.«Φοροκαταιγίδα» 800 εκατ. ευρώ: Στόχος τα ενοίκια, το αφορολόγητο και τα μεσαία εισοδήματα (ΔΕΙΤΕ αναλυτικά)

Δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται από χθες το βράδυ η αύξηση της φορολογίας στα ενοίκια καθώς και η –έστω και μικρή- μείωση του αφορολόγητου ορίου.

Στη δεύτερη συνάντηση του οικονομικού επιτελείου για δημοσιονομικά θέματα, όπου και πάλι τα ζητήματα φορολογίας βρέθηκαν στο επίκεντρο, κλείδωσαν σημαντικές αλλαγές στη φορολογία που θα αναγκάσουν εκατομμύρια φορολογούμενους να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Ο συνολικός λογαριασμός που θα κληθούν να καλύψουν μέσω της αύξησης της φορολογίας οι φορολογούμενοι θα είναι τουλάχιστον 800 εκατομμύρια ευρώ για την επόμενη τριετία και αυτή θα προέλθει κατά κύριο λόγο από τις ακόλουθες παρεμβάσεις:

– την αύξηση της φορολόγησης στα ενοίκια με την άνοδο των συντελεστών. Για εισόδημα έως 12.000 ευρώ ο συντελεστής κλείδωσε ότι αυξάνεται από το 11% στο 15%, για εισόδημα από 12.001 και πάνω αυξάνεται από το 33% στο 35% ενώ η ελληνική πρόταση που ακόμη δεν έχει γίνει αποδεκτή από τους θεσμούς προβλέπει ότι θα επιβληθεί και νέος συντελεστής 45% που θα επιβάλλεται στο τμήμα του εισοδήματος από ενοίκια πάνω από 40.000 ευρώ.

Αυτό που, επίσης, δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί είναι αν η αύξηση των φορολογικών συντελεστών στα ενοίκια θα ισχύσει από τα εισοδήματα του 2015, δηλαδή θα κληθούν να πληρώσουν αυξημένο φόρο από φέτος οι ιδιοκτήτες μέσω του φετινού εκκαθαριστικού.

Το πιθανότερο, πάντως, είναι αυτό καθώς η αύξηση των συντελεστών είχε συμφωνηθεί με τη συμφωνία του καλοκαιριού για το τρίτο μνημόνιο να ισχύσει από τα εισοδήματα του 2015

– την θέσπιση νέας και επαχθέστερης φορολογικής κλίμακας για τη φορολόγηση του εισοδήματος από μισθούς και συντάξεις. Η κυβέρνηση θέλει οι επιβαρύνσεις να ξεκινούν από το εισόδημα των 30.000 και πάνω αλλά διαπραγματεύεται να κατέβει το όριο αυτό αρκετά χαμηλότερα προκειμένου να μην μειωθεί σημαντικά το αφορολόγητο όριο.

Στο πλαίσιο αυτό οι επιβαρύνσεις μπορεί να ξεκινήσουν από τις 25.000 ή και 22.000 ευρώ και η μείωση του αφορολόγητου ορίου να είναι της τάξης των 200-300 ευρώ η οποία θα προκληθεί από το ψαλίδισμα της έκπτωσης φόρου από τα 2.100 ευρώ που είναι σήμερα στα 2.000 ευρώ για όλους.

Στο πεδίο αυτό γίνεται μεγάλο παζάρι μεταξύ οικονομικού επιτελείου και θεσμών. Η κυβέρνηση επικαλείται προβλέψεις της για ανάπτυξη της οικονομίας από το δεύτερο εξάμηνο του έτους και επιτάχυνση της ανάπτυξης από το 2017 οι οποίες  θα επιδράσουν θετικά στα κρατικά έσοδα– τη θέσπιση της ίδιας φορολογικής κλίμακας για τους για τους μισθωτούς και συνταξιούχους αλλά χωρίς την παροχή έκπτωσης φόρου που οδηγεί σε αφορολόγητο όριο. Από αυτήν τη αλλαγή έρχεται ελάφρυνση για τους επαγγελματίες που έχουν ετήσιο εισόδημα έως 22.000 -25.000 ευρώ (η ελάφρυνση δίνεται ως μερική αντιστάθμιση της επιβάρυνσης λόγω του νέου τρόπου υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών) και σημαντικές επιβαρύνσεις πάνω από το όριο αυτό. Οι επιβαρύνσεις αυτές αυξάνονται όσο αυξάνεται το εισόδημα.

– η θέσπιση νέας κλίμακας για τον υπολογισμό της εισφοράς αλληλεγγύης. Η νέα κλίμακα θα έχει ανώτατο συντελεστή 10% αντί για 8% που έχει η σημερινή κλίμακα.

.Η διαρκής «επανάσταση»

Ο​​ κ. Αλέξης Τσίπρας ενεφανίσθη στην πολιτική σκηνή –μετά την αποχώρηση της Ανανεωτικής Αριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ– ως επικεφαλής ομάδος ριζοσπαστών της πλέον ακραίας μορφής, εκπροσωπούντων όλο το φάσμα της μαρξιστικής Αριστεράς, υπό μορφή συνιστωσών, οπότε και προέκυψε «πολιτικό πανόραμα» της πλέον ακατανόητης μορφής από ψηφίδες τάσεων που επί πολλές δεκαετίες είχαν αποβληθεί από την ευρωπαϊκή πολιτική πραγματικότητα.

Σωρεία σφαλμάτων των πάσης φύσεως αντιπάλων του φαινομένου ΣΥΡΙΖΑ και η συνεχιζόμενη οικονομική ανέχεια της χώρας εκτόξευσαν τον κ. Αλέξη Τσίπρα στην πρωθυπουργία τον Ιανουάριο του 2015. Και η ομάδα των «ριζοσπαστών» της Αριστεράς ξεκίνησε την «επανάσταση» εναντίον του «ευρωπαϊκού κατεστημένου».

Η αναμέτρηση απέληξε σε συντριπτική νίκη των Βρυξελλών ή ακριβέστερα του Βερολίνου. Οχι απλώς διότι απεδείχθησαν πόσο εκτός πραγματικότητος ήταν οι εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως επειδή ο κ. Τσίπρας σταδιακώς ενσωματώθηκε «στο ευρωπαϊκό σύστημα». Με όρους ευρωπαϊκής πολιτικής, επρόκειτο για θηριώδη νίκη εναντίον των κομμάτων της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που ανεδείχθησαν στις χώρες του Νότου, και τελικώς θα ακολουθήσουν τον δρόμο της προσαρμογής, τον χαραχθέντα από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Βεβαίως δεν επρόκειτο περί ευρωπαϊκής πρωτοτυπίας. Η ενσωμάτωση της Αριστεράς επιχειρήθηκε με επιτυχία από τις ΗΠΑ, όταν ένας φαιδρός Ισπανός αριστεριστής, επί σειρά ετών, ο κ. Χαβιέ Σολάνα, τοποθετήθηκε στη θέση του γενικού γραμματέως του ΝΑΤΟ, και στη συνέχεια όταν «η μετριοπαθής Αριστερά» στο σύνολό της εστήριξε τον «ανθρωπιστικό πόλεμο» εναντίον της Γιουγκοσλαβίας. Παρεμπιπτόντως, επικρίσεις είχαν διατυπωθεί στις ΗΠΑ από τους Ρεπουμπλικανούς στον Χένρι Κίσινγκερ και όχι μόνον.

Κάποιοι θεώρησαν –για να επανέλθουμε στα καθ’ ημάς– ότι η «επανάσταση» έφθασε το τέλος, όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ συνομολόγησε το τρίτο μνημόνιο με τους δανειστές μας. Πλανήθηκαν οικτρά. Η «επανάσταση» του κ. Τσίπρα συνεχίζεται και είναι διαρκής. 

Μόνον που πλέον δεν στρέφεται εναντίον του «ευρωπαϊκού συστήματος», με το οποίο απεκατέστησε, ως φαίνεται, σχέσεις λειτουργικές. Στόχος είναι η συντριβή του «ελληνικού κατεστημένου», με όρους απολύτως ταξικούς. Και παραδόξως ο κ.Τσίπρας έχει πλέον τη στήριξη κάποιων συντηρητικών Ευρωπαίων ηγετών, που από την εκδήλωση της κρίσεως δεν έπαυσαν να επικρίνουν την απροθυμία διαφόρων κυβερνήσεων να «εξυγιάνουν» και την κορυφή της κοινωνικής και οικονομικής πυραμίδος της χώρας.

Ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει εάν η νέα φάση της «επαναστάσεως» του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι επιτυχής, σε αντίθεση με την προηγηθείσα. Το βέβαιον είναι ότι ο κ. Τσίπρας, αφού εξετέλεσε πολιτικά τους παλαιούς συντρόφους του και αφού προσωπικά επέρασε από την κάμινο των ιδεολογικών προσαρμογών, θα αναζητήσει «τη δικαίωση», συνθλίβοντας ό,τι αντιλαμβάνεται ως σύμβολα του παλαιού καθεστώτος. Ολα εν ονόματι του εξορθολογισμού και της εξυγιάνσεως της κοινωνίας.

Η παλαιά τάξη πραγμάτων άρχισε σταδιακώς να αποδομείται από τον Μάιο του 2010 και έχει εισέλθει στην κρισιμότερή της φάση, όπου η έλξη του αίματος αναδεικνύεται σε κινητήριο δύναμη των πολιτικών εξελίξεων. Εδώ ευρισκόμεθα, ακριβώς. Και όμως το μόνον που επιθυμούσαμε εντασσόμενοι στην ευρωπαϊκή οικογένεια ήταν η ησυχία μας, η ευημερία και άλλα τέτοια συναφή. 

ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

.Οδηγούμαστε σε εθνική τραγωδία

Η χώρα έχει βαρέσει διάλυση σε όλα τα επίπεδα. Επικίνδυνες καταστάσεις έρχονται και κανείς δε μπορεί να τις σταματήσει. Φαίνεται ότι τα πράγματα έχουν πάρει το δρόμο τους και η πορεία προς το γκρεμό θα είναι χωρίς φρένα.

Πέρυσι τέτοια εποχή λέγαμε τα ίδια μόνο και μόνο γιατί η οικονομία πήγαινε κατά διαβόλου. Σήμερα είναι τόσα πολλά ανοικτά μέτωπα που ακόμη και οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα φαντάζουν εύκολες.

Η κυβέρνηση βολοδέρνει μεταξύ ανικανότητας, αναποφασιστικότητας και μιας αριστερής ισοπεδωτικής λογικής που εξισώνει τους πάντες. Ακόμη και τους Έλληνες με τους Τούρκους, τους χριστιανούς με τους μουσουλμάνους, τους άθλιους ισλαμοφασίστες με ό,τι δημοκρατικό έχει μείνει στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα χάος που είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε εθνική τραγωδία. Η αφύπνιση είναι υποχρεωτική όμως ακόμη κι αν συμβεί δύσκολα θα αποφευχθούν τα χειρότερα.

Η κυβέρνηση είπε ναι στην παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο βάζοντας το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Αποδέχθηκε τον ισότιμο ρόλο των μεμέτηδων παρά το γεγονός ότι είναι αυτοί οι υπαίτιοι του προσφυγικού ρεύματος. Αποδέχθηκε τις προκλήσεις της Άγκυρας που έθεσε ξανά θέμα γκρίζων ζωνών και συγκυριαρχίας στο Αιγαίο. Συμφώνησε ακόμη και την ύπαρξη Τούρκων παρατηρητών στα ελληνικά νησιά για να επιβλέπουν, λέει, τις επαναπροωθήσεις μεταναστών. Ο ανεκδιήγητος Μουζάλας, ο γυναικολόγος που θέλει να… γίνει η μαμή μιας νέας αριστερής ιστορίας μας είπε ότι μακάρι να έρθουν χωροφύλακες Τούρκοι να αλωνίζουν στα ελληνικά νησιά. Γιατί δεν τα πουλάνε στους μεμέτηδες να τελειώνουμε μια και καλή;

Δύο, όμως, γεγονότα της Κυριακής έρχονται να χειροτερέψουν την κατάσταση στο προσφυγικό. Η βόμβα με τους δεκάδες νεκρούς και τραυματίες στην Άγκυρα ενδεχομένως να ακυρώνει οποιαδήποτε συμφωνία Τουρκίας με ΕΕ. Ποιος θα ήθελε στην Ευρώπη μια χώρα που σπαράσσεται από τρομοκρατικές ενέργειες και κάθε τρεις και λίγο σκοτώνονται από βόμβες; Ποιος θα ήθελε την Τουρκία που έχει ανοικτό πόλεμο με τους Κούρδους και το αντάρτικο πόλης θα εντείνεται όσο περνά ο καιρός; Πώς να υπογραφεί μια συμφωνία με ένα κράτος που κλείνει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και βάζει φίμωτρο σε κάθε αντίθετη φωνή στη χώρα;

Είναι σίγουρο ότι ο Ερντογάν θα σκληρύνει τη στάση του, με νέους βομβαρδισμούς και σκοτωμούς οι οποίοι θα οδηγήσουν σε νέο προσφυγικό ρεύμα. Εκατομμύρια μετανάστες και πρόσφυγες θα θελήσουν να φύγουν προς την Ευρώπη δημιουργώντας ασφυκτική κατάσταση στην Ελλάδα. Αν δεν υπάρξει συμφωνία ελέγχου των τουρκικών συνόρων, που δε θα υπάρξει, τότε θα ζήσουμε νέα δράματα αφού οι Τούρκοι δουλέμποροι θα κάνουν χρυσές δουλειές.

Το δεύτερο αρνητικό γεγονός είναι η ήττα της Μέρκελ και η έκρηξη των ακραίων φωνών στη Γερμανία. Καλώς ή κακώς η καγκελάριος ήθελε (μπορεί να είναι και κόλπο) ανοικτά σύνορα και δίκαιη μοιρασιά στην Ευρώπη. Με την επικράτηση των ακραίων κομμάτων οι Γερμανοί της λένε να μην τολμήσει να δεχθεί πρόσφυγες, επομένως η μόνη λύση είναι τα κλειστά σύνορα παντού. Ίσως πάλι να χρησιμοποιήσει τις εκλογές ως άλλοθι για να σφραγίσει τα σύνορα και να κάνει την Ελλάδα και επισήμως μόνιμο Γκουαντάναμο.

 Όλα λοιπόν συγκλίνουν στο γεγονός ότι οι προσφυγικές ροές θα συνεχιστούν, οι Τούρκοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να τις ελέγξουν, εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να κερδίσουν τα πάντα, ενώ η Ευρώπη εγκληματεί σε βάρος της Ελλάδας, της δημοκρατίας, των ανοικτών συνόρων. Ο φόβος, λοιπόν, μιας κοινωνικής αναταραχής από τις χιλιάδες των προσφύγων είναι πιο ορατός από ποτέ.

Και την ίδια στιγμή το κράτος απουσιάζει απ’ όλα. Από το προσφυγικό που πνίγεται στις λάσπες, από τη δημόσια ασφάλεια, από τις κοινωνικές ανισότητες, από τους νέους φόρους και τις περικοπές που έρχονται αφού οι κόκκινες γραμμές έχουνε γίνει ροζ. Εδώ μέχρι και οι αναρχικοί ξεσάλωσαν και έκαναν πορεία στους δρόμους έχοντας στα χέρια τους όπλα, κανονικά κι όχι ψεύτικα.

Είναι λοιπόν θέμα χρόνου να «σκάσει» το ελληνικό κράτος με πάταγο, να διαλυθεί η πατρίδα και να τρέχουμε όλοι να μαζέψουμε τα κομμάτια της.

Δυστυχώς, θα επιβεβαιωθεί ο μεγάλος ποιητής Νίκος Καρούζος που έλεγε «Η κόλαση λοιπόν είν’ η πατρίδα μας».

Κάποιοι μετατρέπουν την Ελλάδα μας σε κόλαση κι εμείς θα πρέπει να ζήσουμε εδώ. Ίσως και τα παιδιά μας...

.Αυτός είναι ο ανθρωπισμός του Τσίπρα;

Βλέπεις παιδάκια να γεννιούνται στις λάσπες της Ειδομένης και σε πιάνει η ψυχή σου. Συγκλονίζεσαι όταν βλέπεις παιδάκια να κοιμούνται σε χαρτόκουτα ή να παθαίνουν λοιμώξεις, ηπατίτιδα και κρυολογήματα.

Χιλιάδες άνθρωποι, κυνηγημένοι από τον πόλεμο, τον όλεθρο, την καταστροφή, συνωστίζονται στην Ελλάδα που αδυνατεί να θρέψει ούτε τα δικά της παιδιά. Αλλά παρ’ όλη την κρίση, την μαυρίλα, την απαισιοδοξία οι πολίτες αυτής της χώρας δείχνουν ότι είναι άνθρωποι, ότι είναι απόγονοι προσφύγων και μεταναστών, ότι ξέρουν τι θα πει πόλεμος. Μαζεύουν τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, βοηθούν όπως μπορούν. Οι ηλικιωμένοι της Ειδομένης που δακρύζουν όταν μια οικογένεια τους φιλούν το χέρι επειδή αυτοί τους άνοιξαν το σπίτι τους για να κάνουν μπάνιο. Οι γιατροί χωρίς σύνορα δίνουν αγώνα για να βοηθήσουν, οι εθελοντές είναι μέρα νύχτα δίπλα στους χιλιάδες κατατρεγμένους κάνοντας ότι μπορούν.

Και το πιο σημαντικό: Η ελληνική κοινωνία που αντέχει και υπομένει, που εκτός ορισμένων εξαιρέσεων δεν έχει καταφύγει σε ακρότητες. Που η ακροδεξιά στην Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο όπως γίνεται σε άλλες χώρες. Όχι ότι δεν θα το πράξει όταν διαλυθεί όλο το σύστημα, όταν αυτοί οι άθλιοι που μας κυβερνούν συνεχίσουν στον ίδιο ρυθμό.

Μα που είναι ο ανθρωπισμός τους γαμώτο; Που είναι η αριστερή ευαισθησία τους; Που είναι ο σεβασμός στους κατατρεγμένους και που είναι η αλληλεγγύη τους; Μόνο στα λόγια; Μόνο για να κάνει η κυρά Τασία πολιτική; Μόνο για να το παίζει ο Τσίπρας μάγκας, αριστερός και φιλάνθρωπος;

Εξευτέλισαν κάθε έννοια του ελληνικού κράτους. Οι κρατικές δομές είναι απούσες από κάθε πράξη αλληλοβοήθειας στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Η κυβέρνηση τελεί υπό διάλυση, δεν υπάρχει καμιά σοβαρή προσπάθεια να στηριχθούν αυτοί οι άνθρωποι μέχρι να δούνε τι θα κάνουνε. Εκτός κι αν το κάνουν επίτηδες. Θέλουν να πηγαίνουν σε όλο τον κόσμο οι εικόνες ντροπής από την Ειδομένη μπας και φιλοτιμηθούν οι ξένοι και μας βοηθήσουν. Άραγε δεν καταλαβαίνουν ότι δυσφημούν τη χώρα;

Διπλό έγκλημα. Από τη μια έδωσαν το σήμα για να έρθουν όλοι στη γη της επαγγελίας, την Ελλάδα που μοιράζει άσυλο, λεφτά, φαΐ και ρούχα. Και μόλις ήρθαν εδώ και αποκλείστηκαν, οι άθλιοι ψευτοαριστεροί ευαισθητούληδες… αλλά μόνο για την τσέπη τους, τους εγκατέλειψαν.

Το δεύτερο έγκλημα είναι ασφαλώς η ύπουλη, κρυφή και επικίνδυνη εξωτερική πολιτική που οδηγεί σε εθνική τραγωδία. Δηλαδή και ψευτοευαίσθητοι και επικίνδυνοι μειοδότες.

Πρέπει να φύγουν και να φύγουν τώρα. Πρέπει να εξαφανιστούν από προσώπου γης. Είναι ό,τι πιο άθλιο έχει βγάλει αυτός ο τόπος. Να ανταλλάξουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και Τσιπροκαμμένου με μετανάστες και να τους στείλουμε στο… Πακιστάν.

Δεν αντέχεται άλλο αυτή η ξεφτίλα. Προσβάλλουν την Ελλάδα, τους Έλληνες, τον ανθρωπισμό. Είναι ψεύτικοι, είναι εγκληματίες.

.Στη λίμνη της Ειδομένης

Οι πρόσφυγες, απ’ όποια σακατεμένη χώρα κι αν δραπετεύουν, είναι υποχρεωμένοι να ελπίζουν ακόμα κι όταν νιώθουν πως η ελπίδα τους είναι πλαστή, διογκωμένη, και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα που τους περιζώνει. Είναι υποχρεωμένοι να εξακολουθούν να εμπιστεύονται το ανθρώπινο είδος, έτσι γενικά κι αόριστα, κι ας πέφτουν από τον έναν καπάτσο εκμεταλλευτή στον άλλον στην οδύσσειά τους. 

Είναι αναγκασμένοι να ελπίζουν πως ισχύουν έστω τα μισά απ’ όσα έχουν ακουστά για τα δικαιώματα που προβλέπουν γι’ αυτούς οι νόμοι και οι συνθήκες. Αν δεν ελπίζανε μ’ αυτό τον αντιρεαλιστικό μα βαθιά ανθρώπινο τρόπο, δεν θα ανέβαιναν σε σαπιοκάραβα και σε παλιόβαρκες να διασχίσουν πελάγη, παρότι δεν ξέρουν να κολυμπούν. Kαι παρότι καταλαβαίνουν με την πρώτη ματιά ότι τα σωσίβια που ακριβοπληρώνουν είναι της κακιάς ώρας και της κακότατης ψυχής ληστρικών διπόδων.

Αν δεν ήταν αυτός ο τρόπος τους να ελπίζουν, κι αν δεν τους συντρόφευε η ανώνυμη καλοσύνη που συναντούν καθ’ οδόν, θα παραδίδονταν μαζικά στον «αυτοκτονικό ιδεασμό», κατά την ψυχιατρική γνωμάτευση που αφορά ένα τμήμα τους, ή και στην αυτοχειριαστική πράξη. Σαν ένα έσχατο διάβημα, σαν μια τελευταία έκκληση προς τον «πολιτισμένο κόσμο». 

Τον κόσμο που ευθύνεται για τη μοίρα τους από τη στιγμή που βγαίνουν στον δρόμο της προσφυγιάς, κι έπειτα (αυτό λένε οι νόμοι και οι συνθήκες), αλλά, στις περισσότερες περιπτώσεις, και για τον ίδιο τον εξαναγκασμό τους να προσφυγέψουν. Ξέρουν όμως, το συνειδητοποίησαν με τα πρώτα ναυάγια, πως αν η ζωή τους δεν υπολογίζεται στα σοβαρά απ’ όσους έχουν τον πρώτο λόγο για τα παγκόσμια πράγματα, ούτε κι ο θάνατός τους μετράει· όσο μαζικός κι αν είναι, όση κι αν είναι η προτίμησή του στα παιδιά.

Και ξέρουν βέβαια, το έμαθαν βάσανο το βάσανο, εμπαιγμό τον εμπαιγμό, πως η ελπίδα τους είναι ανεδαφική. Γι’ αυτό και βρήκε σαν μόνο έδαφος για να ακουμπήσει τη γη της Ειδομένης. Με τη διπλή ψευδαίσθηση πως εκεί είναι η πύλη προς μια καλύτερη ζωή και πως αν οι εικόνες της βαριάς ταλαιπωρίας τους πλημμυρίσουν τις ευρωπαϊκές οθόνες, θα συγκινήσουν. Kαι θα προκαλέσουν άμεσες αντιδράσεις συμπάθειας και προστασίας.

Αν οι άλλες χώρες της Ευρώπης, στη συντριπτική τους πλειονότητα, τους έχουν παρατήσει στη μοίρα τους και συνεχίζουν να υψώνουν τείχη και φράχτες, ώστε να στείλουν αποτρεπτικό μήνυμα στις ασιατικές ακτές, η επίσημη Ελλάδα οφείλει να δράσει όπως και η ανώνυμη: να προσφέρει, έστω τώρα, με απαράδεκτη καθυστέρηση, στοιχειώδεις συνθήκες διαβίωσης σε όσους δεν θέλουν να απομακρυνθούν από τον καταυλισμό, έστω ποντάροντας εν γνώσει τους σε μιαν αυταπάτη. 

Εχει τις τεράστιες, ανθεκτικές τέντες του ο στρατός. Ας στηθούν σήμερα κιόλας. Και δίπλα χημικές τουαλέτες. Πόσα συντονιστικά όργανα και διαβούλια χρειάζονται για το απλούστατο, που ωστόσο για τους πρόσφυγες είναι υπερπολύτιμο

; ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

.«Εμφύλιος» στον ΣΥΡΙΖΑ για τη συμφωνία με την Αγκυρα

Σε πεδίο εσωκομματικών τριβών, με άδηλες προς το παρόν, επιπτώσεις, εξελίσσεται για τον ΣΥΡΙΖΑ  η συμφωνία επανεισδοχής προσφύγων και μεταναστών από την Τουρκία, την οποία διαπραγματεύεται η Ε.Ε., με τη σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κυβέρνησης, προκειμένου να επιτευχθεί αποτελεσματικός έλεγχος των προσφυγικών — μεταναστευτικών ροών.

Η μεγαλύτερη εσωκομματική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, η Πρωτοβουλία «53+», πραγματοποιεί δυναμική επανεμφάνιση και σε παρέμβασή της για το προσφυγικό, στρέφεται κατά της επαναπροώθησης προσφύγων στην Τουρκία, ενώ, ταυτόχρονα, τοποθετείται επικριτικά έναντι της επικαιροποίησης της συμφωνίας επανεισδοχής, την οποία προ ημερών υπέγραψαν στη Σμύρνη ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας και ο Τούρκος ομόλογός του, Αχμέτ Νταβούτογλου. 

Οπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση των «53+», «το κλείσιμο της Βαλκανικής οδού και η προοπτική υιοθέτησης θέσεων που συνιστούν κατάργηση στην πράξη του προσφυγικού δικαίου, των ευρωπαϊκών συμβάσεων και της συνθήκης της Γενεύης, όπως για παράδειγμα , η ανταλλαγή προσφύγων με το «για κάθε Σύρο πρόσφυγα που θα επιστρέφεται στην Τουρκία από την Ελλάδα, ένας άλλος Σύρος θα εγκαθίσταται στην Ευρωπαϊκή Ένωση», παρουσιάζει σοβαρά πολιτικά και νομικά προβλήματα. 

Ιδιαίτερα αν συνδυαστεί με το πρωτόκολλο της επανεισδοχής που επικαιροποιείται  προκειμένου επισήμως να δοθεί μήνυμα στους διακινητές αλλά ουσιαστικά να αποθαρρύνει τους μετανάστες και να αποτρέψει την διαδρομή τους προς την Ευρώπη».

Γίνεται, μάλιστα, παραπομπή στις πάγιες θέσεις του κόμματος, με την επισήμανση ότι "η γενικότερη πρόβλεψη για «επαναπροώθηση» (απέλαση-επιστροφή-επανεισδοχή), ατομική η συλλογική στην Τουρκία, ανθρώπων που ζητούν άσυλο, πριν καν εξεταστεί το αίτημά τους, προσβάλλει τη συνταγματική τάξη της Ελλάδας και τις σχετικές διεθνείς συμβάσεις.

Ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ, μια τέτοια πρόβλεψη αντιτίθεται στις καταστατικές του αρχές και  στις επανειλημμένες  συλλογικές του αποφάσεις. Αντιτίθεται επομένως στις πάγιες θέσεις του αλλά και στην μέχρι σήμερα ασκούμενη πολιτική  της κυβέρνησης  που ενθάρρυνε και στήριξε, ενάντια στην ξενοφοβία και την μισαλλοδοξία, τον ανθρωπισμό και την φιλοξενία, που μπόρεσε να εμπνεύσει την κοινωνία και να υποχρεώσει τα κόμματα τη συντηρητικής αντιπολίτευσης (Ν.Δ. -ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ-Ε.Κ.) να  τροποποιήσουν υποκριτικά την ρητορική τους».

Οι συντάκτες της ανακοίνωσης παραπέμπουν, επίσης, στην πρόσφατη Κεντρική Επιτροπή και τις αποφάσεις της:

«Αλλωστε σύμφωνα με την πρόσφατη ομόφωνη απόφαση της Κ.Ε. σταθερή θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι θα πρέπει να οργανωθεί συγκροτημένα η διαδικασία της ευρείας επανεγκατάστασης των προσφύγων από Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία στην Ευρώπη, και της μετεγκατάστασης από Ελλάδα και Ιταλία στις  υπόλοιπες  Ευρωπαϊκές χώρες». 

Και προαναγγέλλουν «δυναμική» αντίδραση σε περίπτωση που εφαρμοσθεί η συμφωνία, για την ολοκλήρωση της οποίας ο κ. Τσίπρας μεταβαίνει την επόμενη Πέμπτη στις Βρυξέλλες, όπου στη Σύνοδο Κορυφής αναμένεται να οριστικοποιηθεί το πλαίσιο της συμφωνίας με την Τουρκία.

Οπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, «σε κάθε περίπτωση, εάν  η προβλεπόμενη συμφωνία  εφαρμοστεί, τα μέλη και οι οργανώσεις του κόμματος μαζί με τους αλληλέγγυους ανθρώπους, τα κινήματα και τις συλλογικότητες  θα πρέπει  να αντιταχθούν και να προστατέψουν τα δικαιώματα των ανθρώπων για ασφαλή και αξιοπρεπή ζωή,  για προστασία και  σεβασμό της προσωπικότητας τους».

.Καταρρέει το Mega;

Πιο κοντά από ποτέ μπροστά σε ιστορικές αλλαγές βρίσκεται ο χώρος των τηλεοπτικών media. Όπως γράφαμεπριν από μερικές ημέρες, ο συνεταιρισμός στο Mega τρίζει επικίνδυνα και το κανάλι βρίσκεται να κρέμεται σε μια κλωστή.

Η χθεσινή συνάντηση των μετόχων επιβεβαίωσε το χάσμα που υπάρχει μεταξύ των τριών, δηλαδή Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη και Ψυχάρη με τους δύο τελευταίους να μην βάζουν τα χρήματα για την αύξηση κεφαλαίου και το Mega να είναι υπό διάλυση.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι επικράτησε ένταση μεταξύ των μετόχων. Λέγεται ότι η οικογένεια Βαρδινογιάννη εμφανίζεται μέχρι στιγμής αποφασισμένη να μην μπει στην αύξηση κεφαλαίου και να τραβήξει το δρόμο της. Άλλωστε έχει το Star για να κάνει παιχνίδι.

Η πλευρά Ψυχάρη φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένη να βάλει ούτε ευρώ καθώς ο εκδότης και ιδιοκτήτης του ΔΟΛ δεν θέλει να φέρει χρήματα που διαθέτει στο εξωτερικό διότι θα πρέπει να τα δικαιολογήσει. Και κάτι τέτοιο δεν… παίζει αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν πολλές τρύπες στο πόθεν έσχες του και σήμερα το ερευνά η επιτροπή της Βουλής.

Από την άλλη, ο Μπόμπολας θέλει να βάλει χρήματα για να διατηρηθεί το κανάλι που θέλουν οι άλλοι να κλείσουν. Αλλά βλέπει ότι δεν είναι πλέον το παιχνίδι στα χέρια του. Τον τελευταίο λόγο έχει πλέον η γενική συνέλευση των μετόχων η οποία θα συγκληθεί μέχρι το τέλος του μήνα. Αν εκεί δεν υπάρξουν προτάσεις για να καλυφθεί η αύξηση κεφαλαίου τότε το κανάλι καταρρέει και περνά στα χέρια των τραπεζών. Να σημειωθεί ότι δεν ισχύουν όσα γράφονται για παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου και ανθρώπου του ΔΟΛ, του κ. Πεφάνη. Τελεί μεν υπό παραίτηση και θα ενεργοποιηθεί αν η γενική συνέλευση δεν βρει λύση.

Ποια είναι η λύση σε περίπτωση που επιμείνουν στις θέσεις του Βαρδινογιάννης και Ψυχάρης; Να βρεθεί «λευκός ιππότης» δηλαδή κάποιος άλλος επενδυτής ο οποίος θα βάλει τα λεφτά για να συνεχίσει το κανάλι, άγνωστο μέχρι πότε. Υπενθυμίζεται ότι όλα αυτά τελούν υπό την αίρεση της τηλεοπτικής άδειας που μπορεί και να μην πάρει, αν γίνει ο διαγωνισμός του μεγάλου καναλάρχη ή Αρχιμανδρίτη. Ποιος τρελός επενδυτής θα έβαζε λεφτά σε ένα κανάλι που μπορεί να χάσει την άδειά του;

Αν καταρρεύσει το Mega θα συμπαρασύρει πολλά, όχι μόνο του 500 εργαζόμενους. Θα πέσει και ο μισοδιαλυμένος ΔΟΛ, θα πληγεί καίρια και ο όμιλος Πήγασος λόγω χρεών που έχει προς αυτόν ο Τηλέτυπος αλλά και λόγω ενεχυριασμένων μετοχών.

Σε κάθε περίπτωση η κατάρρευση του μεγάλου καναλιού θα ανοίξει το δρόμο για πολλές ακόμη ανατροπές που εξαρτώνται από το διαγωνισμό για τις άδειες. Το σίγουρο είναι ότι αυτό βολεύει την κυβέρνηση αφού μπορεί να κλείσει το… μισητό Mega χωρίς να κουνήσει το δακτυλάκι της. Πολύ θα ενδιέφερε τον Αρχιμανδρίτη να βρεθεί ένας επιχειρηματίας, μπορεί και εφοπλιστής, να μπει στο κανάλι και να το κάνει δικό του, επομένως και φιλοκυβερνητικό.

Όλα, πάντως, θα αλλάξουν και το επόμενο τρίμηνο ο χάρτης των media θα είναι εντελώς διαφορετικός. Δεν θα τον γνωρίζουμε καθώς θα φύγουν οι παραδοσιακοί παίκτες και θα έρθουν άλλοι, ελεγχόμενοι κατά κύριο λόγο, ανεξέλεγκτοι ορισμένοι.