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων αντιδρούν π.χ. στην επένδυση του ομίλου Λάτση στο πρώην αεροδρόμιο δεν το κάνουν γιατί αγάπησαν ξαφνικά τους… κορμοράνους, τους λαχανόκηπους και τα πάρκα. Κάθε ένα από αυτούς έχει συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Άλλος υπηρετεί ένα αφεντικό, άλλο έναν δεύτερο και η κυβέρνηση είναι στη μέση. Όσοι αποφασίσουν το στρατόπεδο νωρίς θα έχουν και τις ανάλογες απολαβές για να κάνουν αυτό που θέλει το αφεντικό. 

Η ουσία είναι ότι αυτή την περίοδο παίζονται πολύ ύπουλα, βρόμικα κι εντελώς εκτός νόμου παιχνίδια. Μαζεύεται το… μπαγιόκο σιγά – σιγά, έρχονται ιδιωτικοποιήσεις και λοιπές επενδύσεις (κάποιοι συνεχίζουν να το λένε ξεπούλημα). Ε, λοιπόν η… ανηθικότητα της Αριστεράς είναι μεγαλύτερη από την ηθική. Κάποιος πρέπει να μοιράσει τα φράγκα. Γι’ αυτό και οι συγκρούσεις, γι’ αυτό και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις στελεχών. Ο καθένας εξυπηρετεί το αφεντικό που νομίζει ότι είναι ισχυρός.

Θα δούμε πολλά το επόμενο διάστημα. Θα μαχαιρωθούν παλιά στελέχη, θα εξαφανιστούν άλλα, όμως, το μπαγιόκο πρέπει να μοιραστεί. Και είτε κάποιοι τα έχουν χαλάσει στη μοιρασιά είτε τα αφεντικά τους βάζουν να κάνουν «ταμείο». Θα έχει πολύ ενδιαφέρον ο πόλεμος των… Ρόουζ στον ΣΥΡΙΖΑ.

.Θα προκαλέσει ντόμινο το Brexit στην Ευρώπη;

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών υπογράμμισε ότι η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε πολλά ευρωσκεπτικιστά κράτη-μέλη του μπλοκ. Ερωτηθείς από το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel κατά πόσον άλλες χώρες είναι πιθανόν να φύγουν από την ΕΕ μετά από το δημοψήφισμα για το Brexit, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε: "Δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε... 

Πώς θα αντιδράσει για παράδειγμα η Ολλανδία, η οποία παραδοσιακά έχει πολύ στενές σχέσεις με τη Βρετανία;" Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με τον ευρωσκεπτικισμό σε άνοδο, το Brexit θα ενισχύσει τα λαϊκιστικά, αντιευρωπαϊκά κόμματα σε ολόκληρη την ΕΕ, αυξάνοντας τις δυνατότητες για τον κατακερματισμό και οδηγώντας σε αυτό που ορισμένοι - συμπεριλαμβανομένου και του πρώην επικεφαλής του προσωπικού άμυνας της Βρετανίας Λόρδου Μπράμαλ- θεωρούν ως έναν πραγματικό κίνδυνο διάλυσης της δομής.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα από το Pew Research Center που εδρεύει στην Ουάσινγκτον έδειξε ότι η δημόσια υποστήριξη στην ΕΕ είχε μειωθεί κατά πολύ στα μεγαλύτερα κράτη-μέλη της κατά το παρελθόν έτος. 

Η έρευνα έδειξε ότι 10 μεγάλα κράτη της ΕΕ υποστηρίζουν έντονα την παραμονή του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΕ, με μέσο όρο 70% των ερωτηθέντων στις 10 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα να θεωρούν το Brexit ως κάτι κακό. Αλλά το ποσοστό των Ευρωπαίων που βλέπουν ευνοϊκά την ΕΕ είχε βυθιστεί, αναφέρει το Pew, αντανακλώντας την εκτεταμένη δυσαρέσκεια με το χειρισμό των Βρυξελλών για την κρίση των προσφύγων στην Ευρώπη και τα συνεχή οικονομικά δεινά.

Μόνο το 38% των ερωτηθέντων στη Γαλλία είπαν ότι είχαν μια θετική άποψη για την ΕΕ, λιγότεροι κατά 17 μονάδες από το προηγούμενο έτος. Η υποστήριξη στην ΕΕ στην Ισπανία μειώθηκε κατά 16 μονάδες στο 47%, στη Γερμανία κατά οκτώ μονάδες σε 50% και στη Βρετανία κατά επτά μονάδες στο 44%. Η ΕΕ κέρδισε μεγαλύτερη στήριξη στην Πολωνία και την Ουγγαρία, με 72% και 61% αντίστοιχα.

Το δημοψήφισμα για το Brexit θα ήταν πιθανό να οδηγήσει σε πιο ισχυρές και συχνές εκκλήσεις για δημοψηφίσματα σχετικά με την ΕΕ στη Σουηδία, τη Δανία και τις Κάτω Χώρες - και ανάλογα με τις προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους στη Γαλλία - κάτι που θα μπορούσε να αποδειχθεί όλο και πιο δύσκολο να αγνοούν οι ασθενέστερες κυβερνήσεις.

 Οι αναλυτές τονίζουν ότι δεν υπάρχουν ακόμα πολλά στοιχεία που να δείχνουν ότι αν πραγματοποιηθούν τελικά δημοψηφίσματα σε κάποιες χώρες, το ερώτημα που θα τεθεί στους ψηφοφόρους αναγκαστικά θα είναι σχετικά με το αν θα πρέπει ή όχι να αποχωρήσουν από την Ένωση.

Πολύ πιο πιθανή θα ήταν μια απαίτηση να επαναδιαπραγματευτούν τους όρους και τον επαναπατρισμό εξουσιών, κάτι που θα δυσκολέψει την λειτουργία της ΕΕ και θα μπορούσε ίσως να οδηγήσει, μακροπρόθεσμα, σε μια ένωση πιο "μεταβλητής γεωμετρίας", με έναν βαθιά ενοποιημένο εσωτερικό πυρήνα και μια ένωση πιο χαλαρή με τα μέλη-δορυφόρους.

Ο Γκέερτ Βίλτερς του ολλανδικού αντιμουσουλμανικού και αντιευρωπαϊκού Κόμματος της Ελευθερίας - το οποίο σε δημοσκόπηση του Ιανουαρίου πέτυχε ιστορικά υψηλά ποσοστά, που δείχνουν ότι θα μπορούσε να κερδίσει μέχρι και 42 από τις 150 έδρες του κοινοβουλίου στις εκλογές του επόμενου έτους- 

είπε ότι το Brexit θα καταστήσει ευκολότερο για τις άλλες χώρες να λάβουν την ίδια απόφαση. Στη Σκανδιναβία, το κόμμα Σουηδοί Δημοκράτες, το οποίο κρατάει τις ισορροπίες δυνάμεων στη Στοκχόλμη, είναι επίσημα υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, αλλά είπε ότι το σημερινή μπλοκ "δεν είναι αυτό που οι Σουηδοί ψήφισαν" και ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να περιορίσει την επιρροή της ΕΕ.

Ο Κρίστιαν Τούλεσεν Νταλ, ο ηγέτης του Κόμματος του Λαού της Δανίας, το οποίο στηρίζει μια φιλελεύθερη κυβέρνηση μειοψηφίας στην Κοπεγχάγη, δήλωσε ότι ελπίζει πως η Βρετανία θα παραμένει στην Ευρώπη, αλλά μόνο επειδή το θεωρεί ως την καλύτερη ευκαιρία για να επαναδιαπραγματευθεί η Δανία τις σχέσεις της με την ΕΕ. 

Στη Γαλλία, το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, το οποίο είναι έτοιμο να φτάσει στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών το 2017, έχει από καιρό πει ότι θα προσπαθήσει να επαναδιαπραγματευτεί την ένταξη της Γαλλίας στην ΕΕ εάν αναλάβει την εξουσία, και θα κάνει ένα δημοψήφισμα για την ΕΕ.

 Η Λεπέν χαρακτήρισε το δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο μια κρίσιμη στιγμή στην ιστορία της Ευρώπης και υποστήριξε ότι κάθε κράτος θα πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίσει αν θα παραμείνει ή όχι: "Ελπίζω ότι οι Γάλλοι θα κάνουν κάτι παρόμοιο. Θα πρέπει να υπάρχει ένα άλλο μοντέλο συνεργασίας μεταξύ των λαών εκεί", είπε.

Ακόμη και στη Γερμανία, η Εναλλακτική για τη Γερμανία - η τρίτη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της χώρας - έχει πει ότι το Brexit θα δώσει την ευκαιρία να πιέσουν για μεταρρύθμιση της ΕΕ. Το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας, το οποίο παραλίγο να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του περασμένου μήνα, θέλει επίσης να επαναδιαπραγματευτεί τη σχέση της χώρας με τις Βρυξέλλες.

Η "μολυσματική" αντιευρωπαϊκή συζήτηση κάποιων ανατολικών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, κυρίως της Ουγγαρίας και της Πολωνίας, ωστόσο, είναι κυρίως για εγχώρια κατανάλωση. Η αντίσταση στις Βρυξέλλες ενισχύει την λαϊκιστική απήχησή τους, αλλά η ένταξη στην ΕΕ έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα ώστε να μην επιδιώξουν σοβαρά μια έξοδο.

.Αποπροσανατολισμός, προπαγάνδα, αλλά τα μέτρα – μέτρα

Όπως κάθε… καλή κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης έτσι και η σημερινή διαρρέει ότι ο πρωθυπουργός είναι… εκνευρισμένος από τις δηλώσεις υπουργών του. Ότι είναι προβληματισμένοι, ανήσυχοι για το αντίκτυπο που έχουν αυτές οι δηλώσεις στην κοινωνία. Κατά καιρούς οι διαρροές γίνονται πιο γλαφυρές. 

Επί Καραμανλή π.χ. έλεγαν ότι ο πρωθυπουργός είναι αμίλητος, συνοφρυωμένος, σκεπτικός, ότι έχει σηκώσει το ένα φρύδι πιο πολύ από το άλλο κ.λπ. Τώρα επί Τσίπρα ρωτάνε: «Είναι καλά ο Αλέξης; Έχει προβληματιστεί; Είναι εξοργισμένος; Eίναι θυμωμένος; Έχει βγάλει έρπη»; Δεν είναι και λίγο να προσπαθείς ... περισσότερα »

.Η Συνταγματική ανοχή και τα ορφανά του Στάλιν…

Η δήλωση του κ.Φίλη για την συγκέντρωση της 15ης Ιουνίου στο Σύνταγμα υπό το σύνθημα "Παραιτηθείτε" αποτελεί μια ακόμα...εκδήλωση γενναιότητας του Υπουργού Παιδείας ο οποίος τολμά να λέει φωναχτά όσα σκέφτονται ή λένε μεταξύ τους όλοι οι υπόλοιποι σύντροφοί του. Και βεβαίως καταδεικνύει την απαράλλακτη σταλινική νοοτροπία της Αριστεράς η οποία ανέκαθεν βάφτιζε "δημοκρατικό" οτιδήποτε εξυπηρετούσε τα σχέδιά της και "αντιδημοκρατικό" αντίστοιχα, οτιδήποτε ήταν εναντίον της. 

 Στα πλαίσια αυτής της φασίζουσας νοοτροπίας πολλά κυβερνητικά στελέχη προσπάθησαν εξαρχής να προσδώσουν  κομματικό χαρακτήρα στην εν λόγω συγκέντρωση -λες και οι μόνες καλές και θεμιτές διαδηλώσεις είναι αυτές που οργάνωνε ο ΣΥΡΙΖΑ... 

 Ωστόσο ο θαρραλέος κ.Φίλης δεν έμεινε εκεί αλλά απεφάνθη για την διαδήλωση ότι βρίσκεται "στα όρια της Συνταγματικής ανοχής". Ο κ.Φίλης αν και πανεπιστημιακά αγράμματος, εκτός από επιστημονική άποψη για την Γενοκτονία των Ποντίων και την αξία των Αρχαίων Ελληνικών στα σχολεία, τώρα ερμηνεύει και το Σύνταγμα... Τολμά να μιλάει για Συνταγματική εκτροπή όταν το Σύνταγμα κατοχυρώνει σαφέστατα το δικαίωμα των πολιτών στο να διαδηλώνουν ελεύθερα.  

Και μιλάει για Συνταγματική ανοχή και νομιμότητα, ποιός; Ο ΣΥΡΙΖΑ; Που μέχρι χθες είχε ως δόγμα το "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη"; Το κόμμα που τα τελευταία πέντε χρόνια έκανε αντικυβερνητικές συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας κάθε δύο μέρες καταστρέφοντας οικονομικά τις επιχειρήσεις της περιοχής, με σημαία τα αντιμνημονιακά του παραμύθια προκειμένου να πάρει την εξουσία;

Το κόμμα που ανήγαγε την καταπάτηση της νομιμότητας σε πολιτική ιδεολογία και πρακτική; Μιλάει για νομιμότητα το κόμμα των μαρτύρων υπεράσπισης των δολοφόνων της 17Ν;

Το κόμμα που υποκινούσε τις καταλήψεις στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, τους βανδαλισμούς της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας;

Το κόμμα που το 2008 δεν δίστασε να πατήσει στον θάνατο ενός παιδιού και να κάψει την Αθήνα;

Μιλά για συνταγματική εκτροπή το κόμμα που υπερασπίζεται ανερυθρίαστα τις ανθελληνικές θέσεις των Σκοπιανών για τη Μακεδονία και τα παιχνίδια του Τουρκικού Προξενείου στη Θράκη; 

Ο κοινοβουλευτικός βραχίωνας της τρομοκρατίας και του παρακράτους των Εξαρχείων;  

Θα τους λέγαμε "ντροπή" αλλά δεν έχουν σχέση με αυτό το συναίσθημα. Τους λέμε μόνο ότι το φασισμό και τον αυταρχισμό τους δεν το φοβήθηκαν ποτέ οι Έλληνες. Τον νικήσαμε με τα όπλα το 49, δεν θα φοβηθούμε σήμερα τα φασιστοειδή υπολείμματα των συμμοριτών και τα ορφανά του Στάλιν. 

Θα είμαστε στο Σύνταγμα στις 15 Ιουνίου και σε κάθε κάλεσμα που ερεθίζει τα αυταρχικά σας ένστικτα, σε κάθε διαδήλωση ενάντια στην καταστροφική σας πολιτική που ισοπεδώνει τη μεσαία τάξη και τον ιδιωτικό τομέα  χάριν της κομματικής σας πελατείας.

Αντέξαμε όταν κλείσατε τις τράπεζες, αντέξαμε όταν κλείσατε τα σύνορα αλλά δεν θα επιτρέψουμε να μας κλείσετε τα στόματα.  #ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΊΤΕ.

Διαμαντής Καρασούλας

Market News

.Υπο-προλεταριακός στρατός φανατισμένων Συριζαίων…

Μάντεις κακών δε θέλουμε να γίνουμε, όμως, όσο περνά ο καιρός τόσο εδραιώνεται η άποψη ότι οι άνθρωποι αυτοί στήνουν ένα αριστερό καθεστώς που προσομοιάζει στα συστήματα που κυριάρχησαν στα πρώην σοσιαλιστικά καθεστώτα. Και που συνεχίζουν σε χώρες όπως η Κούβα ή η Βενεζουέλα.

 Η άποψη του Φίλη ότι διαδήλωση κατά της κυβέρνησης με το σύνθημα «παραιτηθείτε» κινείται στα όρια της νομιμότητας, δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι μια σταθερή άποψη που έχει η Αριστερά πως ό,τι κάνει η ίδια είναι «καθαγιασμένο» από το λαό και κάποιον «αριστερό θεό», ενώ ό,τι κάνουν οι άλλοι είναι παράνομο, αντιλαϊκό, εκπροσωπεί το διεθνές κεφάλαιο, τη συντήρηση και άλλα τέτοια τσιτάτα που έχουμε ακούσει από τη μεταπολίτευση και μετά.

Ο Φίλης δεν είναι ο μόνος. Η λογική του Κυρίτση για τον ταξικό πόλεμο κατά των «Μένουμε Ευρώπη» και προφανώς κατά των αντιΣυριζαίων είναι μια ακόμη απόδειξη της προσπάθειας δημιουργίας εμφυλιοπολεμικού κλίματος ώστε το αριστερό καθεστώς να περάσει πιο εύκολα στη συνείδηση του ελληνικού λαού.

 Αυτό που θέλει η Αριστερά είναι να παραμείνει χρόνια στην εξουσία, με κάθε τρόπο. Ακόμη και αν παρανομήσει, ακόμη κι αν διχάσει την Ελλάδα. Είναι η… στρατηγική Καρανίκα, αν έχει λίγο μυαλό αυτός να κάνει στρατηγική.

Λέει λοιπόν η λογική αυτή ότι πρέπει να χωριστούν οι άνθρωποι σε τέτοιο βαθμό που να μισεί ο ένας τον άλλον, ακόμη κι αν ο άλλος είναι ένας έντιμος, δουλευταράς, οικογενειάρχης που πέτυχε με το σπαθί του. Όχι, για τον ΣΥΡΙΖΑ αυτή η αριστεία είναι ρετσινιά και πρέπει να πολεμηθεί από το… λούμπεν υποπρολεταριάτο που εντέχνως οργανώνει η κυβέρνηση.

 Κι εννοούμε φανατισμένους, φτωχούς Έλληνες, χωρίς σοβαρή πολιτική και κοινωνική συνείδηση, εύπλαστους στο να γίνουν στρατιώτες του «ταξικού πολέμου» που θέλει να κάνει η Αριστερά. Ίσως σε λίγα χρόνια, αν τους αφήσουμε, να βλέπουμε σκηνές υπανάπτυκτων χωρών που έστω κι ένας να έχει περισσότερα από τον άλλον θα γίνεται αμέσως στόχος.

Η Αριστερά ήρθε για να μείνει και θα κάνει τα πάντα. Ακόμη και να φανατίσει, να δημιουργήσει κομματικούς στρατούς. Θέλει να πάρει τη ρεβάνς της ήττας στον Εμφύλιο κι αυτό θα το κάνει ακόμη κι αν χρειαστεί πολύ… δραστικά μέτρα. Προς το παρόν δημιουργεί τον υπο-προλεταριακό στρατό φανατισμένων Συριζαίων. 

Χωρίς παιδεία, χωρίς αγάπη για την πατρίδα, αλλά με μίσος για καθετί που πετυχαίνει στη ζωή του ή που θέλει μια ελεύθερη χώρα για να ζει. Πρόκειται για κάποιο είδος αριστερής χούντας που έρχεται να καλύψει το κενό που αφήνει η έλλειψη σοβαρών αστικών κομμάτων, γενικότερα μιας στιβαρής αστικής τάξης με ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργώντας αντιευρωπαϊστές, σχεδόν απολιτίκ και σίγουρα φανατισμένους οπαδούς. Ελπίζουμε να βγούμε ψεύτες…

.O πόλεμος των… Ρόουζ στον ΣΥΡΙΖΑ

H σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στον υπουργό Σπίρτζη και στον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ Πιτσιόρλα δεν είναι κάτι που πρέπει να μείνει ασχολίαστο. Είναι κάτι εξαιρετικά σοβαρό και αποδεικνύει το χάος που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης.

Πρόκειται για μια ξεκάθαρη σύγκρουση συμφερόντων η οποία κάποια στιγμή πρέπει να βγει στο φως. Το να λέει ο επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ ότι δεν έχει τον ίδιο αξιακό κώδικα με τον Σπίρτζη είναι φανερό ότι αφήνει πολύ σοβαρές αιχμές για τα όσα συμβαίνουν. 

Δεν είναι απλά μια διένεξη για το αν πρέπει να γίνει το Ελληνικό ή να προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε πραγματικές «συμμορίες» που θέλουν να ελέγξουν ποιος θα φάει από την τεράστια πίτα που απλώνεται σε όλη την Ελλάδα.

Το Ελληνικό είναι η μεγαλύτερη επένδυση, ακολουθούν κι άλλες σημαντικές. Τα λεφτά είναι πολλά και κάποιος πρέπει να τα μοιράσει. Όταν μια ομάδα υποστηρίζει σθεναρά κάποια projects δεν το κάνει για… τη ψυχή της μάνας της, ούτε γιατί περιμένει… ανάπτυξη.

Ομοίως, όταν μια ομάδα πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων αντιδρούν π.χ. στην επένδυση του ομίλου Λάτση στο πρώην αεροδρόμιο δεν το κάνουν γιατί αγάπησαν ξαφνικά τους… κορμοράνους, τους λαχανόκηπους και τα πάρκα. 

Κάθε ένα από αυτούς έχει συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Άλλος υπηρετεί ένα αφεντικό, άλλο έναν δεύτερο και η κυβέρνηση είναι στη μέση. Όσοι αποφασίσουν το στρατόπεδο νωρίς θα έχουν και τις ανάλογες απολαβές για να κάνουν αυτό που θέλει το αφεντικό. 

Η ουσία είναι ότι αυτή την περίοδο παίζονται πολύ ύπουλα, βρόμικα κι εντελώς εκτός νόμου παιχνίδια. Μαζεύεται το… μπαγιόκο σιγά – σιγά, έρχονται ιδιωτικοποιήσεις και λοιπές επενδύσεις (κάποιοι συνεχίζουν να το λένε ξεπούλημα). Ε, λοιπόν η… ανηθικότητα της Αριστεράς είναι μεγαλύτερη από την ηθική.

 Κάποιος πρέπει να μοιράσει τα φράγκα. Γι’ αυτό και οι συγκρούσεις, γι’ αυτό και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις στελεχών. Ο καθένας εξυπηρετεί το αφεντικό που νομίζει ότι είναι ισχυρός.

Θα δούμε πολλά το επόμενο διάστημα. Θα μαχαιρωθούν παλιά στελέχη, θα εξαφανιστούν άλλα, όμως, το μπαγιόκο πρέπει να μοιραστεί. Και είτε κάποιοι τα έχουν χαλάσει στη μοιρασιά είτε τα αφεντικά τους βάζουν να κάνουν «ταμείο». Θα έχει πολύ ενδιαφέρον ο πόλεμος των… Ρόουζ στον ΣΥΡΙΖΑ.

.ΣΥΡΙΖΑΡΙΣΤΕΡΑ των Σαλονιών…

Από τις πρώτες κιόλας ημέρες του κυβερνητικού του βίου, το πολιτικό μόρφωμα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φρόντισε εμφανέστατα να περιφρονήσει το εργατοϋπαλληλικό προλεταριάτο του ιδιωτικού τομέα. Έτσι διαψεύδει, κατά τον προκλητικότερο τρόπο, τη διαβόητη αριστερή «ταξική συνείδηση», υπέρ της οποίας εκόπτετο ο κύριος Σκουρλέτης, τη στιγμή που ο ίδιος, στρεφόταν εχθρικά κατά του εργατοϋπαλληλικού προσωπικού των ορυχείων χρυσού της Χαλκιδικής. Μόνον και μόνον για να προστατεύσει τους αποδιοπομπαίους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους της Χαλκιδικής.

 Η ίδια περιφρονητική στάση όχι μόνον του υπουργικού συμβουλίου, αλλά και της κοινοβουλευτικής ομάδας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιδεικνύεται και προς τους 800 εργαζόμενους της Σεκιούριτι «Πυρσός», αλλά και τους 200 εργαζόμενους στο ξενοδοχείο Athens Ledra (πρώην Marriott), που πετάχτηκαν στο δρόμο, κατά τους ισχυρισμούς των εργοδοτών, «λόγω της οικονομικής κρίσης». Μα πώς είναι δυνατόν να βάλει λουκέτο το Athens Ledra με πληρότητα δωματίων από 80% έως 95%;

 Παντελής η προμελετημένη απουσία τόσο υπουργών όσο και κυβερνητικών βουλευτών για συμπαράσταση, όχι μόνον στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, αλλά και στο κλείσιμο της «Ηλεκτρονικής» και ων ουκ έστι αριθμός πτωχευόμενων ιδιωτικών επιχειρήσεων. 

Η μόνη φροντίδα του απόντος υπουργού Εργασίας ήταν να ζητήσει μάλλον… τηλεφωνικώς τη συνδρομή της Δικαιοσύνης… Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…

Άραγε γιατί αυτή η επιλεκτική στάση της «πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης» εναντίον των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα; Η απάντηση είναι αυτονόητη. 

Η κυβερνώσα Συριζαριστερά των Σαλονιών απέχει από παρόμοιες συμπαραστάσεις για δύο λόγους: 1) Διότι όλο το στελεχιακό της δυναμικό, οπουδήποτε και αν περπατήσει αντιμετωπίζει τη λαϊκή οργή και διαπόμπευση από τους τους εξαπατημένους πολίτες και κυρίως από τους εκ πλάνης παρασυρθέντες ψηφοφόρους των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Και 2) Διότι το προνόμιο της «ταξικής συνείδησης» το κρατεί η κυβέρνηση προς ίδιον και μόνον όφελος. Και ας γίνουν κομμάτια οι παρακατιανοί!..

Μήπως υπερβάλλουμε, επισημαίνοντας αυτές τις ιδεοπολιτικές «ιδιαιτερότητες» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Ασφαλώς και όχι. Διότι, ήδη από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αυτοί οι κύριοι προνομιακά πριμοδοτούσαν τον «αριστερό» κρατισμό του αυτοκαταρρεύσαντος «υπαρκτού σοσιαλισμού».

 Ενός σοσιαλισμού με τα δικτατορικά προνόμια της άρχουσας μονοκομματικής νομενκλατούρας. Αλλά, και τα εκατομμύρια μη κομματικών εργατοϋπαλλήλων, που γίνονται θύματα της ανεξέλεγκτης, από την προστάτιδα σημερινή κυβέρνηση, μαύρης εργασίας. Με ανασφάλιστες γλίσχρες αμοιβές (πουρμπουάρ) και φρικτά ωράρια μεσαιωνικής γαλέρας για δούλους κωπηλάτες!

Και ο Θεός να βάλει το χέρι του, οι ημέτεροι κυβερνητικοί ιδεολογικοί και φαυλοκρατικοί αδελφοποιτοί του Νικόλας Μαδούρο, να μην οδηγήσουν τη φτωχολογιά να ποδοπατείται, σε ουρές πεινασμένων για ένα καρβέλι ξερό ψωμί, όπως στο Καράκας! Και όμως η Θεσσαλονίκη έδωσε προχθές το πρώτο δείγμα Μαδουροποίησης της Ελλάδας με ουρές πεινασμένων να ποδοπατούνται για λίγα τρόφιμα από φιλανθρωπίες. (Να τον χαίρεστε φίλε Αλέξη τον «σύντροφο» Μαδούρο!)

Και μια και μιλάμε γι’ αυτόν τον Βενεζουελάνο κοινοβουλευτικό δικτάτορα, θα έχετε παρατηρήσει, ότι σε πολλές κινήσεις του θυμίζει τον Σουλτάνο Ερντογκάν. Έχει αδυναμία στις πλάγιες μετάξινες ζώνες με τα παράσημα της «ανδρείας» του και αρέσκεται να φωτογραφίζεται με τους «παλικαράδες» της προσωπικής του φρουράς, με το «όπλο παρά πόδα»…

 Και το χείριστο: Για να μετριάσει το αποκρουστικό αυταρχικό του προφίλ, έχει αναρτήσει, πίσω από τις πλάτες του γραφείου του, ένα πελώριο πορτραίτο του θρυλικού γενάρχη των λαϊκοαπελευθερωτικών κινημάτων της Λατινικής Αμερικής Σιμόν Μπολιβάρ. Σημεία των καιρών…

Χωρίς την παραμικρότερη αμφιβολία, το δίδυμο Παναλέξη, μαζί το πιστό, αλά βόρεια Κορέα, υπουργικό-κοινοβουλευτικό επιτελείο, πέτυχε μόνον σ’ ένα επτάμηνο κυβερνητικής πορείας να ξεπεράσει σε ηγετικά ταξικά προνόμια και τους γνωστούς τελευταίους λαομίσητους ηγέτες του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Και δεν αμφισβητείται, το ότι αυτό το ρεκόρ αντιλαϊκής αναλγησίας, για το οποίο δεν διαμαρτύρονται οι «ριζοσπάστες» των Σαλονιών, ευκολότατα εξελίσσεται σε αυτεπίστροφη (μπούμερανγκ) αυτοκτονική βολή…

Πέτρος Μακρής

Το Βήμα