.Τα 9 σημεία της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας για το προσφυγικό Τι προβλέπει

Έναρξη της επαναπροώθησης παράτυπων μεταναστών απο τα ελληνικά νησιά στην Τουρκία από την Κυριακή 20 Μαρτίου, χρηματοδότηση της Άγκυρας με 3+3 δις ευρώ, άνοιγμα ενός μόνον κεφαλαίου των ενταξιακών διαπραγματεύσεων που δεν έχει μπλοκάρει η Κύπρος και άρση της βίζας υπό αυστηρές προϋποθέσεις, περιλαμβάνει η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας που έκλεισε σήμερα ανάμεσα στους ηγέτες των 28 και τον Αχμέτ Νταβούτογλου.

Η συμφωνία των 9 σημείων περιλαμβάνει το σχέδιο ανταλλαγής Σύρων προσφύγων σε βάση «έναν προς έναν» δίνοντας καταρχάς 72.000 θέσεις απ’ ευθείας μετεγκατάστασης στην ΕΕ, ενώ εναποθέτει στην Ελλάδα όλο το δαιδάλωδες έργο ταυτοποίησης και εξέτασης των αιτήσεων ασύλου των προσφύγων.

Τα 9 βασικά σημεία της συμφωνίας είναι, συνοπτικά, τα εξής:

1. Όλοι οι παράτυποι μετανάστες που φθάνουν από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά θα επιστρέφονται στην Τουρκία, από τις 20 Μαρτίου του 2016.  

Για όσους νομιμοποιούνται να υποβάλουν αίτηση ασύλου προβλέπεται ότι η αίτησή τους θα εξετάζεται από τις ελληνικές αρχές εξατομικευμένα, με βάση τη διεθνή νομοθεσία και σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ.

Όσοι μετανάστες δεν υποβάλουν αίτηση ασύλου, ή η αίτησή τους απορρίπτεται θα επιστρέφουν στην Τουρκία. Τουρκία και Ελλάδα θα αναπτύξουν συνδέσμους που θα διευκολύνουν τη διαδικασία.

2. Για κάθε Σύρο που επιστρέφει στην Τουρκία από τα ελληνικά νησιά, ένας άλλος Σύρος θα μετεγκαθίσταται απ’ ευθείας από την Τουρκία στην ΕΕ.

Προτεραιότητα θα δίνεται σε όσους δεν έχουν μπει στο παρελθόν, ή έχουν επιχειρήσει να μπουν, παράτυπα στην ΕΕ.

Με βάση την ήδη ισχύουσα συμφωνία του Ιουλίου του 2015, υπάρχουν διαθέσιμες ακόμη 18.000 θέσεις μετεγκατάστασης. Οι ανάγκες για πρόσθετες, πέραν αυτού του αριθμού, μετεγκαταστάσεις θα καλυφθούν μέσω εθελοντικής προσφοράς με όριο τις επιπλέον 54.000 θέσεις (σύνολο: 72.000 θέσεις μετεγκατάστασης).

Και αυτός ο αριθμός μπορεί να αναθεωρηθεί εάν χρειαστεί.

3. Η Τουρκία θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να αποτρέψει νέες ροές μεταναστών προς την ΕΕ, είτε διά θαλάσσης, είτε διά ξηράς.

4. Όταν οι παράτυπες ροές σταματήσουν, ή μειωθούν σημαντικά, θα τεθεί σε ισχύ - σε εθελοντική βάση - πρόγραμμα εθελοντικής υποδοχής προσφύγων.

5. Η διαδικασία άρσης του καθεστώτος ταξιδιωτικής βίζας για τους Τούρκους πολίτες θα επιταχυνθεί, με στόχο την πλήρη άρση το αργότερο έως το τέλος Ιουνίου του 2016, υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα πληροί όλα τα προαπαιτούμενα.

6. Η ΕΕ θα επιταχύνει την αποδέσμευση των αρχικών κονδυλίων των 3 δις ευρώ προς την Τουρκία. Αφού εξαντληθούν αυτοί οι πόροι και, υπό την προϋπόθεση ότι θα τηρηθούν οι δεσμεύσεις, η ΕΕ θα προχωρήσει και σε πρόσθετη χρηματοδότηση της Τουρκίας, με επιπλέον 3 δις ευρώ, έως το τέλος του 2018.

7. Η ΕΕ και η Τουρκία χαιρετίζουν τη συνεχιζόμενη διαδικασία για την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης.

8. Η ΕΕ και η Τουρκία αποφάσισαν το άνοιγμα του Κεφαλαίου 33 της ενταξιακής διαπραγμάτευσης της Τουρκίας (κεφαλαίου που αφορά τον προϋπολογισμό), στη διάρκεια της ολλανδικής προεδρίας. Η προπαρασκευαστική εργασία για το άνοιγμα κι άλλων κεφαλαίων θα συνεχιστεί σε ταχύτερους ρυθμούς, και με βάση τους ισχύοντες κανόνες.

9. Η ΕΕ και η Τουρκία θα εργαστούν από κοινού για την βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης εντός της Συρίας, κυρίως σε περιοχές κοντά στα τουρκικά σύνορα όπου ο τοπικός πληθυσμός θα μπορούσε να είναι πιο ασφαλής.

.Το «μπουλούκι» του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει φιέστα, η ΝΔ τι ετοιμάζει

Πώς τα κατάφερε πάλι η Νέα Δημοκρατία να βάλει το κεφάλι στην άμμο δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Πώς κατάφερε να βγάλει μόνη της τα μάτια της είναι απίστευτο. Όλοι συζητούν για τις εξελίξεις στο χώρο της Δεξιάς αντί να βλέπουμε το χάλι της κυβέρνησης.

Ανεξαρτήτως αν είχε δίκιο ο Φαήλος ή ο Μητσοτάκης ή ο πάσα ένας, αυτό που βγαίνει περισσότερο απ' όλα είναι ότι έχουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ να σφάζονται αλλά να βγάζουν στον κόσμο «ανακωχή» κι έχουμε μια Νέα Δημοκρατία να ομφαλοσκοπεί και να εμφανίζει τάσεις διάλυσης.

Ο ένας σκέφτεται πώς θα κάνει αντιπολίτευση από το Κολωνάκι, ο άλλος, δεν έχει αποφασίσει αν θα χαϊδεύει ακόμη τον Τσίπρα ή θα τον τσακίσει, ο τρίτος αν θα κάνει κόμμα και ο τέταρτος αν θα είναι πιο δεξιός και πιο πατριώτης από τον άλλον.

Μα είναι αυτή η Νέα Δημοκρατία που εξέλεξε αρχηγό πριν από τρεις μήνες; Είναι αυτό κόμμα που προηγείται στις δημοσκοπήσεις; Είναι αυτή η ελπίδα για τον κόσμο που δεν έχει που να ακουμπήσει; Είναι ο Μητσοτάκης ικανός να χτυπήσει στα ίσια τον Τσίπρα και την ηγεμονία της Αριστεράς όταν δεν είναι ικανός να κάνει συνθέσεις στο κόμμα;

Δεν είναι εικόνα αυτή σε ένα κόμμα που θα κυβερνήσει (αν κυβερνήσει) σύντομα να εμφανίζεται διχασμένο, ο ένας πλακωμένος με τον άλλον, οι συνιστώσες να αντιπαλεύουν η μία την άλλη και ο αρχηγός να μην είναι ικανός να τους μαντρώσει όλους.

Άραγε έχουν καταλάβει στη Συγγρού ότι την Τρίτη ο Αλέξης και ο Πάνος ετοιμάζονται να τους... πάρουν τα σκαλπ; Ότι θα βγάλουν χαρτιά, θα ανεμίσουν λίστες, θα πετάξουν ονόματα και θα ρίξουν και λάσπη προκειμένου να κερδίσουν τις εντυπώσεις; Να ξεχάσουμε τον «Μακεδονομάχο» Μουζάλα, να πάψουμε να ασχολούμαστε με το έγκλημα του προσφυγικού, να μην ενδιαφερόμαστε για τις μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις και για τη νέα φοροκαταιγίδα. Το «μπουλούκι» του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει φιέστα, η ΝΔ τι ετοιμάζει; Να κάθεται να ακούει τον Πανούλη να το παίζει ιεροκήρυκας της διαφάνειας; Να βλέπει τον Αλέξη να είναι ο νέος εχθρός των νταβατζήδων και ο Κυριάκος να εμφανίζεται ότι ταυτίζεται με αυτούς;

Για να καταλάβετε τι έχουν κάνει, μόλις πριν από μερικές εβδομάδες πήγε ο Μητσοτάκης στον ΔΟΛ και συναντήθηκε με τον Ψυχάρη ο οποίος δημοσιοποίησε τη συνάντηση αυτή. Τώρα ο Ψυχάρης απολογείται στη δικαιοσύνη ενώ οι φήμες λένε ότι την Τρίτη ο Αλέξης θα... γλεντήσει με τη γάτα Ιμαλαΐων. Τι θα κάνει ο Κυριάκος αν του κραδαίνει τις φωτογραφίες του με τον Ψυχάρη και τους διευθυντές του ΔΟΛ; Μια χαρά τα κατάφεραν...

Το βασικότερο πρόβλημα, όμως, της ΝΔ είναι ότι δεν έχουν στίγμα. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος προσανατολισμός, μια γραμμή για το πώς θα επιτεθούν στην κυβέρνηση, πώς θα αντιμετωπίσουν όλα όσα συμβαίνουν, ποιες προτάσεις θα καταθέσουν. Αλλά λόγια ν΄ αγαπιόμαστε, χαλαρά μην ξυπνήσει το παιδί και ο Αλέξης να κάνει πάρτι με το Μαξίμου φωταγωγημένο.

Ξυπνάτε παιδιά, σας πήρανε φαλάγγι. Όσο εσείς ασχολείστε με τα... οικογενειακά σας ο Τσίπρας καταστρέφει τη χώρα.

.Η φάση της σήψης

Ενας έμπειρος πολιτικός (από τους τελευταίους που εξακολουθούν να λένε «η Ελλάς», αντί του καθιερωμένου πλέον «η Ελλάδα»...) έλεγε τις προάλλες σε κύκλο φίλων του, έπειτα από μια επισκόπηση της επικαιρότητας, ότι «η Ελλάς δεν διαλύεται· η Ελλάς σαπίζει και αυτό είναι χειρότερο». Παρακολουθώντας, όπως όλοι, την εξέλιξη της «υπόθεσής μας» στην Ειδομένη, αναρωτιέμαι μήπως έχουμε πράγματι περάσει στην επόμενη φάση της παρακμής. Τη διάλυση τη ζήσαμε και τη ζούμε.

 Αφότου κόπηκε η χρηματοδότηση της κατανάλωσης με δάνεια, τη ζούμε στον κατακερματισμό της κοινωνίας σε μικρά και μεγάλα συμφέροντα, που το καθένα τους μάχεται για τα δικά του προνόμια εις βάρος των υπολοίπων. Μήπως η πρωτοφανής πολιτική, κρατική, οργανωτική παραλυσία που παρατηρούμε τόσο καιρό στην Ειδομένη είναι η φάση της σήψης στην οποία περάσαμε;

Η απραξία κυβέρνησης και κράτους στο ζήτημα της Ειδομένης είναι τόσο πρόδηλη και οι συνέπειές της τόσο σοβαρές, ώστε είναι αναγκαίο να προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε όσο είναι δυνατόν. Πρόκειται είτε για πολιτική τακτική πίεσης προς την Ευρώπη, που ξέφυγε από τον έλεγχό τους, είτε για την παλιά καλή ανικανότητα. Πιθανότερο, δε, θεωρώ να είναι και τα δύο. 

Ακόμη και αν δεν αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση ότι ένα ανεξέλεγκτο πλήθος στα σύνορα της χώρας θέτει, δυνάμει, ένα ζήτημα ασφαλείας για την ίδια τη χώρα, τουλάχιστον για την ανθρωπιστική διάσταση του θέματος και μόνον, η συγκεκριμένη κυβέρνηση όφειλε να έχει κάνει κάτι ουσιαστικό για τους ανθρώπους αυτούς. 

Δεν έκανε τίποτε, όμως· και το αποδεικνύει η εισβολή των 1.500 προσφύγων-μεταναστών στο έδαφος της ΠΓΔΜ τη Δευτέρα. Αλληλέγγυοι, δικαιωματιστές, περίεργες ΜΚΟ και διάφοροι άλλοι γραφικοί εξακολουθούν να δρουν ανενόχλητοι και (ως γνήσιοι Αριστεροί) να χρησιμοποιούν την ανθρώπινη δυστυχία για να επιβάλουν τις ιδεοληψίες τους.

Προκαλεί απορία, επίσης, γιατί καταβάλλονται προσπάθειες ώστε ο Στρατός να κρατηθεί στο περιθώριο αυτής της κρίσης. Περίεργο δεν είναι; Για την αντιμετώπιση των ανθρωπιστικών αναγκών, ο μοναδικός μηχανισμός του κράτους, ο οποίος (στα χαρτιά τουλάχιστον...) μπορεί να δουλέψει χωρίς ωράριο και με προσήλωση στον στόχο είναι ο Στρατός. Τι εμποδίζει την κυβέρνηση να τον χρησιμοποιήσει; Ιδεολογικά θέματα, που την εμποδίζουν επίσης να εξωπετάξει τους αλληλέγγυους από την Ειδομένη; Ο φόβος μήπως αποκαλυφθεί η γύμνια του «Στρατού της Ελλάδος φρουρού» και καταρρεύσει ο μύθος του;

Πάντως, η ανικανότητα είναι ορατή σε όλους: η κυβέρνηση που δεν μπορούσε να υπερασπίσει τα θαλάσσια σύνορα της χώρας (αναρωτιόταν κιόλας αν υπάρχουν στ’ αλήθεια...), τώρα αδυνατεί να υπερασπισθεί και τα χερσαία σύνορα της χώρας. Γι’ αυτό και δεν εκπλήσσει ιδιαιτέρως ότι η ανικανότητα ομολογείται πια ευθέως από την κυβέρνηση. «Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο» δήλωσε ο αρμόδιος υπουργός, Γ. Μουζάλας (ένας έντιμος ερασιτέχνης) και, γι’ αυτό, εμείς δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε, κατέληξε. 

Μια απάντηση στον υπουργό θα ήταν ότι θα μπορούσαμε τουλάχιστον να μην είχαμε μπλέξει με το μεταναστευτικό και τις σχέσεις με την ΠΓΔΜ, όπως τα καταφέραμε με τα ελληνοτουρκικά, τις νατοϊκές εκκρεμότητες και το Κυπριακό, τα οποία ήδη ενεπλάκησαν.

Το μεταναστευτικό είναι το μόνο θέμα που μπορεί να αποδυναμώσει ταχύτατα την κυβέρνηση και να τη ρίξει. Η μετακίνηση μεγάλων ομάδων πληθυσμού και η απότομη αλλαγή των κοινωνικών δομών που μπορεί να επιφέρει δεν θα γίνει δεκτή από τον κόσμο με την απάθεια του υπουργείου Εθνικής Αμύνης ή τη μοιρολατρία του Γ. Μουζάλα. 

Οι Ελληνες είναι μεν οι νομπελίστες της καρδιάς τους, για την καλοσύνη τους, αλλά δεν είναι κορόιδα εφόσον το θέμα αφορά τη βολή τους. Και τυχόν αντίδραση ανεπιθύμητης μορφής δεν είναι θέμα λανθάνοντος ρατσισμού· οι περισσότεροι θα το αντιλαμβάνονται ως θέμα υπεράσπισης ζωτικού χώρου, όπως λ.χ. αν αύριο η κυβέρνηση επιτάξει ένα δωμάτιο στο σπίτι σου για να φιλοξενηθεί κάποιος άγνωστος. Μια τέτοια αντίδραση θα την εισπράξει, ώς ένα βαθμό, η Χρυσή Αυγή· θα την πληρώσει όμως πολύ ακριβότερα η κυβέρνηση.

Δεν αμφιβάλλω ότι στην κυβέρνηση είχαν πάντα συνείδηση αυτού του κινδύνου και ότι η τακτική της σιωπηρής προώθησης προσφύγων και μεταναστών προς Βορράν αποσκοπούσε στην αντιμετώπισή του. Ηταν ο πιο απλός και πατροπαράδοτος τρόπος για τη λύση ενός προβλήματος: το πασάρεις ευσχήμως στον επόμενο και κάνεις ότι δεν ξέρεις. Ομως, η επιδείνωση στο ευρωπαϊκό επίπεδο, διοικητικές αγκυλώσεις στο εσωτερικό εξαιτίας ιδεολογικών προτεραιοτήτων και, βεβαίως, η αβελτηρία ανεπάγγελτων και ανεπρόκοπων ανθρώπων έδωσαν στην κρίση διαστάσεις εκτός ελέγχου.

Η μόνη δυνατότητα για την κυβέρνηση, αν θέλει να εκμεταλλευθεί το χάος που προκάλεσε, είναι να αποδώσει τις ευθύνες σε ξένες (ευρωπαϊκές και μη) δυνάμεις που δεν μας υπολογίζουν. Το σύμπλεγμα της εθνικής κατωτερότητας και η απειλή της ρήξης με την Ευρώπη είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να κρατήσει τις ψήφους της μεταλλαγμένης πασοκαρίας. Προς τα εκεί πορεύεται η κυβέρνηση, είτε σχεδιάζει επιθετικά είτε αμυντικά τις επόμενες κινήσεις της. Φαίνεται αυτό στην επίσημη ρητορική της. 

Ο πρωθυπουργός κρύβεται πίσω από τον λαό: «Η κυβέρνηση και ο λαός, που έδωσε από το υστέρημα του, προσπαθούν να παράσχουν τις καλύτερες δυνατές συνθήκες», δήλωσε χθες. Το κράτος, όμως, τι κάνει; Δεν μας είπε, ούτε και χρειαζόταν όμως ―όσοι έχουν μάτια βλέπουν. Επίσης, κάποιοι άλλοι φταίνε για το κατάντημα στην Ειδομένη: «Αυτοί που έκλεισαν τον βαλκανικό διάδρομο δεν θα τον ξανανοίξουν», είπε απευθυνόμενος σε πρόσφυγες και μετανάστες. 

Ποιοι είναι αυτοί; Πάντως δεν είμαστε εμείς. Αυτό λέει, χωρίς να εξηγεί ο ίδιος τι ρόλο είχε στο προηγούμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο; Κατάλαβε τι συμφωνήθηκε και το έκρυψε ή δεν πήρε χαμπάρι; Φαίνεται, τέλος, στην υστερική αντίδραση της κυβέρνησης για την έκτακτη επίσκεψη Μητσοτάκη χθες στην Ειδομένη. Εν ολίγοις, το μεταναστευτικό μπορεί να είναι αιτία της πτώσης της, αλλά υπό προϋποθέσεις και το στήριγμά της. Ιδωμεν...

Ιδέα!

Αφού επικρατεί τέτοια σύγχυση σχετικά με την απόφαση του προηγούμενου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και δεν ξέρουμε τι ακριβώς κατάλαβε ο Ελληνας πρωθυπουργός, γιατί να μην εισαγάγουν στην Ευρώπη τον θεσμό της σύντομης γραπτής εξέτασης των συμμετεχόντων μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας του συμβουλίου; Δεν λέω για τίποτε χρονοβόρο. Ενα απλό multiple choice περί τα βασικά. Λ.χ. «Τι αποφασίσαμε για τον διάδρομο των δυτικών Βαλκανίων; α) Κλείνει. β) Μένει ανοικτός. γ) Δεν ξέρω». Θα βοηθούσε πολύ...

  ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

.Τα tweets του μίσους

Αυτό που συμβαίνει στο Twitter και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι πρωτοφανές. Ο δημόσιος διάλογος έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά πολέμου, ολοκληρωτικού μάλιστα. Με βρισιές, αφορισμούς και απειλές κονταροχτυπιούνται διαφορετικές απόψεις. Σε αυτόν τον πόλεμο δεν υπάρχει έλεος.

 Οποιος τυγχάνει να έχει μετριοπαθείς απόψεις και να μη φανατίζεται απλώς εξαφανίζεται. Ξαφνικά βλέπεις ανθρώπους που είναι κατά τεκμήριο ψύχραιμοι και σοβαροί να «απασφαλίζουν», να χάνουν τη νηφαλιότητα και μαζί τη σοβαρότητά τους. «Ξεφτίλες» γράφει ο ένας, «προδότες» απαντάει ο άλλος. Εχεις την αίσθηση ότι κάποιο άνθρωποι ξυπνούν, πίνουν καφέ και μετά γράφουν ένα «άντε στον διάολο» στον ιδεολογικό τους αντίπαλο...

Διεθνείς μελέτες άλλωστε έχουν δείξει ότι λειτουργεί και ένα ιδιότυπο bullying. Οι ακραίοι και φανατικοί επιτίθενται σε όποιον δεν ταυτίζεται μαζί τους. Σιγά σιγά οι άνθρωποι χαμηλού προφίλ αποτραβιούνται στο καβούκι τους και παραδίδουν το Διαδίκτυο στους ακραίους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στους γραφικούς ή και παλαβούς.

Το φαινόμενο αυτό προξενεί πολύ μεγάλη ζημιά. Στην Ελλάδα η μπάλα χάθηκε νωρίς, γιατί η πρώτη άνθηση των social media συνέπεσε με τη μεγάλη οικονομική κρίση. Ενα κομμάτι της κοινωνίας διοχέτευσε εκεί την οργή της, καθώς ένιωθε να χάνει τα κεκτημένα και αυτονόητα δεκαετιών. Θεσμοί, πρότυπα, παραδοσιακά κόμματα αποκαθηλώθηκαν ραγδαία. 

Οι περίφημες θεωρίες συνωμοσίας, σύμφωνα με τις οποίες δεν υπήρχε κρίση χρέους, ότι μας δάνεισαν γιατί ήθελαν τα πετρέλαια στο Αιγαίο και άλλα πολλά, μετατράπηκαν σε ευαγγέλιο μέσα από το Διαδίκτυο. «Το διάβασα στο Ιντερνετ», ήταν η κλασική επωδός στις συζητήσεις του ελληνικού καφενείου.

Δεν είναι όμως μόνο ελληνικό το φαινόμενο. Στη Γερμανία όλο και περισσότεροι αναλυτές συνδέουν τη μεγάλη αντίδραση στο προσφυγικό με τα social media. Στην Αμερική η υποψηφιότητα Τραμπ και η απήχησή της οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο ότι ο θυμός του οργισμένου λευκού πληθυσμού καλλιεργήθηκε και εκφράσθηκε στην ίδια σφαίρα. Λίγη σημασία έχει τι γράφουν οι New York Times ή τι λέει το ABC. Οσο διαψεύδουν τον Τραμπ και τους ισχυρισμούς του, τόσο ανεβαίνει σε δημοτικότητα.

Το παγκόσμιο φαινόμενο το ζούμε εδώ στην Ελλάδα στην πιο χυδαία εκδοχή του. Εχει ήδη χυθεί πολλή βενζίνη στο πάτωμα σε αυτή την κοινωνία που έχει ταλαιπωρηθεί πολύ και είναι ευάλωτη στην υπερβολή, στο πάθος, ακόμη και στο μίσος. Κανείς δεν κερδίζει από τον φαύλο κύκλο της ρητορικής βίας. 

Δεν κέρδισαν οι ακραία αντιμνημονιακοί της Ν.Δ., δεν θα κερδίσουν στο τέλος και οι σημερινοί φιλοκυβερνητικοί οπαδοί της τυφλής αντιπαράθεσης, ούτε όσοι τους μιμούνται «απέναντι». Γιατί, το ξαναλέμε, το τέρας του λαϊκισμού όσο το ταΐζεις με tweets μίσους τόσο ξεσαλώνει και θέλει και άλλα, πιο ακραία και πιο χυδαία, για να χορτάσει...  

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

.Ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ κατά της κυβέρνησης για το μεταναστευτικό

Με μια ανακοίνωση που δεν προκάλεσε έκπληξη, αφού περιλαμβάνει τις καταστατικές θέσεις του κόμματος που διαφέρουν από την τελευταία κυβερνητική στροφή στο μεταναστευτικό, το τμήμα δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται ευθέως κατά της κυβερνητικής πολιτικής για την αντιμετώπιση του ζητήματος των μεταναστευτικών ροών.

Συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ, επι της ουσίας επικρίνει την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα καλώντας τα μέλη του “να  αντισταθούν στο κλείσιμο των ευρωπαϊκών συνόρων και τις επαναπροωθήσεις στην Τουρκία, να διεκδικήσουν ασφαλείς διόδους προκειμένου να υποδεχτούμε τους πρόσφυγες, ενάντια στη λογική της Ευρώπης-φρούριο και των κλειστών διαδρόμων”.

Στην ίδια ανακοίνωση ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συμμερίζεται την αισιοδοξία του κ. Τσίπρα για τα αποτελέσματα της τελευταίας συνόδου κορυφής Ε.Ε. - Τουρκίας, αναδεικνύοντας την ανησυχία του αλλά και την “οργή” των διεθνών οργανισμών, για όσα συναποφάσισε (και) η χώρα μας.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης του ΣΥΡΙΖΑ που κατά των κυβερνητικών πολιτικών (του ΣΥΡΙΖΑ) και της Ε.Ε. και η πρόσκληση για σχετική εκδήλωση – συζήτηση των μελών του:

“Το κοινό ανακοινωθέν μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας μετά τη Σύνοδο Κορυφής, στις 7.03.2016, και κυρίως οι πληροφορίες που διακινούνται για την πρόταση της Τουρκίας, έχει προκαλέσει ανησυχία, αλλά και την οργή των διεθνών οργανισμών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των κινημάτων αλληλεγγύης, κομμάτων, βουλευτών και ευρωβουλευτών.

Η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ, η Διεθνής Αμνηστία και άλλοι διεθνείς οργανισμοί εξέφρασαν με ανακοινώσεις τους την έντονη αντίθεσή τους στα σχέδια της ΕΕ απέναντι στους πρόσφυγες και ακολούθως απέναντι στις αρχές της ίδιας της ΕΕ και του διεθνούς δικαίου.

Θεωρούμε ιδιαίτερα κρίσιμη την επόμενη περίοδο μέχρι τη Σύνοδο της 17ης-18ης Μαρτίου, οπότε και θα παρθούν οι οριστικές αποφάσεις, τόσο για τους πρόσφυγες που βρίσκονται στη χώρα μας διεκδικώντας το δικαίωμά τους στη ζωή, όσο για εκείνους που θα προσπαθήσουν να φθάσουν στην Ελλάδα και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Αριστερά κόμματα, συλλογικότητες, πολίτες, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, πρέπει, με κάθε τρόπο, να κινητοποιηθούμε δυναμικά ενάντια σε λογικές που αρνούνται να σεβαστούν τη Συνθήκη της Γενεύης, το προσφυγικό δίκαιο και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους δικαιούνται διεθνή προστασία, στους ανθρώπους που κατατρεγμένοι από τoν πόλεμο, τη φτώχεια και την καταστροφή, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό φτάνουν στην Ευρώπη για να βρουν καταφύγιο.

 Να αντισταθούμε στο κλείσιμο των ευρωπαϊκών συνόρων και τις επαναπροωθήσεις στην Τουρκία. Να διεκδικήσουμε ασφαλείς διόδους προκειμένου να υποδεχτούμε τους πρόσφυγες, ενάντια στη λογική της Ευρώπης-φρούριο και των κλειστών διαδρόμων.

.Reuters: Η Κομισιόν ζητά υποχωρήσεις από Ελλάδα-Κύπρο έναντι της Τουρκίας

Παραχωρήσεις έναντι της Τουρκίας πρόκειται να ζητήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από την Αθήνα και την Λευκωσία προκειμένου να υπάρξει συμφωνία για το προσφυγικό.

Η νέα πρόταση της Κομισιόν θα παρουσιαστεί αύριο Τετάρτη και σύμφωνα με το Reuters, το σχέδιο προβλέπει:

1.      Το άνοιγμα πέντε νέων «κεφαλαίων» στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την ΕΕ να γίνει «υπό όρους». Αυτό γίνεται για να κάμψει την απειλή του προέδρου της Κύπρου Ν. Αναστασιάδη να μπλοκάρει τη συμφωνία. Ο αξιωματούχος που μίλησε στο Reuters, δεν διευκρινίζει πάντως τους όρους αυτούς.

2.    

Να κηρύξει η Ελλάδα την Τουρκία ως τρίτη ασφαλή χώρα, ώστε να επιταχυνθούν οι επιστροφές προσφύγων-μεταναστών στην Τουρκία. Κάτι που έχει πάντως, ήδη, πράξει δημόσια η κυβέρνηση της Ελλάδα με δηλώσεις αξιωματούχων της. Ωστόσο, όπως διευκρινίζει το Reuters, στο σχέδιο θα προβλέπεται ότι οι ελληνικές αρχές θα εξακολουθήσουν να εξετάζουν κατά περίπτωση τις αιτήσεις για παροχή ασύλου, όλων των προσφύγων που θα φτάνουν στα νησιά της χώρας, κατ΄ εφαρμογή των διεθνών συνθηκών.

3

.     Να απελευθερωθεί η βίζα για τους Τούρκους πολίτες εντός ΕΕ μέχρι τον Ιούλιο. Εδώ το εμπόδιο είναι οι σφοδρές αντιδράσεις της γαλλικής πλευρά, η οποία ζητά προηγουμένως να εκπληρωθούν 72 προϋποθέσεις από την Αγκυρα πριν επιστραπεί στα 80 εκατομμύριω Τούρκων να ταξιδεύουν χωρίς βίζα στα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ. 

Η Κομισιόν, προτείνει συμβιβαστικά να συμπεριληφθεί στο κείμενο συμφωνίας ο όρος εφαρμογής μιας «κρίσιμης μάζας» (ενός μεγάλου μέρους) των προϋποθέσεων, όπως στο δικαστικό σύστημα, χωρίς να αναφέρεται ο ακριβής αριθμός.

Οπως αναφέρει το Reutes, οι ηγέτες της ΕΕ ελπίζουν να συμφωνήσουν σε πολιτικό και νομικό επίπεδο, γι' αυτό το ακανθώδες θέμα, στη σύνοδο κορυφής την Πέμπτη και την Παρασκευή.
Επίσης στη Σύνοδο Κορυφής θα κληθούν να διευκρινίσουν οι ηγέτες των 28 πόσα περισσότερα χρήματα είναι πρόθυμοι να δαπανήσουν για να βοηθήσουν τους πρόσφυγες στην Τουρκία, από το αρχικώς συμφωνηθέν ποσό των 3 δισ.ευρώ.

.Κοινή η μοίρα των κυβερνήσεων της κρίσης και του κ. Τσίπρα βεβαίως...

Από το 2007 και εντεύθεν, από τότε δηλαδή που ανεδείχθη το βάρος του ελληνικού οικονομικού προβλήματος, κυβερνήσεις και κυβερνήτες «καίγονται» σαν άλλα ξερόκλαδα με το που έρχονται σε επαφή με τη μεγάλη πυρκαγιά.

Το φθινόπωρο του 2007 ο Κώστας Καραμανλής προκήρυξε εκλογές ζητώντας από το εκλογικό σώμα να του δώσει δύναμη προκειμένου να καταρτίσει αξιόπιστο προϋπολογισμό και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών.

Ο ελληνικός λαός τον ετίμησε με την ψήφο του για δεύτερη φορά αλλά εκείνος ουδέν σπουδαίο έπραξε. Οταν μάλιστα εκδηλώθηκε στις ΗΠΑ η μεγάλη διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση, παρέλυσε στην κυριολεξία, και το καλοκαίρι του 2009, αφού περιέγραψε το αδιέξοδο, σχεδόν εγκατέλειψε την εξουσία, ή καλύτερα την παρέδωσε στον υπερφίαλο Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος αντί να προετοιμάσει τον λαό για τις δύσκολες μέρες που έρχονταν, υιοθέτησε το άκαιρο σύνθημα «λεφτά υπάρχουν».

Αυτο-υπονομεύθηκε έτσι, και όταν ήλθε σε επαφή με την οικονομική πυρκαγιά κάηκε. Αναγκάστηκε να παραδώσει την εξουσία τον Νοέμβριο του 2011 εν μέσω πολιτικής και κοινωνικής θυέλλης.

Ακολούθησε η πεντάμηνη, συστηματική και οργανωμένη, προσπάθεια του Λουκά Παπαδήμου, η οποία διεκόπη βιαίως επειδή ο Αντώνης Σαμαράς βιαζόταν να αναλάβει τα ηνία της χώρας, πιστεύοντας ότι είχε τη λύση στο τσεπάκι. Το προηγούμενο διάστημα φαντασιωνόταν και αυτός δυνατότητες σκληρής διαπραγμάτευσης, τις οποίες εγκατέλειψε μόλις ήλθε σε επαφή με το τέρας της οικονομικής κρίσης.

Πάλεψε, είναι αλήθεια, με το τέρας από το καλοκαίρι του 2012 μέχρι τις ευρωεκλογές του 2014. Διαβλέποντας την επερχόμενη ήττα επανήλθε στη ρητορική της σκληρής διαπραγμάτευσης, αλλά προδόθηκε από τον Τόμσεν και τους εταίρους στην Ευρώπη, οι οποίοι γοητεύθηκαν από τις υποσχέσεις του επερχόμενου Τσίπρα, που έταζε μεταρρυθμίσεις και εκκαθαρίσεις της πολιτικής και οικονομικής ελίτ.

Η κυβέρνηση Σαμαρά κράτησε δυόμισι χρόνια. Τον διαδέχθηκε ο κ. Τσίπρας, με όχημα τον λαϊκισμό και τις φρούδες ελπίδες που καλλιεργούσε. Ολες οι υποθέσεις και οι εκτιμήσεις του για τις δυνατότητες διαχείρισης της μεγάλης οικονομικής κρίσης κατέρρευσαν στην κυριολεξία σε ένα εξάμηνο.

Στο διάστημα αυτό χρειάστηκε να αρνηθεί τον εαυτό του κάμποσες φορές και να χρεώσει τη χώρα με απίστευτο οικονομικό βάρος για να διατηρηθεί στην εξουσία. Το κόμμα του έφυγε μαζί με τη Ζωή και τον Λαφαζάνη και ο ίδιος ξέμεινε με τον κύκλο του και κάποιους επαγγελματίες του ΠαΣοΚ που αναζητούσαν δεύτερη ευκαιρία.

Εχασε έτσι πολύτιμο χρόνο, δυνάμεις και δυνατότητες. Τα προβλήματα έτρεχαν, οι αποφάσεις καθυστερούσαν και έφθασε τώρα να αποδέχεται το κλείσιμο των συνόρων και να ανταλλάσσει πρόσφυγες με την έναρξη της αξιολόγησης και μόνο.

Οσο καλά κι αν επικοινωνεί, τα ελλείμματα της διακυβέρνησης φανερώνονται. Οι πολίτες νιώθουν προδομένοι, είναι απογοητευμένοι, συσσωρεύουν οργή και αγανάκτηση, τον εγκαταλείπουν σταθερά πια.

Η φθορά του είναι δεδομένη και νομοτελειακά θα έχει την τύχη των προκατόχων του. Οσο δεν σπάει αυτός ο φαύλος κύκλος πολιτικής και οικονομίας, κυβέρνηση δεν πρόκειται να στεριώσει στην Ελλάδα. Ο κ. Τσίπρας δεν θα αποτελέσει την εξαίρεση, όποιους αντιπερισπασμούς και αν επινοήσει, όσους εχθρούς και αν αναδείξει. Είναι θέμα χρόνου...