.Παραίτηση Τσίπρα και εκλογές ζήτησε ο Μητσοτάκης

Δεν θα βρεθεί κανένας γιατί, εντελώς απρόσμενα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης του πήρε την ταυτότητα του κ. Τσίπρα. Τον εξευτέλισε μπροστά στον ελληνικό λαό, τον αποδυνάμωσε και κυρίως τον ξεγύμνωσε και έδειξε πόσο μικρός είναι.

Ο σοφός ελληνικός λαός χρησιμοποιεί για τις μεγάλες ήττες κάποιου και τις νίκες του άλλου τη φράση «του πήρε τα σώβρακα», όμως εμείς δεν υιοθετούμε για τον πρωθυπουργό μας αυτόν τον... ακραίο χαρακτηρισμό.

Ο πρόεδρος της ΝΔ στην ομιλία του στη Βουλή απέδειξε ότι μπορεί όταν θέλει. Ότι μπορεί να χορέψει σκληρό ροκ όταν αποτινάξει από πάνω του τον τίτλο του μετριοπαθούς, πράγμα που στην περίπτωσή του σημαίνει... σούπα. Ο κ. Μητσοτάκης (κι εμείς καλό λόγο δεν έχουμε) απέδειξε ότι μπορεί τον λαϊκισμό του κ. Τσίπρα να τον αντιμετωπίσει με σοβαρότητα αλλά και με επιθετικότητα όταν πρέπει.

Κυρίως ανέδειξε την αίσθηση ενός σοβαρού κόμματος που δεν υποκύπτει στα άθλια παιχνίδια της κυβέρνησης. Και φαίνεται (είναι τιμή μας βεβαίως) ότι διαβάζει και Antinews. Το απέδειξε όταν ζήτησε εκλογές. «Τώρα υπάρχει εθνικός λόγος. Η Ελλάδα δεν σας αντέχει άλλο. Και επειδή όπως φαίνεται, αυτή η Βουλή δεν μπορεί να δώσει λύση, ας τη δώσει ο λαός. Το κόστος της παραμονής σας είναι μεγαλύτερο από αυτό της διαδικασίας απομάκρυνσής σας», τόνισε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόσθεσε:

«Δεν έχω αυταπάτες. Θα κάνετε ό,τι μπορείτε για να μείνετε γαντζωμένος στην καρέκλα. Σε λίγο θα έχετε το προνόμιο να είστε ο νεότερος τέως πρωθυπουργός».

Εκλογές λοιπόν, όπως κι εμείς στο Antinews είχαμε αναδείξει από την πρώτη στιγμή, ακόμη και τότε που ο Κυριάκος έλεγε ότι δεν βιάζεται αλλά εμείς λέγαμε ότι βιάζεται η Ελλάδα.

Παράλληλα, σε ένα πρωτοφανές σφάξιμο με το γάντι, ο κ. Μητσοτάκης απάντησε σε όλα, δεν φοβήθηκε τίποτε και κυριάρχησε της ομιλίας του Τσίπρα που ήταν μια συρραφή παλαιών καταγγελιών και απειλές για εξεταστικές και άλλες τέτοιες ανοησίες.

Ανέδειξε επίσης το... ανήθικο πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς γενικότερα, συνδέοντας τον πρωθυπουργό και την παρέα του με τον νεοαυριανισμό του κ. Κουρή ή με τις πληρωμένες φυλλάδες χρεοκοπημένων Media που κάνουν πρωτοσέλιδα όσα του πασάρει η ΕΥΠ και τα χαλκεία του Μαξίμου.

Τι να απαντήσει ο κ. Τσίπρας για τις συναντήσεις με τις γάτες και τα άλλα κατοικίδια της διαπλοκής; Τι να απαντήσει για τον Μαυρίκο και τους εκβιαστές όταν αυτοί είχαν σχέσεις και με στελέχη της κυβέρνησης;

Όμως, πέρα από τα επικοινωνιακά τρικ και του κ. Μητσοτάκη, κατά τη γνώμη μας αυτό που ξεχώρισε ήταν οι ατάκες του για μείζονα θέματα της επικαιρότητας. Για το Προσφυγικό και τη μετατροπή της Ελλάδας σε καταυλισμό;

Για τον Καμμένο και τον Μουζάλα και τον αυτοεξετευλισμό τους. Για τον πολιτικό αριβισμό του πρωθυπουργού: «Για ανθρώπους σαν και εσάς ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», είπε απευθυνόμενος στον Αλέξη Τσίπρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της Βουλής.

«Η σημερινή Ελλάδα κ. Τσίπρα απέχει πολύ από το να είναι μια κανονική Δημοκρατία», τόνισε και πρόσθεσε:

«Δεν είστε κατήγορος αλλά κατηγορούμενος σε αυτή τη συζήτηση για τα χειρότερα ψέματα που είπε ποτέ πρωθυπουργός».

«Είστε κυβέρνηση υπό κατάρρευση. Θέλετε να δημιουργήσετε κλίμα ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής», πρόσθεσε ενώ έκανε αναφορά στις ενέργειες κατά της διαπλοκής προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και επί Κώστα Καραμανλή, και επί Αντώνη Σαμαρά, καλύπτοντας απόλυτα τους πρώην πρωθυπουργούς.

«Πάει πολύ να μας κουνάνε το δάκτυλο τα ορφανά του Τσοχατζόπουλου που εσείς μαζέψατε στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν χρωστάμε σε κανέναν. Στην παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή δεν μπορείτε εσείς να δώσετε μαθήματα ήθους», συμπλήρωσε μεταξύ άλλων ο κ. Μητσοτάκης κερδίζοντας το χειροκρότημα.

Αναφέρθηκε ακόμη στην υπόθεση των εκβιαστών και έκανε γνωστό ότι έχει ασκήσει αγωγή κατά του κ. Μαυρίκου για σειρά δημοσιευμάτων κατά του προσώπου του.

Παράλληλα παρουσίασε πρωτοσέλιδα της εφημερίδας του κ. Μαυρίκου εναντίον του Α. Σαμαρά, του Β. Μεϊμαράκη και του ίδιου σχολιάζοντας σαρκαστικά «δεν μου φαίνεται ότι κάποιος που δημοσιεύει τέτοια πρωτοσέλιδα είναι στο payroll της Νέας Δημοκρατίας».

Ο πρόεδρος της ΝΔ ρώτησε επίσης γιατί στις 8/4/2015 η ΕΡΤ υπέγραψε ιδιωτικό συμφωνητικό αμοιβαίας διαφήμισης με την εταιρεία του κ. Μαυρίκου και επιτέθηκε στην κυβερνητική εκπρόσωπο.

«Εδώ υπάρχει μια ωραία φάμπρικα. Κάποιος γνωρίζει το περιεχόμενο των συνομιλιών. Διαρρέει τμήμα του σε έντυπο και εκείνο το έντυπο παράνομα το δημοσιεύει. Και μετά ο πραγματικός ενορχηστρωτής, η κυβέρνηση, έρχεται να το αναδείξει. Αυτό είναι παρακράτος και το στήνετε μεθοδικά», είπε ο κ. Μητσοτάκης.

Πιστεύουμε ότι ήταν μια καλή στιγμή για τον κ. Μητσοτάκη και καλό είναι να συνεχίσει έτσι αντί να ψάχνεται στο μεσαίο χώρο για συναινέσεις με τους ολετήρες της χώρας.

Ολόκληρη η ομιλία:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σε μια κανονική, δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα, η λειτουργία της Δικαιοσύνης δεν θα έπρεπε να είναι αντικείμενο συζήτησης στη Βουλή. Στα κανονικά, δημοκρατικά κράτη της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου, όλοι σέβονται την ιερή αρχή της διάκρισης των εξουσιών και την πλήρη και απόλυτη ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Και οι δύο θεμελιώδεις αυτές αρχές βρίσκονται στον πυρήνα του κράτους δικαίου. Της ίδιας της Δημοκρατίας. Αλλά η σημερινή Ελλάδα του κ. Τσίπρα απέχει πολύ από το να είναι μια κανονική δημοκρατία.

Και να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή, κ. Τσίπρα. Είστε κατηγορούμενος για τα κατά συρροή ψεύδη σας. Για τα χειρότερα, τα περισσότερα, τα μεγαλύτερα ψέματα που έχει πει ποτέ πρωθυπουργός.

Είστε κατηγορούμενος γιατί παραλάβατε από την προηγούμενη Kυβέρνηση κράτος και παραδίδετε μία χώρα διάλυσης, ανομίας και περιορισμένης κυριαρχίας. Μια χώρα απομονωμένη στην Ευρώπη.

Είστε κατηγορούμενος γιατί παριστάνετε ότι διαπραγματεύεστε αλλά στην πράξη διαλύετε την οικονομία και κάνετε τη ζωή των Ελλήνων πολύ χειρότερη.

Είστε κατηγορούμενος γιατί προδώσατε τα όνειρα και τις ελπίδες ακόμη και αυτών που σας πίστεψαν. Των ασθενέστερων Ελλήνων που είδαν στα πρόσωπά σας την ελπίδα για μια αλλαγή, αλλά βιώνουν στην πράξη την χειρότερη εκδοχή του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού.

Μην μας κουνάτε το δάχτυλο κ. Τσίπρα. Είστε ο βασικός υπεύθυνος για την τραγική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα σήμερα.

Φυσικά όλοι γνωρίζουν τον πραγματικό λόγο που ο κ. Τσίπρας πήρε την πρωτοβουλία για τη σημερινή συζήτηση. Και αυτός δεν είναι άλλος από την ανάγκη να μεταθέσει την ατζέντα του πολιτικού διαλόγου. Ο κ. Τσίπρας θέλει να συζητάμε για τη διαπλοκή, όπως εκείνος την ορίζει, για να μην συζητάμε για την ανεργία, την υπερφορολόγηση, τη φτωχοποίηση, το προσφυγικό, την τραγική κατάσταση της δημόσιας υγείας, τη διάλυση της δημόσιας παιδείας. Θέλει να κατασκευάζει εχθρούς για να αποκρύπτει τη συλλογική κατάθλιψη στην οποία η πολιτική της Κυβέρνησής του έχει βυθίσει τη χώρα.

Δεν αντέχει ο κ. Τσίπρας τη συζήτηση για τα τεράστια πραγματικά προβλήματα των πολιτών και της χώρας.

Δεν αντέχει γιατί έχει πει τα περισσότερα, τα μεγαλύτερα και τα χειρότερα ψέματα που έχουν ειπωθεί από πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Δεν τον νοιάζει το μέλλον της χώρας. Δεν τον νοιάζει η φτώχια και η μιζέρια των πολιτών. Τον απασχολεί μόνο η παραμονή του στην εξουσία με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο. Την μία παριστάνει τον αριστερό, την άλλη βγαίνει φωτογραφία στους Ευρωπαίους σοσιαλιστές. Στη γωνία. Της προσκολλήσεως, που λένε. Είναι ικανός, τον άλλο μήνα, να περάσει κι από το Ε.Λ.Κ. Για ανθρώπους σαν εσάς, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Με κάθε τρόπο πρέπει να υπηρετηθεί ο σκοπός ακόμη κι αν αυτό που απαιτείται είναι η κατάλυση του κράτους δικαίου.

Αναρωτιέμαι πραγματικά αν ο κ. Τσίπρας αντιλαμβάνεται την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα. Βιώνουμε σκληρές θυσίες με αλλεπάλληλες ανατροπές στη ζωή μας μονίμως προς το χειρότερο. Εμπεδώνεται μια αίσθηση απόλυτης αβεβαιότητας και παραίτησης. Οι άνεργοι δεν ελπίζουν σε τίποτε. Οι εργαζόμενοι φοβούνται. Η μεσαία τάξη υπόκειται σε φοροκαταιγίδα. Οι αγρότες και οι συνταξιούχοι αγωνιούν. Η αγορά στενάζει. Οι εταιρείες ψάχνονται πώς να φύγουν από την Ελλάδα. Η νέα γενιά βλέπει μόνο αδιέξοδα.

Η Ελλάδα μοιάζει με ακυβέρνητο καράβι στην τέλεια καταιγίδα, απομονωμένη όσο ποτέ και στην Ευρώπη, αλλά και στα Βαλκάνια. Τα βόρεια σύνορα της χώρας είναι κλειστά, τα ανατολικά παραμένουν ορθάνοιχτα στους λαθρέμπορους ανθρώπινων ψυχών.

Η φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων έχει εκχωρηθεί στο ΝΑΤΟ. Η διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος έχει εκχωρηθεί σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Το κράτος είναι ανύπαρκτο και αδυνατεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών.

Η συμφωνία Ε.Ε. με την Τουρκία, όπως σας είχαμε προειδοποιήσει, έχει τεράστιες δυσκολίες υλοποίησης. Το τραγικό τρομοκρατικό χτύπημα στις Βρυξέλλες δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την εφαρμογή της.

Η χώρα κατακλύζεται και σήμερα από δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που περιφέρονται ή διαμένουν σε απάνθρωπες συνθήκες.

Είμαι συγκλονισμένος από αυτά που έζησα στην Ειδομένη. Τολμήστε κ. Τσίπρα να πάτε επί τόπου να δείτε τα αποτελέσματα της πολιτικής σας, για την οποία είστε τόσο υπερήφανος. Ο δήθεν ανθρωπισμός σας βούλιαξε στις λάσπες της Ειδομένης.

Γιατί αυτή η Κυβέρνηση επέδειξε τόση ανικανότητα σ' αυτό το κορυφαίο ανθρωπιστικό αλλά και εθνικό πρόβλημα;

Γιατί ντροπιάζετε με αυτές τις εικόνες την Ελλάδα;

Γιατί επιτρέπετε να μετατραπεί ο Πειραιάς σε νέα Ειδομένη;

Γιατί ενώ γνωρίζατε τους κινδύνους αφήσατε το πρόβλημα να πάρει τέτοιες εφιαλτικές διαστάσεις;

Γιατί επιτρέπετε στους Υπουργούς σας να κάνουν γελοίες δηλώσεις περί προσφύγων-επενδυτών; Δηλώσεις που δεν εξευτελίζουν μόνο την Κυβέρνηση, αλλά διασύρουν και τη χώρα στο εξωτερικό; Δεν ξέρω αν θα κάνετε τους μετανάστες επενδυτές αλλά είναι βέβαιο ότι με τις ανοησίες σας θα κάνετε τους επενδυτές μετανάστες.

Γιατί και σε αυτό το θέμα που όλοι πρέπει να επιδιώκουμε εθνική στρατηγική, η Κυβέρνηση επιχειρεί να διχάσει με ψεύτικα διλήμματα; Σας το λέω ρητά κ. Τσίπρα, δεν είστε πιο ανθρωπιστές από εμάς και ο ανθρωπισμός φαίνεται στα έργα όχι στα λόγια.

Την ίδια στιγμή η εικόνα του δημόσιου συστήματος υγείας μέρα με την ημέρα γίνεται τραγική. Τα νοσοκομεία είναι χωρίς διοικήσεις με μεγάλες ελλείψεις.

Στην παιδεία, διαλύονται τα πρότυπα σχολεία. Αφού απαξίωσε την αριστεία, η Κυβέρνηση έχει βαλθεί τώρα να κλείσει και τα ιδιωτικά σχολεία.

Και βέβαια στο μέτωπο της δήθεν διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς γινόμαστε θεατές στο ίδιο κακοπαιγμένο έργο. Οι κόκκινες γραμμές ξεθωριάζουν αλλά η αξιολόγηση δεν κλείνει.

Η Κυβέρνηση ετοιμάζει νέα φοροκαταιγίδα κατά της μεσαίας τάξης. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξοντώνονται με επιβαρύνσεις που ξεπερνούν το 80%. Και οι ελεύθεροι επαγγελματίες τιμωρούνται δυσανάλογα με εισφορές που σκοτώνουν κάθε κίνητρο για εργασία. Η πραγματική οικονομία βουλιάζει στο τέλμα αβεβαιότητας και της ανασφάλειας.

Μέσα στο τόσα ψέματα σας βρέθηκε και ένας Υπουργός σας που είπε την αλήθεια. Τα άσχημα τελείωσαν, τα χειρότερα έρχονται.

Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο τη μνημειώδη ανικανότητα σας. Όπου και να κοιτάξεις μαυρίζει η ψυχή σου στην Ελλάδα. Η δημοσιονομική κρίση έχει μετατραπεί σε μια καθολική κρίση της κοινωνίας και της πατρίδας μας. Το χειρότερο απ' όλα είναι ότι οι άνθρωποι αρχίζουν και συμβιβάζονται με τη μετριότητα και την ισοπέδωση των πάντων και αποδέχονται ότι «αυτή είναι η μοίρα μας».

Δεν είναι αυτό το μέλλον που αξίζει στους Έλληνες. Ο τόπος μας μπορεί να πετύχει πολλά. Η χώρα μπορεί να ξαναβρεί την πορεία της, να ξεφύγει από το τέλμα. Αλλά αυτό απαιτεί πυξίδα, την σωστή πορεία μέσα στη φουρτούνα με σταθερό πηδάλιο και κατεύθυνση προς προστατευμένα λιμάνια. Και φυσικά καλό καπετάνιο με σχέδιο, όραμα και θέληση. Όραμα αληθινό και ρεαλιστικό, όχι κάλπικο.

Αυτή η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν διαθέτει τίποτε από αυτά. Είναι ανίκανη και αναποτελεσματική. Μόνη συγκολλητική της ουσία είναι η νομή της εξουσίας. Το ξαναείδαν όλοι οι Έλληνες στο πρόσφατο επεισόδιο Καμμένου - Μουζάλα. Λόγια του αέρα, δήθεν εθνικές ευαισθησίες και τελικά, σαν να μην τρέχει τίποτα, όλοι μαζί στις υπουργικές καρέκλες. Αυτοεξευτελισμός. Η ευθιξία και η υπευθυνότητα είναι λέξεις άγνωστες στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Για αυτόν ακριβώς το λόγο το τελευταίο καταφύγιο αυτής της κυβέρνησης είναι η σκηνοθεσία της σαπουνόπερας του δήθεν αγώνα ενάντια στη διαπλοκή και τη διαφθορά.

Μέχρι το καλοκαίρι τα φόβητρα ήταν το μνημόνιο και η κυρία Μέρκελ. Τώρα που υπογράψατε το τρίτο μνημόνιο και αγαπήσατε την κυρία Μέρκελ, καταπιάνεστε με το επόμενο φόβητρο: τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

Είστε μια Κυβέρνηση υπό κατάρρευση, αδύναμη να διαχειριστεί τα προβλήματα που εσείς δημιουργήσατε.

Για αυτό θέλετε να δημιουργήσετε ένα κλίμα ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής.

Για να ξεφύγετε από τη λάσπη της Ειδομένης, πετάτε λάσπη στον ανεμιστήρα της διαπλοκής.

Δρομολογείτε τη συστηματική κατάπτωση στη δημόσια ζωή. Μια κατάπτωση, που παρακολουθεί κατά πόδας τη ραγδαία φτωχοποίηση της χώρας, την ώρα που το προσφυγικό αναδεικνύει την ανυπαρξία του Κράτους.

Σας είχα προειδοποιήσει από την προηγούμενη ομιλία μου στη Βουλή ότι βρίσκεστε σε ολισθηρό δρόμο. Παρομοίασα τη διακυβέρνηση σας με ένα παγόβουνο. Κάτω από τη λευκή κορυφή της δήθεν προσπάθειας για μνημονιακή συμμόρφωση κρύβεται ο σκοτεινός όγκος μιας Κυβέρνησης που σκόπιμα απαξιώνει και αποδυναμώνει τους θεσμούς. Που αντιμετωπίζει το Κράτος ως λάφυρο για να διορίζει κολλητούς και φίλους. Που υπονομεύει την πολυφωνία της ενημέρωσης.

Και βέβαια που παρεμβαίνει ωμά και ανερυθρίαστα στην ανεξαρτησία και την ουδετερότητα της Δικαιοσύνης.

Με δυο λόγια, εν γώσει σας και με πρόγραμμα - εδώ είναι από τα λίγα πράγματα που έχετε πρόγραμμα- στήνετε ένα καθεστώς έξω και πέρα από τους θεσμούς. Είστε ένας μηχανισμός άσκησης ψυχολογικής βίας για κάθε αντίπαλό σας. Αυτό δεν θα περάσει.

Αν νομίζετε ότι με τις πρακτικές σας θα μας τρομοκρατήσετε κάνετε λάθος. Δεν σας φοβόμαστε. Όσα εξώφυλλα χρεοκοπημένων εντύπων κι αν παραγγείλετε, δεν θα υποκύψουμε στον εκβιασμό. Θα ξεσκεπάσουμε τα σχέδιά σας. Και θα λογοδοτήσετε στον ελληνικό λαό.

Κύριε Τσίπρα, βάλτε το καλά στο μυαλό σας κι εσείς κι η παρέα σας. Η Ελλάδα θα μείνει ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα, ό,τι κι αν έχτε στο μυαλό σας. Το Σύνταγμα, για το οποίο στην πρώτη ομιλία σας μόνο που δεν δακρύσατε, δεν θα καταπατηθεί από μία Κυβέρνηση που έχει ήδη απωλέσει την εμπιστοσύνη της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας.

Δεν θα σας το επιτρέψουμε εμείς, όσα πρωτοσέλιδα κι αν παραγγείλετε.

Δεν θα σας το επιτρέψει ο ίδιος ο ελληνικός λαός, τον οποίο ξεγελάσατε, αλλά πλέον σας έχει καταλάβει.

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της μάχης για τη θεσμική θωράκιση της Δημοκρατίας μας. Έχουμε και εμείς τις δικές μας ευθύνες τις οποίες με θάρρος έχω αναγνωρίσει. Αλλά η παράταξη μας έχει δώσει διαχρονικούς αγώνες για να αντιμετωπίσει τη μιντιακή διαπλοκή.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πολεμήθηκε όσο κανείς άλλος από τα Μ.Μ.Ε..

Ο Κώστας Καραμανλής συγκρούστηκε με συμφέροντα, για να σπάσει τον ομφάλιο λώρο μεταξύ εργολάβων, προμηθευτών του δημοσίου και ιδιοκτητών μέσων ενημέρωσης.

Και βέβαια η τελευταία Κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, που σταθεροποίησε τη χώρα και την έβαλε σε ένα δρόμο εξόδου από την κρίση, βρέθηκε και αυτή στο στόχαστρο επικοινωνιακών συστημάτων.

Εσάς όμως κ. Τσίπρα δεν σας βάρυνε καμία αμαρτία του παλιού κατεστημένου. Το ισχυρότερο όπλο σας, όταν ήρθατε στην εξουσία πριν από 14 μήνες, ήταν ακριβώς αυτό. Όμως, μέσα σε ένα χρόνο, υιοθετήσατε στον υπερθετικό βαθμό όλες τις κακές συνήθειες της μεταπολίτευσης, χωρίς όμως να έχετε να επιδείξετε κανένα από τα επιτεύγματα των τελευταίων 40 ετών. Αποδειχτήκατε πιο παλιός από το παλιό, με το οποίο θέλατε δήθεν να ξεμπερδέψτε, για να θυμηθώ το προεκλογικό σας σύνθημα. Και αντί να ξεμπερδέψετε εσείς με το παλιό, έμπλεξε η χώρα ξανά με τις πιο ακραίες παλαιοκομματικές και λαϊκίστικες νοοτροπίες και αντιλήψεις.

Οδηγήσατε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Διασύρατε την πατρίδα μας στο εξωτερικό. Φτωχοποιήσατε τη μεσαία τάξη. Συμβολίζετε την ήττα μιας χώρας που έχει καταντήσει σκιά του εαυτού της. Και έχετε το θράσος να έρχεστε σε αυτή την αίθουσα και να ζητάτε τα ρέστα από τη Νέα Δημοκρατία;

Πάει πολύ να μας κουνάνε το δάχτυλο τα ορφανά του Τσοχατζόπουλου που εσείς προσωπικά κ. Τσίπρα μαζέψατε στον ΣΥΡΙΖΑ. Ακούστε το λοιπόν καλά. Στη Νέα Δημοκρατία δεν χρωστάμε σε κανέναν, δεν φοβόμαστε κανέναν και κυρίως, δεν εκβιαζόμαστε από κανέναν. Μαθήματα σοβαρότητας, υπευθυνότητας, εντιμότητας, ήθους και αξιοπρέπειας δεν είστε σε θέση να δώσετε εσείς στην παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Από την πρώτη στιγμή που αναλάβατε τη διακυβέρνηση της χώρας είχατε ένα και μόνο σκοπό. Την άλωση του Κράτους, τον έλεγχο της Δικαιοσύνης και τη δημιουργία του δικού σας συστήματός νεοδιαπλοκής. Δεν είστε αξιακά απέναντι από τη διαπλοκή. Χτίζετε τη νέα διαπλοκή. Είστε τροχονόμοι των συμφερόντων που κρύβονται από πίσω της.

Να σας θυμίσω λίγα από τα έργα και τις ημέρες σας;

Ο χειρισμός του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης από την κυβέρνησή σας είναι η επιτομή του αυταρχισμού. Προκειμένου να ελέγξετε το μιντιακό τοπίο αφαιρέσατε σημαντικές αρμοδιότητες από την Ανεξάρτητη Αρχή για να τις εκχωρήσετε στην κυβέρνησή σας και μάλιστα σε ένα πρόσωπο, τον αγαπημένο σας υπουργό Επικρατείας, το νέο εθνικό υπερκαναλάρχη, τον εκτελεστικό σας βραχίονα, τον κ. Παππά. Αυτός είναι ο ορισμός της κατάλυσης του Κράτους δικαίου, σε πλήρη αντίθεση με το Σύνταγμα της χώρας.

Αναμασάτε την καραμέλα ότι σας πολεμά όλο το μιντιακό κατεστημένο. Αλήθεια; Μα οι μισοί σας Υπουργοί ήταν σταρ της πρωινής ζώνης. Μην παριστάνετε το θύμα κ. Τσίπρα. Είστε σαρξ εκ της σαρκός του δημαγωγικού λαϊκισμού που επί χρόνια και με ευθύνη των μέσων ενημέρωσης κυριάρχησε στη χώρα μας. Η κοινή γνώμη παρακολουθεί έκπληκτη τις πρόσφατες αποκαλύψεις σχετικά με τις μυστικές σας συναντήσεις. Πλην της γνωστής πλέον γάτας κανείς δεν γνωρίζει τι ειπώθηκε.

Το ερώτημα είναι απλό: Γιατί ο πολέμιος της διαπλοκής συναντιέται μυστικά με έναν βαρόνο της διαπλοκής για να χρησιμοποιήσω τα δικά σας λόγια; Και γιατί χρειάστηκαν 4 συναντήσεις για να πείτε ένα υπερήφανο όχι. Ή μήπως το όχι ήταν τελικά ναι όπως το δημοψήφισμα; Δεν με ενδιαφέρει τι δώσατε και τι πήρατε σε αυτές τις μυστικές συζητήσεις. Αυτό που ξέρουν όλοι οι Έλληνες είναι ότι μπήκατε σε παζάρια. Και βέβαια δεν μπορώ να ξεχάσω το πρωτοσέλιδο του Βήματος την ημέρα της εκλογικής σας νίκης, τον Ιανουάριο του 2015 και το αντίστοιχο των Νέων το Σεπτέμβριο του 2015. Δεν τα βλέπω πολύ εχθρικά στο πρόσωπό σας!

Βλέπω ότι σας ενδιαφέρουν πολύ τα δάνεια των Μ.Μ.Ε. και προτίθεστε να τα ελέγξετε. Και πολύ καλά κάνετε. Μια ερώτηση έχω για εσάς. Το μεγαλύτερο κανόνι που βάρεσε ποτέ στα μέσα, το ΑΛΤΕΡ, θα το ελέγξετε;

Γιατί αν θυμάμαι καλά σε αυτή την περίπτωση οι τράπεζες έχασαν παραπάνω από 400 εκ., ενώ εκκρεμεί ακόμα μία υπόθεση με πλαστά και εικονικά τιμολόγια ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Δεν φαντάζομαι ο συγκεκριμένος εκδότης να εξαιρεθεί από τον έλεγχο επειδή τώρα σας πλέκει το εγκώμιο και μπαινοβγαίνει στο Μέγαρο Μαξίμου; Ξέρουμε ποιοι είναι οι υποστηρικτές σας. Και ξέρουμε τι περιμένουν από εσάς με αντάλλαγμα την στήριξη που σας παρέχουν. Μην προσβάλλετε ούτε τη νοημοσύνη μας ούτε τη μνήμη του ελληνικού λαού. Πάει πολύ κ. Τσίπρα, εσείς το αγαπημένο παιδί του νεοαυριανισμού, να μιλάτε για ήθος και διαφάνεια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι παρεμβάσεις στον πυρήνα του Κράτους δικαίου δεν περιορίζονται μόνο στην προσπάθεια ελέγχου του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου. Δρομολογείτε παρεμβάσεις σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές. Έχετε μία αλλεργία σε κάθε θεσμό που ελέγχει τη δράση της εκτελεστικής εξουσίας. Δεν αντέχετε τον έλεγχο, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία. Γιατί το ψέμα μέσα στο οποίο ζείτε δεν έχει κανόνες. Η αλήθεια απαιτεί κανόνες. Και τους κανόνες της αλήθειας, τους θεσμικούς αρμούς του κράτους δικαίου, τους καταπατάτε συστηματικά.

Μιλάτε για διαφθορά κ. Τσίπρα. Αλλά διαφθορά δεν είναι μόνο η διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Διαφθορά είναι και η ισοπέδωση προς τα κάτω. Η διαφθορά των συνειδήσεων είναι η χειρότερη μορφή διαφθοράς. Η κολακεία της μετριότητας και της αδαούς πλειοψηφίας, η πανηγυρική ισοπέδωση άξιων και ανάξιων είναι η χειρότερη μορφή διαφθοράς. Ο λαϊκισμός του οποίου είστε ο αυθεντικότερος εκφραστής, είναι η χειρότερη μορφή διαφθοράς. Η εκμετάλλευση των αδυνάτων, αλλά και των ψυχολογικών αδυναμιών μιας ταλαιπωρημένης κοινωνίας είναι η χειρότερη μορφή διαφθοράς.

Μας γεμίσατε κολλητούς συμβούλους, κομματικούς κηφήνες, χωρίς γνώσεις, χωρίς εμπειρία, με μόνο προσόν το ότι είναι φίλοι σας, συγγενείς, ψηφοφόροι σας. Και πατάσσετε συστηματικά την αριστεία διότι δεν την αντέχετε και διότι δεν σας αντέχει. Έχετε κάνει γραφικές επιλογές που προκαλούν χιλιάδες άξιους νέους που δεν έχουν ευκαιρίες να προχωρήσουν στη ζωή τους. 

Ο κάθε Καρανίκας που προσλαμβάνετε είναι μια γροθιά στο στομάχι της Ελλάδας που αγωνίζεται, που παλεύει, που σε πείσμα των καιρών ακόμα ελπίζει. Και βαρεθήκαμε αυτή την καραμέλα, ότι είναι μετακλητοί κι όχι μόνιμοι. Δηλαδή, οι μετακλητοί δεν πρέπει να προσλαμβάνονται αξιοκρατικά; Δεν πρέπει να είναι άξιοι, να έχουν σπουδάσει, να μιλούν ξένες γλώσσες και να μπορούν να προσφέρουν στη δημόσια διοίκηση; Για αυτό σας λέω ότι είστε γνήσιος εκπρόσωπος του παλαιοκομματισμού και του λαϊκισμού.

Η ψευτο-αριστερά της μετριότητας και της ήσσονος προσπάθειας δεν έχει το δικαίωμα να μιλά για κανένα ηθικό πλεονέκτημα. Το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα, που μόνο στα λόγια είχατε, έχει βουλιάξει προ καιρού στο βούρκο του λαϊκισμού, τον οποίο με τόση πίστη υπηρετεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Μιλάτε διαρκώς για λίστες αλλά στην πράξη δεν έχετε κάνει τίποτα σοβαρό και ουσιαστικό να τις αξιοποιήσετε. Πού βρίσκεται σήμερα ο πολλά υποσχόμενος υπουργός σας, ο κ. Νικολούδης, ο οποίος ένα χρόνο πριν έλεγε ότι είχαν εντοπιστεί 3.500 υποθέσεις φοροδιαφυγής ύψους 7 δις ευρώ και δεσμεύτηκε ότι θα εισπράξει τον πρώτο χρόνο 2,5 δις ευρώ; Αν τα είχατε καταφέρει, δεν θα συζητούσατε για νέες μειώσεις στις συντάξεις που διαπραγματεύεστε και θα φέρουν την υπογραφή σας. Πού είναι σήμερα; 

Μήπως, επειδή σε μια κρίση ειλικρίνειας είπε την αλήθεια παραδεχόμενος τον Απρίλιο του 2015, ότι ο έλεγχος υποθέσεων όπως της λίστας Λαγκάρντ είναι διαδικασία «δύσκολη» και χρονοβόρα και δήλωσε ότι μπορεί να εισπράξει 2,5 - 3 δις από τη φοροδιαφυγή, αλλά σε 5-6 χρόνια; Τον αποπέμψατε, επειδή σας χάλασε το λαϊκίστικο αφήγημα σας ή μήπως γιατί δεν δεχόταν να παίξει το παιχνίδι των παρεμβάσεων όπως ο διάδοχος του;

 Και σε αυτό αποτύχατε. Συγκεντρώσατε λιγότερα χρήματα το 2015, από ό,τι η προηγούμενη κυβέρνηση το 2014. Κάνατε λιγότερους ελέγχους το 2015 από ό,τι το 2014. Το 2014 ξεκίνησε ο έλεγχος σε 143 υποθέσεις της λίστας Λαγκάρντ και ολοκληρώθηκαν 95. Το 2015, ξεκίνησε ο έλεγχος 80 υποθέσεων, και ολοκληρώθηκε μόλις σε 38. Για τόση αποτελεσματικότητα μιλάμε.

Παρά τις μεγαλοστομίες σας, στο τέλος της ημέρας το ταμείο σας είναι μείον κ. Τσίπρα. Ο ίδιος ο κ. Χουλιαράκης παραδέχτηκε μόλις πριν λίγες μέρες ότι τα έσοδα του 2015, προερχόμενα από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών κατά του Ελληνικού Δημοσίου, ανήλθαν μόλις σε 4 εκ. ευρώ, όταν τα αντίστοιχα έσοδα το 2014 ήταν 27 εκ. ευρώ.

Τώρα βρήκατε νέο παραμύθι. Τη λίστα Μπόργιανς. Έχετε φτάσει στο σημείο να κάνετε κοπτοραπτική στις απαντήσεις του κ. Μπόργιανς για να αλλοιώσετε το περιεχόμενό τους. Στην προηγούμενη παρουσία σας στη Βουλή καταθέσατε ένα γράμμα που λάβατε από τον κ. Μπόργιανς. Μόνο που το διαβάσατε μισό. Αυτό που δεν διαβάσατε και έλεγε ο κ. Μπόργιανς είναι το εξής: «Εκείνη την περίοδο θέμα μας δεν ήταν η λίστα, την οποία παραδώσαμε τον περασμένο Νοέμβριο μέσω της Κεντρικής Φορολογικής Υπηρεσίας στην ελληνική Κυβέρνηση. Αυτή η σύνδεση με Έλληνες δικαιούχους κατέστη εφικτή μόλις το 2015. Αντικείμενο της συζήτησης το 2012 ήταν πιθανές ενδείξεις για Έλληνες φοροφυγάδες».

Ξέρετε πως λέγεται αυτό; Εξαπάτηση της Εθνικής Αντιπροσωπείας, του ελληνικού λαού. Καταθέτω έγγραφο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στο Ντίσελντορφ, από το οποίο ρητώς προκύπτει ότι κατά την επίσκεψη του υφυπουργού εξωτερικών κ. Τσιάρα στη Γερμανία τον Ιανουάριο του 2013, ο κ. Μπόργιανς εξήρε τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες της ελληνικής Κυβέρνησης στον οικονομικό και δημόσιο τομέα και εξέφρασε την ετοιμότητα του για μεταφορά τεχνογνωσίας στην ελληνική διοίκηση στον ευαίσθητο τομέα της φορολογίας και της φοροείσπραξης.

Αποδεικνύεται δηλαδή, ότι δεν υπήρχε καμία λίστα την εποχή εκείνη όπως επιχειρείτε να μας πείσετε. Ίσως θα έπρεπε να ασχοληθείτε σοβαρά με κάποιες άλλες λίστες. Τη λίστα φίλων και συγγενών που διορίσατε. Θα την ονομάσω λίστα Καρανίκα. Τη λίστα των δημοσίων υπαλλήλων που έβγαλαν μεγάλα ποσά στο εξωτερικό και που ποτέ δεν ελέγχθηκαν. Θα την ονομάσω λίστα Αλεξιάδη. Τη λίστα των επίορκων δημόσιων υπαλλήλων που επέστρεψαν στις υπηρεσίες τους. Θα την ονομάσω λίστα Κουρουμπλή. Τη λίστα των μεταρρυθμίσεων στην πραγματική οικονομία που δεν έγιναν. Θα την ονομάσω λίστα Σταθάκη. Αυτές είναι οι πραγματικές λίστες με τις οποίες πρέπει να ασχοληθείτε, αντί να ασχολείστε με το πως θα λασπώνετε τους πολιτικούς σας αντιπάλους.

Και έρχομαι τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα ζητήματα της Δικαιοσύνης. Στις τελευταίες κρίσεις κάνατε τόσο βαθειά βουτιά στην επετηρίδα που θα σας ζήλευε και ο καλύτερος δύτης. Λίγοι ξέρουν κ. Τσίπρα ότι το βράδυ του δημοψηφίσματος, αλλάξατε τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου στις 3 τα ξημερώματα, γιατί έχοντας αποφασίσει να οδηγήσετε τη χώρα σε εκλογές θέλατε να έχετε για υπηρεσιακό πρωθυπουργό έναν δικό σας άνθρωπο. Και σήμερα, στο ίδιο άτομο, δίνετε την ανώτερη πειθαρχική εξουσία και τη δυνατότητα να εγκαλεί Εισαγγελείς. Πουθενά στον ευνομούμενο κόσμο δεν ελέγχονται δικαστικοί λειτουργοί από μονοπρόσωπο όργανο!

Η συρροή γεγονότων και καταγγελιών από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς αναδεικνύει την επιδίωξή σας για ασφυκτικό πολιτικό έλεγχο στη Δικαιοσύνη. Η Κυβέρνηση και πολύ συχνά ο ίδιος ο πρωθυπουργός προαναγγέλλει ή απειλεί με επικείμενες δικαστικές ενέργειες. Πράγματα δηλαδή αδιανόητα για μια σοβαρή, ευνομούμενη και δημοκρατική χώρα. Η λειτουργία της Δικαιοσύνης τελεί υπό στενή κυβερνητική παρακολούθηση. Ιδίως ο χειρισμός ποινικών δικογραφιών, η ανάθεσή τους και σε ποιους εισαγγελικούς λειτουργούς και η κίνησή τους σε όλες τις φάσεις της προδικασίας.

Οι μηχανισμοί πειθαρχικού ελέγχου πολλαπλασιάζονται και κινούνται εντατικά. Βιώνουμε έναν ιδιότυπο εισαγγελικό αυταρχισμό. Για πρώτη φορά υπάρχουν μάλιστα δύο Υπουργοί Δικαιοσύνης, ο Υπουργός και ο αναπληρωτής του για να παρακολουθεί τις κρίσιμες υποθέσεις, αυτές που συνιστούν πολιτική προτεραιότητα της Κυβέρνησης. Πού ακούστηκαν ξανά αυτά; Ο αναπληρωτής Υπουργός τάσσεται δημόσια κατά κάποιων και υπέρ κάποιων άλλων εισαγγελικών λειτουργών. Θεωρεί ορθή τη διεξαγωγή κάποιων πειθαρχικών ελέγχων και εσφαλμένη τη διεξαγωγή κάποιων άλλων. Χαρακτηρίζει «δικαστικό πραξικόπημα» συλλήβδην κάθε δικανική κρίση που αποκλίνει από τις προαναγγελίες ή τις επιδιώξεις της κυβέρνησης.

Και οι πρόσφατες καταγγελίες εγείρουν μια σειρά από αμείλικτα ερωτήματα:

Παρενέβη ο Υπουργός σας στο έργο της απονομής της Δικαιοσύνης;

Ζήτησε από τη συγκεκριμένη Εισαγγελέα Εφετών, όπως η ίδια τον καταγγέλλει και ο ίδιος αποδέχεται ουσιαστικά με την επιστολή του να επιστρέψει τη δικογραφία που της είχε ανατεθεί νόμιμα;

Ας μας πείτε, από ποια διάταξη νόμου επιτρέπονται οι επιβεβαιωμένες επικοινωνίες του;

Με ποια αρμοδιότητα επικοινωνούσε;

Που ακούστηκε αναπληρωτής Υπουργός να αφήνει το γραφείο του και να σπεύδει να παρακολουθήσει κλειστή διάσκεψη δικαστών για να σιγουρευτεί ότι κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Και κάτι τελευταίο. Θεωρείτε σωστό να προΐσταται ενός τόσο ευαίσθητου τομέα ένας άνθρωπος που είχε διατελέσει διοικητής της Ε.Υ.Π.;

Δεν θεωρείτε ότι υπάρχει προφανές ασυμβίβαστο;

Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν σήμερα. Αυτά θέλει να μάθει ο λαός για να γνωρίζει τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα στη Δικαιοσύνη. Αλλά και αν δεν απαντηθούν σήμερα θα απαντηθούν σίγουρα όταν συνεδριάσει η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας την οποία αποφεύγετε όπως ο διάολος το λιβάνι. Εκεί θα προσέλθουν όλοι οι εμπλεκόμενοι για να καταθέσουν. Και τότε δεν θα μπορέσετε να κρύψετε άλλο την αλήθεια πίσω από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Και κάτι ακόμα, κύριες και κύριοι συνάδελφοι,

Μέχρι χθες στοχοποιούσατε δικαστές. Τώρα στοχοποιείτε και πολιτικούς σας αντιπάλους. Με την ίδια μεθοδολογία. Πως είναι δυνατόν η Κυβερνητική Εκπρόσωπος να υιοθετεί δημοσιεύματα που περιλαμβάνουν άσχετες συνομιλίες και που δεν συνδέονται σε καμία περίπτωση με την υπόθεση των δημοσιογράφων εκβιαστών; Γιατί εδώ έχει στηθεί μία φάμπρικα. Κάποιος γνωρίζει το περιεχόμενο των συνομιλιών, διαρρέει κάποιο τμήμα τους σε ένα έντυπο και αμέσως μετά έρχεται η κυβέρνηση να αναδείξει το δήθεν θέμα πολιτικά. Στήνετε μεθοδικά ένα παρακράτος και έχετε μετά το θράσος να έρχεστε εδώ και να μιλάτε για διαφάνεια. Θα έπρεπε να ντρέπεστε.

Λέγεται ότι η Δικαιοσύνη είναι τυφλή, αυτό εσάς δεν σας αρέσει. Έτσι όπως το πάτε η Δικαιοσύνη θα γίνει φαύλη. Και έτσι ελέγχοντας τη Δικαιοσύνη και καταλύοντας το Κράτος δικαίου μπορείτε να συγκεντρώνετε εξουσίες δίχως αντίβαρα και δημοκρατικό έλεγχο. Αναρωτιέμαι τι είναι άραγε αυτό που ανάγκασε την κυρία Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σε μία από τις τελευταίες δημόσιες παρουσίες της να τονίσει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη διάκριση των εξουσιών.

Να παροτρύνει τους δικαστές να μείνουν προσηλωμένοι στο έργο τους μακριά από κάθε είδους παρέμβαση.

Από τη Βουλή των Ελλήνων στέλνω ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Αφήστε τους δικαστές να κάνουν απρόσκοπτα τη δουλειά τους. Από τη Βουλή των Ελλήνων καλώ τους δικαστές - που γνωρίζω ότι οι περισσότεροι τιμούν τον όρκο τους, που γνωρίζω ότι επιτελούν το καθήκον τους υπό δύσκολες συνθήκες - να μην φοβούνται και να μην διστάζουν να καταγγέλλουν οποιαδήποτε παρέμβαση στο έργο τους, από όποιον κι αν αυτή γίνεται, όσο ψηλά κι αν είναι. Και να γνωρίζουν όλοι όσοι μπαίνουν στον πειρασμό να παίξουν παιχνίδια με τη Δικαιοσύνη ότι θα λογοδοτήσουν, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όταν εξετάζουμε ζητήματα Δικαιοσύνης και δικαιωμάτων, θα πρέπει να παραμερίζουμε τις προσωπικές ιδεολογικές μας πεποιθήσεις. Διότι είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλίσουμε την ελευθερία και τον πλουραλισμό. Για εμάς κ. Τσίπρα, η ελευθερία είναι - μαζί με την αλληλεγγύη - οι βασικές αρχές της ιδεολογίας μας.

Η ελευθερία προϋποθέτει ανεκτικότητα και σεβασμό στην πολιτική διαφωνία. Η ουδετερότητα των θεσμών της Δικαιοσύνης, αλλά και των ανεξάρτητων αρχών, στο βαθμό που αυτές ασκούν οιονεί δικαστικό έλεγχο, προκύπτει από την ανάγκη να υπάρχει ανεκτικότητα απέναντι στην πολιτική διαφωνία. Συνεπώς μόνον με ουδετερότητα των θεσμών της Δικαιοσύνης διασφαλίζεται η ελευθερία. Αυτά είναι τα θεμέλια της Δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο. Αυτά θέλετε να διαβρώσετε.

Για μένα η πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής, η διαφάνεια παντού, αποτελούν δέσμευση και διακηρυγμένο στόχο. Πριν δύο μήνες, 405.000 πολίτες προσήλθαν στις κάλπες και με εξέλεξαν Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας.

 Η υποψηφιότητά μου δεν στηρίχτηκε ούτε από καναλάρχες ούτε από μιντιακά συστήματα και παράκεντρα εξουσίας. Κάθε άλλο !! Πήγα σχεδόν σε όλη την Ελλάδα και ζήτησα από όλους τους πολίτες και όχι μόνον από τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, να σηκωθούν από τον καναπέ και να πάρουν τις τύχες της παράταξης και κατ’ επέκταση της χώρας στα χέρια τους. Και το έκαναν. Και εγώ, αυτή την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν, οφείλω να τους την ανταποδώσω.

Η εκλογή μου στηρίχτηκε στις Ελληνίδες και στους Έλληνες που με εμπιστεύτηκαν για να φέρω κάτι καινούριο στην πολιτική ζωή του τόπου, για να μπει ένα τέρμα στο κομματικό Κράτος, για να επιστρέψει η ελπίδα, η αξιοκρατία και η αξιοπρέπεια στη χώρα μας.

Δεν έχω εξαρτήσεις από κανέναν και δεν πρόκειται και να αποκτήσω. Αντλώ τη δύναμή μου από όλους τους πολίτες που βλέπουν στη Νέα Δημοκρατία, τη μόνη δύναμη που μπορεί ρεαλιστικά να ενώσει τις Ελληνίδες και τους Έλληνες.

Ως προς την υπόθεση της εφημερίδας Ακρόπολης, να σας θυμίσω δύο πράγματα που ίσως δεν τα γνωρίζετε.

Πρώτον, έχω υποβάλει αγωγή στον κ. Μαυρίκο για συκοφαντική δυσφήμιση.

Δεύτερον, έχω εδώ πρωτοσέλιδα εναντίον του κ Σαμαρά, του κ. Μεϊμαράκη και εμού. Δεν μου φαίνεται ότι κάποιος που δημοσιεύει τέτοια πρωτοσέλιδα είναι στο payroll της Νέας Δημοκρατίας.

Από τις πρώτες πράξεις μου ήταν η ανάδειξη του οικονομικού προβλήματος της Νέας Δημοκρατίας και η εφαρμογή σχεδίου δράσης εξυγίανσης που αποδεδειγμένα σέβεται τα χρήματα των φορολογούμενων, τηρεί τις υποχρεώσεις εξυπηρέτησης των δανείων και φέρνει την πλήρη διαφάνεια στα οικονομικά της Νέας Δημοκρατίας. Δεν κρύβω το πρόβλημα. Λύνω το πρόβλημα. Αν τολμάτε κάντε το κι εσείς στο Κόμμα σας.

Απευθύνομαι στην Κυβέρνηση και σε όλους τους Βουλευτές, γιατί η ευθύνη όλων είναι και προσωπική. Αν υπήρχε στοιχειώδες πραγματικό ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση φαινομένων διαπλοκής και διαφθοράς θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε όλες οι πολιτικές δυνάμεις σήμερα σε τρία μέτρα:

1.Προώθηση, την ύστατη στιγμή, συνολικής συνταγματικής αναθεώρησης, με απόφαση αυτής της Βουλής, ώστε η επόμενη να αντιμετωπίσει δραστικά όλα τα θέματα που αφορούν τη διαφάνεια. Ελάτε να αλλάξουμε μαζί το επαίσχυντο άρθρο 86.

2.Να μπει τέλος στις παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Κατάργηση της διάταξης με την οποία ένα πρόσωπο ασκεί έλεγχο στους δικαστικούς λειτουργούς και τους εισαγγελείς.

3.Να γίνει διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες από το Ε.Σ.Ρ. και όχι από τον Υπουργό σας, με αύξηση του αριθμού των αδειών, όχι μόνο τέσσερις. Ώστε να υπάρξει πραγματική δυνατότητα ελεύθερης ενημέρωσης και πληροφόρησης.

Και βέβαια θα έπρεπε να συμφωνήσουμε όλοι στη συνολική υλοποίηση της στρατηγικής για την καταπολέμηση της διαφθοράς, η οποία είχε εκπονηθεί επί ημερών μας από τον εθνικό συντονιστή για την καταπολέμηση της διαφθοράς, τον κ. Τέντε.

Κύριε Τσίπρα,

Εάν έχετε στοιχειώδη υπευθυνότητα και συναίσθηση των κρίσιμων συνθηκών για την πατρίδα μας, οφείλετε να υιοθετήσετε αυτές τις πρωτοβουλίες. Ίσως είναι η μοναδική υπηρεσία που έχετε να προσφέρετε πια στον τόπο. Είναι ωστόσο φανερό ως τώρα, ότι όσο τα κοινωνικά και πολιτικά δεδομένα αλλάζουν προς το χειρότερο για εσάς, τόσο πιο πεισματική γίνεται αυτή η νοσηρή αντίληψή σας περί εξουσίας και θεσμών. Αυτό το θεσμικό ροκάνισμα της χώρας δεν μπορεί να συνεχιστεί. Οι ρίζες της Δημοκρατίας μας βάλλονται από το κομματικό καρκίνωμα που δημιουργήσατε και εξαπλώνεται επιθετικά.

Η Κυβέρνησή σας τώρα πια δεν έχει τι να πει στο πεδίο της οικονομικής πολιτικής, της διαχείρισης του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος, στο πεδίο της Εξωτερικής Πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Όλη η αφήγησή σας ανατράπηκε. Απογυμνώθηκε από τα ψέματά της. Στις πόλεις και τα χωριά, στους δρόμους και τις πλατείες, ακούγεται μία βοή. Εσείς όμως, δεν την ακούτε. Κλεισμένος στο Μαξίμου, απομονωμένος στο σύστημα της παρέας που ονομάζετε διακυβέρνηση. Με κλειστή την Ηρώδου Αττικού από τα ΜΑΤ. Έχετε παραιτηθεί από την επίλυση των προβλημάτων. Το Κράτος είναι ανύπαρκτο και αδυνατεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αισθάνονται ασφυξία και αγανάκτηση.

Η Κυβέρνησή σας δεν είναι μόνο οικονομικά και κοινωνικά επώδυνη. Τείνει δυστυχώς να καταστεί εθνικά επικίνδυνη. Τολμήστε να δείτε από ψηλά την Ελλάδα που φτιάξατε. Δεν θα την αναγνωρίστε έτσι που την κάνατε. Στο Βορρά, κλειστά σύνορα. Απομόνωση και περιθωριοποίηση. Η ντροπή της Ειδομένης. Το Νταχάου του κ. Κουρουμπλή. Στα νησιά, χιλιάδες Ευρωπαίοι υπάλληλοι, μαζί με Τούρκους αστυνομικούς, επιτηρούν τη διαχείριση του μεταναστευτικού. 

Σε όλη τη χώρα, δεκάδες ή και εκατοντάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, άγνωστες και ανεξέλεγκτες, δρουν κατά βούληση. Οι πολίτες αισθάνονται την απόλυτη ανασφάλεια. Η χώρα είναι ανοχύρωτη και το Κράτος εκκωφαντικά απόν. Η πραγματική οικονομία βουλιάζει, 15 μήνες τώρα. Capital Controls πνίγουν κάθε οικονομική δραστηριότητα. Μνημόνιο αορίστου χρόνου. Φόροι, φόροι, φόροι. Αδιέξοδα για την οικογένεια, τους συνταξιούχους και την τρίτη ηλικία. Ανεργία και θρυμματισμένα όνειρα μιας νεολαίας που φτιάχνει βαλίτσες για να ξενιτευτεί.

Οι δήθεν νίκες σας αποδείχθηκαν πανωλεθρίες. Η Ελλάδα, επί ημερών σας, έγινε όχι μόνο οικονομικά, αλλά και γεωπολιτικά, χώρα υπό επιτροπεία, υπό επιτήρηση. Και σήμερα αποδείξατε ότι δεν μπορείτε να λειτουργήσετε σε ένα κλίμα στοιχειώδους συνεννόησης. Θέλετε συνεχώς πόλωση, όξυνση, διχασμό, λασπολογία. Αυτή είναι η φύση σας. Δεν αντέχετε τη συνεννόηση γιατί έτσι θα φανεί σε όλο της το μέγεθος η τραγική σας ανεπάρκεια.

Εδώ που έχουμε φτάσει, έχετε μόνο μια ωφέλιμη απόφαση για τον τόπο να πάρετε: Αφού δεν μπορείτε να κυβερνήσετε να παραιτηθείτε. Να φύγετε πριν σπρώξετε την χώρα στην καταστροφή. Οδηγήσατε 3 φορές τη χώρα σε εκλογές χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικός εθνικός λόγος παρά μόνο η εξυπηρέτηση των κομματικών σας στόχων. Τώρα υπάρχει εθνικός λόγος. Η Ελλάδα δεν σας αντέχει άλλο. Και επειδή, όπως φαίνεται, η Βουλή αυτή δεν μπορεί να δώσει άλλη λύση, να δώσει, λοιπόν, τη λύση ο λαός. Εδώ που φτάσατε τη χώρα, το κόστος της παραμονής σας είναι μεγαλύτερο από το κόστος της διαδικασίας απομάκρυνσής σας.

Δεν έχω αυταπάτες. Το πάθος σας για την εξουσία είναι τέτοιο που θα κάνετε ό,τι περνά από το χέρι σας για να μείνετε γαντζωμένος στην καρέκλα. Μην έχετε όμως καμία αμφιβολία. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Σύντομα θα είστε ο νεότερος τέως πρωθυπουργός που είχε ποτέ η Ελλάδα. Και μόνο τότε θα βγούμε από το τέλμα. Θα αναπνεύσει η χώρα και η Δημοκρατία.

.Άνθρακες ο θησαυρός... Τσίπρα

Δειλός, μοιραίος, τυχοδιώκτης, νάρκισσος. Ένας άνθρωπος που θέλει να κυβερνήσει το καράβι της χώρας μέσα σε τόσο μεγάλη φουρτούνα δεν μπορεί να συμπεριφέρεται όπως ο Τσίπρας. Όχι, αυτός δεν είναι ηγέτης, δεν μπορεί όχι μόνο να εμπνεύσει αλλά ούτε και να πείσει ότι είναι ικανός να μείνει στο Μαξίμου για πολλούς μήνες ακόμη.

Ο πρωθυπουργός, με τα 13.... «σκάνδαλα» που έβγαλε στο φως απλά έκανε όλη την Ελλάδα να γελάει μαζί του. Τόσο καταγέλαστος αρχηγός της κυβέρνησης ίσως δεν έχει περάσει ποτέ από το ελληνικό κοινοβούλιο. Ο μόνος του στόχος ήταν να χτυπήσει την κυβέρνηση Σαμαρά, η μόνη του αγωνία ήταν να συκοφαντήσει τον πρώην πρωθυπουργό γιατί είναι ο μόνος που μπορεί να «ξεβρακώσει» αυτή την κυβέρνηση.

Τι μάθαμε από την ομιλία του Τσίπρα στη Βουλή; Απολύτως τίποτε. Απλά καταλάβαμε γιατί αυτός ο λαοπλάνος κοροϊδεύει εδώ και μήνες τον ελληνικό λαό. Τα περίφημα σκάνδαλα που θα έβγαζε στο φως, οι παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη ήταν μια φούσκα και το μόνο που θα μείνει είναι η σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα χρήματα που έδωσαν οι τράπεζες σε κόμματα και ΜΜΕ. Καλοδεχούμενη, να δούμε ποιοι νταβατζήδες πήραν χρήματα και ποιοι έχουν αυτή τη στιγμή που μιλάμε αγαστές σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου. Οι ίδιοι που είναι χρεοκοπημένοι έχουν κάνει deal με τον κ. Τσίπρα και την παρέα του. Γιατί δεν τους στέλνει φυλακή;

Γιατί δεν τους διαλύει; Μα γιατί τους έχει ανάγκη για να του κάνουν τη βρόμικη δουλειά. Αλλά γι' αυτό έχει ο καιρός γυρίσματα...

Ξαναθυμήθηκε τον Παπασταύρου διαβάζοντας ουσιαστικά το «ρεπορτάζ» που έδωσε από νωρίς το πρωί το Μαξίμου στα «καρακόλια» της αριστερής δημοσιογραφίας. Ξέχασε να διαβάσει την απάντηση που έδωσε ο κ. Παπασταύρου και κάλεσε τον Μητσοτάκη να αποδοκιμάσει τον κ. Σαμαρά. Του ζήτησε να μην καλύπτει τον πρώην πρωθυπουργό, θέλοντας προφανώς να διχάσει τη ΝΔ. Τόσο μικρός...

Ξαναθυμήθηκε και τους εκβιαστές - δημοσιογράφους και τις... σχέσεις που είχαν με τη ΝΔ, όπως είπε. Μίλησε για τον Μουσσά και τις υπηρεσίες που υποτίθεται ότι προσέφερε στη ΝΔ και ο Μαυρίκος. Μία από τα ίδια δηλαδή, αθλιότητες σαν κι αυτές που έγιναν σε βάρος του κ. Κουμουτσάκου.

Και τέλος, για κερασάκι της τούρτας μίλησε για τη Ζίμενς. Έλεος πια. Πόσες φορές η χώρα θα μπορέσει να ακούει τα ίδια για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό που υπεγράφη επί κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου; Γιατί δεν κάνει μια απλή ερώτηση στον κ. Τσακαλώτο (και ξέρουμε τι εννοούμε μ' αυτά που λέμε) σχετικά με την κύρωση της σύμβασης; Να του πει τι έπρεπε να γίνει και πώς; Ντροπή του.

Με την πρωτολογία του ο κ. Τσίπρας απέδειξε για πιο λόγο πρέπει να κάνει την πιο έντιμη πράξη που έχει κάνει ποτέ στη ζωή του. Να παραιτηθεί και να βοηθήσει στο να σωθεί η πατρίδα.

Την ίδια ώρα που στην Ειδομένη πέφτει ξύλο, την ώρα που η οικονομία έχει βαρέσει διάλυση, την ώρα που προσφυγικό και αξιολόγηση έχουν τινάξει στον αέρα τη χώρα ο Τσίπρας συνεχίζει να παίζει τα ίδια επικοινωνιακά παιχνίδια. Λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς, λίγο από μέσα ενημέρωσης, λίγο από ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης και από ουσία τίποτε. Μηδέν. Αντί να λύσει τα προβλήματα της χώρας κάνει συζητήσεις στη Βουλή για να συσπειρώσει τους βουλευτές του και τους ψηφοφόρους του.

Τα νέα μέτρα 5,5 δισ. ευρώ έρχονται και είναι απαραίτητο να καλυφθούν από τις ανοησίες περί μάχης κατά της διαπλοκής. Ο λαός κατάλαβε ότι έχει να κάνει με πολιτικά νούμερα τα οποία μόνο σκοπό έχουν να καλύψουν τα εγκλήματά τους, τις παραλείψεις τους που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση τη χώρα.

.Η σύγκρουση Μητσοτάκη – Τσίπρα και το «παρακράτος» του Μαξίμου

Πέρα από τις τζάμπα μαγκιές και τα όσα καταγέλαστα ακούστηκαν κυρίως από την πλευρά του ψεκασμένου, η σκηνή που έμεινε στις μνήμες όλων, αν και ήταν δύο το πρωί, ήταν η σύγκρουση Τσίπρα με Μητσοτάκη και το επεισόδιο μεταξύ τους.

Για πρώτη ίσως φορά και οι δύο αρχηγοί ξέφυγαν και η κατάσταση ξέφυγε με τον Τσίπρα να σηκώνεται και να διακόπτει τον ομιλητή ζητώντας του να ανακαλέσει και τον αρχηγό της ΝΔ να του φωνάζει «καθίστε κάτω».

Ήταν η στιγμή που ο Κυριάκος κατηγόρησε τον Αλέξη για παρακράτος με αφορμή το δημοσίευμα του Έθνους της Κυριακής για τις συνομιλίες Μουσσά με Κουμουτσάκο. Ο Μητσοτάκης είπε ότι όλως τυχαίως η κυβέρνηση έδωσε τις συνομιλίες επιλεκτικά, δημοσιεύτηκαν από την εφημερίδα και αμέσως βγήκε η Γεροβασίλη να ζητήσει εξηγήσεις. Ο Τσίπρας εξερράγη ζητώντας να του πει ποιος έδωσε τις συνομιλίες ενώ ο Μητσοτάκης μίλησε για τον τρίτο της παρέας των εκβιαστών ο οποίος δε φαίνεται πουθενά στις συνομιλίες γιατί είναι Συριζαίος, εννοώντας τον δημοσιογράφο Χρ. Φράγγου ο οποίος πράγματι έχει «εξαφανιστεί», αλλά έχουν μείνει οι selfies του με τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη.

Το Antinews θα σας κάνει σήμερα μια ακόμη αποκάλυψη για την υπόθεση με το δημοσίευμα του Έθνους και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για το αν υπάρχει ή όχι παρακράτος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, λίγες ημέρες πριν από την δημοσίευση των διαλόγων Κουμουτσάκου – Μουσσά, στους οποίους δεν υπάρχει τίποτε μεμπτό παρά μόνο το «γλείψιμο» του δεύτερου στον πολιτικό, υπήρξε μυστική συνάντηση του επικεφαλής της ΕΥΠ Γιάννη Ρουμπάτη στο Μέγαρο Μαξίμου. Μπορεί να είναι τυχαίο και να έγινε απλή… ενημέρωση για διαδικαστικά θέματα, όμως, λίγο μετά εμφανίζονται οι διάλογοι.

Ερώτημα πρώτο: Ποιος έχει όλους τους διαλόγους στην κατοχή του; Περιλαμβάνονται στη δικογραφία ή εκεί υπάρχουν μόνο συγκεκριμένοι; Τους έχει η ΕΥΠ στο «βαλιτσάκι» της οποίας έγιναν οι καταγραφές; Και τέλος, ποιος μπορεί να έχει πρόσβαση στους διαλόγους αυτούς; Οι δημοσιογράφοι ή κάποιοι άλλοι;

Μετά από τη συνάντηση, λοιπόν, λίγες ημέρες αργότερα στο Έθνος της Κυριακής του επιχειρηματία Μπόμπολα, του οποίου το όνομα… εντελώς τυχαία στη συζήτηση στη Βουλή δεν ακούστηκε καθόλου αν και τις τελευταίες ημέρες έχει την τιμητική του, δημοσιεύει τους διαλόγους δημιουργώντας την εντύπωση ότι ο πολιτικός Κουμουτσάκος έχει σχέση με τον δημοσιογράφο – εκβιαστή. Όποιος διαβάσει το ρεπορτάζ γελάει με την ανοησία (;) της μεγάλης αποκάλυψης αφού το μόνο που βλέπει είναι πώς ένα «λαμόγιο» γλείφει έναν πολιτικό.

Δεν περνούν παρά μόνο λίγες ώρες και η Όλγα Γεροβασίλη ζητά εξηγήσεις από τη ΝΔ και τον Κουμουτσάκο για το δημοσίευμα, λες και ήταν… έτοιμη από καιρό. Ακολούθησαν όσα ακολούθησαν, η μήνυση στην κυβερνητική εκπρόσωπο και βεβαίως ο χαμός χθες στη Βουλή με τις καταγγελίες για παρακράτος.

Ερωτήματα που θέτουμε:

1.Ποιος έδωσε τους διαλόγους στην εφημερίδα;

2.Είναι προϊόν υποκλοπής, οπότε είναι κακούργημα; Να θυμίσουμε ότι μετά από το δημοσίευμα του Ψυχάρη με τη γάτα Ιμαλαΐων που υπονοούσε ότι έχει καταγραφές συνομιλιών, Παππάς και Γεροβασίλη είχαν «απαγορεύσει» τη δημοσίευση συνομιλιών που αποκτήθηκαν παράνομα, όπως ισχυρίζονταν. Τώρα γιατί έκαναν την πάπια;

3.Ισχύει ότι επελέγη η συγκεκριμένη εφημερίδα επειδή ο διευθυντής της έχει καλές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ; Είναι ο ίδιος διευθυντής ο οποίος κανόνισε τις συναντήσεις Τσίπρα – Μπόμπολα πριν το 2015 στο σπίτι του στην Κάντζα;

4.Ισχύει ότι τους διαλόγους τους έδωσε το παρακράτος της Αριστεράς στην συγκεκριμένη εφημερίδα γιατί ήξερε ότι θα τους δημοσιεύσει χωρίς αντιρρήσεις γιατί στο Μαξίμου θεωρούν το Έθνος «δικό τους μαγαζί»… μέχρι να τους αδειάσουν κι αυτούς βεβαίως;

5.Άραγε είναι ή όχι παρακράτος να δίνεις τους διαλόγους που έχει η ΕΥΠ και μετά να το παίζεις αθώα περιστερά και να ζητάς εξηγήσεις;

6.Γιατί δεν υπήρξε καμιά αναφορά του Τσίπρα και κυρίως του ψεκασμένου στο συγκρότημα Μπόμπολα αν και θα μπορούσαν να το κάνουν όπως έκαναν με τον Ψυχάρη; Μήπως το δημοσίευμα λειτούργησε ως ασπίδα προστασίας στον Πήγασο, ένα είδος εκδούλευσης για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρει στην κυβέρνηση η εφημερίδα Έθνος που τα βλέπει όλα «ροζ» τους τελευταίους μήνες;

7.Ποιος ο ρόλος του Παππά στο εν λόγω δημοσίευμα, όπως και σε άλλες «παρεμβάσεις» που κάνει στην συγκεκριμένη εφημερίδα;

Δεν είναι κακό να έχει ένα μέσο μια «αποκάλυψη». Να βρίσκει διαλόγους της ΕΥΠ εκεί που κανείς άλλος δε μπορεί να βρει. Μπράβο του Έθνους λοιπόν που τους βρήκε. Αλλά η ιστορία γράφει ότι η συμμετοχή στο παρακράτος του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφεται στην ιστορία ως καταγέλαστη πράξη που θα πληρωθεί στο τέλος. Είτε με την απαξίωση του μέσου στα μάτια των αναγνωστών είτε με το «άδειασμα» που θα του κάνει κάποια στιγμή η κυβέρνηση....

.Ο 21ος αιώνας, ο κόσμος και ο φόβος…

Ο αιώνας άλλαξε το 2001 και όχι το 2000, και δεν εννοώ με τον συμβολικό τρόπο… τις αλλαγής του νέου έτους, ή του νέου αιώνα. Ο κόσμος με την κατάρρευση των δίδυμων πύργων είχε μπει σε νέα διάσταση… Με την κατάρρευση, συνέβησαν πολλά ταυτόχρονα, τα οποία τα είδαμε να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας, και όταν αυτά κάτσαμε και τα βάλαμε κάτω και αρχίσαμε να τα αξιολογούμε, βλέπαμε ότι ναι μεν κάτι έχει αλλάξει αλλά αυτό δεν μπορούσαμε σε βάθος χρόνου, να το συνειδητοποιήσουμε, τι ακριβώς ήταν… και τι είδους επιπτώσεις είχε για το σύνολο.   Τι έμεινε από τα συντρίμμια, εκείνα ; μια αίσθηση… εκείνη του φόβου, του τι θα γινόταν τους επόμενους μήνες, ή τις επόμενες ημέρες. Αλλά αυτό θα το δούμε πιο αναλυτικά παρακάτω.

Το 2001, όπως έχω αναφερθεί αρκετές φορές είναι συμβολικά η «αλλαγή» του κόσμου, η Μέση Ανατολή, που από πάντοτε ήταν τόπος διαμάχης τόσο για τα κράτη της Ανατολής, όσο και για τους Δυτικούς, που μεγαλεπήβολες βλέψεις για τους τόπους αυτούς δεν έχαναν ποτέ τον καιρό τους να επέμβουν με κάποιο τρόπο, σε εκείνες τις περιοχές… ειδικότερα όταν ο δυτικός κόσμος εκβιομηχανίστηκε, και η ανάγκη για καύσιμη ύλη έγινε πρωταρχικής σημασίας … μια που το υπέδαφος της ήταν πάντα πλούσιο από το «μαύρο χρυσό». Ο οποίος ήταν η ευλογία αλλά ταυτόχρονα και η κατάρα της περιοχής αυτής… το λάθος της φύσης αν το πούμε συμβολικά. 

Όμως κάνοντας ένα ταξιδάκι, πίσω στο χρόνο όταν το 1914, ο κόσμος μπήκε στον 1^ο Παγκόσμιο πόλεμο, και τα μίση έφτασαν στο φόρτε τους, ο κόσμος τις Μέσης Ανατολής, ήταν και αυτός ένα καζάνι που έβραζε, τα κατάλληλα συστατικά έλειπαν για να το κάνουν να εκραγεί. Η λήξη του 1^ου Παγκοσμίου Πολέμου, 

το 1918, βρήκε τον κόσμο μοιρασμένο, και τον χάρτη ακόμη πιο τεμαχισμένο… η μέση ανατολή, είχε πλέον μοιραστεί με ύπουλο τρόπο στους νικητές…  ο τεμαχισμός είχε την ονομασία Ανατολικό ζήτημα, και ο 400 χρόνων κατακτητής της Μέσης Ανατολής, που άκουγε το όνομα Οθωμανική Αυτοκρατορία, πλέον συρρικνωνόταν, σ’ ένα κομμάτι γης, με όλα τα καλά και κακά στοιχεία μαζεμένα σε μια έκταση 779.452 τμ, όπου οι κουλτούρες και οι πολιτισμοί έχουν στριμωχθεί…  όσο για την υπόλοιπη Μέση Ανατολή, ο κόσμος τους άλλαξε και αυτών ριζικά. 

Και  με το τέλος του 2^ου παγκοσμίου πολέμου  το1945, ο κόσμος άλλαξε ακόμη περισσότερο, και η αυγή του Ψυχρού πολέμου το 1946, και τον κόσμο να πολεμά όχι με όπλα πλέον αλλά με Ιδεολογικά φαντάσματα, άλλαξε ακόμη περισσότερο την Μέση Ανατολή. Με την Δημιουργία σφαιρών επιρροής, όπου ο κάθε «Ισχυρός» δια αντιπροσώπων καθόριζε τα μέτρα και τα σταθμά των περιοχών αυτών.

Ποίος είναι όμως ο φόβος στον οποίος αναφέρομαι … αυτό είναι μια ερώτηση, την οποία θα πρέπει να την απαντήσω σε δυο σκέλη. Τα οποία καλύπτουν δυο διαφορετικές χρονολογικές περιόδους.

1.       Κατά την περίοδο του ψυχρού πολέμου, (ναι, έχω αναφερθεί αρκετές φορές σε αυτήν την Ιστορική περίοδο, όμως κακά τα ψέματα, αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για πάρα πολλά γεγονότα τα οποία ακολούθησαν τον κόσμο μας σε πολύ μεγάλο φάσμα, και με επιπτώσεις σε πολλές χώρες).

 Ο κόσμος χωρισμένος σε σφαίρες επιρροής, και Ιδεολογικά στρατόπεδα, ζούσε την παράνοια του Πυρηνικού ολέθρου, και οι εικόνες όπως πυρηνικά μανιτάρια προβάλλονταν σε σχολικές αίθουσες, και χώρους συνεστίασης, δίνοντας έτσι μια εικόνα ότι ο κόσμος είναι από στιγμή σε στιγμή, έτοιμος να εκραγεί. 

Η Δύση, αντιπάλευε με το «Σοβιετικό Τέρας» που βρισκόταν στην άλλη άκρη της Σκακιέρας, και αντιστρόφως. Η προπαγάνδα, δημιούργημα ως επί το πλείστον του Ναζιστικού καθεστώτος στην διάρκεια του πολέμου, λειτούργησε ως πρώτης τάξεως μέσον για την επιβολή των Ιδεών και την σταδιακή πλύση εγκεφάλου (Brain wash) τόσο της πλευράς της Δύσης όσο και εκείνης της «κακής Ανατολής». 

Σε τέτοιο βαθμό που χώρες του Βορειοατλαντικού συμφώνου (ΝΑΤΟ), δεν αρκέστηκαν στο να φτιάξουν απλά καταφύγια για την περίπτωση, πυρηνικού πολέμου, αλλά να δημιουργήσουν και μαθήματα σε όλες τις τάξεις του εκπαιδευτικού συστήματος.

 Αν και αυτή η τρέλα επικράτησε τα πρώτα 20 χρόνια από το 1946, όταν πια χαλάρωσαν κάπως τα πράγματα, αυτό που έμεινε πίσω σε όλο αυτό δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα αίσθημα το οποίο κατάφερε να κυριαρχήσει σε ένα μέρος κάθε κοινωνικής ομάδας και τάξης.
Εκείνο του Φόβου…

2.       Ας πάμε σε πιο πρόσφατα γεγονότα, του περασμένου χρόνου… το 2015, είναι η χρόνια, όπου ο κόσμος άρχισε να νιώθει ξανά και ξανά αυτό το αίσθημα. 

Πως προέκυψε αυτό; Απλούστατα με δυο πολύ απλές κινήσεις, μέσα σε μια χαώδης σκακιέρα που εκτείνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, δίχως να βλέπεις που είναι η αρχή και που το τέλος… δίχως να βλέπεις ποιες είναι οι κινήσεις που γίνονται. Τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι τον περασμένο μήνα, αποτέλεσαν ένα σκηνικό, βγαλμένο από σκηνές κάποιας χολιγουντιανής ταινίας…  κάθε άλλο παρά αυτό ήταν, αποτελούσαν ένα καλοσχεδιασμένο χτύπημα, μιας ομάδας ανθρώπων που γνωρίζουν τα πάντα, για τον εχθρό τους. 

Διότι για όσους δεν το γνωρίζουν ή δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, ο νέος «εχθρός» της δύσης , έχει δυτικοσπουδαστεί  και έτσι γνωρίζουν τον αντίπαλο τους εκ των έσω… όσο παράξενο και αν ακούγεται είναι σαν αυτοί  να έχουν ανατραφεί από τον ίδιο τον Δυτικό κόσμο, αλλά μέσα τους, εκείνη η φλόγα του Ισλάμ κυριαρχεί, εκείνο το ανεξήγητο στοιχείο της ανατολής σε συνδυασμό με τον φανατισμό έχει καταφέρει να γίνει ένας 1^ης τάξεως αντίπαλος.

Εκείνοι λοιπόν, σκορπώντας εκείνες τις ημέρες τον τρόμο, μέσα στις Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, αλλά και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού (πιο μεμονωμένα τα εκεί περιστατικά), έφεραν στο φως κάτι στο οποίο η Δύση, είχε εφησυχαστή… ότι ποτέ αυτό το οποίο επικρατούσε στην Μέση Ανατολή, δεν επρόκειτο να έρθει ποτέ στην γειτονία μας… αποτελούσε μια κατάσταση, η οποία κατά τα φαινόμενα, δεν ήταν «δυνατόν» να γίνει αντιληπτή σε ένα Δυτικό κράτος.

 Όμως τα γεγονότα… μας διέψευσαν όλους πανηγυρικά…

Κλείνοντας, πρέπει να θέσω κάτι ακόμη, σχετικά με το φόβο, τον κόσμο και τον 21^ο αιώνα, το ζήτημα του φόβου, το επεξεργάζεται ο άνθρωπος από την εποχή που άρχισε να δημιουργεί τις πρώτες κοινωνίες. Αποτελεί το πηγαίο ερώτημα για το πώς αισθάνεται ο άνθρωπος σε κάθε κατάσταση της ζωής του, χαρακτηριστικό, είναι ότι οι Έλληνες τον είχαν κάνει καρπό του παράνομου έρωτα τις Αφροδίτης με τον θεό του πολέμου, δίνοντας του έτσι έναν ξεχωριστό συμβολισμό.  

Το όνομα δεν δόθηκε τυχαία, συμβολίζει την αγονία των δυο εραστών και τον φόβο μην γίνει γνωστός ο παράνομος δεσμός τους ανάμεσα στους άλλους θεούς… ( ο καθένας μπορεί να δώσει την δική του ερμηνεία). Ο φόβος όμως αποτέλεσε ιδιαιτέρας τιμητικής θέσης ανάμεσα στουςΣπαρτιάτες, οι οποίοι ως Στρατιωτικός Λαός, του έδωσαν ιδιαίτερο Ναό στον οποίο γίνονταν τελετές προς τιμήν του, τόσο στον ναό, όσο και σε τελετές προ της μάχης, με θυσία ζώων προς τιμήν του. Σε όλη την διάρκεια της Ιστορίας, ο Φόβος αποτελεί ένα παράδειγμα για πολλές φάσεις του ανθρώπινου είδους.

Κλείνοντας, πρέπει να θέσω κάτι ακόμη, σχετικά με το φόβο, τον κόσμο και τον 21^ο αιώνα, το ζήτημα του φόβου, το επεξεργάζεται ο άνθρωπος από την εποχή που άρχισε να δημιουργεί τις πρώτες κοινωνίες. Αποτελεί το πηγαίο ερώτημα για το πώς αισθάνεται ο άνθρωπος σε κάθε κατάσταση της ζωής του, χαρακτηριστικό, είναι ότι οι Έλληνες τον είχαν κάνει καρπό του παράνομου έρωτα τις Αφροδίτης με τον θεό του πολέμου, δίνοντας του έτσι έναν ξεχωριστό συμβολισμό.  Το όνομα δεν δόθηκε τυχαία, συμβολίζει την αγονία των δυο εραστών και τον φόβο μην γίνει γνωστός ο παράνομος δεσμός τους ανάμεσα στους άλλους θεούς… ( ο καθένας μπορεί να δώσει την δική του ερμηνεία).

 Ο φόβος όμως αποτέλεσε ιδιαιτέρας τιμητικής θέσης ανάμεσα στουςΣπαρτιάτες, οι οποίοι ως Στρατιωτικός Λαός, του έδωσαν ιδιαίτερο Ναό στον οποίο γίνονταν τελετές προς τιμήν του, τόσο στον ναό, όσο και σε τελετές προ της μάχης, με θυσία ζώων προς τιμήν του. Σε όλη την διάρκεια της Ιστορίας, ο Φόβος αποτελεί ένα παράδειγμα για πολλές φάσεις του ανθρώπινου είδους.
Όσον αφορά τον κόσμο, θα επαναλάβω ξανά εκείνα τα σοφά λόγια τουΘουκυδίδη:

«Από πλευράς της ανθρώπινης φύσης, θα είναι όμοια ή παραπλήσια»

Ο κόσμος παρά το γεγονός ότι έχει την γνώση στα χέρια του πλέον δεν θα πάψει να μην μαθαίνει… και δυστυχώς, αρχίζω και διαπιστώνω όσο  ο καιρός περνάει ότι ο άνθρωπος μεταλλάσσετε σε ένα στρείδι, το οποίο κλεισμένο μέσα στο σκληρό κέλυφος του δεν αφήνει τίποτα να το επηρεάσει… και κυρίως τίποτα να μην ανοίξει το μυαλό του, να μην τον κάνει να μάθει.


Όσο για τον 21^ο αιώνα, πρόσφατα, κατέληξα να τον θεωρώ μια αλληγορία, τι θέλω να πω με αυτό… ότι ο αιώνας τον οποίο διανύουμε, είναι ένα υπονοούμενο, ότι ζούμε μέσα  σε φαντάσματα και χαλάσματα, των ίδιων μας των δαιμόνων… ξέρετε οι Ιστορικοί τείνουν να δίνουν κάποιο ιδιαίτερο όνομα σε κάθε αιώνα που περνάει, για παράδειγμα: Χρυσός αιώνας (5^ος αιώνας πχ),Μεσαίωνας, Αναγέννηση κλπ… αν μπορούσαμε να δώσουμε ένα όνομα στον τρέχοντα αιώνα, είναι ένα είναι που μου έρχεται πιο συχνά στο νου…

«Αιώνας του Φόβου…»

Συντάκτης:Μοργιαννίδης Θεόδωρος.

.Μήπως έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας;

 Η Ελλάδα, η χώρα του φωτός παρελαύνει πρώτη σε μια θλιβερή λίστα. Απο την άλλη, σε μια άλλη έρευνα αναφορικά με το ποσοστό ευτυχιας στο Dubai, αυτοί που δηλώνουν πως δεν είναι ευτυχισμένοι ανήκουν μόλις στο 10% του πληθυσμού. 
Είναι γεγονός απο πολλές απόψεις οτι η οικονομική ευημερία(μετρήσιμη με αριθμούς σαν ποσοστό ΑΕΠ, ΔΤΚ, ΑΝΕΡΓΙΑ κτλ.) συνδέεται άμεσα με το well being είτε το δούμε από πλευράς ψυχολογίας πχ. Maslow που για να αρχίσεις να ασχολείσαι με τα ανώτερα επίπεδα της πυραμίδας πρέπει να έχεις πρώτα ικανοποιήσει τις βασικές σου ανάγκες (τροφή, στέγη, ρουχισμό, ασφάλεια κτλ) είτε το δούμε σαν απλά μαθηματικά όπου τα κουκιά δεν βγαίνουν κ εσύ σπρώχνεις το κάρο σκυφτός και απλά προσπαθείς να πληθύνεις το σπόρο. 

Ο σπόρος όμως είναι σάπιος, μεταλλαγμένος και μάλιστα τροποποιημένος σε τέτοιο βαθμό που παίζει με την ψυχοσύνθεση σου, σε διώχνει μακρυά από αυτούς που αγαπάς (μετανάστευση), καταβρωχθίζει την ζωή σου (αν είσαι "τυχερός" κ δουλεύεις με υπερωρίες, εκμετάλλευση κ αίμα πληρώνεις το τίμημα) και αν είσαι ο 1 στους 2 κάτω των 25 ετών ή το 25% των άνω πάλι βυθίζεσαι γιατί βλέπεις τα όνειρα σου να κάνουν φτερά και να πετάνε μακρυά από εσένα. 

Εγώ παρόλα αυτά, έχοντας την κοιλιά μου χορτάτη βέβαια (δεν το παίζω φιλόσοφος ή σωτήρας) και πληρώνοντας το δικό μου τίμημα, μένω να αναρωτιέμαι.... Μήπως έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας; Μήπως έχουμε στηρίξει τα πάντα στην ύλη και μας καταπίνει; Και αν ναι τι μπορούμε να κάνουμε;

.Αντι-ΣΥΡΙΖΑ ή «γαλάζιος» ΣΥΡΙΖΑ;

Τ​​ην εποχή της εκλογής αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία όλοι έψαχναν να βρουν έναν «αντι-Τσίπρα», αλλά ουδείς διευκρίνιζε πώς πρέπει να είναι αυτός. Ο κομματικός στρατός (και οι παρατρεχάμενοι που σιτίζονται από τον κρατικό κορβανά) στην ουσία έψαχνε έναν Τσίπρα, αλλά με «γαλάζια» φανέλα.

 Ηθελαν κάποιον να παραμυθιάζει τους πολίτες για να συνεχίσουν αυτοί την παλιά τους τέχνη, που είναι η διαχείριση των ωφελημάτων του κράτους. Τελικά η κοινωνία των πολιτών εναντιώθηκε στα σχέδια του κομματικού μηχανισμού και επέλεξε τον πιο «αντι-Τσίπρα» (ήτοι τον πιο φιλελεύθερο) πολιτικό που ήταν διαθέσιμος.

Δεν γνωρίζουμε πώς θα τα καταφέρει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στη διαχείριση του κομματικού του στρατού, αλλά είναι πολλοί εκείνοι που τον πιέζουν να κάνει τη Ν.Δ. «αντι-ΣΥΡΙΖΑ», δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ με «γαλάζια» φανέλα. Σε δικτυακούς τόπους της λαϊκιστικής δεξιάς διαβάζουμε ότι «αντί η Ν.Δ. να “ανέβει στα κάγκελα”, δεν κάνει τίποτα» (Antinews, 5.3.2016), δηλαδή ότι η Ν.Δ. πρέπει να κάνει την ισοπεδωτική αντιπολίτευση που έκανε ο αντίπαλός της.

Βεβαίως, ο λαϊκισμός (αριστερός και δεξιός) προτείνει πάντοτε μια απλοϊκή λύση στα προβλήματα. Στο άθλιο «ή εμείς ή αυτοί» του ΣΥΡΙΖΑ, η λαϊκιστική δεξιά πονάει για το γεγονός ότι «ο Κυριάκος με τον Τσίπρα... μπορεί να μην είναι φίλοι, αλλά δεν είναι εχθροί». Τυφλωμένοι από το θέλγητρο της εξουσίας, κάποιοι στη Ν.Δ. ξεχνούν ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν εχθροί, αλλά μόνον αντίπαλοι. Οποτε η πολιτική αντιπαλότητα έγινε εχθρότητα την πλήρωσε ο τόπος· πολύ πιο ακριβά απ’ ό,τι την πληρώνει σήμερα.

Αν και είναι δικαιολογημένη η οργή πολλών για τα αντιπολιτευτικά και κυβερνητικά καμώματα του ΣΥΡΙΖΑ, το λαϊκιστικό «ή εμείς ή αυτοί» δεν απαντά στα σύγχρονα προβλήματα της χώρας. Είτε μας αρέσει είτε όχι αυτό, το λαϊκιστικό συνονθύλευμα είναι υπαρκτή δύναμη στην ελληνική κοινωνία –πιθανότατα αντικατοπτρίζει τη σύγχυσή της– και η απάντηση πρέπει να είναι πιο επεξεργασμένη από τα μετωπικά γιούργια που προτείνουν κάποιοι. 

Eίδαμε και τα χαΐρια αυτού του τύπου της σύγκρουσης κατά το δημοψήφισμα του 2015. Τότε ολόκληρη η έμφρων πολιτική ηγεσία και βαριά ονόματα της ιστορίας τάχθηκαν υπέρ του «Ναι» για να προκύψει 61% «Οχι»· και μάλιστα σε ένα δημοψήφισμα που, αν το «Οχι» δεν γινόταν «Ναι» από τον κ. Αλέξη Τσίπρα, θα μπορούσε να έχει δραματικές συνέπειες για τον τόπο.

Το ερώτημα «τι κάνουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ;» είναι παραπλανητικό. Αναδεικνύει το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς σε πρόβλημα, ενώ είναι απλώς το σύμπτωμα του λαϊκισμού που κυριαρχεί στη χώρα. Στον τελευταίο ουδέποτε αντιπαρατέθηκαν στα σοβαρά η πολιτική και η πνευματική ηγεσία του τόπου, αλλά αντιθέτως με πράξεις ή παραλείψεις τους τον ενίσχυσαν. 

Η υιοθέτηση της λαϊκιστικής ατζέντας του αντιμνημονίου από τον κ. Αντώνη Σαμαρά την περίοδο 2010-2012 έδωσε αστική νομιμοποίηση στην παραφροσύνη του ΣΥΡΙΖΑ, της Χρυσής Αυγής, κ.λπ.· τα «Ζάππεια» εκπαίδευσαν ένα μεγάλο μέρος του συντηρητικού κόσμου στην ανοησία της παροχολογίας. Δυστυχώς ο λαϊκισμός δεν καταπολεμείται με αντίθετο λαϊκισμό. Τρέφεται από αυτόν. Οσο για την πνευματική ηγεσία, αυτοί θλίβονται αναμεταξύ τους για το πού βαδίζει η χώρα.

Είναι δύσκολη η καταπολέμηση του λαϊκισμού, όχι μόνο γιατί τάζει πολλά, αλλά διότι είναι εύπεπτος. Αντλεί δύναμη από τις απλοϊκές λύσεις –από το «έξω οι ξένοι» μέχρι το «τέλος της λιτότητας με ένα νόμο κι ένα άρθρο»– που προτείνει για έναν όλο και πιο πολύπλοκο κόσμο. Αλλά είναι μια μάχη που και η Ν.Δ. πρέπει να δώσει, και όχι να υποταχθεί σ’ αυτόν.

 ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

.Η φάκα

Ε​​χω μερικές φορές τον φόβο ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών και οι σύμμαχοί του δίνουν αβέρτα σχοινί στην ελληνική κυβέρνηση... Η επιφανειακή ανάγνωση λέει ότι η Ευρώπη δεν θέλει μια ελληνική κρίση την ώρα που κλυδωνίζεται από τα τρομοκρατικά χτυπήματα, την προσφυγική κρίση και την απειλή του Brexit.

 Πράγματι, είναι σαφές πως καταβάλλεται κάθε προσπάθεια να μαλακώσει κάπως η ελληνική αξιολόγηση και να ικανοποιηθούν οι πολιτικοί στόχοι του κ. Τσίπρα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις κύριες συντάξεις. Η γραμμή είναι πλέον σαφής: «Συμφωνήσαμε ένα πλαίσιο το περασμένο καλοκαίρι, το πώς θα πετύχετε τους στόχους είναι δικό σας θέμα».

Κάπου εκεί, λοιπόν, συναντώνται οι κυβερνητικές ιδεοληψίες με την πρόθεση των Ευρωπαίων να μην ταράξουν τα νερά. «Τι θέλετε, αύξηση εισφορών;», ρωτούν και συμπληρώνουν: «Κανένα πρόβλημα». «Θέλετε και άλλους φόρους; Βάλτε όσους νομίζετε». Στα χαρτιά, λοιπόν, για ακόμη μία φορά, όλα θα μοιάζουν τακτοποιημένα και «τα νούμερα θα βγαίνουν». 

Για τις μεταρρυθμίσεις δεν γίνεται μεγάλη συζήτηση γιατί οι πλέον ειδήμονες έχουν καταλάβει ότι το μεταρρυθμιστικό όχημα έχει κολλήσει για τα καλά στη λάσπη. Για τις ιδιωτικοποιήσεις επίσης δεν υπάρχουν μεγάλες ελπίδες, πλην του λιμανιού του Πειραιά, διότι το ενδοκυβερνητικό αντάρτικο απομακρύνει την πιθανότητα να ολοκληρωθεί επιτυχώς και σύντομα κάποια θεαματική συναλλαγή. 

Οπότε, «τα νούμερα να βγαίνουν» και όλα καλά. Αυτό άλλωστε που ενδιαφέρει αυτή την ώρα είναι να μη χρειαστεί η έγκριση, από το γερμανικό ή άλλο βορειοευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ελληνικού αιτήματος για πρόσθετη χρηματοδότηση.

Η κυβέρνηση είναι ευτυχής γιατί πιστεύει ότι έχει τον κ. Σόιμπλε με το μέρος της. Δεν βλέπει προφανώς τη φάκα. 

Με τους φόρους που σχεδιάζει και την αύξηση των εισφορών η οικονομία θα επηρεασθεί αρνητικά, ενδεχομένως και πολύ αρνητικά. Δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής προσέγγισης. Μια απλή βόλτα στην αγορά θα πείσει κάθε υπουργό ή άλλο αρμόδιο για του λόγου το αληθές. Ο κ. Τσίπρας πιστεύει στο καλό σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η αξιολόγηση θα φέρει αναπτυξιακό σοκ μέσω της αποπληρωμής των κρατικών οφειλών και της βελτίωσης του επενδυτικού κλίματος. 

Μακάρι να έχει δίκιο και να πληρώσει παράλογα, αλλά προσωρινά, το τίμημα το παραγωγικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Πάντως, επενδυτικό σοκ με τη σημερινή σύνθεση της κυβέρνησης δεν βλέπω. Εκτός αν ορισμένοι πολέμιοι της επιχειρηματικότητας αποδειχθούν μαέστροι και καταφέρνουν να διώχνουν τους επενδυτές στα λόγια, αλλά να τους πείθουν στην πράξη να βάλουν τα λεφτά τους στη χώρα μας.

Ο κίνδυνος, όμως, είναι να βρεθούμε όλοι, και η κυβέρνηση και η κοινωνία, σε αδιέξοδο σε λίγους μήνες, όταν συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα τα νούμερα δεν βγαίνουν. Ακόμη και το πιο φιλοευρωπαϊκό κομμάτι της κοινωνίας θα γυρίσει και θα πει «δεν πάει άλλο». Ο κ. Σόιμπλε θα έχει δώσει όλο το σχοινί που ζητούσε ο κ. Τσίπρας για να... πνιγεί, μαζί του όμως θα έχει πνιγεί και ό,τι έχει απομείνει όρθιο στον παραγωγικό ιστό. 

Και είναι πολύ εύκολο μέσα στις συνθήκες αδιέξοδου τέλματος να ενταθούν οι φωνές που θα ζητούν επίμονα εκείνο που ήθελε ο κ. Σόιμπλε πέρυσι το καλοκαίρι, ένα λυτρωτικό τάιμ άουτ από τον ζουρλομανδύα ενός προγράμματος που δεν επρόκειτο ποτέ να υλοποιηθεί. Θα είναι, βεβαίως, πολύ άδικο και κρίμα να φτάσουμε εκεί, έπειτα από τόσο πόνο, κόπο και δρόμο.  

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ