.Δεν υπήρχε αυταπάτη, αλλά απλά απάτη

«Εμείς το ομολογούμε. Λέμε ότι η χώρα βρίσκεται σε κηδεμονία, επιτροπεία. Ουσιαστικά στα δημοσιονομικά συγκυβερνάμε με τους θεσμούς, με την τρόικα. Πολλές φορές μας πιάνουν το χέρι και μας γράφουν το νομοσχέδιο. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις έλεγαν ότι αυτά τα προγράμματα είναι ευλογία».

Τάδε έφη Κώστα Ζαχαριάδης, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, από αυτούς που λέμε… Ταλιμπάν του Τσίπρα, δηλαδή που υποστηρίζουν το κυβερνητικό έργο ακόμη κι αν πρέπει να κάνουν δεκάδες κωλοτούμπες. Ακόμη κι αν πρέπει να πουν ψέματα, να ξεφτιλιστούν, ακόμη κι αν ο κόσμος τους φτύσει αυτοί είναι εκεί για την καρέκλα.

Ο εν λόγω κύριος είναι από αυτούς που η αριστερά έχει σωρό. Κομματικός που εκτός κυβέρνησης ούρλιαζε και τώρα έχει γίνει το παιδί των δανειστών για να κρατήσει τη θέση του. Είναι το alter ego του Τσίπρα και τόσων άλλων υπουργών που το μόνο τους παράσημο ήταν ότι χαρακτηρίζονταν… αριστεροί.

Δεν έχουμε τίποτε με τον Ζαχαριάδη. Ένας ακόμη δήθεν αριστερός είναι από πολλούς που πούλησαν αριστεροσύνη κι έδωσαν ψεύτικες υποσχέσεις για να κατακτήσουν την εξουσία. Όταν έχεις έναν ολόκληρο πρωθυπουργό να είναι τόσο προκλητικά ψεύτης και πολιτικός απατεώνας, το να ακούς τον Ζαχαριάδη να ομολογεί το αυτονόητο με τόσο κυνισμό, είναι στάλα στον ωκεανό.

.Σε αδιέξοδο και πάλι ο Τσίπρας

Με τον Παπαδήμο, τους δημοσιοκάφρους, τους επικίνδυνους διασκεδαστές του διαδικτύου και τους πολιτικούς κονφερανσιέ της Αριστεράς τύπου Πολάκη, ξεχάσαμε τα μείζονα.

Ξεχάσαμε ότι μόλις πριν από μία εβδομάδα το αφήγημα της κυβέρνησης κατέρρευσε. Ξεχάσαμε ότι το Eurogroup της 22ας Μαΐου ήταν η επισφράγιση της αποτυχίας του Τσίπρα και της παρέας του. Και το κυριότερο: 

Με τις ανοησίες που εκστομίζουν οι ανόητοι και με τον εθνικό διχασμό που επιβάλλουν κάποιοι, με μακρύ χέρι την τρομοκρατία, έχουμε βγάλει από το μυαλό μας την επικείμενη οικονομική καταστροφή. Ήρθε να μας το θυμίσει με άρθρο του ο Στουρνάρας όπου εμμέσως πλην σαφώς μας λέει ότι αν δεν καταλήξει σε κάποια απόφαση το επόμενο Eurogroup τότε θα έχουμε κακές εξελίξεις. Δεν θέλει να πει ποιες είναι αυτές αλλά όλοι καταλαβαίνουμε. Το Grexit ποτέ δεν έφυγε από το τραπέζι, ακόμη κι αν αυτό ήταν σχέδιο Σόιμπλε.

Ο πανέξυπνος και πάντα ετοιμόλογος «λοχαγός» του Τσίπρα, ο παρ’ ολίγον καναλάρχης Παππάς μας είπε ότι αν δεν υπάρξει καθαρή λύση στις 15 Ιουνίου τότε το θέμα θα παραπεμφθεί για τις 22 Ιουνίου. Εκεί ο Τσίπρας θα θέσει το θέμα στη Σύνοδο Κορυφής και θα ζητήσει πολιτική λύση. Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει την ίδια ανοησία. Πόσες φορές η πολιτική λύση δεν ήταν το άλλοθι της ανικανότητάς τους;

Όπως δείχνουν οι εξελίξεις, καθαρή λύση πράγματι δεν πρόκειται να υπάρξει στην επόμενη συνάντηση της ευρωομάδας. Ας μη γελιόμαστε, δεν είναι εφικτή μια συνολική λύση κι όχι μια ακόμη μεσοβέζικη απόφαση που θα μεταθέτει για αργότερα τις αποφάσεις. Είναι το τίμημα της βλακείας της κυβέρνησης να θέσει θέμα χρέους πριν τις γερμανικές εκλογές αντί να προετοιμάζεται κατάλληλα για την έξοδο στις αγορές, αντί να αναζητά συμμαχίες και καλύτερες λύσεις, αντί να προσπαθεί να κυβερνήσει κι όχι να χαζολογάει χωρίς αποτέλεσμα.

Εφόσον, λοιπόν, δεν θα υπάρξει οριστική λύση και μας έμειναν τα μέτρα 5 δις (όσο για τα αντίμετρα, ακόμη γελάει όλη η Ευρώπη) η συζήτηση θα μετατεθεί για τη Σύνοδο Κορυφής. Με ποιο διακύβευμα; Με ποιο δίλημμα; Ο Τσίπρας θα… απειλήσει ξανά τους Ευρωπαίους χωρίς καμιά συμμαχία; Θα διαπραγματευτεί ξανά 17 ώρες όπως εκείνο το δραματικό καλοκαίρι του 2015;

Θα βγει και θα μας ανακοινώσει κανένα μνημόνιο χρέους; Εκεί θα καταλήξουμε μόλις λίγες ημέρες μετά από την ψήφιση ενός ακόμη επώδυνου πακέτου φτωχοποίησης του ελληνικού λαού;

Όλα δείχνουν ότι έτσι θα πάει η κατάσταση. Οι Γερμανοί δεν θα δείξουν έλεος σε μια κυβέρνηση που στήριξαν μεν, δεν εμπιστεύονται δε. Οι άλλοι Ευρωπαίοι βαρέθηκαν να ασχολούνται με την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι ο Τσίπρας είναι το καλύτερο γιουσουφάκι της τρόικας. Το ΔΝΤ και κατ’ επέκταση η νέα αμερικανική κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της ουδετερότητας.

Το παιχνίδι το κάνει ο Σόιμπλε ο οποίος δεν έχει δείξει ότι αγαπάει την Ελλάδα. Κι όσο εμείς θα ασχολούμαστε με τον εθνικό διχασμό μας και θα τσακωνόμαστε με το ποιος προσέφερε καλύτερες υπηρεσίες στην πατρίδα, θα ράβεται για τη χώρα ένα ακόμη κοστούμι.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση απέτυχε παντελώς οδηγώντας ξανά στο δίλημμα του 2015. Νέο μνημόνιο ή έξοδο από το ευρώ. Σα να μην πέρασαν δύο χρόνια από τότε; Και τι έμεινε στον Αλέξη; Μήπως κανένα δημοψήφισμα ή εκλογές γιατί αυτός οδήγησε τη χώρα στο αδιέξοδο και αυτός θα προσπαθήσει να ξεφύγει από την προσωπική του αποτυχία αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις;

Πολύ σύντομα θα δούμε αν ξαναζούμε το καλοκαίρι του 2015.

.Απώτερος σκοπός... το Grexit;

Ένα μεγάλο ερώτημα γεννάται τις τελευταίες ημέρες γύρω από τη διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης η οποία έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο: Είναι τόσο ανίκανοι ή μήπως είναι τόσο… ικανοί ώστε να μας οδηγήσουν χωρίς αντίσταση στο plan B; Δηλαδή στην ηθελημένη έξοδο της χώρας από το ευρώ και στη βαλκανοποίηση μιας Ελλάδας που πριν από μόλις 38 χρόνια έκανε το μεγάλο βήμα.

Μην ξεχνάμε. Σαν χθες, 28 Μαΐου 1979 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο κανονικός ηγέτης) υπογράφει την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ, μια ένταξη που ενώ ήταν ευλογία εμείς τη διαχειριστήκαμε σαν κατάρα. Πότε με τα κοινοτικά κονδύλια που έγιναν μπαρ στις εθνικές οδούς, πότε με τα τεράστια δάνεια που χάθηκαν σε ένα κράτος που δεν έχει αρχή μέση και τέλος.

Έτσι, λοιπόν, 38 χρόνια μετά η Ελλάδα δείχνει να βρίσκεται με το ένα πόδι έξω από μια μοναδική κατάκτηση. Με βασικό υπεύθυνο την κυβέρνηση της Αριστεράς. Και οι τελευταίες ημέρες πράγματι μας έχουν μπερδέψει.

Είναι τόσο ανίκανος ο Τσίπρας; Έχει τόσο κακούς συμβούλους; Πώς είναι δυνατόν την ημέρα της ψήφισης των μέτρων, τρεις ημέρες πριν από το Eurogroup να είναι τόσο αισιόδοξος; Να μιλά για γραβάτες, για τόσο καλές εξελίξεις που δεν μπορεί να είναι αληθινές, για σίγουρη πολιτική λύση στο θέμα του χρέους;

Εγκλωβίστηκε ο ίδιος; Του είπαν ψέματα υπουργοί και σύμβουλοί του; Τον άδειασαν οι ξένοι; Ό,τι κι αν συμβαίνει δείχνει ότι η κυβέρνηση έχασε τα αυγά και τα πασχάλια στην πιο κρίσιμη στιγμή. Αυτοεγκλωβίστηκε στην υπόθεση του μνημονίου κι έδωσε όλο το βάρος σε μια εκ των πραγμάτων αν όχι χαμένη, σίγουρα όχι κερδισμένη υπόθεση

Μην ξεχνάμε κάτι βασικό. Το θέμα του χρέους ήταν στην κορυφή της ατζέντας του Μαξίμου μήνες τώρα. Και πόνταραν στην αλλαγή συσχετισμών στην Ευρώπη για να το λύσουν με ευνοϊκό τρόπο. Πρώτα ήθελαν να βγει ο ακροδεξιός στην Ολλανδία για να πιέσει τις Βρυξέλλες. Έχασαν. Στη συνέχεια πόνταραν στη Μαρίν Λεπέν. Έχασαν και μετά στήριξαν τον Μ. Σουλτς αλλά κι αυτός είναι «κουτσό άλογο». Ακόμη και η συμμαχία του Νότου είναι μια μεγάλη φούσκα. Ο πιο σκληρός επικριτής της Ελλάδας ήταν ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών.

Σε όλες τους τις επιλογές είναι χαμένοι. Και αναρωτιόμαστε αν αυτές οι ήττες είναι λόγω ανοησίας, ανικανότητας, κακής διαχείρισης της κατάστασης. Ή μήπως ο δρόμος προς τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού είναι αυτός που οδηγεί στην έξοδο από την Ευρώπη; Άλλωστε, είναι πιο εύκολο να το ζητά ο ίδιος ο κόσμος, μην αντέχοντας την ανέχεια και κατηγορώντας την Ευρώπη. Είναι πιο εύκολη η αναζήτηση εχθρών έξω από την Ελλάδα, από τους πολιτικούς που μας έφεραν στην κατάσταση αυτή, από την Αριστερά που δύο χρόνια τώρα κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να μας ρίξει στα βράχια. Ακόμη κι όταν μνημόνια υπογράφει το κάνει με τρόπο που ο κόσμος θα κατηγορήσει την Ευρώπη κι όχι την κυβέρνηση για την ανικανότητά της.

Πολύ φοβούμαστε ότι και αυτό το καλοκαίρι δεν θα είναι ανέφελο, αν δεν υπάρξει λύση μέσα στον Ιούνιο. Όχι ότι δεν θα έχουμε να πληρώσουμε δόση, αλλά γιατί η αναβολή της απόφασης για το χρέος θα χειροτερέψει την εικόνα της πραγματικής οικονομίας. Χάθηκαν πέντε μήνες, αν χαθούν άλλοι τρεις, ποιος πράγματι θα είναι σοβαρός για να επενδύσει στην Ελλάδα, για να αισθανθεί ασφάλεια, για να δείξει ότι εμπιστεύεται τη χώρα αυτή; Και είναι πιθανόν να φτάσουμε σε μια στιγμή όπου το δίλημμα θα είναι: «Ή νέο μνημόνιο ή Grexit». Αυτό που ο Σόιμπλε προώθησε από την αρχή και βρήκε τα πρόθυμα κορόιδα.

.Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται…

Βρόμικο παιχνίδι κατά της κυβέρνησης και σχέδιο αποσταθεροποίησής της ώστε να θέσουν σε ομηρία τον… λαοπρόβλητο ηγέτη Αλέξη Τσίπρα, κατήγγειλαν τα στελέχη της Πολιτικής Γραμματείας που συνεδρίασαν χθες το μεσημέρι.

  

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τσακαλώτος αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός τους ενημέρωσαν για τη διαπραγμάτευση. Τους είπαν ότι ήταν έτοιμη να κλείσει η αξιολόγηση αλλά οι δανειστές ήγειραν νέες απαιτήσεις για μεγαλύτερες περικοπές στις συντάξεις και συγκεκριμένα το 2019 να μην είναι 20% όπως είχε συμφωνηθεί αλλά 35%...

 Τα στελέχη κατήγγειλαν ότι ενορχηστρωτές της προσπάθειας ανατροπής της κυβέρνησης είναι ο Β. Σόιμπλε, ο Κ. Μητσοτάκης, η Φ. Γεννηματά και ο Γιάννης Στουρνάρας.

Συνδύασαν τις πιέσεις των Γερμανών με τη συνάντηση Μητσοτάκη – Γεννηματά, τις παρεμβάσεις και προτάσεις που έκανε ο διοικητής της ΤτΕ αλλά και τα σενάρια που διακινήθηκαν τελευταία για οικουμενική κυβέρνηση.

Λέγεται μάλιστα ότι στην Πολιτική Γραμματεία ήταν πολύ… συγκινημένοι γιατί η λαοπρόβλητη κυβέρνηση της αριστεράς βάλλεται από το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα και τους εγχώριους μνημονιακούς που θέλουν να ανατρέψουν τον μοναδικό πολιτικό που αντιστάθηκε (μαζί με τον ακομβίωτο στρατηγό βεβαίως).

Όλα αυτά διακινούνται τις τελευταίες ώρες από τον ΣΥΡΙΖΑ και είναι προφανές ότι ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του μπας και σωθεί. Είναι σε τόσο τραγική κατάσταση η κυβέρνηση, η διαπραγμάτευση δεν πάει καθόλου καλά, πρέπει να απολογηθούν γιατί θα κόψουν έως και 30% τις συντάξεις αλλά και ότι ξεπουλάνε τη ΔΕΗ, που φτιάχνουν απίστευτα σενάρια.

Μα γιατί να θέλει ο Σόιμπλε να ανατρέψει τον Τσίπρα; Στα τέσσερα δεν είναι δύο χρόνια τώρα και χωρίς καμιά αντίσταση από την κοινωνία αφού οι μπαχαλάκηδες έχουν πιάσει στασίδι στον κρατικό μηχανισμό; Ποια δεξιά κυβέρνηση θα μπορούσε να περάσει τόσο σκληρά μέτρα; Ποιος Μητσοτάκης ή Σαμαράς ή Παπανδρέου θα μπορούσε να περικόψει τις συντάξεις και να βάλει νέους φόρους καθώς και να ξεπουλήσει τα πάντα και να μην τον έπαιρναν με τις πέτρες;

Δεν στέκει λοιπόν ότι θέλει ο Σόιμπλε ανατροπή του καλύτερου συμμάχου του. Ο δε Μητσοτάκης και η Φώφη γιατί να τον ανατρέψουν; Τον αφήνουν να... πνιγεί στα αδιέξοδά του και δεν χρειάζεται να κάνουν απολύτως τίποτε. Όσο για τον Στουρνάρα, τι να ανατρέψει από αυτήν την κυβέρνηση που έτσι κι αλλιώς πέφτει μόνη της;

Η ουσία είναι ότι ο Τσίπρας παίζει παιχνίδια με τη δημοκρατία κάνοντας τέτοιες διαρροές. Αναζητεί βολικούς εχθρούς προκειμένου να φορτώσει τη δική του ανικανότητα. Ψάχνει σε αόρατους συνωμότες να βγάλει από πάνω του την ντροπή για όσα έχει κάνει στην πατρίδα.

Για να τελειώνουμε με τα καραγκιοζιλίκια τα οποία μάλιστα είχε διαρρεύσει πριν μερικές ημέρες και η ίδια η Αυγή η οποία είχε προετοιμάσει τους… αριστερούς για το σχέδιο αποσταθεροποίησης. 

Ο κ. Τσίπρας θα πέσει μόνος του και κανείς άλλος δεν θα τον ρίξει. Οι εχθροί της κυβέρνησης βρίσκονται μέσα στο θολωμένο μυαλό του πρωθυπουργού και των συνεργατών του. Αν δεν μπορεί να κυβερνήσει ας παραδώσει τη λαϊκή εντολή. Να ξεκουμπιστεί να φύγει και τότε θα δούμε τι θα κάνουμε με τη χώρα. Κι ας μην ετοιμάζεται ο ίδιος για εκλογές, ήττα και μετά να πετροβολά από το πεζοδρόμιο. Άλλωστε, όταν θα έχει χάσει την ασυλία που του παρέχει το Μαξίμου υπάρχουν και τα ειδικά δικαστήρια, εκτός από τα λαϊκά.

.Ξεκάθαρες λύσεις...

Τουλάχιστον δύο κυριακάτικες εφημερίδες στήνουν σενάριο κατάρρευσης της κυβέρνησης Τσίπρα και δημιουργίας οικουμενικής κυβέρνησης μέσα στο καλοκαίρι. Ένα σενάριο, που όπως λένε οι πληροφορίες, προωθούν οι δανειστές και με δεδομένο ότι η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να κλείσει εξαιτίας της ανικανότητας και των ιδεοληψιών του πρωθυπουργού και των ανίκανων υπουργών του.

Κάποια εφημερίδα λέει μάλιστα ότι ο οικουμενικός πρωθυπουργός θα μπορούσε να είναι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ο οποίος είναι μια καλή περίπτωση και για την τρόικα εξαιτίας των διασυνδέσεων που έχει στο εξωτερικό. Είναι και καλή περίπτωση και στο εσωτερικό για όσους θα ήθελαν να δημιουργηθεί μια ακόμη κυβέρνηση… Παπαδήμου, λες και το λάθος δεν μας έκανε να βάλουμε μυαλό, πρέπει να το επαναλάβουμε.

Το Antinews αποκαλύπτει ότι εδώ και δύο μήνες στενοί συνεργάτες του Δημήτρη Αβραμόπουλου αναζητούσαν γραφεία στην Αθήνα για τον επίτροπο λέγοντας μάλιστα ότι δεν αποκλείεται να παραιτηθεί από τη θέση του στην Ευρώπη «όταν οι περιστάσεις τον απαιτήσουν».

Μια άλλη εφημερίδα τονίζει ότι υπάρχει «σχέδιο ανατροπής του Τσίπρα» λες και αυτό ήταν το πρόβλημα των Ευρωπαίων, πώς δηλαδή θα ανατρέψουν ένα πρωθυπουργό που με το ζόρι πιάνει 15%.

Τα σενάρια αυτά, αν συνδυαστούν με τις προσπάθειες που γίνονται από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους και μέσα ενημέρωσης, έχουν ισχυρές δόσεις αλήθειας. Αν συνδυαστούν επίσης με τις προ εβδομάδος αναφορές των «λαγών» της κυβέρνησης τύπου Σκουρλέτη ο οποίος ζητούσε ευρεία πλειοψηφία στην ψήφιση των μέτρων αλλά και τις δήθεν ξαφνικές αναφορές Σόιμπλε, ΔΝΤ και Σαπέν για υπογραφή της συμφωνίας και από τον Μητσοτάκη, τότε «δένεται» ένα πολύ ωραίο σενάριο. 

Ο Τσίπρας κάνει λεβέντικη διαπραγμάτευση (και το λεβέντικη το εννοούμε γιατί θα δικαιωθεί και ο Λεβέντης που μιλά εδώ και καιρό για οικουμενική), η ΝΔ γίνεται για ακόμη μια φορά το δεκανίκι μιας αποτυχημένης κυβέρνησης, το ΠΑΣΟΚ και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις που έχουν «τελειώσει» ξαναμπαίνουν στο παιχνίδι και… είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα που θα έλεγε και ο Ηλιόπουλος. Με αντιπολίτευση την Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ. Εύγε στο πολιτικό σύστημα το οποίο θα υποκύψει στις απαιτήσεις των δανειστών για υπογραφή όλων από όλους και ο κόσμος θα κοιτάζει σαν χαζός.

Θα γίνει και το χατίρι του τελειωμένου Τσίπρα να διασωθεί και να επανέλθει δριμύτερος όταν όλοι θα ψηφίζουν τα πάντα αλλά αυτός θα κάνει αριστερή αντιπολίτευση και θα μιλά για τα ευρωπαϊκά κεκτημένα και τις άλλες αριστερές μπούρδες. Άλλωστε, ο Τσακαλώτος δεν είπε ότι αν φύγουν από την κυβέρνηση θα τους βρουν μετά στα πεζοδρόμια να πετροβολούν τους πάντες;

Τι θα κάνει η ΝΔ σε όλο αυτό το σενάριο; Τι είπε ο Σόιμπλε στον Μητσοτάκη στο Βερολίνο κι από τότε ο Κυριάκος κυκλοφορεί σαν φάντασμα; Μήπως του περιέγραψε ακριβώς αυτό το σενάριο που προωθείται τεχνηέντως; Θα αποδεχθεί να γίνει το στρώμα πάνω στο οποίο θα πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκεται στον έκτο όροφο και ετοιμάζεται να πηδήξει κάτω;

Θα έχουμε μια ακόμη κυβέρνηση Παπαδήμου; Και για πόσο; Ένα, δύο χρόνια και μετά εκλογές; Και τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι ο κόσμος δεν θα αποσιχαθεί το πολιτικό σύστημα λέγοντας ότι είναι όλοι ίδιοι; Και τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι δεν θα στραφούν οι πολίτες σε ακραίους λαϊκιστές όπως η Χρυσή Αυγή ή κάποιος Σώρρας ή άλλος αυτόκλητος σωτήρας που θα λέει όποια ανοησία του κατέβει και ο κόσμος θα τον ψηφίζει; Εδώ μέχρι και ο Πατούλης με τη σύζυγο φιγουράρουν ως υποψήφιο… πρωθυπουργικό ζευγάρι, δύσκολο είναι δηλαδή να εμφανιστεί κανένα πολιτικό «νούμερο» και να πάρει όλο το χαρτί;

Εκεί θα οδηγήσει ο πολιτικός αχταρμάς που εισηγούνται κάποιοι στο όνομα της εθνικής συνεννόησης και άλλες τέτοιες μπούρδες που βγαίνουν τώρα που ο Τσίπρας απέτυχε παταγωδώς και αναζητεί διέξοδο σωτηρίας.

Ξεκάθαρες λύσεις χρειάζεται η χώρα κι όχι «αρρώστια» για ακόμη μια φορά. Ας το καταλάβουν ορισμένοι ότι ο κόσμος βαρέθηκε τους «βαρετούς» πολιτικούς που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα διασώσουν το τομάρι τους.

.Από αριστεροί επαναστάτες... γιουσουφάκια των δανειστών

Από τους πρώτους που είχαμε προτρέψει τον Πάνο Σκουρλέτη να παραιτηθεί αν διαφωνεί, ήμαστε εδώ στο Antinews. Το λέγαμε πιστεύοντας ότι υπάρχει ένα κάποιο φιλότιμο, ότι υπάρχει ένα ψήγμα πατριωτισμού και ότι δεν είναι τόσο ξεφτίλες. Αλλά που, κάθε φορά μας διαψεύδουν.

Βγήκε ο υπουργός Εσωτερικών, ο οποίος μέχρι πρότινος διαχειριζόταν τα θέματα της ΔΕΗ και την κατέστρεψε με τις επιλογές του και χαρακτήρισε στημένο το διαγωνισμό για την ιδιωτικοποίηση μέρους των παραγωγικών μονάδων της ΔΕΗ. Όπως εξήγησε, ένας διαγωνισμός είναι στημένος όταν «σε αναγκάζουν να πουλάς σώνει και καλά μέχρι το τέλος Ιουλίου του 2018 είναι σα να παίζεις χαρτιά και να σου έχουν πει εξαρχής ότι το πρωί θα έχεις χάσει τα μισά σου λεφτά».

Ο κ. Σκουρλέτης κατήγγειλε μάλιστα πως στελέχη των τεχνικών κλιμακίων των θεσμών θέλουν να κάνουν ρεσάλτο στη δημόσια περιουσία, κάνοντας λόγο για «βαποράκια συμφερόντων. «Δεν μπορεί να το αποδείξω αυτό, αλλά είναι πολιτική εκτίμηση» διευκρίνισε ο υπουργός.

Ο υπουργός χαρακτήρισε ως ιδεοληψία και δογματισμό την πώληση της ΔΕΗ όσο - όσο, εκφράζοντας φόβους για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Τα υδροηλεκτρικά, είπε, έχουν βγει έξω, αλλά με αυτά που έχουμε δει δεν αμφιβάλλω ότι μπορεί να ξαναμπούν... Στην πρώτη αξιολόγηση δεν είχε τεθεί θέμα το είπαν και οι ίδιοι θεσμοί.

Κι αφού τα είπε όλα αυτά και ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους «αφού διαμαρτύρεσαι, αφού καταγγέλλεις ξένα και ντόπια συμφέροντα γιατί δεν καταψηφίζεις, γιατί δεν παραιτείσαι», είπε το αμίμητο, που όμως χαρακτηρίζει το σύνολο της Αριστεράς: «Εγώ σέβομαι τις συλλογικές αποφάσεις, γιατί έτσι έχω γαλουχηθεί. Εγώ δεν μπήκα στην αριστερά για να κάνω καριέρα, Το θέμα για εμένα δεν είναι ατομικό, αυτή την στιγμή λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις, να λειάνω την απόφαση προσπαθώ, σε κάθε περίπτωση πάντως προηγείται η τελική συλλογική στάση».

Είναι ακριβώς η ασέλγεια που κάνει η αριστερά στη χώρα αυτά τα χρόνια. Παίρνει τα σκληρότερα μέτρα, έχει εξευτελίσει τη χώρα, της έχει αφαιρέσει κάθε αίσθηση αξιοπρέπειας αλλά στο τέλος... ψηφίζουν όλοι γιατί οι αποφάσεις είναι συλλογικές.

Μα ο κ. Σκουρλέτης δεν είναι κάποιος τυχαίο μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι απλά ένας σχολιαστής που μπορεί να λέει και να κάνει ό,τι θέλει. Είναι μέλος της κυβέρνησης, κορυφαίος υπουργός, μέλος του κοινοβουλίου που η ψήφος του είναι ισότιμη. Και είναι κάποιος που έχει επιρροή και σε άλλους υπουργούς.

Και για να πούμε και το άλλο; Οι βουλευτές από τις περιοχές που «αγωνίζονται» για τη ΔΕΗ ήδη έχουν αρχίσει να κάνουν τις κωλοτούμπες τους. «Άμα είναι για το δημόσιο συμφέρον να το συζητήσουμε», είπε κάποιος «αντάρτης» βουλευτής.

Αυτό είναι, λοιπόν, το πρόσωπο της αριστεράς. Δεν έχουν τσίπα μέσα τους και δεν θα έπρεπε να ξεγελιόμαστε ακόμη κι όταν λένε τις απίστευτες παπάτζες τους. Ακόμη κι αν το παίζουν αντάρτες, ευαίσθητοι ή αριστεροί. Ακόμη κι αν ζητούν συγγνώμη και μιλούν για αυταπάτες. Υποκριτές είναι και ο Σκουρλέτης επιβεβαιώνει ότι όχι μόνο τη συμφωνία θα υπογράψουν με όλα τα μέτρα, αλλά και όσα άλλα μνημόνια τους έχουν κληρωθεί μέχρι να φύγουν. Σιγά μην χάσει ο... αριστερός τύπου Σκουρλέτη την καρέκλα και την εξουσία του. Στο όνομα της συλλογικής απόφασης με την οποία γαλουχήθηκαν θα γίνουν δυστυχώς τα γιουσουφάκια των δανειστών.

.Ο... Εφιάλτης της Αριστεράς

Ομολογούμε. Κάναμε λάθος. Δεν θα ξαναβάλουμε σε εισαγωγικά τη λέξη αριστερά,. Με αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν στο χώρο, με αυτούς που σήμερα εκπροσωπούν την αριστερά έχουμε πάθει πλάκα.

Δεν το κάνουμε γιατί συμπαραταχθήκαμε με τους «σκληρούς» που μιλούν συλλήβδην για εκδοροσφαγείς και άλλα τέτοια κωμικά. Αλλά γιατί η ηθική της αριστεράς που εμείς γνωρίσαμε δεν έχει καμιά σχέση με τους άθλιους σαλτιμπάγκους της εξουσίας.

Καλά για το ΚΚΕ δεν λέμε πολλά. Όποιος ρίξει μια ματιά στο συνέδριό τους θα θυμηθεί εκείνη την ταινία με τίτλο «Good Bye Lenin» όπου είχε στηθεί ένα σκηνικό το οποίο παρέπεμπε σε μια κατάσταση της προ κατάρρευσης του ανύπαρκτου σοσιαλισμού. Μούχλα, καμαρίλα, κουβέντες που τις ακούς και σε πιάνει το κεφάλι σου και αναρωτιέσαι: «Μα υπάρχουν τοτέμ που μιλάνε;». Τέλος πάντων, αυτό είναι δικός τους λογαριασμός και όσων θέλουν να ζουν στην εποχή της Οκτωβριανής Επανάστασης.

Εκεί που πράγματι... κόβουμε φλέβες είναι στην «αριστερά του Μπαλαούρου», με αφορμή βεβαίως τον Μάκη Μπαλαούρα αλλά και όλους εκείνους που κλαίνε και οδύρονται για τα μέτρα που θα ψηφίσουν. Για όλη εκείνη την αριστερή αηδία που συνωστίζεται και στα τηλεοπτικά παράθυρα. Τους πληρωμένους κονδυλοφόρους της Κουμουνδούρου που ανέλαβαν να κάνουν... σέρβις στο μνημόνιο που θα υπογράψει πέφτοντας στα τέσσερα ο Τσίπρας.

Κάτι πελιδνοί δημοσιογραφίσκοι και κάποιοι καραγκιόζηδες – στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες ότι όλα γίνονται για το καλό τους. Αλλά και ό,τι είναι κακό το κάνουν με πόνο ψυχής γιατί αυτοί είναι... αριστεροί.

Η ηθική Μπαλαούρα σε όλο της το μεγαλείο. Ο άνθρωπος αυτός, συνδικαλιστής στην Τράπεζα της Ελλάδος με μισθούς που κάποιοι παίρνουν σε ένα χρόνο και με εφάπαξ τεράστια αλλά και με συντάξεις που ούτε μπορεί να φανταστεί ο κοινός θνητός. Μόλις είδε το 300άρι της «13ης σύνταξης» έπαθε την πλάκα του και «ξέχασε» να δηλώσει το λάθος. Και όταν τον πήραν χαμπάρι επέστρεψε τα λεφτά στην... ΤτΕ κι όχι στον ελληνικό λαό από τον οποίο τα πήρε. Και ποιος ξέρει πόσοι άλλοι πήραν λεφτά που δεν άξιζαν.

Αλλά ο Μπαλαούρας είναι... αριστερός και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της ηθικής του. Κατήγγειλε συντροφικά καρφώματα από συνδικαλιστές «φίλους» και καθάρισε. Η λογική του τζάμπα μάγκα που πετάει ένα «είμαι αριστερός» και καθάρισε σε μια χώρα που έχει αγιοποιήσει έναν πολιτικό χώρο χωρίς κανέναν λόγο.

Η ίδια λογική του Σκουρλέτη που καταγγέλλει τα βαποράκια της ΔΕΗ και μεγάλα συμφέροντα αλλά δεν έχει το θάρρος να παρατήσει την καρέκλα και να πάει σπίτι του.

Κι εκείνον τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που είπε ενθυμούμενος βεβαίως ότι αριστερά και θέατρο ταυτίζονται: «Έχω το σφίξιμο της καρδιάς και του στομαχιού όπως όλοι οι αριστεροί, κάτι παίρνουν από τα σωθικά μας αυτές οι αποφάσεις».

Αυτή είναι η αριστερά σήμερα κι όχι όσοι αγωνίστηκαν και κατά των ναζί και κατά της Χούντας, μαζί με δεξιούς, κεντρώους και άλλους πατριώτες. Ετούτοι εδώ δεν έχουν ιερό και όσιο. Δεν έχουν πατρίδα. Πατρίδα τους είναι το συμφέρον, η λαγνεία της εξουσίας. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ξεπουλήσουν το λαό κι όχι τους ανύπαρκτους αγώνες τους.

Όλα καλά, όμως. Όταν θα τελειώσει αυτή η περιπέτεια θα έχει τελειώσει και η αριστερά. Θα πρόκειται για κάποιους γραφικούς τύπους που θα κυκλοφορούν στο κέντρο, θα τρώνε από τα έτοιμα, θα πίνουν το φρέντο τους και θα πολιτικολογούν χωρίς να τους δίνει κανείς σημασία.