.Ο ορίζοντας σκοτεινιάζει

Μ​​αθαίνω από Ευρωπαίους συνομιλητές του Γερμανού υπουργού Οικονομικών ότι δεν έχει αλλάξει καθόλου άποψη. Θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι μια μη μεταρρυθμίσιμη χώρα. Συμφωνεί απολύτως με όλους εμάς που πιστεύουμε ότι τα «τρελά» πρωτογενή πλεονάσματα δεν μπορούν να επιτευχθούν, ότι οι φόροι είναι παράλογα ψηλοί κ.λπ., κ.λπ.

 Εν συνεχεία, επαινεί τη σημερινή κυβέρνηση για την υλοποίηση των συμφωνηθέντων, καθώς μάλιστα πιστεύει ότι «μόνο μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να εφαρμόσει τέτοιες αλλαγές και μειώσεις». Προσθέτει, όμως, με τρόπο μακιαβελικό: «Εγώ τους έχω πει ότι τους συμφέρει να φύγουν από το ευρώ. Αλλά δεν το ήθελαν και η συζήτηση αυτή τελείωσε».

Τελείωσε πραγματικά άραγε ή μήπως στόχος του «σοφού γέροντος» και των ισχυρών του διεθνών συμμάχων είναι να μας οδηγήσουν στο σημείο να πούμε μόνοι μας: «Μήπως είναι καλό να ξανασκεφθούμε την πρόταση;».

Εχω προβληματισθεί πολλές φορές από το καλοκαίρι του 2015 έως σήμερα γύρω από αυτό το ζήτημα. 

Και έχω σήμερα την αίσθηση πως ξαναζώ το δράμα της κυβέρνησης Σαμαρά το φθινόπωρο του 2014. Στο Μαξίμου ταλαιπωρούνται με τα ίδια ερωτήματα: «Λες να παίζουν μαζί παιχνίδι Μέρκελ και Σόιμπλε ή θα τον “αδειάσει” η κυρία στο τέλος και θα μας δώσει κάτι στο χρέος;», «Τι ρόλο παίζει το ΔΝΤ, θα το επηρεάσουν οι Αμερικανοί, θα μείνει στο πρόγραμμα;», «Μα, οι Γάλλοι μάς πιέζουν να βάλουμε το ζήτημα του χρέους επιτακτικά στο τραπέζι. Κάτι θα ξέρουν, δεν μπορεί».

Εν τω μεταξύ, ο πολιτικός χρόνος πυκνώνει και ο ορίζοντας σιγά σιγά σκοτεινιάζει. Η απόφαση του ΣτΕ ήταν ένα σημείο-καμπή για την κυβέρνηση. Το «άγιο δισκοπότηρο» του χρέους απομακρύνεται από τα διψασμένα χείλη του κ. Τσίπρα και του κ. Τσακαλώτου και τη θέση του παίρνει ένα λιγότερο πολύτιμο και σημαντικό «δισκοπότηρο», αυτό του QE.

Η οικονομία δεν πάει καλά και η κοινωνία αρχίζει να χάνει την υπομονή της. Οι τράπεζες παραμένουν σε ένα τέλμα, που καθιστά το επόμενο φθινόπωρο εξαιρετικά κρίσιμο και επικίνδυνο. Ο ευρωπαϊκός εκλογικός κύκλος δυσκολεύει τα πράγματα.

Τι θα κάνει μπροστά σε αυτό το σκηνικό ο πρωθυπουργός; Φοβάμαι ότι, αν δεν βλέπει φως, θα βρει σύμμαχό του τη μιζέρια και την απελπισία και θα αλλάξει σκοπό και έναντι των εταίρων και δανειστών και έναντι των φανταστικών και μη εσωτερικών «εχθρών».

Αυτός ο δρόμος της απελπισίας ενδέχεται να τον οδηγήσει ακόμη και σε εκλογές, έως το τέλος του χρόνου ή, πάντως, αρκετά πριν από το φθινόπωρο του 2017. Με τον κ. Σόιμπλε να παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις αναρωτώμενος αν και ποιος θα βρεθεί να αποδεχθεί, εκ των πραγμάτων, την «προπατορική» του λύση... 

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

.Ο κ. Παππάς στα σούπερ μάρκετ της Βενεζουέλας

O  κ. Παππάς επιβεβαίωσε πλήρως το ρεπορτάζ της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος για την επίσκεψή που πραγματοποίησε το καλοκαίρι του 2013 στη Βενεζουέλα, μαζί με τον δικηγόρο κ. Αρτέμη Αρτεμίου (ειδικό σε θέμα offshore εταιρειών) και Έλληνες επιχειρηματίες. Κι είπε ότι το ταξίδι αυτό έγινε μεταξύ άλλων για να μάθουμε αν μπορούμε να προμηθευτούμε προϊόντα από τα κρατικά σούπερ μάρκετ της Βενεζουέλας. Προσέξτε! Το καλοκαίρι του 2013!

Δεν νομίζουμε ότι ο κ. Παππάς εννοούσε να ξεκινήσει κάποια επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα εισάγοντας τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης από τα κρατικά σούπερ μάρκετ της Βενεζουέλας. Δεν θα μπορούσαν να συναγωνιστούν τα ιδιωτικά σούπερ μάρκετ που λειτουργούσαν και συνεχίζουν να λειτουργούν στην Ελλάδα. Επίσης, αποκλείεται να εννοούσε ότι πήγε μέχρι εκεί παρέα με τον κ. Αρτεμίου για να αγοράσουν προϊόντα από ένα σούπερ μάρκετ της Βενεζουέλας για να νιώσουν την εμπειρία.

Αυτό που μπορούμε να καταλάβουμε είναι ότι ο κ. Παππάς διερευνούσε την πιθανότητα να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση και να χρειάζεται η Ελλάδα τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Είναι η μόνη εξήγηση που “κολλάει” λογικά στο ταξίδι του κ. Παππά και στις εξηγήσεις που ο ίδιος έδωσε. Αν αυτό ισχύει (κι ο κ. Παππάς είναι ο μόνος που μπορεί να απαντήσει σχετικά), τότε εγείρεται ένα άλλο θέμα: Δεν είχαν τα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα τρόφιμα το 2013 και χρειαζότανε να κάνει ένα τόσο μεγάλο ταξίδι το δεξί χέρι του Αλέξη Τσίπρα; Ή μήπως συνέβαινε κάτι άλλο; Με άλλα λόγια, ήξερε από το 2013 ο κ. Παππάς κάτι που δεν γνωρίζαμε όλοι οι άλλοι;

Να μην ξεχνάμε και τις δηλώσεις που έγιναν στην διάρκεια της υπερήφανης διαπραγμάτευσης του κ. Βαρουφάκη, σύμφωνα με τις οποίες η Βενεζουέλα θα ήταν μία από τις παγκόσμιες δυνάμεις που θα μας βοηθούσαν σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ. Εύλογα, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς αν υπήρξε σχέδιο για την έξοδό μας από την ευρωζώνη. Αν οι ολέθριες συνέπειες της διαπραγμάτευσης Βαρουφάκη δεν ήταν ένα τυχαίο αποτέλεσμα, αλλά το προϊόν ενός  κακόγουστου έργου. Σε διαφορετική περίπτωση τι χρειαζόντουσαν οι τόσες πολλές προετοιμασίες; Από το 2013, παρακαλώ!

Και μία ακόμη ερώτηση: Ποιοι Έλληνες επιχειρηματίες συμμετείχαν σε εκείνο το ταξίδι; Τι συζήτησαν, με ποιους και στην βάση ποιων σεναρίων;

.Γαλάζιες... συνιστώσες στον ΣΥΡΙΖΑ;

Σε γραμμή ΣΥΡΙΖΑ όλο και πιο έντονα κινείται ο Κώστας Μίχαλος, ένα από τα πρόσωπα της Ν.Δ. (είναι μέλος της Πολιτικής της Επιτροπής) που προκαλούν την ηγεσία με τις τοποθετήσεις τους, ενώ μόλις πρόσφατα συμφώνησε με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και συμμετέχει και στην Επιτροπή Διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Σε μια χρονική στιγμή που το κεντρικό μήνυμα της Ν.Δ. είναι επίθεση σε όλα τα επίπεδα προς το ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν αρκετά στελέχη, κυρίως «καραμανλικά» (όπως ο Ευριπίδης Στυλιανίδης), αλλά και «μεϊμαρακικοί» που ομνύουν πίστη στην εθνική συνεννόηση και συναίνεση με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ο Κ. Μίχαλος, αναπληρωτής πρόεδρος των Ευρωεπιμελητηρίων και πρόεδρος της ΚΕΕ και του ΕΒΕΑ, ξεπέρασε κάθε όριο, μιλώντας στο «4ο Ευρωκοινοβούλιο των επιχειρηματιών» σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Με επιχειρηματολογία ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Μίχαλος επεσήμανε την ανάγκη αλλαγής των πολιτικών λιτότητας που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και μιλώντας για το ζήτημα του ελληνικού χρέους, υπεραμύνθηκε της άποψης να δοθεί λύση και η γερμανική κυβέρνηση να μην χρησιμοποιεί τις γερμανικές εκλογές ως δικαιολογία για να αναβάλει τη σχετική συζήτηση.

Το καλύτερο όμως το άφησε για το τέλος, σε συνέντευξή του στο ΕurActiv, όπου και τάχθηκε κατά των πρόωρων εκλογών, λέγοντας ότι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται σήμερα η αγορά είναι άλλη μια εκλογική διαδικασία, η οποία κατά πάσα πιθανότητα δεν θα φέρει μια ισχυρή κυβέρνηση και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να ακολουθηθεί από άλλες εκλογές στις οποίες θα εφαρμοστεί πλήρως το αναλογικό εκλογικό σύστημα. «Κατά την άποψή μου, αυτό θα προκαλέσει ολοκληρωτικό χάος στη χώρα» τόνισε.

Στην Πειραιώς ακούει κανείς να τραβήξει κανένα αυτί, να διαγράψει ίσως, αφού ο Κ. Μίχαλος είναι και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Εκτός κι εάν δεν τον ενδιαφέρει και τον ίδιο, για τον οποίο λένε αρκετοί στη Ν.Δ. ότι δεν θα έλεγε όχι να γίνει και υπουργός του Τσίπρα…!

.Ο «μπαμπούλας» της διαπλοκής

Κι αν η πρόταση για τον Πολύδωρα έγινε για να συμβεί αυτός ο ντόρος και ο «Σαμουράι» να καεί; Κι αν το Μαξίμου γνώριζε εξ αρχής ότι δεν πρόκειται αυτή η υποψηφιότητα για το ΕΣΡ να γίνει αποδεκτή και θα προέκυπτε ένα χάος το οποίο μπορεί και να βολεύει την κυβέρνηση;

Αν δηλαδή δεν ήταν μια πράξη απελπισίας αλλά ένα ακόμη βήμα στο σχέδιο για πρόωρες εκλογές το συντομότερο και διάσωση ενός μεγάλου μέρους του πολιτικού κεφαλαίου του ΣΥΡΙΖΑ;

Πολλά πλέον μπορούν να σκεφτούν όσοι αναλύουν τα όσα συνέβησαν στο Σαββατοκύριακο. Ότι φαίνεται παράλογο μπορεί τελικά να είναι μέρος της στρατηγικής του Μαξίμου το οποίο είναι γνωστό ότι έχει «εντρυφήσει» στους τακτικισμούς χωρίς να ενδιαφέρεται για τις πρόσκαιρες εντυπώσεις.

Ας δούμε τα δεδομένα: Οι δημοσκοπήσεις αλλά και γενικότερα ο παλμός της κοινωνίας, δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει ταχύτατα. Έτσι όπως πάει και χωρίς… εκπλήξεις το 15% θα είναι πολύ για ένα κόμμα που πριν ένα χρόνο ξεπέρασε το 35%.

Μάλιστα, οι αντοχές του ΣΥΡΙΖΑ θα γίνουν μικρότερες όσο η δεύτερη αξιολόγηση προχωρά, όσο οι δανειστές ζητούν νέα, επώδυνα μέτρα και όσο ακούγονται φήμες για τέταρτο μνημόνιο.

Είναι, λοιπόν, δεδομένο ότι αν η κυβέρνηση δεν αποφάσισε επιστροφή στα σενάρια της δραχμής, τότε μέχρι το τέλος του έτους θα κλείσει την αξιολόγηση με μέτρα που θα είναι δυσβάσταχτα πολιτικά. Επομένως, νέα δημοσκοπική κατάρρευση.

Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι όποτε κι αν γίνουν εκλογές δεν θα κερδίσει ο Μητσοτάκης και η ΝΔ τις εκλογές, αλλά θα τις χάσουν οι ίδιοι με πανηγυρικό τρόπο.

 Όπερ σημαίνει ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν είναι έτοιμη να κυβερνήσει, δεν έχει παρουσιάσει ένα πειστικό εναλλακτικό σχέδιο, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ… δεν αντέχεται άλλο. Ο μόνος τρόπος να διασωθεί στο ελάχιστον ο Αλέξης Τσίπρας είναι να δημιουργήσει ένα σκληρό κλίμα σύγκρουσης, ένα άγριο πολιτικό τοπίο που θα θυμίζει ριγκ με καθημερινές μάχες.

Το πρώτο λοιπόν «χαρτί» για να το καταφέρει αυτό είναι να παίξει με τους Θεσμούς, όπως με το ΣτΕ. Θα ξαναφέρει ο Παππάς ένα νόμο – γέφυρα για τα κανάλια που θα είναι καταφανώς αντισυνταγματικός, όμως, ο σκοπός τους είναι άλλος.

Είναι να πάνε σε εκλογές χρησιμοποιώντας τον «μπαμπούλα» της διαπλοκής. Πόσο βολικό είναι άραγε να κάνει προεκλογική εκστρατεία καταγγέλλοντας τη ΝΔ ότι συμμάχησε με τους καναλάρχες, τα ντόπια συμφέροντα, τους διαπλεκόμενους για να ρίξουν τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση που «τόλμησε και πήρε λεφτά από επιχειρηματίες».

Και πόσο βολικό είναι να πας στις κάλπες που ξέρεις ότι θα χάσεις για να παραδώσεις στον ανυποψίαστο Κυριάκο της καυτή πατάτα της υλοποίησης του προγράμματος που θα συμφωνηθεί με τη δεύτερη αξιολόγηση.

Μην ξεχνάμε επίσης και το εξής: Οι εκλογές θα γίνουν με λίστα, επομένως ο Τσίπρας θα διαλέξει τους «Ταλιμπάν» της επόμενης ημέρας. Ένας σκληρός πυρήνας Συριζαίων οι οποίοι θα καταγγέλλουν, θα βγαίνουν στους δρόμους, θα πετροβολούν κατά βούληση και θα επιτίθενται στη διαπλοκή, τους νταβατζήδες κ.λπ.

Για σκεφτείτε ένα μετεκλογικό τοπίο όπου ο Μητσοτάκης θα είναι πιθανότατα αναγκασμένος να κυβερνήσει με συμμάχους, θα πρέπει να πάρει επώδυνα μέτρα και θα έχει και την αντιπολίτευση να τον τσακίζει κάθε ώρα και στιγμή. Η έξαρση του εθνικολαϊκισμού, οι κορώνες κατά της διαπλοκής και μιας διαρκής ένταση θα είναι στην πρώτη γραμμή. Κι αν πέρυσι είχαμε το δίπολο «μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί» το νέο που δημιουργεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «διαπλεκόμενοι εναντίον αγωνιστών κατά των νταβατζήδων».

Έτσι θα πάμε σε εκλογές, κι αυτό θα είναι το μετεκλογικό τοπίο στην Ελλάδα. Το αν συμφέρει να συμβεί κάτι τέτοιο στη χώρα το αντιλαμβανόμαστε καλά όλοι, όμως, αυτό δε νοιάζει τον Τσίπρα. Πόση ζημιά να κάνει άλλωστε στη χώρα;

Ο Πολύδωρας λοιπόν και όσοι τον στήριξαν είναι απλά πιόνια σε μια μεγάλη σκακιέρα που οδηγεί σε εκλογές.

.Αφήστε τους πάμπτωχους καναλάρχες και υπερασπιστείτε την Χειμάρρα

Όσο ο Τσίπρας προσπαθεί να φτιάξει τα δικά του ΜΜΕ, με τον παλιό καλό σοβιετικό τρόπο, κι ο Μητσοτάκης αγωνίζεται στα Μαρμαρένια Αλώνια για τους πτωχούς ιδιοκτήτες των μη αδειοδοτηθέντων, οι εχθροί μας δουλεύουν εναντίον μας με σχέδιο και ιταμές πράξεις.

Στην Απειρωτάν Χειμάρρα, στην Χειμάρρα των Ηπειρωτών, στην πατρίδα του απελευθερωτή Σπυρομήλιου, στην πόλη που είναι για την Β. Ήπειρο ό,τι η Μάνη για την Πελοπόννησο και τα Σφακιά για την Κρήτη, ο αλβανικός σωβινισμός επελαύνει. Ο δήμαρχος της Χειμάρρας, ο Jorgo Goro του Sokrat και της Semine, αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Λύκειο Τιράνων, μετά από την Στρατιωτική Ακαδημία και ήταν οργανωμένος στην νεολαία του Χότζα.

Τύποις κι από γονίδια είναι μισός Έλληνας αλλά στην ουσία και στην ψυχή Τουρκαλβανός, όπως η μάνα του. Ήταν από αυτούς που ήρθαν κι έφαγαν ψωμί στην Ελλάδα τα δύσκολα χρόνια κι ύστερα γύρισε και δραστηριοποιήθηκε πολιτικά με το Σοσιαλιστικό κόμμα, τότε του Φάτος Νάνο και τώρα του ανθέλληνα σωβινιστή και συνεργάτη του Ερντογάν, του Έντυ Ράμα, όπου συνωστίζεται η πλειοψηφία των ανακυκλωμένων κομμουνιστών του Χότζα, Αλβανοί και ελληνόφωνοι γενίτσαροι.

Οι Αλβανοί σωβινιστές έχουν σταθερά στο στόχαστρο τον χειμαρριώτικο Ελληνισμό, διότι αν σπάσουν την Χειμάρρα, έχουν μαχαιρώσει στην καρδιά όλη την Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Βορείου Ηπείρου, αυτήν που σύμπασα η ελλαδική αριστερά, όχι μόνον την αγνόησε αλλά την κατασυκοφάντησε και της επιτέθηκε.

Σημερινός υπουργός, αγράμματο νούμερο, που πρωτοστατεί σε λεκτικούς τραμπουκισμούς κι έχει παντρέψει τον Τσε Γκεβάρα με τις σαμπάνιες, ως φοιτητής της ΠΣΚ του ΚΚΕ, πρωτοστατούσε σε επιθέσεις στους Βορειοηπειρώτες πατριώτες, όταν τολμούσαν να διαδηλώνουν κατά των Αλβανών κομμουνιστών, τους οποίους υπερασπιζόταν με την ίδια ζέση που τώρα κάθεται στα τέσσερα στους Γερμανούς αλλά με …αριστερή μνημονιακή τσαχπινιά. Αλλά γι’ αυτόν άλλη φορά.

Όλο το ανθελληνικό ληστρικό κόλπο παίζεται στις περιουσίες, ιδίως στα παραλία της Χειμάρρας και στους τίτλους ιδιοκτησίας. Εκτός από λόγους πολιτικούς, την εκδίωξη των μισητών Ελλήνων, τηρώντας τις αλβανικές ληστρικές παραδόσεις, θα έχουν και το όφελος από φιλέτα ακινήτων, τα οποία θα αρπάξουν.

Βασικό εργαλείο της δόλιας αυτής πολιτικής είναι ο Γκόρο.

Για να μπορέσει να εκλεγεί, έγινε συνένωση με αλβανικό δήμο, ώστε το εκλογικό σώμα να «εμπλουτιστεί» με ικανό αριθμό Τουρκαλβανών ψηφοφόρων από την Βράνιστα, ενώ φυσικά τηρήθηκαν δυο παραδόσεις: οι Έλληνες της Χειμάρρας ήταν διχασμένοι και το ΥΠΕΞ αναχάραζε σαν αγελάδα που βλέπει τα τρένα να περνούν.

Ο Γκόρο εμπόδισε την δημιουργία κτηματολογίου, γκρέμισε την Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, ενώ ανήμερα της 28^ης Οκτωβρίου, για να …τιμήσει την εθνική εορτή, μοίρασε ειδοποιητήρια για κατεδαφίσεις, με προειδοποίηση 5 ημερών, σε 19 ελληνικές οικογένειες.
Όπως δε, είχε αποκαλύψει το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ πέρυσι, ο Γκόρο επί της προηγούμενης κυβέρνησης, με απόφαση που δημοσιεύθηκε στις 14/5/2014 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, πήρε και την ελληνική ιθαγένεια! Δηλαδή ο απηνής διώκτης των Ελλήνων έχει πλέον ελληνική ταυτότητα, μπαινοβγαίνει στην Ελλάδα, ψηφίζει κιόλας, πιθανώς κάνει και τις διακοπές του εδώ κι ύστερα, φρέσκος και ανανεωμένος, γυρίζει στην Χειμάρρα για να γκρεμίσει εκκλησίες, να αρπάξει περιουσίες, να καταδιώξει Έλληνες.

Είναι η πλέον εμβληματική απόδειξη για τον προβληματικό τρόπο με τον οποίο δίνεται η ελληνική ιθαγένεια, χωρίς στοιχειώδη έλεγχο του τι καπνό φουμάρει ο όποιος αιτών. Όταν μια χώρα δίνει την ιθαγένεια της σε εχθρούς της, τότε κάτι πολύ σοβαρό δεν πάει καλά.

Γι’ αυτό η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ είναι κάθετα κι αυστηρά εναντίον της απονομής της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη με αυτοματισμούς και χωρίς αυστηρό έλεγχο. Η συνέντευξη και η έρευνα για το ποιόν του αιτούντος πρέπει να είναι εξονυχιστική.

Μόνον όποιος είναι διατεθειμένος να πεθάνει γι’ αυτήν την Πατρίδα και αποδεικνύει την αγάπη του γι’ αυτήν, δικαιούται την τιμή του Έλληνα πολίτη.

Όσο συμβαίνουν αυτά, η μετεμψύχωση του Μπουχάριν, του Αντρέϊ Γκρομύκο και του Ταλλεϋράνδου, ο Έλλην ΥΠΕΞ, βγάζει ανακοινώσεις, που μόνο ο τσαμπουκάς του … Κουμουτσάκου είναι πιο σκληρός από αυτές.

Οι Αλβανοί κατσαπλιάδες φυσικά, από τον Γκόρο ως το αφεντικό του τον Ράμα, τώρα που πιάνουν τα κρύα χρησιμοποιούν τις ανακοινώσεις του Κοτζιά για προσάναμμα κι αν το χαρτί τους είναι μαλακό, για κάτι άλλο.

Για να μην λέμε πολλά, επί του πρακτέου:
Η ληστρική συμπεριφορά των Αλβανών σωβινιστών αντιμετωπίζεται μόνον με τον βούρδουλα κι όχι με κωλόχαρτα.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, είναι να αφαιρέσει την ελληνική ιθαγένεια του Γκόρου λόγω της ανθελληνικής δράσης του και να του απαγορεύσει την είσοδο στην Ελλάδα, όπως έχει γίνει με πλήθος τουρκόφρονων από την Θράκη. Προβλέπεται από το άρθρο 17 του Κώδικα περί Ιθαγένειας.

Με την ανακοίνωση της αφαίρεσης της ελληνικής ιθαγένειας του Γκόρου και την κήρυξη του ως ανεπιθύμητου προσώπου για την Ελλάδα, να ταχθεί με αυστηρή ρηματική διακοίνωση ολιγοήμερη προθεσμία στην αλβανική κυβέρνηση για αποκατάσταση όλων των περιουσιών των Ελλήνων, σεβασμό κι αποκατάσταση όποιων μνημείων και εκκλησιών εθίγησαν και έναρξη δημιουργίας νόμιμου κτηματολογίου με διεθνή επίβλεψη.
Εάν δεν συμμορφωθούν άμεσα, τότε επιβολή αυστηρών οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων και ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην Ήπειρο και στο Ιόνιο.

.Η κυβέρνηση πληρώνει τώρα το δικό της τίμημα

Εγκλωβισμένη στις δικές της πράξεις και παραλείψεις στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών βρίσκεται μετά την απόφαση του ΣτΕ η κυβέρνηση, η οποία, ύστερα από τη γενικότερη κατακραυγή, προσπαθεί να ρίξει τους τόνους απέναντι στους δικαστές και να ανεβάσει αντίστοιχα τους τόνους της πολιτικής αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση.

Σε κάθε περίπτωση, ο αιφνιδιασμός από την απόφαση αντισυνταγματικότητας του νόμου Παππά είναι απόλυτος και γεννά εκνευρισμό που μεταδίδεται σε πολλαπλά επίπεδα στο κυβερνητικό στρατόπεδο. 

Μετά τις πρώτες επιθετικές δηλώσεις υψηλόβαθμων στελεχών, ακολούθησε η διαρροή από το Μαξίμου ότι «ο ανασχηματισμός δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητές μας», κάτι που σημαίνει ότι θα καθυστερήσει για τουλάχιστον μία εβδομάδα ακριβώς για να μην ανοίξουν και ενδοκυβερνητικά/εσωκομματικά μέτωπα με ανοιχτό αυτό των αδειών.

Ταυτόχρονα, «ξεκρέμαστοι» βρέθηκαν οι βουλευτές και τα στελέχη που κλήθηκαν να υπερασπιστούν τις θέσεις της κυβέρνησης στα τηλε-παράθυρα, αφού δεν υπήρχε καν κεντρικό επιχείρημα και υπερασπιστική γραμμή μετά το κάζο του ΣτΕ.

Την ίδια στιγμή, το μέτωπο με τους δικαστές κορυφωνόταν με πρωτοφανή οξύτητα, αφού ουδέποτε τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει τέτοιας σφοδρότητας σύγκρουση ανάμεσα στην εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία, με ανακοινώσεις-απαντήσεις των δικαστικών ενώσεων απευθείας προς την κυβερνητική εκπρόσωπο.

Για το λόγο αυτό, η Όλγα Γεροβασίλη υποχρεώθηκε να δηλώσει σήμερα το απόγευμα ότι «η κυβέρνηση δεσμεύεται από τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή όχι με αυτές».

Παράλληλα, οι εξελίξεις πλέον μεταφέρονται σε αμιγώς πολιτικό πεδίο, αφού τη Δευτέρα στη Βουλή θα κατατεθεί η νέα νομοθετική ρύθμιση για τις άδειες και ταυτόχρονα θα γίνει η πρώτη πρώτη προσπάθεια συγκρότησης του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής (σ.σ.: ήδη ορίστηκε για τις 17.00΄ της Δευτέρας).

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Όλγας Γεροβασίλη:

«Η Κυβέρνηση δεσμεύεται από τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, ανεξάρτητα αν συμφωνεί η όχι με αυτές. Γι΄ αυτό και σπεύδει για μια ακόμα φορά στην συγκρότηση ΕΣΡ, προκειμένου να είναι αυτό που θα διεξαγάγει τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, μετά την δημοσιοποίηση της απόφασης του ΣτΕ, που σύμφωνα με πληροφορίες το ορίζει ως αρμόδιο.

Απομένει να φανεί αν και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης θα αρθούν στο ύψος των συνταγματικών τους υποχρεώσεων ή για ακόμα μία φορά θα επιμείνουν να υπονομεύουν την συγκρότηση του ΕΣΡ, προκειμένου να διαιωνίζεται η ασυδοσία στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Και αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει απολύτως καμία προσχηματική δικαιολογία».

Των εξελίξεων αυτών προηγήθηκε ευρεία σύσκεψη στο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό, με τη συμμετοχή των υπουργών Δικαιοσύνης, Εργασίας και Επικρατείας, του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης και της κυβερνητικής εκπροσώπου.

.Μπέσα και τσίπα είναι άγνωστες λέξεις για Παππά και Τσίπρα

Ένας από τους λόγους που έγινε όλο αυτό το νταβαντούρι με τις άδειες ήταν το μίσος για το Mega. Καλώς ή κακώς το κανάλι ταυτίστηκε με τη διαπλοκή, ο Τσίπρας το κατάλαβε αυτό κι έπαιξε με το συναίσθημα του κόσμου. Από την άλλη, Μεγάλο Κανάλι δεν είναι οι πριμαντόνες του, δεν είναι ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και η Σαράφογλου που έτσι κι αλλιώς εγκατέλειψαν το καράβι πριν βουλιάξει. Είναι και οι 500 οικογένειες που ζούσαν από αυτό, εργαζόμενοι των 1.000 ευρώ κι όχι των 30.000 που έπαιρναν κάποιοι στις καλές ημέρες.

Το Mega έκλεισε γιατί το ήθελε η κυβέρνηση, όσο κι αν ο μεγαλομέτοχος Φώτης Μπόμπολας είπε ότι έκλεισε από τους μετόχους. Το κανάλι το εγκατέλειψαν οι μέτοχοι, και κυρίως η οικογένεια Μπόμπολα ως «λύτρα» στον Νίκο Παππά. Ένα δούναι και λαβείν ήταν και τίποτε άλλο. Η κυβέρνηση ζήτησε να κλείσει το κανάλι για να έχει στο τσεπάκι της τη μεγάλη νίκη, ο δε Μπόμπολας για να τον αφήσουν ήσυχο σε διάφορα δικαστικά ανοίγματα που είχε η οικογένεια και για να σώσει τον Πήγασο ο οποίος έχει τις εφημερίδες, το πρακτορείο και τα εκτυπωτικά στην Ίριδα. 

Αλλά σιγά μην υπήρχε μπέσα από την πλευρά του Μαξίμου. Του έταξαν αλλά τον άδειασαν κι αυτό που έμεινε είναι το κουφάρι της ναυαρχίδας του, του Έθνους που έχει ξεφτιλιστεί στο Πανελλήνιο αφού η Αυγή μπροστά της είναι… δεξιά. Ευθύνη για τη στροφή αυτή σε μια δημοκρατική εφημερίδα από την οποία έχουν περάσει σπουδαίες πένες έχει βασικά ο διευθυντής της, κολλητός με τους Συριζαίους, αλλά και κάποιος άσχετος που το παίζει δημοσιογράφος ο οποίος έχει τόση σχέση με τη δημοσιογραφία όσο η Πάολα με τον Οδυσσέα Ελύτη.

Εν πάση περιπτώσει η υπόθεση του Mega έχει πολύ ψωμί μετά από την απόφαση του ΣτΕ. Ακόμη και «μισητό» κανάλι έχει κερδίσει τις καρδιές του κόσμου χάρη στα εκπληκτικά σήριαλ που έχει, χάρη στην εντυπωσιακή ταινιοθήκη του την οποία εποφθαλμιούν πολλοί μνηστήρες. Αν δηλαδή σοβαρεύονταν οι μέτοχοι, δηλαδή Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης και Ψυχάρης κι έφτιαχναν ένα καλό ενημερωτικό χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος, το κανάλι θα σάρωνε ξανά και δεν θα άφηνε τα One και τα ρώσικα να του πάρουν τα σκήπτρα.

Είναι η ώρα λοιπόν να αποφασίσουν οι μέτοχοι τι θα κάνουν. Αν θα συνεχίσουν οι ίδιοι βάζοντας λεφτά ή βρίσκοντας επενδυτή ή αν θα κάνουν το χατίρι του Παππά και θα κλείσουν το κανάλι φεσώνοντας τις τράπεζες και ταυτόχρονα αφήνοντας στο δρόμο τους εργαζόμενους, απλήρωτους και χωρίς αποζημίωση. Η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο του Μπόμπολα καθώς οι άλλοι δύο έχουν κάθε λόγο να… μισούν τους παπατζήδες. Το θέμα είναι αν θα αφήσουν να κλείσει ένα κανάλι που ήταν ενοχλητικό στον ΣΥΡΙΖΑ κι αν θα γίνουν υπόγειες συνεννοήσεις ξανά. Όμως, θα πρέπει να θυμούνται ότι μπέσα και τσίπα είναι άγνωστες λέξεις για Παππά και Τσίπρα αντίστοιχα.