.Ανίκανοι φεύγουν και ανίκανοι έρχονται

Ο θίασος με τη μορφή καραβανιού προχωρά, κατά τον μέγιστο στοχαστή Πολάκη. Σήμερα έκανε μια στάση στα υπουργεία για να αλλάξουν οι... καμηλιέρηδες, όμως, η πορεία είναι ίδια. Κι ας αλυχτάνε τα σκυλιά, όχι της αντιπολίτευσης αλλά της ίδια της κυβέρνησης.

Οι τελετές παραλαβής – παράδοσης απλά ήρθαν να δείξουν στον ελληνικό λαό ότι ο Μανολιός και ρούχα να αλλάξει πάλι ο ίδιος θα είναι. Καλύτερα να μη γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις για να μην καταλαβαίνει ο κόσμος ότι ανίκανοι φεύγουν και ανίκανοι έρχονται.

Πάρτε για παράδειγμα τον Παπαδημητρίου. Με τα περίεργα ελληνικά του με αμερικανική προφορά (σίγουρα καλύτερα από του Τσακαλώτου) μας ενημέρωσε ότι τα περί «παράλληλου νομίσματος» που είχε υποστηρίξει πριν ελάχιστα χρόνια ήταν μια ανοησία για να περνά η ώρα. «Ήμουν ακαδημαϊκός τότε έλεγα και καμιά... μπιπ να περνά η ώρα». Αυτή ήταν η απάντηση του νέου υπουργού που υποσχέθηκε επενδύσεις εντός του ευρώ κι όχι εντός του... Geuro. Ήμαρτον Παναγία μου να λες για τον σύζυγο της άλλης υπουργού κ. Αντωνοπούλου. Φαίνεται ότι ο Τσίπρας έχει τέτοια «κολλήματα». Από το ζεύγος Δρίτσα – κυρά Τασίας, στο ζεύγος «mister Geuro» με Αντωνοπούλου.

Αλλά τι να πει για τον Σκουρλέτη. Ο άνθρωπος είναι απίστευτος. Αποφάσισε ότι θα συνεχίσει να κάνει αντάρτικο στις ιδιωτικοποιήσεις, κυρίως της ΔΕΗ που έχει εμμονή. Βέβαια τζάμπα μάγκας αφού άμα θες να κάνεις τον επαναστάτη κυρ Πάνο πας σπίτι σου, δεν διαπραγματεύεσαι υπουργική καρέκλα με τον πρωθυπουργό.

Αμ ο Φίλης; Πόσο συγκινηθήκαμε με όσα είπε. Ξεκίνησε με τους Λαμπράκηδες, τους αγώνες της νεολαίας, το Πολυτεχνείο και άλλα τέτοια επαναστατικά για να πει ότι αυτά είναι τα... πτυχία της Αριστεράς. Έτσι είναι για έναν άνθρωπο που το σύνθημα «πρώτοι στα μαθήματα και πρώτοι στον αγώνα» δεν του λέει τίποτε. Άφησε αιχμές για όλους. Τον Τσίπρα, τον Καμμένο, τον Ιερώνυμο, τον Σκάι, τον Παπαχελά που πήρε τη συνέντευξη, τα μέσα ενημέρωσης που εκτέλεσαν ένα πληρωμένο συμβόλαιο. 

Αμ δεν ήξερε τον πρωθυπουργό του; Και τον Βαρουφάκη asset τον είχε πει και μετά τον έδιωξε. Έτσι και τον Φίλη. Βαθμό 20 του έβαλε και μετά τον έστειλε άκλαυτο. Ας πρόσεχε ο Φίλης. Όταν τον χρησιμοποίησε η παρέα του Μαξίμου ως «αριστερό άλλοθι» για να υπογράφει μέχρι και τους λογαριασμούς των κοινοχρήστων τι περίμενε; Ότι θα του στήσουν και άγαλμα έξω από το Μαξίμου;

Ο Θ. Δρίτσας, ηγετική μορφή της παλαιοκομμουνιστικής αριστεράς θυμήθηκε ότι η αποχώρησή του δεν ήταν εθελούσια. Μα και που είναι κύριε Δρίτσα; Ο Τσίπρας σας χρησιμοποίησε και τώρα σας πετά σαν την τρίχα απ' το ζυμάρι. Γιατί κλαίγεστε δηλαδή;

Μας ενέσκηψε και νέο φρούτο, η Αχτσιόγλου, η οποία επιτέθηκε στην μαύρη εργασία, στην αδήλωτη εργασία, στην απλήρωτη ή την κακοπληρωμένη και υποσχέθηκε ότι δεν θα ανοίξει το ασφαλιστικό. «Άσε μας κουκλίτσα μου». Τόσο καιρό διευθύντρια του Κατρούγκαλου δεν ήσουν; Δεν έπαιρνες μέρος στις διαπραγματεύσεις; Δεν γνώριζες τι γίνεται; Και τι έκανες δηλαδή για να σταματήσεις τον εργασιακό μεσαίωνα για τον οποίο εν πολλοίς φταίει αυτή η κυβέρνηση.

Ο δε Τρύφων Αλεξιάδης έκατσε κι έφτιαξε μέχρι και... manual 120 σελίδων και το παρέδωσε στη διάδοχό του, λέγοντάς της βεβαίως τη θα κάνει. Ενώ για τον εαυτό του είπε ότι θα γυρίσει ως υπάλληλος εφοριακός και ο Πιτσιλής να δείξει επιείκεια. Είναι γνωστός ο «πόλεμος» που υπήρχε μεταξύ των δύο, ούτε καλημέρα δεν έλεγαν.

Τέλος ο Παππάς ήταν πολύ χαρούμενος λένε όσοι πήγαν στο υπουργείο. Είναι γνωστό ότι η δυσαρέσκεια του εκάστοτε πρωθυπουργού για τον στενό του συνεργάτη εκφράζεται δια της αναβαθμίσεώς του. Επομένως γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει Νικόλα; Θέμα χρόνου είναι να σε «φάει» κι εσένα.

Γενικώς από τις τελετές παραλαβής παράδοσης δε γίναμε πιο σοφοί. Μια κυβέρνηση με νέα πρόσωπα και παλιά, σκουριασμένα και άχρηστα μυαλά, πόσο μπορεί να προσφέρει στην πατρίδα;

.Οι μύθοι της δραχμής στη χώρα της αυταπάτης

Η πρόταση της δραχμής μοιάζει με πρόταση ευθανασίας που κάνει κάποιος σε ασθενή που πάσχει από βαριά μεν, αλλά ιάσιμη ασθένεια. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνείται να προχωρήσει στις ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και προτιμά να οδηγήσει τη χώρα στον όλεθρο. Η δραχμή δεν είναι επιλογή, είναι αυτοκτονία...

Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν άνθρωποι που έσπευσαν τα πρώτα χρόνια της κρίσης να γίνουν αποκλειστικοί διανομείς του προϊόντος «δραχμή» και έκαναν με αυτό τον τρόπο μια αξιοπρεπή καριέρα. Αν το προϊόν το είχε προλάβει κάποιος άλλος, θα μπορούσαν -πολλοί απ’ αυτούς- να αγοράσουν το επόμενο αδιάθετο. Και εδώ ακριβώς είναι το επικίνδυνο σημείο αυτής της ιστορίας. Όταν τελειώσουμε και με αυτή την αυταπάτη θα τρέξουμε να πιστέψουμε την επόμενη. Είμαστε ο λαός που ζει με τις ψευδαισθήσεις ενώ η αλήθεια δίπλα μας είναι εντυπωσιακά όμορφη.

Το αφήγημα της δραχμής εμπεριέχει ένα στοιχείο νοσταλγίας για τα δήθεν καλά χρόνια που προηγήθηκαν του 2000. Είναι σαν να νοσταλγούμε τα παιδικά μας χρόνια. Στο μυαλό μας όλα όσα συνέβαιναν τότε μοιάζουν μαγικά, σαν να ζούσαμε σε παραμύθι. Ίσως επειδή ο άνθρωπος έχει την τάση να θυμάται από το παρελθόν πιο έντονα μόνο τα ευχάριστα γεγονότα. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική.

Όπως στα παιδικά μας χρόνια δεν ήμασταν τα ανέμελα βασιλόπουλα που ζούσαν στην αυλή ενός παλατιού που θύμιζε τον παράδεισο, έτσι και η δραχμή δεν ήταν το αγαπημένο νόμισμα των αγορών και των επενδυτών, ούτε καν των πολιτών αυτής της χώρας. 

Ποιος ήθελε τότε να έχει δραχμές; Προφανώς έχουμε ξεχάσει ότι οι συντριπτικά περισσότεροι επιχειρηματίες (αυτοί δηλαδή που μπορούσαν) έψαχναν τρόπους να μετατρέψουν τον πλούτο που απέκτησαν στην Ελλάδα σε πολύτιμες καταθέσεις σε τράπεζες του εξωτερικού. Και φυσικά όχι σε δραχμές, αλλά σε δολάρια, σε μάρκα, σε λιρέτες. Σε οτιδήποτε άλλο, αρκεί να μην ήταν δραχμές.

Ο αμέσως επόμενος μύθος είναι ότι με τη δραχμή είχαμε ανταγωνιστικότητα. Μάλιστα. Δεν ξέρω πού βρίσκεται αυτή η κυρία, αλλά από τη γειτονιά της ελληνικής οικονομίας έχει πολλές δεκαετίες να περάσει. Από τα χρόνια της δραχμής... Εκείνο που θυμόμαστε είναι υποτιμήσεις, φτώχεια και υψηλά επιτόκια. Αν αυτό σημαίνει ανταγωνισμός, να μας συγχωρείτε, αλλά δεν θα πάρουμε.

Ναι, λένε οι δραχμολάγνοι, αλλά τότε ο κόσμος δεν πεινούσε. Αυτό με την πείνα θα πρέπει να το κοιτάξουμε επειγόντως. Κάτι άλλο θα πρέπει να εννοούν οι άνθρωποι απ’ αυτό που καταλαβαίνουν σήμερα οι πολλοί και κυρίως οι νέοι που δεν έχουν μνήμες από εκείνη την περίοδο. Αν πιστεύει κανείς ότι ο συνταξιούχος πεινάει σήμερα με 700 ευρώ και δεν θα πεινάει αύριο με 350 (εφόσον η νέα δραχμή υποτιμηθεί μόνο κατά 50%), τότε μιλάμε για ένα άλμα της λογικής για το οποίο η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Ο επόμενος μύθος είναι ότι θα πιεστούμε για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά στο τέλος θα τα καταφέρουμε και θα γίνουμε Ελβετία. Η πρώτη ένσταση αφορά το ότι δεν ξέρουμε ποιο ακριβώς θα είναι αυτό το «κάποιο» χρονικό διάστημα. Δεν μας το λένε, μας το κρατάνε μυστικό, όπως έκαναν και με τα διαπραγματευτικά ατού του Αλέξη και του Γιάνη. 

Η δεύτερη ένσταση σχετίζεται με το πώς ακριβώς θα γίνουμε Ελβετία. Τα ρολόγια τα έχουν πιάσει οι Ελβετοί, τα αυτοκίνητα οι Γερμανοί και με τον τουρισμό δεν τα πάμε και τόσο καλά όσο νομίζουμε. Να μην το κουράζουμε, πρόκειται για έναν ακόμη μύθο που δεν στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Δεν ξέρουν πού θα μας οδηγήσει αυτός ο δρόμος.

Το χειρότερο όλων, το πιο παρανοϊκό, είναι ότι η δραχμή θα μας φέρει ένα νέο και πιο σκληρό μνημόνιο. Αυτό μας προσπερνάει όλους. Είναι εντελώς τρελό. Δεν θέλουμε το ευρώ που μας «καταστρέφει» και θέλουμε τη δραχμή που θα μας αποτελειώσει. Είναι φανερό ότι κάτι δεν πάει καλά. Όποιος το βρει, κερδίζει μία δραχμή. Τη θέλετε; 

ΥΓ.: Ναι, κερδίζετε μια δραχμή. Ποιας εποχής δεν ρωτήσατε...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

.Τέταρτο μνημόνιο και τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση!

Η τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όταν και αν αυτή συμβεί, θα είναι η ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας για πολλά – πολλά χρόνια. Αυτή την φορά θα υπάρξει κούρεμα των καταθέσεων. Και ποιος έχει πάνω από 100.000 ευρώ σε μία τράπεζα; Μόνο οι επιχειρήσεις! Με άλλα λόγια, μία πιθανή τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση θα διαλύσει (στην κυριολεξία) και τις τελευταίες επιχειρήσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν σε ελληνικό έδαφος.

Πόσο πιθανή είναι μία τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση; Όσο πιθανό είναι κι ένα τέταρτο μνημόνιο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης, ο φόβος της δραχμής και η λαίλαπα των κόκκινων δανείων είναι ένας θανατηφόρος συνδυασμός. Η κρίση αναπαράγεται διαρκώς και οδηγεί την χώρα σε μία ολοκληρωτική καταστροφή. Το τέταρτο μνημόνιο είναι προ των πυλών. Πλέον το παραδέχονται όλοι! 

Οι πιθανότητες να το αποφύγουμε είναι ελάχιστες και αυτές μπορούν να προκύψουν μόνο μέσα από έναν συνδυασμό σημαντικών πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και μεγάλων ανατροπών στην Ευρώπη.

Η Οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει δίχως τραπεζικό σύστημα. Σε κανένα μέρος του κόσμου και με καμία κυβέρνηση. Οι τράπεζες δεν είναι σήμερα σε θέση να σηκώσουν μία προσπάθεια ανασυγκρότησης. Δεν μπορούν να δώσουν δάνεια, δεν επιτελούν τον ρόλο τους. Όλα τα υπόλοιπα είναι για να έχουμε να λέμε. Τα πράγματα, όμως, επιδεινώνονται εξαιτίας δύο γεγονότων: 

Το πρώτο είναι η χειροτέρευση του πολιτικού κλίματος. Αυτή η κυβέρνηση δεν πείθει για τις προθέσεις της και για την πολιτική της. Το δεύτερο γεγονός είναι παράγωγο του πρώτου: Το πολιτικό κλίμα έχει ως αποτέλεσμα να νεκρώσει η επενδυτική δραστηριότητα και να αυξηθεί η απροθυμία των δανειοληπτών να συνεργαστούν με τις τράπεζες.

Τα capital controls δεν επηρεάζουν άμεσα την ζωή των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, υπό την έννοια ότι ένας μισθωτός των 1.000 ευρώ χρειάζεται δυόμιση εβδομάδες για να πάρει σε μετρητά τα χρήματά του από το ATM. 

Επηρεάζεται όμως έμμεσα, αφού τα capital controls πλήττουν τις επιχειρήσεις. Το ίδιο θα συμβεί με μία πιθανή τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Σε πρώτη φάση οι μεγάλοι χαμένοι θα είναι οι επιχειρήσεις. Αυτό θα έχει όμως ως συνέπεια να υπάρξει ένα νέο κύμα λουκέτων και απολύσεων. Οι επιπτώσεις θα είναι σημαντικές και θα αφορούν όλους μας…

Μέχρι χτες το πρόβλημα ήταν να υπάρξει μία λύση στα κόκκινα δάνεια. Να δημιουργηθεί ένα δίκαιο πλαίσιο και ταυτόχρονα να λυθούν νομικά τα χέρια των τραπεζιτών, έτσι ώστε να είναι σε θέση να έρχονται σε συμφωνίες και να σώζουν επιχειρήσεις. 

Διότι με την υπάρχουσα νομοθεσία θα πρέπει να είναι κανείς τρελός για να βάλει την υπογραφή του κάτω από μια ρύθμιση. Τώρα προστίθεται ένα ακόμη πρόβλημα, αυτό της πολιτικής αβεβαιότητας. Κι η πολιτική αβεβαιότητα προκύπτει από την αποτυχία της κυβέρνησης. Είναι δικό της έργο.

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

.Ο Ανασχηματισμός...

Έχουν ήδη γραφεί αρκετά, και τις προσεχείς ημέρες θα εξακολουθήσουν να γράφονται περισσότερα, για τη σημασία του ανασχηματισμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Με διάφορες ανακοινώσεις, Κυβερνητικά στελέχη επιδιώκουν να αποδώσουν σχεδόν μαγικές ικανότητες στο νέο κυβερνητικό σχήμα.

 

Αλλά, τουλάχιστον στον οικονομικό τομέα, τίποτα δεν πρόκειται να βελτιώσει την θέση του μέσου Έλληνα πολίτη αν δεν αλλάξει η οικονομική πολιτική - ο ανασχηματισμός προσώπων και χαρτοφυλακίων είναι άνευ σημασίας. Βεβαίως, η οικονομική πολιτική είναι διαγεγραμμένη από το 2010, όταν η Ελλάδα τέθηκε υπό καθεστώ... περισσότερα »

.Μια Κυβέρνηση καζίνο, ένας Υπουργός κρουπιέρης, κάποιοι καναλάρχες τζογαδόροι και ένας πορτιέρης…

Δεν μπορώ παρά να χρησιμοποιήσω τέτοιους χαρακτηρισμούς για να αποτυπώσω πιστά ότι έγινε στη διαδικασία πώλησης των τηλεοπτικών αδειών. Μια διαδικασία πώλησης δημόσιου αγαθού που όμοιά της δεν έχει υπάρξει παγκοσμίως. Ακόμη και στις πιο «άγριες αγοραπωλησίες», στις πιο βαριές δημοπρασίες υπάρχουν minimum σταθεροί όροι διαπραγμάτευσης μέχρι τον τελικό νικητή.

Η κυβέρνηση , έστησε ένα καζίνο που θα ζήλευαν και οι πιο οι ευρηματικοί ιδιοκτήτες στον παράδεισο του τζόγου, στο Las Vegas και στο Reno της Nevada. Διαμόρφωσε ένα σκηνικό χωρίς φώτα όπου οι παίχτες τζογάρισαν με δεμένα μάτια χωρίς να νιώθουν ούτε τα χνώτα των αντιπάλων τους…

Μέσα σε συνθήκες τύφλωσης και μυστηρίου, στο Ελληνικό Cromwell Mint Casino,  ένας Υπουργός κρουπιέρης,  κινούσε τα νήματα με αριστοτεχνικό τρόπο οδηγώντας το τζογάρισμα σε δυσθεώρητα ύψη και τους αόμματους παίχτες σε καταστάσεις υστερίας. Απ’ όλα είχε το παιγνίδι. Τζογαδόρους εχέφρονες, τζογαδόρους εγκλωβισμένους στο μέλλον τους, πριμαντόνες αλλά και λαγούς.

 Στήθηκε ένα παιγνίδι των «εύπορων τυφλών» , ένα υπερθέαμα μυστηριακό και προκλητικό για τους πολλούς που παρακολουθούσαν εκστασιασμένοι έτοιμοι να πανηγυρίσουν και να δοξάσουν τον αρχιμάστορα της νίκης. Άγριο αλλά υπέροχο τoθέαμα σε μιαν αρένα όπου όλοι οι θεατές υποκλίθηκαν  στον μεγάλο αδελφό που πάκτωσε τα κέρδη για να τα μοιράσει από το μπαλκόνι σαν την Αντουανέτα.

Ξεχείλισε στο τέλος της παράστασης η μαγκιά, μέθυσε το κυβερνητικό κονκλάβιο από τη μεγάλη νίκη και η αλαζονεία και η  έπαρση του κορυφαίου έφτασαν στα ύψη. 

Κάτι χιλιάδες εργαζόμενους  που ο τηλεοπτικός τζόγος άφησε στο δρόμο τους περίμενε ο πορτιέρης, ένας φωνακλάς  βασιβουζούκος, ένας αναλώσιμος αγριάνθρωπος που, λες και ετοιμάζει μόνιμα την επίθεση των σπαχήδων, προκαλεί ανερυθρίαστα χωρίς φραγμούς  και καταισχύνη … Ας μη τον αδικούμε όμως. Αυτός είναι ο ρόλος αυτού του κομπάρσου του κυβερνητικού θιάσου. Καθείς εφ' ω ετάχθη. 

.Τα ανεύθυνα τύμπανα του πολέμου

Η θεσμική κατρακύλα της κυβέρνησης δεν έχει, δυστυχώς, ούτε φραγμούς ούτε τελειωμό. Η επίθεση στη Δικαιοσύνη που εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός διά της εκπροσώπου του μετά τη μη αρεστή στον ΣΥΡΙΖΑ απόφαση του ΣτΕ συνιστά εξαιρετικά επικίνδυνη αντίδραση ενός καθεστώτος με προφανή αυταρχική και αντιδημοκρατική λειτουργία. 

Οι κυβερνώντες σταχυολόγησαν τις μη αρεστές αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου και αποπειράθηκαν να το απαξιώσουν και να το παρουσιάσουν ως υπηρέτη αντιλαϊκών συμφερόντων! Ο πανικός τους όμως χρειαζόταν αίμα στην αρένα προκειμένου να αγανακτήσει ο φτωχοποιημένος ελληνικός... περισσότερα »

.Μάχη για την δεύτερη θέση ΣΥΡΙΖΑ με ΧΑ;

Στο βαθμό που η κυβέρνηση δεν κατάφερε το Φθινόπωρο που βαίνει προς το τέλος, να μαζέψει τη διαφορά του πρώτου εξαμήνου στις δημοσκοπήσεις κάτω από τις 10 μονάδες, το σενάριο να διπλασιαστεί η διαφορά πριν το τέλος του χρόνου είναι πολύ πιθανό... Το τελευταίο βαρόμετρο της Public Issue ήταν ενδεικτικό του τι ακολουθεί.

 Η εκτιμώμενη ψήφος για τη ΝΔ ήταν στο 42% και για το ΣΥΡΙΖΑ στα 18% με 30%, απροσδιόριστες απαντήσεις. Με τον τρόπο που μετράνε οι άλλες δημοσκοπήσεις αυτό σημαίνει περίπου 42x0,70 ίσον 29,4% και 18x0,70 ίσον 12,6%. Η διαφορά δεν είναι απλά μη αναστρέψιμη αλλά η συνει...περισσότερα »